Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 42, Nr. 2015

april   2005

Voorwoord

Beste mensen,

Valt het u nou ook zo op dat zodra het weer er beter op wordt de mensen actief beginnen te worden?

Je ziet mensen fietsen, wandelen, skeeleren, steppen, hardlopen of tuinieren. De kinderen zie je weer fierljeppen. Kortom iedereen krijgt energie door de zon. Heerlijk om te zien!

In deze krant hebben we een foto van de gelukkige vinder van het eerste ljipaai van Exmorra en Alllingawier. In Tusken tomme en wiisfinger doen Ruurd en Netty Peelen verslag van hun levensverhaal. En alvast in deze krant ter gelegenheid van 4 en 5 mei  een stuk over de oorlogstijd in onze dorpen, geschreven door Geert. Het is tenslotte 60 jaar geleden dat ons land bevrijd werd!

Veel leesplezier en tot volgende maand. 

De redactie.

Inhoud

Soarch en blydskip...................... 4

Mensen...................................... 5

Tusken tomme en wiisfinger.......... 7

Troch Eksmoarre en Allingawier.. 12

Kleurplaat................................. 15

Jo sille it mar beleve.................. 16

60 jaar bevrijding..................... 17

Dodenherdenking...................... 19

Oranjevereniging....................... 20

Fan alles wat.............................. 21

Sportnijs................................... 25

Kerknieuws................................ 28

Keetpraat.................................. 30

Eén, twee, drie........................... 31

Út it laadsje............................... 34

Weer......................................... 35

Gedichtenbundel Joke Pas........... 36

Maandkalender........................... 38

Soarch en Blydskip

Bedankt!

Inmiddels ben ik alweer een half jaar oud, en daarom wil ik graag iedereen bedanken voor de vele kaarten en voor de mooie kadootjes die ik heb gekregen. Ook namens mijn trotse Heit en Mem

 Groetjes Jeljer Abma en natuurlijk van André en Nyncke 

Bedankt!

Via deze weg wil ik iedereen bedanken voor de vele kaarten en cadeautjes die ik heb gekregen vanuit Exmorra en omgeving. Als je op de hoogte wil blijven van mijn belevenissen, dan moet je af en

toe maar even op mijn website kijken: http://members.home.nl/timcov/barto.

Daar kun je bijvoorbeeld de lange rij met kaarten zien die ik gekregen heb.

Verder vind ik het erg leuk als je iets in het gastenboek op mijn website

schrijft, want mijn ouders zeggen dat dat zo'n leuke herinnering is voor later.

Groeten vanuit Hengelo van Barto Visser en natuurlijk ook van mijn ouders: Timco Visser & Yvonne Lootsma.

Mensen

Door Geert Ringnalda.

BURGERLIJKE STAND VIJFTIG JAAR GELEDEN:

GEBOREN: in maart/ april  1955

26-3          Reinskje  d.v. Jacob van der Wal en Fenna de Boer te Wons

10-4          Janna Elisabeth d.v. Alle de Vries en Fogeltje Ybema te Schettens

12-4          Jan z.v. Klaas Breeuwsma en Eelkjen Jansen te Hieslum

13-4          Sibbele z.v. Ruurd Tijsma en Martje Tjalma te Ferwoude

15-4     Age z.v. Siebren Mensonides en Hieke de Vries te Cornwerd

IN MEMORIAM in 2005  

Boukje Fokkema( Achlum 7-5-1924 – Ljouwert 9-2-2005) Se wenne op Lonjé op é pleats der’t letter de famylje Prins wenne Boukje skreau frysk, it boekje “Besiden de wei” wie fan har.Letter wenne se yn Ljouwert en wurke by de Fryske Akademy as redaksje-assistinte  oan it Wurdboek fan de Fryske taal.  

Hindrik Huisman (Wyckel 14-11-1919 -  Balk 15-2-2005) Hy wie 61 jier troud mei Grietje Schilstra en  wie de heit fan Eksmoarster Otty Steigenga-Huisman

Hessel Venema (Koudum 12-11-1926 – Michigan USA 24-2-2005) Wie in soan fan Eksmoarster Durk Venema en syn frou Marijke Dijkstra út Eksmoarre. Hy wie neamd nei Eksmoarster Hessel Dijkstra  (Hessel Ferver).

