Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 42, Nr. 2016

Mei   2005

Voorwoord

Beste mensen,

Mei

Als eerste willen we Sarie en Abe van harte feliciteren met de geboorte van Hilde!! Deze maand heb je nog zwangerschapsverlof Sarie, volgende maand zien we je weer! Veel geluk en geniet ervan.

In dit DN o.a aandacht voor familie v/d Valk, moederdag en nog veel meer. Daarom voor alle moeders en speciaal voor Sari, het volgende gedicht:

       Dag moeder

            Dag

            moeder

            van mij

            met je

            warme

            handen

            en je

            lieve    

            lach.

            Voor mij

            is het

            elke dag

        Moederdag

Veel leesplezier en tot volgende maand.

De redactie.

Inhoud

Soarch en blydskip........................ 4

Mensen........................................ 8

Jelle Huitema............................... 9

Tusken tomme en wiisfinger........ 11

Troch Eksmoarre en Allingawier.. 16

Nieuw ligplaatsenbeleid............... 21

Kleurplaat.................................. 23

Jo sille it mar beleve.................... 24

Tuinfeest.................................... 25

Fan alles wat.............................. 26

Sportnijs..................................... 28

Kerknieuws................................ 29

Naamgeving kerk........................ 30

Eén, twee, drie............................ 31

Út it laadsje................................ 32

Weer......................................... 33

Maandkalender........................... 34

Soarch en Blydskip

Bericht uit Denemarken van Rennie en Ype

Maart 2005

Het is alweer een jaar geleden dat ik mijn “nieuwe hart” heb gekregen. Op dit moment gaat het goed, ik ben nu twee weken thuis na een ziekenhuisopname van ong. zes weken voor o.a. longontsteking en een bloedprop in het hart.

Op de boerderij gaat het goed, druk natuurlijk! Ype is op dit moment bezig met het langer maken van de sleufsilo, ong. 30 meter.

Hij heeft in Hjørring een kraan gehuurd om het grondwerk zelf te doen. Zo kan hij nog een beetje hobbyen.

Met Riemer gaat het goed op zijn nieuwe school, hij leert veel en er is meer discipline dan op een gemeenteschool. Hij heeft daar een vriend, Lasse. Lasse zijn vader heeft 16 jaar geleden een nieuw hart gekregen en dat schept natuurlijk een band. Ook de juffrouw in de klas zegt dat ze niet meer naast elkaar mogen zitten want ze praten te veel!

Ook met Hendrik gaat het heel goed op school. Hij gaat naar speciaal onderwijs. Hij wordt boos als hij niet naar school mag in de taxibus, hij wordt ’s morgens gehaald en ’s middags weer thuis gebracht.

5 april moet ik weer voor onderzoek naar Aarhus, daar rijd ik zelf heen ong. 1,5 uur.

Met vriendelijke groeten Ype & Rennie

                                               Riemer, Hendrik

Hallo mensen,

Ik heb een nieuw adres. Ik woon nu in Witmarsum met

Hendrik v/d Schaaf. Ons adres is:        Tsjerkelân 9

8748 BD Witmarsum

Tel.: 0517-532900

Groeten van Akke Gietema

Huwelijksjubilea

Twee Allingawierster huwelijksjubilea in april en mei:

Op 22 april waren Wietse en Annie Welbedacht 40 jaar getrouwd.

En op 6 mei vierden Houk en Lolkje Reitsma hun 45-jarig huwelijksjubileum!

Beide bruidsparen van harte gefeliciteerd!

Mensen

Door Geert Ringnalda

BURGERLIJKE STAND VIJFTIG JAAR GELEDEN:

  GEBOREN: in mei/juni/juli 1955

        13-5   Klaas z.v. Jan Ybema en Elisabeth Reinsma te Witmarsum.

                 9-6              Sytze Piet z.v. Hylke Heeres en Trijntje Kramer te Gaast

               19-6           Marinus Adrianus z.v. Willem Heiko Harders en Hinke Folkertsma te Parrega.

                2-7              Trijntje d.v. Jetse de Witte en Sjoerdtje Miedema te Makkum

HUWELIJK:  in mei 1955

10-5           Willem Tjalma (28) te Koufurderrige en Hinke Postma (24) te Exmorra

17-5     Gerrit Jan Gerrits (24) te Utrecht en Jetske van der Veen (25) geboren te Allingawier en wonend te Parrega.

