Februari 2005

naar  www.doarpsnijs.net 

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

 

Jaargang 42, Nr. 2013

februari 2005

 


Voorwoord


  

 

Beste mensen, 

Februari

 

 

Op het moment van schrijven schijnt de zon hier naar binnen en ligt er sneeuw buiten. Het lijkt wel een wintersportdorpje als ik zo door het raam kijk. Het is prachtig weer! Hopelijk krijgen we deze maand nog meer van dit soort dagen.

 

Deze maand in Troch Eksmorra en Allingawier aandacht voor Keatsmorra, de uitbreiding van Exmorra toen en nu.

Ook is er op blz. 28 een lekker recept te vinden om iemand op Valentijnsdag mee te verassen.

In de rubriek Tusken tomme en wijsfinger deze keer een interview met Gerhard Reuvers en voor de kinderen is er een wedstrijd van de speeltuincommissie en een leuke kleurplaat.

 

Veel leesplezier en tot volgende maand. 

 

 

De redactie.


Inhoud


 

Soarch en blydskip........................ 4

 

Mensen........................................ 6

 

Tusken tomme en wiisfinger.......... 8

 

Troch Eksmoarre en Allingawier.. 13

 

Wedstrijd speeltuincommissie....... 18    

 

Kleurplaat.................................. 19

 

Jo sille it mar beleve.................... 20

 

Fan alles wat.............................. 21

 

Dorpsbelang Allingawier............. 24    

 

Sportnijs..................................... 26    

 

Valentijnrecept........................... 28    

 

Kerknieuws................................ 29    

 

Zondagsschool/

Kindernevendienst...................... 30    

 

Eén, twee, drie............................ 31

 

Út it laadsje................................ 32

 

Jaaroverzicht weer...................... 33    

 

Maandkalender........................... 34


Soarch en Blydskip




M e  nS e  N


 

BURGERLIJKE STAND VIJFTIG JAAR GELEDEN:

 

GEBOREN: in   januari-februari 1955

7-1 Arend z.v. Pier Spijksma  en Jeltje Burghgraef te Parrega

25-1 Jacob z.v. Hendrik Breimer en Trijntje van der Meulen te Schraard.

2-2 Jacobus z.v. Jelle Reitsma en Foekje Jagersma te Exmorra

19-2 Woltje d.v. Willem Schakel en Sytske Schrale te Tjerkwerd

21-2 Sara Jacoba d.v. Pier Zijsling en Rinkse Twijnstra te Tjerkwerd

 

OVERLEDEN:

25-1 Gabe Riemer de Vries (76) te Schraard, weduwnaar van Inkje

Spijksma, begraven te Allingawier.


IN MEMORIAM: Pier Zijsling

 

Tjerkwerd 26 april 1925 - Bolsward 11 december 2004

 

Geen Exmorster of Allingawierster maar in de tachtiger jaren wel betrokken als molenaar op Beabuorren, de oude molen tussen de nieuwe windmolens die lang

toebehoorde aan de voormalige “polder Exmorra” onderdeel van het waterschap.

Die tijden zijn voorbij, waterschappen  zijn steeds verder uitgedijd en  sterk in

aantal  verminderd.

Pier Zijsling kende de waterhuishouding in onze omgeving als geen ander en

hij wist alles van de molen  op Beabuorren en vertelde en schreef er graag over.

Het huisje bij de molen richtte hij in als museum en de molen zelf werd

als een troetelkind in stand gehouden.

Na 11 december jl. stond de molen een tijd in de “rouwstand” want de molenaar stierf na “een moeilijke periode”.


TA OANTINKEN: Paulus Sijtsma

 

Nes (D)  8 maaie 1932 - Ljouwert 14 jannewaris 2005

 

Begjin jierren sechstich hie it boubedriuw van Yde Schakel  yn Eksmoarre ferlet fan mear  personielsleden. Der wie in soad wurk en de earste restauraasjes kamen ûnder hannen, dat wurk  frege in soad fakminsken. Sijtsma teach fan Nes yn  Westdongeradiel nei Eksmoarre. Op in sneontemoarn yn de winter 1962-63 wie er yn Eksmoarre foar in praatsje mei Schakel. Hy koe daliks begjinne as “timmerknecht” sa’t er sels skreau op syn wurknimmersferklearring. It hûs foar syn húshâlding wie noch net klear want de Sijtsma’s soene wenje yn it âlde hûs fan Pytsje Dijkstra (Pytsje fan Hessel Ferver). Der moast earst noch wat gebeure. Sa krige de famylje in skoftke ûnderdak yn de pastorij  fan Skuzum. Dernei yn har wenning yn Eksmoarre  dat in tige moai hûs waard foar Paulus en Fokje en har bern.