Gerrit Jacobus Johan Liefting ( Arnhem 5-5-1910 – Appelscha 9-3-2005) Emeritus-predikant sinds 1976, preekte wel als gastpredikant in Exmorra, begon zijn loopbaan op 29-4-1934 in Molkwerum.

Foekje Antje Giliam  (Pingjum 6-12-1930 –Bolsward 16-3-2005) was getrouwd met Hindrik Durk Bakker. De heer Bakker was werkzaam in het Frysk Lânboumuseum te Eksmoarre en als oud-Schraarder schreef hij veel in het dorpsblad TERPNIJS .

TA OANTINKEN

OKKE PIETERS YNTEMA

Eksmoarre 28 febrewaris 1951 – Wjelsryp 11 maart 2005

Okke wie ien fan de jonges yn de gesellige en drokke húshâlding fan Piter en Tsjerkje Yntema-Huitema op Eksmoarster Syl (no Ariana Lamberts).Yn de jierren njoggentich  kamen  heit en mem oan de ein fan har libben. Op de begraffenissen fan syn âlden seach men Okke yn de  stoet meiriden op in soarte brancard  Okke hat lang siik west.

Nei har trouwen  yn novimber 1973 kamen automonteur Okke Yntema en Rinkje Rispens  te wenjen op Doarpsstrjitte 90 (no Hessel en Fenny)

Se wiene aktyf yn it doarp mei  toniel, biljart en klaverjassen. Rinkje wie fan juny 1977 oant desimber 1979 ek noch diaken fan de herfoarme gemeente fan  Eksmoarre en Allingawier wei. Trije bern hiene se hjir krigen: Piter, Rianna en Teade.. Yn juny 1984 ferhuzen se nei Frjentsjer, letter Wjelsryp. Rinkje en de bern hawwe in tige drege tiid hawn mei de jierrenlange sykte fan Okke. As famylke hawwe se tige goed op him past. Okke is op woansdei 16 maart begroeven op it tsjerkhôf fan Wjelsryp.

JORIS WIJNJA

Warkum 2-12-1916- Allingawier 14 maart 2005

Joris waard berne yn in arbeidershúshâlding dy’t noch alris ferhuze. Nei Warkum waard it Hylpen, Nijlân en Hartwert. Joris sels as boerefeint wie lang op Hieslum oan it wurk. Op 17 maaie 1950 krige hy in fêst plak en waard sels boer, hy troude dy deis mei Anne de Witte en se gongen by mem en skoanmem,de âlde frou de Witte, yn har spultsje ynwenjen tichteby Surfinne. Frou de Witte stoar yn 1956, doe krigen se de heit fan Joris der by yn en dy ferstoar yn 1961 yn it sikenhûs yn Súdlaren.

Joris en Anne wiene tegearre oant Anne op 31 oktober 1969 ferstoar.

Sa libbe Joris allinne fierder mei syn biste,yn it lest meastal skiep. De leste tiden seagen wy Joris geregeld as fêste gast mei de sechstich-plus reiskes

Ek  mei de iterij mei kryst fan de diakonij yn ‘t Honk wie der altyd. Foarhinne wie er in trou tsjerkgonger en hy kombinearre dy reizen op é fyts nei tsjerke mei in besite oan syn âldere suster frou Faber yn Eksmoarre. Frou Faber makke ek ris in moaie medalje foar him doe’t er fjirtich jier boer wie. Nei 88 jier kaam foar Joris de ein fan it libben yn syn eigen fetroude omjowing. Mei in lange rigele auto’s  efter de lykwein oan waard Joris  nei in routsjinst yn Eksmoarre nei syn grêf yn Skuzum ta riden op freed 18 maart.

Tusken Tomme en Wiisfinger

Ruud en Netty Peelen 21 mei a.s. al weer zes jaar inwoner van Exmorra:

“Van een rijtjeswoning te Vreeswijk, naar een eigen woning in Exmorra”.