IN MEMORIAM

Catharinus Veenstra  (Ureterp 24-6-1965  - Heerenveen 20-3-2005) Catharinus was de vriend van oud-Exmorster Margriet Yntema nadat zij weduwe was geworden in Scharnegoutum. Catharinus werd begraven te De Wilp.

Jan van Malsen  (Makkum 14-3-1953  - Makkum 21-3-2005)  Makkumer kaatser.Na zijn dood stond de vlag halfstok op de toren van Allingawier. Jan was namelijk de karakteristieke tuinman van Aldfaers Erf. Jan was lang ernstig ziek, hij werd op 25 maart gecremeerd te Goutum.

Jan Pieter Visser  (Twijzel 28-3-1951 – Twijzel  12-4-2005) Jan Pieter was een zwager van Froukje en Gerrit Terstege, Bonjeterperweg 4 te Allingawier. Jan Pieter overleed plotseling en werd begraven in Damwoude.

Okke de Jager (Skuzum 5-7-1928 – Bolsward 12-4-2005). Op de boerderij aan de Carl Fellingerweg (nu Geert Nauta)  waar het toen Skuzum heette en nu Makkum, woonde vanaf jaren twintig tot en met vijftig van de twintigste eeuw de familie De Jager. De zoons: broers Okke en Oene waren hier bekend, grote kerels, die je wel eens langs zag komen op weg naar Bolsward. Later was Okke de man die de herberg in Nijland runde en toen in 1984 de familie Piersma in Exmorra kwam wonen bleek Okke hun zwager want hij was getrouwd met Akke Piersma. Okke en Akke dus. Hun zoon Ultsje woonde een tijdlang in Exmorra bij de Piersma’s en was een trouw bezoeker van ’t Honk. Okke werd begraven in Bolsward.

Dorus Jelle Koornstra (Lemmer  24-6-1932  - Exmorra 18-4-2005) Al enige jaren was Dorus de vriend van Exmorster Iefke Reinsma. Je trof Dorus bij dorps-evenementen zoals het zestigplus-reisje van Club ’77 en de kerstmaaltijd van de diakonie in het Honk. Na een autoritje Makkum-Exmorra kwam hij op maandag 18 april in Exmorra aan,. werd ziek en overleed. Op zaterdag 23 april werd Koornstra begraven op het kerkhof van Exmorra na een kerkdienst waarin ds. D.Nijenhuis van Workum voorging. Gezongen werd in deze dienst een lied dat bij deze visserman Koornstra paste

O God die ons behoeden wil

Bescherm de broeders, wees hun schild

In storm en strijd,ga met ze mee

En red ze van ’t geweld der zee

Dat land en water wijd en zijd

Lofzingen uw barmhartigheid

Gezang 467:4 (Liedboek voor de Kerken)

JELLE HUITEMA VLUCHTTE IN PANIEK EN VOND DE DOOD NABIJ VADERS HOFSTEE IN 1944

In Exmorra hebben we sinds vorig jaar de Jelle Huitema-strjitte,een nieuwe straat in Exmorra-west waar grote royale huizen verrijzen. Bij dit stukje een foto van deze Jelle (1922-1944) die we kregen van de familie Huitema in Canada via Jelle Huitema-strjitte-bewoonster Ritty Reitsma-van der Valk. In de jaren 1920-1950 kenden we in Exmorra op “It Leantsje” de famile Huitema in verschillende generaties. Ze bewoonden het pand tegenover (nu) Joris Faber.De ouders waren Pier en Ytsje de jongere generaties vond je in het gezin van Klaas en Gaiske Huitema-Spoor. Klaas en Jelle waren halfbroers. Klaas en Gaiske hadden drie dochters, later wel eens in Exmorra terug.  Boukje  was de oudste en Ymie werd op school door meester Runia “kruimeltje” genoemd, omdat ze zo klein was . Gaiske Huitema-Spoor leeft nog en is zeer hoog bejaard.

Jelle Huitema. Wie was hij? Een bescheiden wat stille jonge man die soms gezelligheid zocht in de Exmorster smederij bij smid Hijlkema. Jelle hielp zijn vader bij zijn kleine koemelkerij en deed klusjes voor andere boeren en de smid in Exmorra.