 

By Schakel  gong  alles hurd:Sijtsma wie by de restauraasjes fan ûnder oaren “Boschoord” yn Sint Niek, fan de  mole yn Rijssen (Ov) ,in toer yn Slochteren en de tsjerke fan Thesinge yn Grinslân. Sijtsma reizge derhinne en praatte as haadútfierder mei syn mannen op it wurk, mei de opdrachtjower en arsjitekt, mei monumintesoarch en mei de baas yn Eksmoarre. Sa gong dat  alles hurd foarby oant it ophold bij Schakel begjin  tachtiger jierren. Bûten syn wurk by Schakel wie der ek in tiid diaken fan de herfoarme gemeente fan doe en hy siet tolve jier yn it skoalbestjoer fan Eksmoarre.

 

In tiid fan rêst briek oan mei syn húshâlding en pakesizzers. Nei in koarte tiid fan sykte yn  it sikenhûs  kaam fjirtjin dagen yn dit nije jier it ein fan syn libben, 72 jier is er wurden. Nei routsjinst yn de Eksmoarster  Johannes de Dopertsjerke, der’t de dea en de begraffenis fan Jakob (Gen.49/50) sintraal stie, ûnder lieding fan dûmny Taco Smit fan Makkum gong de reis  nei it tsjerkhôf fan Nes, it doarp tichteby de sédyk tusken Wierum en Moddergat yn it noarden fan Dongeradiel. Sijtsma betanke!

 

Geert Ringnalda.


 Tusken Tomme en Wiisfinger


Gerhard Reuvers, drie keer uitgezonden als beroepsmilitair naar Bosnië: “Het is goed geweest, we hebben heel wat bereikt.  Bosnië is nu weer een land in opbouw !”

 

Deze week in gesprek met een inwoner van onze dorpen. Aan het woord is Gerhard Reuvers. Sinds juli 2002 woonachtig in de Van der Weijstrjitte in Exmorra, samen met zijn vriendin Jolanda Ypma. Als beroepsmilitair inmiddels al drie keer uitgezonden naar Bosnië en daar wil ik natuurlijk meer van weten.

 

Nieuwsgierig als ik ben, wil ik uiteraard eerst graag weten hoe een geboren en getogen Drent nu in Exmorra verzeild is geraakt. Gerhard: “Ik ben in 1975 geboren in Klazinaveen en heb daar de LTS en de MTS elektro gevolgd. In 1994 na de MTS zocht ik een stageplek in de elektrotechniek, maar kon geen plaats vinden. Nou dacht ik, dan maar in militaire dienst als beroepsmilitair. Hier kon ik verder studeren in de elektra en werden alle officiele examens voor mij betaald.

 

Meteen in 1994 heb ik voor 2,5 jaar getekend en ben ik in Seedorf –Duitsland- gestationeerd bij de infanteristen. (volgens Gerhard het oude ‘zandhazen’ idee). Ik ben hierna nog een poosje IPR-chauffeur, chauffeur van een rupsvoertuig, geweest. In die eerste jaren in dienst heb ik ook jullie dorpsgenoot Hans van Swinden Koopmans in dienst ontmoet. Samen met hem ben ik voor het eerst uitgezonden naar Bosnië.”