En zo is het maar net, Ruud en Netty Peelen zijn binnenkort al weer zes jaar woonachtig in Exmorra en ondanks dat Exmorra klein is, kennen we elkaar niet of nauwelijks. Ik ken natuurlijk wel het winkeltje Antoinette, al moet ik toegeven er nog nooit binnen te zijn geweest. Wie zijn dan de gezichten achter het winkeltje en die knusse woning aan het begin van het Surein ? Hoog tijd voor een gesprek onder acht ogen. Op een dinsdagavond is Doarpsnijs te gast bij de familie Peelen. Bij het binnentreden van de woning waan je je direct in curiosa-wereld. De hele woning is met zorg aangekleed en zou een verlengstuk van het curiosawinkeltje Antoinette kunnen zijn. Binnen brandt de houtkachel en dat maakt vanzelf dat er een warm en gezellig gesprek ontstaat.

Ruud met dochters Linda (links) en Wendy

Ruud en Netty Peelen zijn afkomstig uit de stad Utrecht. Na hier een aantal jaren te hebben gewoond, zijn ze verhuisd naar een huurwoning in Vreeswijk (vlakbij Nieuwegein). Hier hebben ze 27 jaar gewoond samen met hun dochters Wendy (1974) en Linda (1977). Maar hoe kom je na 27 jaar Vreeswijk in Friesland terecht en dan ook nog in Exmorra ?

Netty: Vrienden van ons zaten bij ons in de tuin en vertelden dat ze nadachten over een verhuizing naar Friesland en daarmee ook overplaatsing van het werk naar Leeuwarden. Ik reageerde enthousiast en vond dat ze het absoluut moesten doen. En meteen daarop kreeg ik de wedervraag, als ik dan zo enthousiast was, waarom wij zelf niet naar Friesland gingen. De toon was gezet. Ik stond er absoluut open voor en wilde wel gaan. Daarna raakten ook onze plannen in versneld tempo. Ruud vroeg ook overplaatsing aan en ik heb mijn baan opgezegd.

Ruud: We hadden al eerder besloten dat we ooit nog eens iets anders wilden qua woning, maar ook qua omgeving. En als het dan moest gebeuren, dan kon het nu ook wel en dan ook iets totaal anders.

Onze vrienden zijn in Workum terechtgekomen en daarna zijn we zelf gaan zoeken. De keuze voor de Zuidwesthoek van Friesland was relatief gemakkelijk. Het gebied was ons niet onbekend en we waren er al een paar keer op vakantie geweest. We zochten vooral naar een omgeving waarin watersport, ruimte en rust te vinden waren.

Netty: En toen begon de zoektocht naar een woning. Onze vrienden uit Workum hielpen nu ons bij onze zoektocht en we hadden samen een dag gepland om een aantal woningen te bekijken. Bij de makelaar te Workum hing ook een foto van deze woning en van onze vriend moesten en zouden we ook deze woning in Exmorra bekijken. We kwamen vanaf Bolsward aanrijden en ik zag aan Ruud wat hij dacht. Ik wilde nooit in een gehuchtje wonen, ik was een stadsmens. Maar het voelde goed en dus zijn we doorgereden naar Exmorra om de woning te bekijken. Toen we aankwamen rijden was ik meteen verkocht, een droomhuis. We hebben dezelfde dag de makelaar gebeld, maar er zat al een optie op de woning tot en met vrijdag. Dinsdag konden we de makelaar weer bellen. Het duurde me allemaal te lang en maandags heb ik meteen weer gebeld. De optie was verlopen en we konden komen kijken. Dinsdags zijn we meteen weer naar Friesland gereden en hebben de woning bekeken. We hebben meteen een optie genomen en daarna was de deal snel gesloten.

Netty had haar baan opgezegd en Ruud had overplaatsing aangevraagd, maar wat voor banen hebben en hadden ze ?

Ruud: Ik werk als adviseur bij Sigma in de buitendienst voor grotere projecten en voor aannemers. Sigma staat namelijk niet alleen voor een breed en hoogwaardig assortiment verfproducten, maar we geven ook adviezen en ondersteuning tot aan de bouwplaats toe. In grote lijnen geef ik vanaf de start van de bouw verftechnisch advies gericht op het optimaal onderhoud van gebouwen. Te denken valt hierbij aan scholen en wat bekend is: het ziekenhuis te Heerenveen en het nieuwe Euroborg stadion van FC Groningen. Mijn werkgebied is groot en loopt van Groningen tot Arnhem. Dat betekent dat ik soms een paar dagen door het werkgebied reis, maar dat ik daarna weer een paar dagen vanuit huis werk om de administratieve zaken bij te werken.