De Duitse bezetting is gekomen, de eerste jaren valt het wel mee maar na de meistaking van 1943 veranderen de Duitsers. Ze kijken meer dan vroeger naar jonge mannen die ze naar Duitsland  willen voeren om daar te werken in de oorlogsindustrie. Bij de meistaking in 1943 hadden de boeren uit protest tegen de Duitsers vele liters melk weggegooid..De schrik zat erin. Jelle was aan het werk met hooi in de bermen van de weg Exmorra-Schraard.

Het was 24 juni……Jelle was aan het swyljen .En daar heb je ze. Ze roepen Jelle en schreeuwen “Halt”. Jelle pakt zijn fiets en de gewapende Duitse soldaten zetten het op een lopen. Dat wordt een achtervolging naar Schraard en richting Wons. Jelle is al gauw niet meer te zien, de Duitsers weten nabij Harkezijl een auto te charteren, een melkauto, en liften op bevel mee. Achtervolging van Jelle die in paniek op de vlucht is richting Bolsward. Nabij Bolsward waar nog geen “grote weg” is  slaat Jelle af, richting Exmorra….Dan kiest Jelle voor de oprit naar “Vaders Hofstee” die afgesloten is door een stevig hek. Jelle zijn vader is daar bezig in zijn  stukje weiland. De Duitsers zien  Jelle rennen totdat hij achter de polderdijk langs de Makkumervaart verdwijnt.

Even later steekt Jelle zijn hoofd boven het dijkje uit en dan gebeurt het… Salvo’s van verschillende wapens maken lawaai en Jelle is op slag dood. Een postbode is in de buurt en is de eerste die de dode jongen vindt. Wat later komt ook Jelle’s vader en laadt de fiets van Jelle op zijn  boerenwagen en zo komt Pier Huitema ontroostbaar Exmorra binnen.  Op zijn oude dag zijn jongste zoon dood……

In Exmorra werden de schoten gehoord, sommige mensen zeiden,,,”se sitte seker wer achter de einen oan”…. Het was anders.

Een paar dagen later was er een lijkkoets in Exmorra en met een enkele auto er achteraan en wat rijtuigen met paarden gaan Exmorsters en familie naar Jutrijp waar Jelle wordt begraven.

Enige jaren later overleden de ouders van Jelle: Pier en Ytsje, weer enkele jaren later emigreerden Klaas Huitema en zijn gezin naar Canada.

Jelle Huitema

1922-1944

Tusken Tomme en Wiisfinger

Gerrit en Boukje van der Valk verlaten Exmorra.

Sterkste punt van Exmorra is: “It meilibjen yn it doarp”

Op dinsdagmorgen 12 april zitten we gezellig koffie te drinken in de keuken bij Gerrit en Boukje en halen herinneringen op.

“De tiid hâldt gjin skoft”, want op 2 mei was het dan zover, na 40 jaar verruilden Gerrit en Boukje van der Valk hun boerderij in Exmorra voor een andere stee in Koudum, om plaats te maken voor dochter Anneke, schoonzoon Douwe Terluin met hun vier kinderen. “It sil wol wenne moatte sa , seit Boukje.

In 1947, Gerrit was een jongetje van 8 jaar oud, kwam hij met z’n heit en mem, broers en zusters vanuit Ferwoude naar Exmorra. Gerrit: “Wij koene kieze út 2 buorkerijen, Kûbaard of Eksmoarre.” Het werd dus Exmorra. De oudste broer en zus van Gerrit bleven de eerste tijd nog achter op de oude boerderij in verband met het vee wat daar verzorgd moest worden.

Het vee werd lopend over de weg naar Exmorra verhuisd. Er was in die tijd nog maar weinig verkeer op de wegen. Gerrit: “Dy jûns joechen de kij fêst wol minder molke as oars, mar it sparre sa in feewein út.”

Het gezin van der Valk telde toen 7 kinderen en had 5 paarden en 45 koeien, nu zijn dat er 80. Al het landwerk gebeurde nog met paarden en er was een arbeider. Rond 1955 kwam de eerste tractor. Gerrit: “Ik wie toen 15 jier. En as de tractor stopje moast, rôp men noch van Ho! Mar dat ding lústere fansels net en sa is der wol ris ien troch de skuordoarren riden.”

