|
Stichting
LEX wenst iedereen een gelukkig nieuwjaar!
Eltsenien
in sûn en lokkich 2005 tawinske!!!
Bestjoer
“Oranje Vereniging”
Eksmoarre
/ Allingawier
In
Memoriam
Het
is alweer een tijdje geleden maar toch wilden wij er in dit
nummer van Doarpsnijs nog even bij stil staan: het overlijden
van prins Bernhard.
*
29-6-1911
†
01-12-2004
Bernhard
Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter van
Lippe-Biesterfeld wordt geboren op 29 juni 1911 in het Duitse
Jena. Volgens de burgelijke stand daar aanschouwde hij overigens
op 28 juni het levenslicht. Hij trouwt in 1937 met de
Nederlandse prinses Juliana. Met hem is een van de kleurrijkste
en onstuimigste figuren uit de geschiedenis van het Huis van
Oranje heengegaan.
De
prins is dood, de prins spreekt…..
En
dan komt, na het overlijden, het opmerkelijke interview met de
Volkskrant.
In
het geheim had prins Bernhard negen lange gesprekken met de
journalisten Pieter Broertjes en Jan Tromp.
Vele
verhalen gingen rond over prins Bernhard. Graag wilde hij
reageren op alle aantijgingen, maar dat kon niet. Als lid van
het Koninklijk Huis moest hij zwijgen. Vanwege de ministeriële
verantwoordelijkheid mag alleen met goedkeuring van de premier
gereageerd worden.
De
negen gesprekken die gepubliceerd zijn, zijn openhartig. De
prins spreekt over zijn huwelijk met Juliana, de Greet
Hofmans-affaire, Lockheed, maar ook over de dood en zijn
hofhouding. De tekst is doorspekt met grapjes en anekdotes. Het
is zijn leven zoals de prins het zelf zag.
Ook
over de dood had prins Bernhard een duidelijke mening, dit
kunnen we merken aan de laatste woorden van de overdenking van
ds. C. ter Linden:
“Hij
is met een glimlach gestorven. Zijn aller naasten zijn daarom
niet donker gekleed. Want zijn sterfdag was voor hem een nieuwe
geboortedag.”
M
e
n
S
e
N
HUWELIJK:
Op 29 december a.s. waren
vijftig jaar getrouwd: Sikke Horjus. destijds smid-bankwerker te
Utrecht en
oud-Exmorster Idske Wijnja. Ze zijn ondertussen 77 en 72
jaar oud en wonen in Sneek..
GEBOREN:
in 1954 ( vijftig
jaar geleden) :
25-11
Doutje (Doety) d.v. Gatze Louwsma en Grietje Miedema te Piaam
1-12
Sikke en
Wijbe z.v. Hessel Bruinsma en Antje Bakker te Ferwoude.
28-12
Wietske d.v. Jan Feenstra en Geiske Wijnia te Exmorra
OVERLEDEN:
in 1954 (vijftig
jaar geleden):
3-12 Akke Postma-Miedema 86
jaar, oud-Allingawierster,
overleden in Den
Haag. Begraven in Allingawier.
IN
MEMORIAM : Hinne Bijlsma
Op
de leeftijd van 82
jaar is op 7 oktober 2004 in Harrowsmith (Ontario) Canada
overleden oud-Allingawierster Hinne Bijlsma.
Hinne
was de zoon van Karst Bijlsma en Hinke van der Weide,zij woonden
in Piaam en Skuzum. In 1925
werd Hinke van der Weide weduwe, zij hertrouwde in 1935 met
Fedde Postma en woonde daarna met haar kinderen
Ynskje (Ine) ,Griet en Hinne op
Fjouwerhûs nabij Allingawier. Samen kregen Fedde en
Hinke ook nog vier
kinderen: Johannes ,Akke ,Jan en Jitske.