Netty: Ik heb de eerste twaalf jaar voor de kinderen gezorgd en kon toen aan de slag bij een kinderschippersinternaat in Vreeswijk. Het internaat herbergde 200 kinderen en was onderverdeeld in units. In iedere unit woonden 15 kinderen. Per unit waren er 4 leidinggevenden. Ik heb mijn baan hier op gezegd nadat we hadden besloten naar Friesland te verhuizen en in totaal heb ik hier 10 jaar met plezier gewerkt.

Naast dit werk organiseerde ik samen met twee vriendinnen vier keer per jaar een weekend lang (in alle jaargetijden één keer) een antiek- en curiosa markt. We huurden dan de zolder van een aardappelschuur en kochten ieder onze eigen voorraad apart in. Daarna codeerden we de spullen en etaleerden we alles door elkaar. We waren dan vrijdag, zaterdag en zondag geopend en deelden flyers uit voor de publiciteit. Soms hadden we wel 500 bezoekers in een weekend. Erg leuk om te organiseren. Dit hebben we een aantal jaren gedaan.

Netty: Toen we drie weken in Exmorra woonden, zaten we in de woonkamer (nu het winkeltje) en ik zei tegen Ruud: “Ik kan hier wel een antiekwinkeltje beginnen”. Ruud vond het een goed idee en de volgende dag heb ik een brief aan de gemeente geschreven. En raad eens: binnen twee dagen had ik antwoord terug. Geen bezwaar was het antwoord, graag zelfs! Ik denk dat nog nooit iemand zo snel antwoord heeft gehad van een gemeente dan ik.  

In de zomer een vertrouwd beeld aan het Surein

de uitstalling voor het winkeltje van Netty

Interieur antiekwinkel Antoinette

Zo is dus het winkeltje ontstaan. De naam Antoinette is de eerste naam van mijn doopnaam Antoinette Maria Theresia. De winkel werd na zeven weken geopend en de voorraad vanuit Vreeswijk kon ik hier weer gebruiken. Ik koop nu in op markten en beurzen in kleine partijen.

Het inkopen wordt steeds moeilijker, mooie spulletjes worden steeds duurder. Uiteindelijk gaat een deel van mijn opbrengst naar een goed doel en wordt het andere deel weer geïnvesteerd in nieuwe voorraad. Het mooiste aan het winkeltje vind ik de gesprekken die ontstaan en dan vooral bij het door mij opgezette religieuze hoekje. Ik laat altijd een kaarsje branden bij het beeld van Maria en hierdoor komen mooie verhalen los. Mensen zoeken soms troost en vertellen privé-verhalen zonder dat ze me kennen. Ik kan daar van genieten!

En hun twee dochters, waar zijn die gebleven ? Ruud: Onze oudste dochter Wendy is assistent-filiaalhouder bij een modezaak Sissyboy in Utrecht aan de Oudegracht. Onze jongste dochter Linda heeft een eigen praktijk in Maarssen genaamd “Praktijk Sterrekind”. Zij helpt kinderen en jongeren bij rouwverwerking en begeleidt Nieuwetijdskinderen. Kort gezegd zijn dit kinderen die heel intuïtief en gevoelig zijn. Ze voelen zich sterk verbonden met de natuur en kunnen erg wijze uitspraken doen voor hun leeftijd. Ruud: Linda heeft een erg zuiver gevoel en een gave die ook Netty heeft. De basis voor haar praktijk is uiteraard haar opleiding HBO Pedagogiek, maar daarnaast heeft ze bijzonder veel feeling om kinderen te erkennen en zichzelf te laten zijn.

Netty: Mijn vader had een paranormale gave en kwam hier pas op latere leeftijd achter. Via de huisarts heeft hij iemand gevonden die hem hielp hiermee om te gaan. Daarna kon hij mensen helpen de pijn te verlichten middels ‘handoplegging’. Mijn zuster Berna heeft ook deze paranormale gave en ik heb die gave in mindere mate. Berna kan iemand niet genezen, maar kan de pijn wel verlichten. Mijn vader, Berna en ik kunnen dit doen door de kracht die geschonken wordt van boven. Wij zijn letterlijk het werktuig en het doorgeefluik van zijn Hand.