Twaalf jaar later na aankomst in Exmorra, op 3 november 1959, brak er brand uit, ’s nachts rond half vier. Gerrit: “It wie min waar en ús heit tocht it hagelt, mar it wie it reid dat fan it dak ôf fleach tsjin de ruten oan. It wie dy nacht hiel mistich, sa mistich dat de brânwacht dy’t fan Wytmarsum kaam net iens sjen koe wêr’t de brân wie en der waard tocht dat it loas alaarm wie of een grap. Gerrit: “It hiele achterein is troch de brân ferlern gien en alle kij binne ferbaarnd. It jongfee rûn gelokkich noch bûten. Letter die bliken dat de brân feroarsake wie troch heabroei. Ik wie doe yn Californie, ik haw it fan de foto’s sjoen, mar it wie wol een hiele ramp!”

De pleats foar 1959

Het jongvee kon die winter zolang bij Siek Postma in de schuur. In het voorjaar van 1960 werd er begonnen  met het bouwen van een nieuwe stal, het was de eerste klus van het Bouwbedrijf van Yde Schakel. De herfst daarop was het klaar!

Er werd vee opgekocht van Gerrit Terpstra ut de Mar, tegenover Silvia en Andries Postma, deze hield op met boeren.

In 1966 trouwde Gerrit met Boukje en ze namen de boerderij over van vader Epke en moeder Trijn. Epke en Trijn verhuisden met zoon Lieuwe naar de woning aan de Dorpsstraat, waar nu Pieter en Klaske Ypma wonen.

Boukje en Gerrit

Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?

Gerrit: “Op healwei yn Ljouwert yn ‘e Harmonie. Dêr wie wat te rêden, sjoch en dêr wie Boukje dus ek.”

Boukje: “Ik bin berne yn Dronrijp en wenne doe yn Sonnegea, ik wie fan boerekomôf dus ik wist wol wat it buorkjen ynhâlde.”

In 1967 werd oudste dochter Anneke geboren,  in 1968 gevolgd door Epke. In 1972 kwam de tweeling Sigrid en Christien. Ze begonnen in 1966 met twee tractoren, de paarden waren toen al weg. Gerrit: “Wy hiene mei-inoar ien auto, heit, Lieuwe, Boukje en ik. Wy moasten him foarut bestelle foar gebrûk. Doe’t de twilling der wie krigen wy sels in auto.”

Destijds waren er nog veel boeren op de Trijesprong: de familie Siemensma, Ypma, Witteveen (nu Piersma), Postma (nu Drost) en van der Valk.

Gerrit: “Wy buorken mei elkoar op ‘e Trijesprong. Moarns wie it in drokte fan belang mei alle luden dy’t doe by it buorkjen hearden, rateljende molkbussen en kreakjende karren. Wy hâlden  mekoar ek goed yn’e gaten.”

’s Avonds lichtte men af met een petroleumlampje, zodat alles ’s nachts donker was. Als ’s ochtends rond half vijf het licht weer brandde, was dit een teken dat de buurman wakker was. Als een van de boeren zich versliep kon hij ervan op aan dat hij door één van z’n collega boeren gewekt werd.

Gerrit van der Valk aan het werk in de stal

Gerrit: “Sneins tsjin tolven kaam eltsenien fan’e buert by elkoar op’e Trijesprong. By de slachter foar, dêr’t no it bankje stiet, waard de wike trochnaam en sterke verhalen verteld. Een mooi ferhaaltsje moast net om een leagentsje bedoand wurde.”

Zo vertelde Omke Witteveen dat hij wilde z’n hond genaamd Sadra wel kwijt en  plaatste daarom een advertentie in de Boerderij. Dit kon destijds 1 keer per jaar gratis. Een pastoor uit Gelderland schreef op de advertentie en kocht de hond. Enige tijd later verhuisde Sadra naar Gelderland. Na verloop van tijd kreeg Omke Witteveen een brief van de pastoor waarin hij vroeg hoe die hond eigenlijk precies heette? Want hij luisterde zo slecht.

Omke antwoordde dat de hond Satan heette. Als het beest niet luisterde moest de pastoor hem bij deze naam roepen. Later kreeg Omke weer een brief waarin de pastoor schreef dat hij best kon begrijpen waarom de hond Satan heette, “hy hie alle hinnen opfretten!”

Gerrit: “Sa waarden der hiel wat streken úthelle. Jim moatte begripe, der wie doe hast noch gjin tillevyzje en wy wiene folle mear op strjitte te finen as no.”

Naast het werk op de boerderij en in het gezin waren Gerrit en Boukje allebei actief in het Exmorster vereniging- en dorpsleven. Verder was Boukje natuurlijk actief in de gemeentepolitiek voor het CDA. Met elkaar zat zij 11 jaar voor deze partij in de gemeenteraad, waarvan 7 jaar als fractievoorzitter. Dit nam nogal wat tijd in beslag want er werd veel vergaderd en dit hield ook in veel leeswerk.