Hinne
trouwde op 21 november 1945 met Exmorster Wiepkje van der
Meulen,ze vestigden zich ook op Fjouwerhûs in de
“arbeiderswoning” aldaar
In
augustus 1947 verhuisden
ze naar Longerhouw, in 1952 emigreerden zij met intussen drie
zoons : Karst, Pieke en Wouter naar Canada. In Canada
maakten
ze mee: LIEF (nog vele kinderen en kleinkinderen geboren) en
LEED (kind en kleinkind overleden en een brand)
en nu is Hinne
te ruste gelegd in “Kanadeeske grûn”. Half-broer Jan
Feddes Postma en zijn vrouw
uit Schraard maakten
de begrafenis mee in Canada.
IN
MEMORIAM: Ymkje
Heinsma-Zijlstra
Moe
en van het leven verzadigd stierf Ymkje (Ym) Heinsma-Zijlstra op
23 november 2004 in de Wilhelmina-flat aan de Oude Dijk te Sneek
(Thabor) zo meldden haar beide dochters Sippie van Peet in
Harlingen en Attie Wiersma in Exmorra. Frou Heinsma werd 96
jaar.
Ymkje
Zijlstra, een meisje uit Heeg, trouwde op 2 juni 1932 op het
gemeentehuis van Wymbritseradiel met Wietze Heinsma. Ze gingen
wonen in Heeg, Wietze was timmerman en werkte ook bij Lankhorst
in Sneek. Daar werden hun twee dochters geboren en Wietze en Ym
waren in Heeg aktief in het verzet (verbergen van joodse
onderduikers en hulp bij wapendroppings)
In
1948 verhuisde het gezin Heinsma naar Gaastmeer waar Heinsma een
timmerbedrijf begon samen met compagnon De Groot. Daarna kwam in
1955 de kans om in Allingawier timmerman Herke Wijnalda op te
volgen. Dat gebeurde vanaf
1 februari 1956, in Allingawier lagen toen “bergen”
sneeuw waarin Atty zich als 16-jarige flink amuseerde.
De
familie Heinsma werd in Allingawier zeer gewaardeerd om de
vakmanschap,de vriendelijkheid
en hun werk voor het dorp bij een optocht in 1962 en bij
de opknapbeurt van de gereformeerde kerk in Allingawier in de
winter van
1957-’58. Frou Heinsma zorgde met gastvrijheid in haar huis
ervoor dat iedereen die meewerkte
zich thuisvoelde bij het vrijwilligerswerk.
Uit
teleurstelling over de gang van zaken in de Gereformeerde Kerken
en het sluiten van de Gereformeerde Kerk in Allingawier sloten
Heinsma en zijn vrouw zich in 1970 aan bij de Christelijk
Gereformeerde Kerk in Sneek. In februari 1973
kwamen aan hun zeventien jaren in Allingawier een einde
en verhuisden ze naar Sneek. Daar is in april
1998 Wietze Heinsma overleden 93 jaar oud,
Veel
Allingawiersters van toen en nu woonde de begrafenis van frou
Heinsma bij op 29 november jl. in de Christelijk Gereformeerde
Kerk te Sneek. Ds.B.Witzier las uit Psalm 43 en Johannes 14.
Geert
Ringnalda.
Nieuws
Dorpsbelang Allingawier
Op
24-1-2005 heeft Dorpsbelang Allingawier weer de jaarlijkse
ledenvergadering. Dit zal deze keer gehouden worden in het Weinhüs
te Allingawier aanvang 20.00 uur.
De
jaarlijkse bowlingavond is op 16-2-2005 in Makkum, aanvang is
hier 19.30 uur. Opgeven tot zondag 13-2-2004 bij de secretaris
W. Brander tel 0515-232200.
Tusken
Tomme en Wiisfinger
Gila
Edler en Ariana Lamberts: Leven met als inspiratiebron het
sjamanisme.
 Een
paar weken geleden viel mijn oog op een advertentie in het
Bolswards Nieuwsblad. Ariana Lamberts, gevestigd te Exmorra,
adverteert als holistisch massagetherapeute. Wat betreft het
laatste, daar kan ik me wel een voorstelling bij maken, maar wat
zou dat ‘holistische’ aan de massage toevoegen.