 

Wanneer was dan de eerste uitzending? Gerhard: “Ik ben voor het eerst uitgezonden in januari 1996 met SFOR 8. In 1995 was het al de bedoeling om te vertrekken, maar toen we hoorden dat Srebrenica net was gevallen werd de uitzending op het laatste moment afgeblazen. Achteraf was het een geluk, anders was ik volop in oorlogstijd uitgezonden geweest en waren de ervaringen vast en zeker anders geweest. Uiteindelijk ben ik, samen met Hans, net na de oorlog in januari 1996 vertrokken naar kamp ‘Novitravnik’ met circa 300 medemilitairen. Het kamp stelde bij aankomst niet zoveel voor. Er stond één boogtent en het gehele kamp moest nog opgebouwd worden. Na een busreis van 12 uur konden we bij aankomst meteen aan de bak met de opbouw. Wat veel indruk op me maakte was het aangezicht van al die kapot geschoten huizen. De oorlog was dan wel voorbij, maar de effecten waren nog zeer goed zichtbaar

 

Gerhard: “We hadden een aantal taken en waren gedurende de eerste uitzending weinig op het kamp te vinden. Onze taken bestonden uit het opbouwen van het kamp, het wachtlopen en het patrouilleren op militaire grensgebieden. Het wachtlopen gebeurde op het kamp of op drukke wegen. Hier hielden we controles bij de passerende auto’s op het bezit van wapens.

bezit van wapens.

Checkpoint; auto’s aanhouden en laten zien dat je er bent

 

Het patrouilleren bestond voornamelijk uit het in de gaten houden van de ‘zone separatin’. Dit was een stukje niemandsland waar de strijdende partijen niet mochten komen. In feite speelden we politieagentje.”

 

Gerhard: Je moet je voorstellen dat een dorp vergelijkbaar als Exmorra inwoners herbergde die Serviër, Kroaat of Moslim waren, die al jaren in vrede naast elkaar leefden. Als zo’n dorp nou voor 80 % uit Kroaten bestond, werden de overige 20 % (Serven of Moslims) in oorlogstijd uit hun woningen verjaagd en verlieten noodgedwongen hun eigen dorp. Meestal werden deze woningen platgebrand of kapot geschoten en als de woning nog bewoonbaar was, trokken andere gezinnen in de verlaten woning. In zo’n dorp kon je ook heel goed zien welke woning door een ‘minderheidsgezin’ werd bewoond. Deze woningen hadden enorme schade, terwijl het naastgelegen pand met een ‘meerderheidsgezin’ geen schade had.

Na de oorlog werden er drie gebieden afgegrensd voor de drie strijdende partijen. Onze taak was het begeleiden van de terugtrekkende gezinnen naar de betreffende gebieden. Dit betekende o.a. problemen aanhoren van de dorpelingen en dit doorspelen aan de hogere officieren. Maar ook het terugbrengen van bewoners naar hun oude woningen, waar nog steeds andere gezinnen in huisden.”

 

Gerhard: “Voor mijn gevoel heerste er toen weinig gevaar. Er werd al wel gepatrouilleerd met tanks en pantserrupsvoertuigen. In principe loop je dan weinig risico. Geschoten werd er wel en ook wel over het kamp, maar zeker niet gericht. Ter vergelijking: de militairen die naar Irak zijn uitgezonden moesten alle patrouilles verrichten in open auto’s en dat levert uiteraard meer risico op.

Eind juni 1996 was de eerste missie volbracht en na een verlof van vier weken ben ik weer aan het werk gegaan in Seedorf. In 1999 werd ik door Hans uitgenodigd om naar de Sneekweek te komen en hier ontmoette ik Jolanda. Het weekend erna was het dorpsfeest in Exmorra en ook dat konden we volgens Hans niet missen. En zo ben ik hier wat blijven hangen.”

 

Gerhard: In mei 2000 werd ik voor de tweede keer naar hetzelfde kamp ‘Novitravnik’ in Bosnië uitgezonden onder de naam SFOR 16.

Kamp Novitravnik, een voormalig busstation. Op de achtergrond de kapot geschoten woningen.

 

Deze keer als foerier. Dit betekende dat ik medeverantwoordelijk was voor de distributie van de post, het bevoorraden van de keukens en het bevoorraden van de doorverbindposten. We kwamen terecht in hetzelfde kamp. Toen al was de situatie in het land stukken beter. De eerste vakantiegangers werden alweer gesignaleerd en de patrouilles werden ook niet meer met tanks verreden, maar met legerauto’s. Naast foerier was patrouilleren een vast onderdeel van mijn taken. Het patrouilleren hield nu niet meer in dan contact met dorpelingen zoeken en rondrijden om problemen te signaleren. Was er tijdens de eerste uitzending nog sprake van strikt gescheiden dorpen, nu zag je al weer dorpen met gemengde bevolkingen.