Boukje: “Dochs haw ik it altijd prachtig wurk fûn. It wie in ferriking fan myn libben. Jo ferromje jo eachweid. Want je sjogge en hearre saken dêr’t jo oars gjin weet fan hawwe.” Boukje werd 3 keer voor een periode van 4 jaar gekozen.

Het jaar 1999 was een bewogen jaar voor Gerrit en Boukje. Boukje werd dat jaar erg ziek. Gelukkig werd ze na enige tijd weer beter en kon ze ook haar raadswerk weer oppakken.

Boukje: “Ik bin erch bliid dat ik dat doe wer oppakke koe en dat ik it úteinlik sa lang dien ha. En it is fansels hiel bysûnder dat de minsken my it fertrouwen jûn hawwe om it sa lang te dwaan.” Op 25 april jl. nam Boukje afscheid van de gemeenteraad. Haar opvolger in de raad is Johan Kingma uit Arum en Sybren Reitsma neemt haar taak als fractievoorzitter over.

Maar niet alleen de gemeenteraad, ook de tuin nam veel tijd in beslag. Vaak houden voorbijgangers even halt om de statige tuin te bewonderen.

Gerrit: “Dit docht Boukje hielendal allinnich, ik bemoei my der net mei, allinne it meanen is foar my.”

In de 40 jaar dat Gerrit en Boukje hier woonden hebben zij veel zien veranderen in Exmorra en hebben zij hier altijd met veel plezier gewoond. Ze vinden het sterkste punt van Exmorra het medeleven voor elkaar! Zij hopen ook voor Douwe en Anneke met de kinderen op een mooi leven in het dorp. Gelukkig verdwijnen ze niet helemaal uit beeld, want Gerrit zal nog geregeld op en rond de boerderij te zien zijn om Douwe en Anneke te assisteren. Ook Boukje zal ongetwijfeld nog regelmatig bij de beppesizzers te vinden zijn.

Gerrit en Boukje bedankt, en namens de redactie van het Doarpsnijs veel geluk toegewenst in Koudum!

En voor Douwe en Anneke veel succes en een mooie tijd in Exmorra!

Troch Eksmoarre en Allingawier

 De organist van Oranje

Boven: Sipke Eringa krijgt de onderscheiding opgespeld door burgemeester Piersma

Op vrijdagavond, 29 april, rond 20:30 was het een gezellige drukte bij de familie Eringa. Het wachten was nl. op de burgemeester.

Burgemeester Piersma was die ochtend ook al bij de familie Eringa langs geweest om te vertellen dat er iets stond te gebeuren. Sipke Eringa zou een onderscheiding krijgen!

Om 21:10 begon de burgemeester met het officiële gedeelte. Sipke Eringa kreeg de onderscheiding omdat hij 50 jaar actief is als organist. Eringa is begonnen als organist in Lollum-Waaxens. Toen hij naar Exmorra ging verhuizen, vroeg men of hij er wilde blijven spelen. Zoals Eringa zelf zei:”25 jaar zijn verdiend door mijn vrouw, zonder haar had ik het niet kunnen doen”.

Het is een roeping voor het leven, aldus de Burgemeester. Sipke Eringa is nu lid in de orde van Oranje Nassau. Douwe Kooistra, ooit begonnen in Exmorra als organist, kreeg als eerste die dag ook een lintje. Van harte gefeliciteerd!

Koffie met gebak voor de familie Eringa en de burgemeester

Muzikaal Koninginnefeest in ’t Honk

Het kinderfeest van de Oranjevereniging stond dit jaar helemaal in het teken van muziek.

Om 9:30 begon de feestochtend met de voorstelling Muziek met Muisje Mien voor de kinderen van groep 1 en 2. Er werd door de kinderen volop meegezongen en gedanst en ook de ouders deden fanatiek mee (zie hiernaast).

Om 10:30 was het de beurt aan de kinderen van groep 3 t/m 8 (en een paar muzikale meiden van groep 2). Zij mochten zich uitleven op de Afrikaanse Djembé trommel. Een groot succes en de kinderen waren na een uur trommelen dan ook bijna niet meer te stoppen! 

V.l.n.r.  Bente,  Douwe,  Robert en   Evert

Exmorster Harm Salverda

fan ‘e Doarpsstrjitte op 8 april al wer 25 jier chauffeur by Rentex Floron.