Nieuwsgierig, zoals het een echte journaliste betaamt, maak ik
een afspraak met Gila Edler en Ariana Lamberts voor een
interview. Want ja, waarom het over de grens zoeken als je je
eigen dorpsgenoten niet eens kent!
Gastvrij
word ik op een door de weekse avond ontvangen in de
woonboerderij aan de Exmorsterzyl. Ik val midden in de drukte.
Gila en Ariana maken net de halfjaarlijkse nieuwsbrief voor
Stichting Centrum Wilgenhoeve gereed voor verzending. Met een
kop koffie beginnen we bij het begin met een openhartig gesprek
als gevolg.
Gila:
Ik ben in 1954 geboren in Duitsland in Bochum-Linden. In
Duitsland heb ik de universitaire opleiding pedagogiek gevolgd
en in 1976 ben ik naar Nederland vertrokken. Ik heb een
Nederlandse grootmoeder en heb toen de tijd genomen wat familie
in Nederland op te zoeken. Daarna ben ik in Nederland blijven
hangen. Ik ben meteen gestart met de cursus sportmassage en
werkte in een sauna om geld te verdienen. Later ben ik de studie
fysiotherapie gaan volgen in Leeuwarden. Ik was toen inmiddels
woonachtig in Leeuwarden.
In
1981 kreeg ik de kans een praktijk voor fysiotherapie in Sneek
over te nemen. In mijn praktijk zag ik dat mensen na een aantal
behandelingen klachtenvrij waren en dat ze vervolgens binnen het
half jaar terug kwamen met dezelfde klachten. Mijn uitgangspunt
is altijd geweest dat als mensen naar zichzelf luisteren, veel
klachten te voorkomen zijn. Om meer in die richting te kunnen
werken, ben ik gestart met de opleiding tot haptotherapeute. In
1980 ben ik naar de woonboerderij in Exmorra verhuisd en in 1987
ben ik aan huis de tweede praktijk gestart als haptotherapeute.
In 1990 heb ik de praktijk in Sneek overgedragen en heb ik mij
volledig gestort op de haptotherapie.
Wat
doet een haptotherapeut dan? Gila: In het kort gezegd, als
haptotherapeute laat ik mensen ervaren hoe zij met zichzelf, met
anderen en met belastingen omgaan en hoe zij dit ook op een
andere, minder belastende wijze kunnen doen. Ik doe dit door
middel van aanraking, door rechtstreeks het gevoel van mensen
aan te spreken. Op basis van die gevoelservaring help ik mensen
hun leven opnieuw te ordenen en weer op eigen benen te staan. Ik
spreek dus niet de klacht van de mensen aan, maar de mens zelf,
zijn creatief en herstellend vermogen dat hem in staat stelt
zijn leven weer in eigen hand te nemen. Ook geef ik
relatietherapie en haptonomische zwangerschapsbegeleiding. Het
sjamanisme is een belangrijke inspiratiebron voor mij.
Vanuit
de gedachte van het sjamanisme ben ik langzamerhand met de hulp
van anderen gestart
met het groepsgebeuren wat geresulteerd heeft in de oprichting
van de Stichting Centrum Wilgenhoeve in december 2004.
De
stichting heeft als doelstelling: het vormgeven en aanbieden van
zowel activiteiten als ruimte die bijdragen aan de ontwikkeling
en/of het welbevinden van de mensen. Hiervoor worden cursussen
en workshops gegeven, er wordt ruimte verhuurd aan groepen en er
worden individuele retraites verzorgd.