 

Tijdens deze tweede uitzending kwam ik in contact met militairen die aangesloten waren bij de technische dienst. In feite hebben deze jongens ervoor gezorgd dat ik na mijn terugkomst in oktober 2000 afscheid kon nemen als infanterist en me mocht aansluiten bij de technische dienst en dat doe ik nu nog steeds. Dit houdt in dat ik monteur van defensie ben en verantwoordelijk voor alles wat met elektra te maken heeft en in feite sluit dit aan bij mijn vooropleiding en bij alle opleidingen die ik in dienst heb gevolgd.”

Gerhard: Ik woonde inmiddels al weer een paar jaar op mezelf in Assen en in 2002 hebben we samen deze woning in Exmorra gekocht. Na een poosje in de weekenden bij Jolanda’s ouders te hebben gewoond, zijn we in juli 2002 in de woning getrokken. Vlak daarvoor werd ik opgeroepen voor een uitzending naar Macedonië. Maar deze uitzending is uiteindelijk afgeblazen. In 2003 volgde wederom een oproep voor uitzending naar Afghanistan. Maar ook deze ging op het laatste moment niet door.

Uiteindelijk werd ik in april 2004 voor de derde keer uitgezonden naar Bosnië, maar nu naar een ander kamp ‘Bugugno’. Nu dan ook eindelijk in de door mij gewenste functie bij de technische dienst. We kregen als totale technische dienst –35 man- de verantwoordelijkheid over alles wat met elektra te maken had. Duidelijk is dat dit zeer divers was en dat we het met alle storingsdiensten behoorlijk druk hadden. Onze werkdag begon om half acht en eindigde om vijf uur. Hierna waren we in principe vrij –buiten de storingsdiensten- en dit gold ook voor de zondag. Een keer per week draaide iedereen wachtdiensten en dan begon de werkdag om zeven uur en eindigde ook om zeven uur. Na terugkomst van deze uitzending in november 2004 ben ik na het verlof in januari 2005 weer aan de slag gegaan als elektromonteur in Seedorf.

Uitreiking herinneringsmedaille bij                                              terugkomst uit Bosnië

Wat het land betreft, je ziet dat het land in opbouw is. Ik ben er nu drie keer geweest met tussenpozen van vier jaar en het land heeft zich al behoorlijk hersteld van de oorlog en dat is ook hetgeen me bij is gebleven. Het heeft echt zin gehad dat wij daar zijn geweest. Het land is in opbouw en ontwikkelt zich nog steeds.”

 

En wat nu? Kunnen de lezers van Doarpsnijs binnenkort een vierde uitzending verwachten? Gerhard: “In principe dien ik bij de landmacht mijn laatste contract uit. Dit loopt tot en met april 2006. Dit kan uitlopen tot eind 2006, omdat dan de basis in Seedorf wordt opgeheven. Als ik bij de landmacht blijf, zit het er in, dat ik ieder jaar op een andere basis in Nederland gestationeerd word en daar heb ik weinig trek in. Daarom probeer ik de overstap te maken als elektromonteur bij de luchtmacht. Hierdoor zou ik op de basis in Leeuwarden kunnen werken. Feit is echter dat er in Leeuwarden maar plek is voor 5 elektromonteurs en dan is het mazzel hebben. Ik ben nu reeds aan het solliciteren en heb nog een jaar voordat het contract afloopt, dus ik heb nog even tijd. Mocht dit niet lukken dan zal ik een baan zoeken buiten de militaire dienst als elektromonteur.”

 

Gerhard en Jolanda, namens Doarpsnijs bedankt voor het gastvrije ontvangst en voor het leuke interview. En uiteraard wensen wij jullie succes voor wat de toekomst betreft.

