DOARPSNIJS

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 43 , nr.  2026

Maart   2006 

Voorwoord

Beste mensen,

Maart

Deze maand begint de lente alweer en dat is hier en daar in de natuur zeker te merken. De knopjes komen in de bomen en er is alweer een wilde eend gesignaleerd die z’n eerste ei gelegd heeft.

Wat genoemd moet worden is dat de samenstelling van de redaktie gaat veranderen. Maar daar leest en ziet u verderop meer over!

In dit Dn een interview met Klaske Ypma-Prins.

Weer een nieuwe 1,2,3 raad maar wie? De foto’s van november en december 2005 zijn nog steeds niet geraden!

Verder een kleurplaat van Pasen en melige foto’s van het Carnaval.

Veel leesplezier en tot volgende maand,

De redactie.

Inhoud

Soarch en blydskip.................... 4

Mensen.................................... 8

Tusken tomme en wiisfinger..... .10

Kleurplaat............................... 15

Troch Eksmoarre en Allingawier..16

Út de kranten............................ 19

Jo sille it mar beleve.................. 21

Fan alles wat............................. 23

Sportnijs.................................. 27

Kerknieuws............................... 32

Eén, twee, drie.......................... 34

Út it laadsje.............................. 36

Weer........................................ 37

Maandkalender......................... 38

Soarch en Blydskip  

Hallo dorpsbewoners

Nadat wij al voorgesteld zijn door mijn oom, willen wij dit zelf ook nog eens doen.

Wij zijn Rintje de Vries en Vronie de Boer en zijn 27 en 20 jaar! Beide komen we van Parrega.

Rintje uit het dorp zelf en Vronie buiten Parrega van de boerderij.

Sinds eind december 2005 wonen wij samen op de dorpsstraat 90.

In het begin moest het erg wennen maar nu na bijna 2 maanden hebben we het erg naar ons zin.

Rintje werkt bij Wetterskip Fryslan als muskusratten vanger wat hij met veel plezier doet.

Naast zijn werk mag hij ook graag klussen,mollenvangen en mee te jagen.

Zelf zit ik op school. Ik zit in het 3de jaar van de opleiding verpleegkundige.

In het weekend en in de vakanties ben ik oproep kraamverzorgster bij Kraamzorg Friesland.

Naast school en werk mag ik ook graag winkelen, computeren en hier en daar eens een bakje halen.

Wij hopen met nog veel plezier in Exmorra te mogen wonen.

De deur staat altijd open als we thuis zijn. Dus kom gerust eens even langs!!

Groeten van

Rintje de Vries en Vronie de Boer

Mensen

Troch Geart Ringnalda, E-mail g.ringnalda@home.nl  

BURGERLIJKE STAND WONSERADEEL (een selectie van)

Troch Geart Ringnalda    E-mail g.ringnalda@home.nl

IN MEMORIAM 2006

Willy vander Werf-Krijnsen  overleden 4-2-2006 te Makkum.

Willy werd bijna 68 jaar en werkte op Aldfaers Erf, zij was daar een enthousiast vrijwilligster. Vriendelijk, collegiaal en  behulpzaam aldus bestuur,medewekers en vrijwilligers op de Aldfaers Erfroute..Na een gezongen uitvaart in de St.Martinus- kerk te Makkum vond de crematie plaats te Goutum.

Ate Hoekstra (De Streek(Feanwalden) 17-3-1919 -Tytsjerk 10-2-2006)