Maar
wat is dan precies het sjamanisme? Gila: Het sjamanisme heeft
bij mij vorm gekregen via eigen ervaringen, diverse studies en
vooral door de school van sjamanisme. Hier krijg je o.a. les van
sjamanen uit verschillende culturen. Een sjamaan is een wijze
man of vrouw die recht spreekt en tevens priester en medicijnman
van de stam is. Doorgaans is dit niet het stamhoofd. Het
sjamanisme heeft als centrale gedachte: alles is één. Er zijn
geen hiërarchische verhoudingen in de wereld om je heen. Je
toont respect voor de natuur, voor de dieren en voor de
gemeenschap. In Siberië en Afrika zijn nog steeds sjamanen. In
de regel wordt je als sjamaan geboren. De kennis en wijsheid
wordt je meegegeven door vele generaties voor je. Meestal wordt
dit doorgegeven in de vrouwelijke of in de mannelijke lijn. Soms
kun je buiten de generatielijn sjamaan worden. Meestal gaat het
dan om mensen die een speciale gebeurtenis hebben ervaren.
Hierbij moet je denken aan een ‘bijna-dood-ervaringen’ of
ernstige ziekten. Dromen kunnen hierbij een belangrijke rol
spelen. Ook in Nederland wonen enkele sjamanen, maar zijn
ingewijd vanuit een andere cultuur, te denken aan indianen of
het land Indonesië.
En
dan Ariana: Ik ben geboren in 1956 in Rotterdam en opgegroeid op
het Noordereiland midden in de Maas. Het eiland verbindt het
noorden en het zuiden van Rotterdam met elkaar en is uniek. Het
eiland is 1,5 kilometer lang en 600 meter breed. Het is een dorp
op zich in een grote stad.
Gila
(links) met Ariana
De
lagere school heb ik doorgebracht op het eiland en vanaf de
middelbare school ging ik naar de stad. Door het opgroeien in deze ‘dorpsgemeenschap’ heb ik een
sterke gemeenschapszin ontwikkeld.
Mijn
hele verleden ben ik werkzaam geweest
in het jeugdwelzijnswerk en in de kinderbescherming. Hier
heb ik jaren gewerkt als groepsleidster in een tehuis voor
kinderen die uit de ouderlijke macht ontzet waren. Ik heb
gewerkt op medische kinderdagverblijven en op
schippersinternaten. Nadat ik mijn man heb leren kennen, ben ik
in 1978 verhuisd naar Friesland, naar het toenmalige Oudeschoot
(nu Heerenveen-Zuid). Hier heb ik het werk doorgezet. Ik heb
drie peuterspeelzalen opgestart en was in het jeugdwerk en
vooral bij kinder- en jongerenclubs als vrijwilligster in de
weer. Met ook nog mijn twee opgroeiende kinderen was ik 7 dagen
per week bezig.
De
ommekeer voor mij kwam in 1990. Ik wilde iets heel anders en ben
toen gaan werken in een kantoorboekhandel. Ik kreeg -hoe had het
ook anders kunnen zijn- de in- en verkoop van kinder- en
jeugdboeken onder mijn beheer. Het was leuk, want ik ben een
enorme boekenfreak. Op een gegeven moment werd ik ziek, ik kreeg
een flinke burn-out. Dit was zo ernstig dat ik geen kopje meer
naar de keuken kon brengen. Deze ervaring wierp mij helemaal
terug op mezelf en gaf mij tevens de kans te onderzoeken hoe ik
verder met mijn leven wilde gaan.
Ik
ben toen in aanraking gekomen met holistische massagetherapie en
dit was de aanleiding voor mij om in 1996 te starten met de
Hbo-opleiding tot holistisch massagetherapeute. Met de visie van
de mens als onlosmakelijk geheel, streef ik naar herstel van het
evenwicht en stimulatie van het natuurlijk vermogen om te
genezen. Ik heb aan den lijve ervaren hoe het is om beter naar
het verhaal van mijn lichaam te luisteren en rekening te houden
met de grenzen die het aangeeft. Dit wil ik ook graag aan
anderen doorgeven. Nu werk ik niet alleen met volwassenen, maar
ook veel met kinderen. Hierbij moet je denken aan kinderen met
dyslexie en ADHD, met leer- en gedragsproblemen of kinderen die
op de een of andere manier niet lekker in hun vel zitten.