 

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s: Gerhard Reuvers

Patrouilleren in ‘niemandsland’, de zone separatin

 


Troch Eksmoarre en Allingawier


 CDA fractie-voorzitter stopt met raadswerk

 

WITMARSUM – Fractievoorzitter Baukje van der Valk-Siderius stopt met het gemeenteraadswerk. De CDA voorvrouw neemt waarschijnlijk in de gemeenteraadsvergadering van april afscheid. In 1994 kwam zij als nummer zes op de lijst  binnen. In de loop der jaren is zij fractievoorzitter geworden. Wie haar opvolger gaat worden is nog niet  bekend. Ook moet nog bekeken worden wie de lege plaats bij het CDA gaat opvullen. (BN 12/1/05)


  Tammerus van der Veen naar Afghanistan

 

Tammerus van der Veen is tot april uitgezonden naar Afghanistan, waar het op dit moment overigens dik winter. Voor wie hem een kaartje wil sturen hier het adres:      Kp 1 I v.d. Veen TY, 820703002

NL helodef

Napo 37

3509 VP  Utrecht.


 Kinderen ‘De Oerdracht’ in actie voor Azië

 

Tweede Kerstdag 2004 is voor duizenden mensen een rampdag geworden. De hele wereld heeft geschokt gereageerd op de gevolgen van de tsunami in Azië. Voor ons gaat het leven gewoon door; we hebben een huis om in te wonen en de school is weer begonnen. Duizenden kinderen hebben dit niet meer. Hun leven is een puinhoop geworden. Om deze kinderen te helpen deed CBS De Oerdracht  mee aan de actie Z@ppelin voor Azië (www.zappelinvoorazie.nl) om geld in te zamelen voor de bouw van 4 scholen in het getroffen gebied.

De afgelopen weken zijn er misschien kinderen bij u aan de deur geweest om zelfgemaakte kaarten te verkopen, klusjes te doen of lege flessen in te zamelen. Met deze actie hebben zij zo’n € 400,00 opgehaald en dit geld zal worden besteed aan de bouw van een school in India. De bouw is de komende tijd te volgen via bovengenoemde site.

Alle gevers hartelijk dank!


Bouw Keatsmorra vordert



Uitbreiding Exmorra 40 jaar geleden

 

Uit het archief van Geert Ringnalda een krantenknipsel over de uitbreiding van Exmorra in 1964. Dat de tijden veranderen blijkt uit de beschrijving van de woningen waarin o.a. melding wordt gemaakt van “de royale douchecel van 1.25 bij 2.60 m”. Terwijl een droombadkamer, getuige de vele advertenties in kranten en woonbladen, tegenwoordig bijna verplichte kost is,  werd 40 jaar geleden een douche van 1.25 bij 2.60 al als royaal beschouwd.

 

Vier eigenbouw-huizen verrijken Exmorra

(krantenbericht uit 1964)

 

Rondom zijn er mensen verwoed aan de eigenbouw. Niet aan de tabak; die tijd is gelukkig voorbij, maar als gevolg van de oorlogsjaren, toen de tabak schaars was, zijn woningen nog altijd erg krap. Om uit die misère te komen, zijn er in heel wat plaatsen mensen druk bezig met de bouw van hun eigen huis.

Vier eigenbouw-huizen in Exmorra. Voor ongeveer tien procent   hebben de bouwers bij deze woningen hulp gehad van anderen.

 

Zo ook in Exmorra, waar op het ogenblik vier eigenbouw-woningen in aanbouw zijn. Het opvallende verschil met de eigenbouw tabak is, dat deze eigenbouw huizen zich in niets onderscheiden van echte woningen. Zeker niet die in Exmorra. Als er al een verschil is, dan is dat ten voordele van de eigenbouw, omdat de bouwers niet door de curveprijs worden gehinderd. Om bij die prijs te komen, moet een woning op het platteland – als daar de bouw al door kan gaan! – vaak in ernstige mate worden “uitgekleed.”

 

Aan de huizen in Exmorra is in een oogopslag te zien, dat dit hier niet het geval is. Een blik binnen leert dat nog overtuigender. De huizen omvatten een kamer die binnenwerks 3.80 bij 6.50 meter is,  een keuken van 3.18 bij 3.20 en een hal van 3.00 bij 3.20 meter. De grootste slaapkamer meet 3.35 bij 3.80, een iets kleinere 3.05 bij 3.80, terwijl de kleinste 2.35 bij 3.20 is. De laatstbedoelde slaapkamer krijgt een balcon op de uitgebouwde bijkeuken. Niet vergeten mag worden de royale douchecel van 1.25 bij 2.60 m en de begaanbare vliering over het hele huis.