Yn 1949 komme der yn Allingawier twa minsken.krekt troud twe wenjen en sy krije hjir in soan Wieger yn it arbeidershûs op Fjouwerhús. Ate wie koarte tiid arbeider by Fedde Postma en dernei bij Hessel Bergsma op Brúndear,de feroaring fan boer hâlde in ferhuzing yn fan Fjouwerhûs nei It Leantsje yn Eksmoarre (no Gerard Brunia).  Ate wie troud mei Jitske Leegsma en der kamen by harren yn Eksmoarre noch trije bern: Tjimmy,  Rindert en Feije. Mem wurdt slim siik sadat de bern faak útfanhûs moatte en mem stjert op 13 oktober 1956, 42 jier âld. Djip fertriet yn Eksmoarre. Eksmoarster, ek fan it Leantsje, Tryntsje Haagsma komt by Ate en de bern as help en se troude mei Ate op 21 desimber 1960. Yn maaie 1961 ferhúzje se  nei de Wâlden:  "de Lytse Geast" en letter Tytsjerk. Dan komme der noch fiif bern: Ysbrand, Thijs, Annie, Sytske en Meinte. Op woansdei 15 febrewaris wie der in tsjerketsjinst yn de herfoarme tsjerke fan Tytsjerk, dernei is Ate begroeven yn Feanwâlden.

NOG  EVEN  OER DE  FJOUWER  SUSKES WIERSMA

Foarop Doarpsnijs elke moanne dus de fjouwer Wiersma-famkes yn it begjin fan de tweintigste ieu yn Eksmoarre op strjitte. Yn de húshâlding fan Sybren en Jeltsje Wiersma waarden letter noch berne de iennige soan Bauke yn 1907(bleau syn hiele libben yn Eksmoarre) en yn 1909 waard  der noch dochter Ynskje (Ine) berne

MASTER JELLE TJALSMA 75 JIER !

"In nije meester" sa klonk it begjin maart 1954 yn Eksmoarre. Jelle Tjalsma út Wolsum wei soe hjir begjinne as ûnderwizer,hy wie hast 23 jier en hie der tige sin oan. Master Tjalsma waard der neamd en hy makke hjir de lêste jierren mei fan haad-ûnderwizer Johannes Mink dy't al fan 1936 yn Eksmoarre oan skoalle stie as "haad fan 'e skoalle". Even rekkenje en dan sjogge jo dat Tsjalma op 20 maart o.s. syn 75-ste jierdei fierd.

Jelle Tjalsma wie hjir krekt twa jier doe't Mink nei Den Helder ferhuze.Tjalsma koe haad fan de Eksmoarster skoalle wurde mei in spesiale goedkeurig fan de minster omdat er noch gjin 25 jier âld wie..... It gong allegear goed en op 1 maart 1956 wie Jelle Tjalsma "haad fan'e skoalle", no soene je sizze "direkteur". Der wie tige krapte oan personiel sadat de frou fan Tjalsma  Johanna Tjalsma-Bosscha beneamd waard as ynfalster-ûnderwizeresse..Tjalsma sei in kear tsjin syn frou: "wy kinne de skoalle hjir ek wol tegearre dwaan....." Mar der wiene noch mear ynfalsters sa as frou Blanksma-Botermans út Wytmarsum dy't yn 2005 har njoggentigste jierdei fierde en de dûmnysfrou út Wûns  mefrouw Feenstra-Schoonenboom. Doe kaam master Lieuwe Postma noch yn 1957,hy soe Tjalsma yn 1960 as haad fan 'e skoalle opfolgje doe't master Jelle  nei Oentsjerk ferhuze. Letter bedarre de famylje Tjalsma yn Emmeloord en der wenje se no noch op it adres Kon.Julianastraat 27, 8302 CD Emmeloord. Stjoer even in kaartsje !!! Tjalsma hat hiel wat boeken skreaun, der komt noch wolris wat oer yn DN.

US MEM STIET ALTYD FOAR OP DOARPSNIJS !!

Lêsten op besite bij  âld-Allingawierster Annie Reinsma-van der Goot (77) en har man Rein Reinsma (79). Se wenje yn de Boegspriet op "Het Eiland" yn Snits. Annie fertelde: ús mem stiet elke moanne no foarop jim "Doarpsnijs". Annie har mem wie in Wiersma en de buorkerij fan Sybren en Jeltsje Wiersma-Burghgraef stiet ek foar op "DN" ! It wie it pand neist de pastorij.

