|
Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert
Bêste Hindrik,
Sa, dat ha wy ek wer achter de rêch. It is altyd in hiel geskyt
dy feestdagen. Trees mient mar dat wy kryst hiel útwrydsk fiere moatte.
No, Hindrik, do wist, om my hoecht it allegear net sa healwiis.
In lekkere fette gehaktbal mei wat ierdappeltsjes en sprútsjes op twadde krystdei is my
bêst genôch. Mar nee hear. Kalkoen moat der komme. In hiele grutte kalkoen, want de famylje komt ommers del. En dat ding moat ek fold
wurde fansels mei allegear núvere grientes en eksoatyske krûden. Twa wiken foar kryst begjint Trees al mei de ynkeapen (In djoere
hobje yn dizze krisistiid. Myn foarstel wie om in skiep út de libjende kryststal yn de
Broeretsjerke te lienen en ritueel te slachtsjen by ús yn’e graazje. Mar dat mocht net fan Trees.).
Ik wurd der elts jier mear senuweftich fan. Jier yn, jier út itselfde geharrejasses. En dat wylst ik hiel oare soargen oan myn bolle
babyboomkopke ha.
Want hast it wol heard tink ik? Ons
moaie stadsje Boalsert heart no lang om let ek by de grutte steden lykas Ljouwert en Amsterdam. It hat even duorre, mar wy ha der dan
ek einlings ien. In loverboy yn town. Hiel de stêd wie yn rep en roer. It loftalaarm gong noch krekt net ôf, mar dat skeelde net
alles. De loverboy (sil grif sa’n bûtenlanner wêze) hie it op sich wol goed yn it snotsje. Yn Boalsert rinne ommers in soad
plattelânsfamkes rûn. En ja, Hindrik, hoe’t jo it ek wende of keare, dy boerenfamkes binne faaks dochs in bytsje ûnnoazel en naïef. Dy
leauwe dy moai-waar-praetsjes fan sa’n glêde kasanova fuortendaliks. In aaike oer de reade appelwankjes en hja binne alhiel yn’e
wolken. Dat is samar klear. Dat wie eartiids al sa.
Jo hoegden mar op te skeppen oer de
kowerútsjes fan de pleats en hja wiene om. Boerenfamkes binne blykber maklik te paaien.
Hindrik, ik wol dy by dizze dan ek freegje om dyn min of mear agraryske doarpsgenoaten te
warskôchjen. Bygelyks Scheltinga, mar ek de saneamde wannebe-boeren lykas Van den Berg en Koopmans (stoer op in buske ryde en
fantaseerje dat it in echte John Deere is) hald jimme dochters asjebeleaft binnen.
Foardat jo it witte binne hja ta prooi fallen oan dy smoarge
loverboy.
No’t ik it dochs oer de leafde ha. Ik ferwachtsje oer in jier
as fjouwer / fiif wer in enoarme eksploazje oan kleuters op de Oerdracht. In troch in bliksemynslach tillevyzjeleaze jûn betsjut faaks
betiid op bêd, want wy kinne ússels ommers net mear fermeitsje. Mar ja, njoggen oere kinne jo dochs ek noch net sliepe. Dus wat doche
jo dan as sûchdier? Dan komme de alâlde oerdriften boppe. Dat hâlde jo net tsjin (dat sjochts wol by guon fan dy selibatêre
katolyken). Sa om it doarpsfeest hinne foarsis ik dan ek in bertegolf
by jim yn Eksmoarre. De Oranjeferiening kin alfêst rekken hâlde mei minder dielname oan de spultsjes.
No Hindrik, ik stopje der wer mei. Ik sil op’e strún, sjen as
ik nochris sa’n doarpsfamke skoare kin. Grapke fansels. Oant skriuwens en groetnis út Boalsert ek oan Lieske.
Dyn maat,
Freerk
|