 

Woningen, die er qua afmetingen dus mogen zijn. Woningen, die er qua uitvoering ook mogen zijn. Geen wonder, want onder de eigenbouwers schuilen twee timmerlieden. Dat zijn Jan Bonnema en Sietse van straten, die samenwerken met de jonge boer Pier Postma en de buschauffeur Johannes Kuipers. Laatstgenoemde is vader van vier kinderen; hij heeft een huis en ook Van Straten heeft met zijn echtgenote onderdak. Daarom worden de huizen van de beide anderen, die op punt staan in het huwelijk te treden het eerst helemaal klaar gemaakt.

Over een dag of veertien kan dat blokje van twee worden betrokken, maar dat  houdt natuurlijk niet in, dat die beide eigenbouwers er dan af zijn. Zij gaan dan gewoon mee door aan de beide andere woningen. Dit betekent elke avond van half zeven tot half tien hard zwoegen en zaterdagsmorgens om vijf uur beginnen en niet eerder rusten voordat het ’s avonds acht uur is.

Op 2 januari is het werk aan kozijnen en deuren al begonnen. Dat is geschied in de timmerfabriek van aannemer IJ. Schakel. Bij die plaatsgenoot zijn de beide timmerlieden in dienst en zij mochten de fabriek in hun vrije uren gratis voor deze bouwaktiviteiten gebruiken. De beide anderen moeten daarvoor enige vergoeding geven en dat geldt ook voor het materiaal, dat op het bouwwerk zelf wordt gebruikt.

Die medewerking heeft het mogelijk gemaakt, dat er royale woningen verrijzen, Dat, met het feit, dat de bouwers de uren niet rekenen. Die tellen echter wel, want het werken van vijf uur ’s morgens tot tien uur ’s avonds in de bouwvakvacantie loog er natuurlijk niet om. De vierkaart zal dan ook blij zijn als in januari alle woningen klaar zijn. Blij, omdat het zware karwei dan achter de rug is. Bovenal echter omdat zij dan zo vorstelijk wonen.


Villa Kakelbont in Aldfaers Erfroute?

Uit onbetrouwbare bron vernamen wij dat ook dit kasteeltje binnenkort wordt opgenomen in de Aldfaers Erfroute. Met Witje voor de huifkar en Pippi op de bok kunnen de kinderen van Allingastate naar Villa Kakelbont pendelen om daar pannenkoeken te bakken, vloeren te schrobben, dingen te zoeken en natuurlijk veel kattenkwaad uit te halen.


De ijsbaan ligt er nog werkeloos bij.

Even leek het erop  dat we eind januari de schaatsen konden onderbinden, maar het ‘taaiwaar’ kwam al weer snel. Wie  weet wat de wintermaand februari ons nog brengt!


Jo sille it mar beleve !!


 

Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

 

Bêste Freerk,

 

Lieske en ik wiene slap fan it laitsjen om dyn lêste brief. Dy moskee yn it Lânboumuseum! Der moasten we eins mar in grap fan hawwe. Salang as der in fette hier betelle wurdt, sille alle Abma’s der fêst  gjin beswieren tsjin hawwe. Mar hoe komme we oan in koppeltsje moslims? Hawwe jimme der noch wat oer? Fregest dy wenboat-minsken ek mar efkes en dy man dy’t no noch neist de Machinefabriek yn Boalsert wennet. Dy moatte dochs wer plak hawwe. In petsje, in grut burd en in lange jurk, gjin protestant dy't hjir wat yn de gaten hat ! En hast al in kandidaat op it each foar de funksje fan rabbyn? Dit wurdt in boppeslach, Eksmoarre op syn bêst.