Een kwart van alle kinderen die jaarlijks worden geboren  ongeveer 34 miljoen – wordt nog steeds niet beschermd tegen allerlei ziekten waarvoor goedkope vaccins bestaan. Ze lopen het risico te overlijden aan ziekten als difterie en

mazelen. Die kans is extra groot wanneer kinderen chronisch ondervoed zijn of verzwakt door aanvallen van diarree of luchtweginfecties. Jaarlijks overlijden 2 miljoen kinderen omdat ze niet gevaccineerd zijn.

Voor Unicef is dat een onaanvaardbare situatie. Elk kind heeft recht op de best mogelijke zorg en op een gezonde start in het leven. Ongeacht in welk land het kind geboren wordt. Het enige waar het Unicef aan ontbreekt is voldoende geld

om voor al die kinderen die nu nog niet worden bereikt, vaccinatie-programma’s op te zetten.

U kunt Unicef helpen door uw bijdrage aan de jaarlijkse

Collecte, die dit jaar plaats vindt van 15 t/m 21 mei a.s, te

geven.  Namens alle kinderen die door Unicef geholpen worden

alvast HARTELIJK DANK!

Willem Nieuwenhout restaureert Venetiaanse gondel

 Veel bouwactiviteiten in Exmorra de laatste tijd, maar dit is wel een hele bijzondere! In de achtertuin bij de familie Nieuwenhout aan de Dorpsstraat ligt sinds enkele weken een 11 meter lange en 35 jaar oude Venetiaanse gondel. De gondel is van Theo Kleijn uit Haastrecht, een vriend van de dochter van Willem en Tine. Hij heeft de boot in Venetië op de kop getikt en nu gaat Willem het 600 kilo zware vaartuig in z’n Exmorster achtertuin opknappen. Dit zal wel enkele maanden gaan duren, want er moet heel wat gebeuren. Er zitten gaten in de bodem, de verf bladdert af en er groeit zelfs gras op de vochtige, eikenhouten spanten.

De gondel verkeert in redelijk originele staat, afgezien van de laag polyester die aan de buitenkant is aangebracht. Alleen de dol, het massieve eikenhouten blok op het achterdek waar de gondelier zijn riem op laat rusten, ontbreekt. “Dêr moat ik in nijenien foar meitsje,”, zegt Willem. Hij is van plan de gondel weer helemaal in oude luister te herstellen. Dat betekent ook dat hij het oude, beschadigde houtsnijwerk gaat vervangen door nieuwe versieringen. Hij kan er nog even over nadenken want: “It houtwurk moat earst goed droegje.”

Wie weet zien we de resultaten van Willem’s inspanningen nog eens in een volgend Doarpsnijs!

(Bron: LC 19 april 2005)

Anne Oostenveld fynt earste ljipei Wûnseradiel

Van de nieuwe speeltuin, hier nog afgebakend met rood-wit lint, wordt inmiddels al druk gebruik gemaakt. Het schijnt dat er soms zelfs al wachtrijen voor de verschillende speeltoestellen staan! Slagharen is er niks bij. Waarschijnlijk is in juni de opening waarbij ook de naam van de speeltuin bekend gemaakt zal worden.

LIGPLAATSENBELEID Gemeente Wûnseradiel

Op 29 maart 2005 heeft de gemeenteraad een ligplaatsenverordening vastgesteld. Deze verordening regelt het aanleggen en ligplaats innemen van vaartuigen in de gemeente. Tot 29 maart 2005 mochten vaartuigen overal en onbeperkt liggen. De gemeente vindt dat niet wenselijk omdat het innemen van ligplaatsen bijvoorbeeld kan leiden tot nautische problemen (stremming) of landschappelijke bezwaren. Ook vindt de gemeente het belangrijk dat voor de toeristen de gemeentelijke vaarwegen vrij bevaarbaar zijn.

De ligplaatsenverordening is een algemene regeling die nog uitgewerkt moet worden. Dit houdt in dat het college het ligplaatsenbeleid moet formuleren. Op 5 april 2005 is het ontwerpbeleid vastgesteld, welke vanaf 7 april 2005 tot en met 18 mei 2005 voor een ieder ter inzage ligt. Ook is de inspraakmogelijkheid op 6 april jl. bekend gemaakt in het Bolswards Nieuwsblad, welke op 20 april jl. is herhaald.