Massage
is een mogelijkheid hen meer vertrouwd te maken met hun eigen
lichaam. Dat geeft zelfvertrouwen en bevordert het gevoel van
eigenwaarde. Het kind leert zo gemakkelijker met spanningen om
te gaan.
Hoe
is ze dan in Exmorra terecht gekomen? Ariana: Al een aantal
jaren ben ik betrokken bij het reilen en zeilen op de
Wilgenhoeve. Na mijn scheiding ben ik een jaar geleden bij Gila
gaan wonen en nu geven we samen invulling aan Stichting Centrum
Wilgenhoeve. Dit doen we middels workshops, klankconcerten,
permacultuur werk-/studiedagen, zweethutceremonies en andere
activiteiten. Daarnaast hebben we ieder een eigen praktijk voor
holistische massagetherapie en voor haptotherapie.
Met
andere woorden: rondom Wilgenhoeve is het één en al
activiteit. Gila en Ariana stralen één en al enthousiasme uit
en tot slot lijkt het me wel wat om het jaarlijkse uitje van de
buurtvereniging dit jaar in de zweethut door te brengen.
Gila
en Ariana, bedankt voor de gastvrijheid en wellicht komt Trije
yn Ien
eraan!!
Iedereen die geïnteresseerd is, kan informatie opvragen en is
welkom om een kijkje te nemen.
Tekst:
Sarie Lycklama à Nijeholt
Foto’s:
Gila Edler en Ariana Lamberts
SPREUKEN
2004
K.
Wiersma:
Hoe âlder hoe gekker.
Hurd ride
fynt Attie wol lekker.
W.
Wiersma:
Foar twa minsken is dit hûs te grut,
Wytze wist
noch wol hoe ’t mut?
G.
Brunia:
In sender opsykje wie nog al dreech,
Ik
fleach by it boerd fan Eksmoarre omheech!
H.
Sytsma:
De froulju lit ik wat sitte,
Lit
my mar mei myn angeltsje switte.
T.
Stellingwerf:
Omdat wy dy net kinne,
Moasten we
lang oer dyn spreuk stinne.
A.
Brandsma:
Geen auto’s voor de deur,
Anders krijg
ik met de politie gezeur.
P.
v/d Zee:
Mei Piet giet it hieltyd better,
In nije bus
en een slanke spetter.
S.
Sytsma:
Sip is al een jaar uit zijn doen,
Is hij met Pré
Pensioen?
Van
Malsen:
Ûnder begelieding fan myn frou,
Meitsje ik
dit project wol ôf.
K.
Yska:
Stank voor dank,
We schilderen
al jaren op dezelfde plank.
J.
Faber:
Hong de motor te heech,
Of wie de brêge
te leech?
Nieuwenhout:
Het zit Willem met zijn boothuis niet mee,
Toen het
klaar was stond het water onder NAP.
J.
Postma:
Al is de brêge noch sa leech,
Jan kriget
him wol omheech.
F.
Hamstra:
Alimentatie betalen is voorbij,
Nemen we er
een klein Fillipijntje bij?
E.
Brunia:
Eelke sit net mear ûnder de tomme,
Dêrom mei
der wer op de biljertjûn komme.
Freddy
Freddy wol net omlyk,
&
Mirjam:
set er dêrom de auto skeef op ‘e dyk?
F.
Piersma:
It hindert neat,
Mar
foar in prikkie ha ik wer in skjinne feart.
W.
Drost:
Kin Sjors troch it bier net mear rinne,
Dan mige syn
maten oer hem hinne.
J.
Wijnalda:
Op it eilân wie ik yn myn elemint, mar troch al dat bier
waard myn wyf wykeins net mear ferwend.
G.
v/d Valk:
Fam. V/d Valk bedankt voor alles hier,
Wij wensen
jullie in Koudum
heel veel plezier.
Bosch:
Te koop of te huur,
Het is nog
steeds te duur.
Y.
Feenstra:
It giet hjir wol wat krom,
Yme jatte
Haaije syn brommer werom.
R.
v/d Werf:
Ronald fielde himsels wol dapper,
| 