Ik ben er pas de laatste 15 jaren iets mee gaan doen. Ik heb me op verzoek van een koorlid opgegeven voor een cursus handlijnkunde en merkte dat het meer met me deed. De ene hand komt heviger op me over dan de ander. Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen waarzegster en voorspel geen toekomst, ik kan slechts een handreiking geven en iemand een duwtje in de goede richting geven.

De avond vliegt voorbij en voor we het weten zijn we al ruim twee uur in gesprek. Het interview eindigt met een onderwerp, wat me aan de ene kant mateloos interesseert, maar me aan de andere kant ook beangstigt omdat het voor mij ongrijpbaar is. Wie weet praten we hier later nog eens over door, op een prachtige zomeravond, onder het genot van een drankje, in de mooie tuin van de familie Peelen. In elk geval weet ik zeker dat deze aardige mensen met veel plezier in ons dorpje wonen en dat ze hier ook nog wel een aantal jaren blijven wonen. Want zoals Ruud zei: “Netty is hier nog lang niet uitgekeken”. Namens Doarpsnijs, bedankt voor jullie gastvrijheid !!!

Netty met haar schoonzonen Paul (links) en Martijn

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s :Familie Peelen

Troch Eksmoarre en Allingawier

Earste Ljipaai fûn!!!!!

Afgelopen zaterdag 19 maart om 18:30, heeft Jentje Wijnalda het earste ljipaai van Exmorra/Allingawier gevonden.

Hij was samen met zijn zoon Dennis aan het zoeken op maïsland nabij Longerhouw. Ze zouden net richting huis gaan en ja hoor daar lag het eitje. Op 16-03-95 was Jentje er ook al als eerste bij en zo ook deze keer.

In de afgelopen 15 jaar was het Jacob Lootsma die het “vroegste” ei gevonden heeft namelijk al op 14-03-94. 

Gefeliciteerd Jentje!

"Wieger de Post" yn ‘e VUT

Of de "Post fan Eksmoarre" sa kinne in soad minsken ús Heit. Dat krije je fansels as je al 34 jier it gesicht binne fan de TPG Post. Mar fanôf 1 maaie is it gebeurd: ús Heit giet yn 'e VUT. Hy moat sels noch wat wenne oan it idee en kin sich noch wat soarchen meitsje oer al dy tiid dy't der

daliks hat.

Mar wy sitte der net oer yn: in man mei sa’n soad hobby's dy hoecht sich nooit te ferfelen toch? De stientsjes, de skiep, it fyskjen.

Alde húskes slope, de Alvestedentocht rinne, de Slachte rinne.....

En wy hâlde him fansels ek altyd aardich dwaande: "Heit, wol heit dizze

tafel foar my yn ’e lak sette?" "Heit, we woene wol graach troch de hiele

keamer houten finsterbanken". "Heit, ik haw in moai keaphuske sjoen, giet

heit even mei te sjen?" "Heit ik gean wer es ferhúzjen, wol heit efkes

helpe?"  Us Heit stiet altyd foar ús klear en hat bulten enerzjy.  En as hy

dan al es stil sit? No, dan hat hy wol wer in moai boek oer de skiednis

dy't er lêst of de 'Tour de France' is op de tillevyzje. En dan hawwe wy it

noch net iens hawn oer syn nijste hobby: syn lytse pakesizzer Else!!

Mar goed, even sa goed sil it wol efkes wennen wurde, wy gunne him de romte

en tiid dy't yn it foarutsicht leit fan herte en winskje him fanôf dit plak

in soad wille!

In soad leafs, ek ut namme fan ús Mem, fan Froukje, Arjan en Else.

Benedictus en Foekje. Jannie. Tammerus en Nynke.

Henk de Boer sjocht Abraham

Dizze jeuchlike Abraham siet op 23 maart by Henk de Boer yn ‘e tún te genietsjen fan it moaie maaitiidswaar.

Henk war dy dei 50 jier en op it spandoek wie te lêzen:

Volleybal en klaverjassen

Altyd yn ’t spier

Minsken it is echt wier

Henk wurd hjoed 50 jier

Toch nog ijspret

Begin maart konden we dan toch de ijzers onderbinden. Deze kinderen genoten op de valreep nog even van het (brosse) ijs op de ijsbaan. Alleen toegankelijk voor kinderen!