 

Mar wat wy dan oan it opbouwen binne, binne jimme dêr yn jimme 'stadsje'

oan it ôfbrekken. 50 fjochtersbazen op 'e Bargefenne, oer ferbroedering

sprutsen. It hat wis grof jild koste om der 50 man by inoar te krijen. En

wat in manmoedich optreden fan de plysje. Mei twa man fielden se harren

bedriege en doe't tolve kollega's ta help skeaten , hawwe se mar leafst 5 man

oppakt!! In lust foar it each, wat sist lekker sliept hawwe. Hat it ek noch wat

opsmiten foar de fandalismebarometer? Jimme 'stadsje' mei de folgende kear

ús Sierd en ús Johan wol efkens liene. As dizze mannen optrede, drave dy

50 man gûlende nei harren memmen. Eins begryp ik it ek wol, jo moatte wat

útfine om jo rjochten as stêd te behâlden.

 

Hoe giet it eins mei jimme hortensia's ? Lieske wie poer op my. Se tocht

dat ik by it winterklear meitsjen fan de tún, de hortensia  oant de grûn lyk

makke hie. Ik sei tsjin har: bern, sis my earst mar ris hoe't sa'n 'hortensia' der útsjocht. Ik wit wier net welke beam dat west hat. Ik haw wyls begrepen dat der yn ús hiele doarp gjin hortensia mear te finen is. Koe it miskien ek sa wêze dat dy 50 man fan jimme, ús hortensia's opsnúfd hawwe? Ik haw no ek begrepen fan Makelaar Agricola dat de noch te keap steande wenten yn ús doarpke in protte hortensia's yn harren tún hiene. Sjoch, sa lei Agricola dat út, dat driuwt de priis fan sa'n wente op. No, it sil my benije, dan sil de priis meikoarten wol wer sakje...

 

En ús spreuk ? Wy binne dit jier oansluten ta de klub fan 65+. Dat smiet

niks op, mar skeelt Lieske wol in rút himmeljen!

 

No jonge, ik soe sizze, groetnis oan Trees en oant skriuwens.

 

Dyn maat, Hindrik


Fan alles wat


 

 

Israël middag bij Douwe en Hinke Reitsma

 

Op woensdag 9 februari van 14.00 – 17.00 uur is er een Israël middag bij Douwe en Hinke Reitsma.

Ook dit jaar zijn er weer veel dingen te kopen en staan er ook nieuwe spullen bij. Tevens is er wijn te proeven!

 

Iedereen is van harte welkom!


 

Bowlen Dorpsbelang Allingawier

 

De jaarlijkse bowlingavond van Dorpsbelang Allingawier vindt plaats op woensdag 16 februari 2005 in de Vigilante te Makkum, aanvang 19.30 uur.

 

Opgeven tot zondag 13 februari bij secretaris

W. Brander tel 0515-232200.


Te koop: Hortensiaklemmen

Let op uw hortensia’s!

Ook in Exmorra zijn op verschillende plaatsen deze struiken in de nachtelijke uren ongevraagd gesnoeid.

Wilt u voorkomen dat ook uw hortensia slachtoffer wordt van hortensiadieven, schaf dan nu de hortensiaklem aan. Voor maar € 25,00 per e-mail te bestellen op doarpsnijs@yahoo.com.

 

Succes verzekerd!


Wijd en Zijd

 

Onze krantenwijk, "Wijd en Zijd", reclame en Bolswards Nieuwsblad

is per 1 februari 2005 overgenomen door:

            

                                Fam. B. Twijnstra

                                      Exmorra


CARNAVAL

 

Het heeft ook al in het vorige nummer gestaan, maar we noemen

het toch nog maar even. Zaterdag 12 Februari is het weer Carnaval!

Voor de jeugd is er ’s middags in het Honk van 15.30 tot 17.30 een feest met clown Auke.

Vanaf 21.30 is er voor de oudere jeugd een optreden van de Beugelband!!

 

Tot dan!!!!!


Belangrijk nieuws van muziekvereniging

“Concordia” Exmorra-Allingawier.

 

Hierbij willen wij u als inwoners van Exmorra-Allingawier

meedelen, dat door ziekte van onze dirigent, de heer Jos Boerland,

bestuur en leden hebben besloten om de komende tijd  op de woensdagavonden geen repetities te houden.

 

Wij hopen dat u begrip zult hebben voor deze situatie.

Met vriendelijke groet,

Bestuur en leden muziekvereniging ”Concordia”


Ledenvergadering Dorpsbelang Exmorra