Jo sille it mar beleve !!

Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

Bêste Freerk,

Wat in ferhaal net jonge, fan ús Bauk! Wa hie dat no tocht… As ik Bauk west wie, hie ik gewoan werom knypt!! Mar klear, ús Bauk is tûker as ik en hat der gewoan in smak jild útsleept. It ferklearret yn elts gefal it ferhaal, dat ik op it biljerten hearde, dat der in tal djoere auto’s op it hiem by de Van der Valks stiene. De deal sil doe wol sletten wêze en Theunis sit wer by synTheunie yn it korset. Mar klear, do wiest der net wis fan, silst my der dus net oer hearde.

Jimme stedsjers hawwe it der ek mar dreech mei net ? Hast it plan fan de parkearfergunningen yn Boalsert ek mei fuortstimt tink ? Die earme ried fan Boalsert, komme se ris mei in mienskiplik plan, stimme jimme it wer fuort! By ús spilet dit probleem ek fansels, benammen te min parkearplakken yn it sintrum fan it doarp. Eksmoarre-Noard en Eksmoarre-industrieterrein hawwe genôch romte. Mar dat probleem yn it sintrum, der hawwe wy sa ús eigen man foar. It sit sa, as der in doarpsprobleem is, spylje we dit troch oan ús eigen boargemaster Johan de Groot. Hij rjochtet dan in belangeferieniging op en it probleem wurdt fakkundich oplost. Sa giet dat yn in demokratysk doarp. Niks gjin stimmery en gesoademieter.

En dan it aaisykjen, ik haw de rigels fan de BFVW der efkes op nei lêzen út it foarige Doarpsnijs, mar der stiet dochs wier: “ Het ei moet geraapt zijn en de raper moet met ei het veld zo snel mogelijk verlaten om de vondst te melden”. De rigels binne helder, sadwaande dit jier gjin útrikking fan de Sulveren Ljip en ek dat smoarche board fan Club ’77 sil dit jier oan myn noas foarby gean. Ik haw it hjirre al in pear jier as earste fûn hear, mar te let de fynst oanmelde, sjoch…

Myn pakesizzer fan tolve jier út Amsterdam skille my nei it beslút fan de rjochter en freege hoe it mei pake wie, om dernei te oppenearjen dat pake dan mar moast genietsje fan al die rûn fleanende skaamljipkes. Ik moast ynwindich gnize, mar doe’t Lieske my ferwoastend oanseach, haw ik de jonge efkes goed it lexum jûn. Gjin praat fansels foar sa’n jongfeint. Dat krije jo as je opgroeie yn de ‘grote stad’.

Hast ek noch in moaie sniepoppe bout, jonge ? En de minsken hjir mar beare, sa’n soad snie, net ien koe nei it wurk ta. Ik tocht by mysels, jimme hawwe de winter van ’63 net meimakke. Dat wie pas in winter. En Freerk doe giene we gewoan rinde nei us baas. Tiden feroarje.. No ik stopje wer, genôch bepraten,  ik soe sizze, groetnis oan Trees en ik kom dy fest wol tsjin yn it lân. Net aaisykje hear, allinnich nei sjen. 

Dyn maat, Hindrik

60 Jaar Bevrijding

Dit jaar is het 60 jaar geleden dat Nederland werd bevrijd van de vijf jaar durende bezetting door de Duitsers. Hieronder herinneringen aan die tijd in Exmorra en Allingawier opgetekend door Geert Ringnalda.

VISSENDE ONDERDUIKERS IN 1944

De bezettingstijd 1940-45  was een tijd van oorlog,maar ook het gewone leven ging door,zelfs bij de onderduikers. Onderduiken deed je als jongen omdat je in de “gevaarlijke leeftijd” zat van omstreeks twintig jaar.Op die leeftijd moest je je bij de Duitsers melden om dienst te nemen in het leger van Adolf Hitler. De vele onderduikers  in Exmorra lieten hier na een vispartij in het  Van Panhuyskanaal een foto achter, gemaakt op 8 augustus 1944: een tiental vissers/onderduikers met hun veranderde namen vergezeld door schoolkinderen na een vispartijtje. Misschien stond er wel iemand op de uitkijk of er ook duitse soldaten in de buurt waren……. Het dagelijkse leven ging door,ook in de oorlog.

De vissende onderduikers en schoolkinderen uit Exmorra/Allingawier

OORLOGSKALENDER

10 mei 1940 na meer dan tien keer uitgesteld te zijn begon het.Nederland werd op 10 mei bezet vanuit het oosten. In Exmorra en Allingawier was het gesprek van de dag het gevecht  dat de Duitsers zouden leveren om de Kop van de Afsluitdijk in handen te krijgen en daarmee Holland. De verdediging van de Afsluitdijk verliep prima en het was jammer dat Nederland op 14 mei moest capituleren. Rotterdam was gebombardeerd en eventueel zouden andere grote steden ook in puin gaan.

Mei 1943. De meistaking was een gevolg van de maatregel van de duitsers om  nieuwe krijgsgevangenen te maken van oud-militairen. Het verzet tegen de Duitsers groeit ook in onze dorpen. Klokken worden ,door de Duitsers, uit de kerktorens gehaald in Exmorra en Allingawier klokken zouden worden omgesmolten tot oorlogstuig. Allingawierster klok komt in 1945 terug, Exmorster niet.

Juni 1944  Exmorster Jelle Huitema (22) wordt na een achtervolging door de duitsers nabij “Vaders Hofstee” dood geschoten. Naar Jelle is thans een straat in Exmorra genoemd, meer over Jelle binnenkort in DN en tevens een foto van hem.

Februari 1945 Op 12 februari krijgen we evacuées uit Limburg in Exmorra en Allingawier.ze blijven tot 19 mei

April 1945  Op 7 april een terechtstelling in Makkum, zeven man krijgen de kogel.Onder hen Henk Lemson uit Limburg was ondergedoken bij familie Jan Bouma te Allingawier.

Op 17 april zijn al verschillende dorpen in onze omgeving bevrijd door de Canadezen, maar in Makkum zitten nog Duitsers, die het flink benauwd krijgen door de dreiging van het verzet en de Canadezen.

Rouw in Exmorra: op genoemde 17-de april. Hendrik Postma(26) loopt nabij Makkum in  een duitse hinderlaag. Duitsers kleedden zich  als Nederlandse strijdkrachten, één van hen schoot Exmorster Hendrik Postma dood. Zijn vrouw Gepke Postma-Breemer met twee zoons (waarvan de jongste twaalf dagen oud) zat thuis en was weduwe en zij bleef dat sindsdien, nu dus al zestig jaar lang ! Ze woont  nu in ”AVONDRUST”  te Makkum . Andere Exmorster Douwe Pieters Postma raakt op 17 april gewond vanwege een schot in zijn arm, hij moest naar  het ziekenhuis.

18 april   Onze dorpen zijn bevrijd !!!!

Dodenherdenking op 4 mei 2005

Tijdens de Nationale Herdenking op 4 mei herdenken we allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden, of waar ook ter wereld, zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.

Ook in Exmorra wordt hier aandacht aan geschonken door het houden van een stille tocht en het leggen van kransen en bloemen.

Wij nodigen u uit om op woensdag 4 mei deze ceremonie bij te wonen. Een ceremonie in stilte, die waardevol is wanneer het een bijdrage levert aan de momenten waarop we hen gedenken, die vielen voor onze vrijheid.

Tussen 19.00 – 19.15 uur wordt u ontvangen in Dorpshuis ’t Honk, Dorpsstraat 48 te Exmorra. Om 19.30 uur zullen we vertrekken naar de gedenksteen en de bank die geschonken zijn door de onderduikers, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Exmorra verbleven. Vervolgens staan we stil bij het graf van Hendrik Postma, lid van het plaatselijke verzet en de ceremonie wordt afgesloten bij het droppingsmomument.

Na afloop wordt u uitgenodigd een kopje koffie te drinken in Dorpshuis ’t Honk.

Mocht u kransen of bloemen willen leggen, dan verzoeken wij u vooraf contact op te nemen met André Abma, tel. (0515) 576 576, zodat wij hier tijdens de ceremonie rekening mee kunnen houden.

Uw aanwezigheid wordt zeer op prijs gesteld.

Dorpsbelang Exmorra

Activiteiten Oranjevereniging