Der stiene doe trije gevels neistelkoar. De fierste is der no noch (museumwinkel en skoaltsje fan Aldfaers erf) en dan  noch twa : neist de pastorij  de gevel foar de buorkerij fan Sybren Wiersma en derneist noch in hûs der't meardere húshâldingen yn wennen. Trije gevels op 'e rigele, boud om 1800 hinne.

De fjouwer famkes elke moanne foarop Doarpsnijs  binne  fjouwer dochters fan Sybren Wiersma. Rjochts de âldsten:  Jantsje (1893-1984) letter frou Burghgraef yn Eksmoarre (no Harm en Geeske Salverda). Dan Klaske (1894-1984) letter de frou Sjerp van der Goot Allingawier (no Sipke en Jelly Kuiper) dan twa jongere bern : Aagje fan 1899  en Dieuwke fan 1903. De foto sil wol gau nei 1900 makke wêze.

Tusken Tomme en Wiisfinger

Klaske Ypma-Prins haalt BUL voor studie psychologie: “Gean der foar en doch wast dwaan moast. Genietsje fan de dingen diest dochst, want do slaggest pas ast genietsje kinst.

Wat een klinkend begin van een nieuw interview. Een interview dat start met het motto van Klaske Ypma. Want ja, wie herkent hier niet wat in ? Maar dan ook: Ga ervoor en doe wat je doen moet! En als dit nu in het geval van Klaske betekent dat ze, als moeder van drie opgroeiende kinderen,  een studie Gezondheidspsychologie is gaan volgen aan de Open Universiteit, met daarnaast nog een parttime baan op de kraamafdeling van het Antonius ziekenhuis te Sneek, dan is dat niet zomaar wat. Het klinkt in elk geval als een bijzonder geslaagde herintredende vrouw. Dit moet onze regering goed doen.

Maar voor we hier dieper op ingaan, hoe is dit allemaal toch zo gekomen ? Klaske: Ik bin yn 1962 berne yn it Grifformearde Ferpleechhûs fan Snits. Myn âlders (Jochum en Sietske Prins-van Dyk) wennen  doe yn it hûs oan de Doarpsstrjitte 8. Der wenje no Gerard en Alida Brunia. Yn it hûs wiene gjin goede foarsjenningen, sadwaande moast de berte wol plakfiene yn Snits. Eins wie it Grifformearde Ferpleechhûs in foarrinner op it hjoeddeiske ‘kraamhotel’. Nei 1,5 jier binne we nei de pleats oan de doarpsstrjitte 51 (nu fam. Reinsma) ferhúze. Us heit hat doe de pleats fan syn âlden oernommen.

Ik haw de legere skoalle fansels yn Eksmoarre trochrûn en bin doe nei it Jan Brugman College gongen yn Boalsert. Der haw ik it atheneum B helle yn sân jier. Ik haw it eksamen helle sûnder ien herexamen. Ik leaude der earst neat fan. Ik haw nei it slagjen eltsenien belle, ik bin slagge, mar sis it noch maar net fjirder, ik leau der noch neat fan. Mar it wie wol sa en ik hie besletten dat ik net troch studearje woe. Ik woe oan it wurk.

Ik haw der wenne oant ’81 doe’t ik begongen bin mei de oplieding in-service ferpleechkundige A. Ik koe yn Drachten, Ljouwert en Harns komme en foar Harns haw ik keazen. De oplieding duorre trije jier en njoggen moanne en ik koe in keamer krije yn it âlde sikenhûs ‘Rapenburg”. Ik haw doe myn yntrek nommen yn de âlde ferloskeamer !! Oan it einde fan it twadde opliedingsjier draaiden we al folslein mei. Ik haw doe op alle ôfdielingen wurke. Harns wie derfoar in geskikt sikenhûs mei 6 ferskillende ôfdielingen en elkenien koe elkoar. In sikenhûs mei in protte leerlingen.

In augustus 1984 trouwt Klaske met Exmorster Pieter Ypma. Sinds november 1983 staan ze samen ingeschreven voor een woning in Exmorra. Ze krijgen een woning toegewezen aan

–wederom- de Dorpsstraat, nr. 92 (nu familie Jonkhout). Tegelijk moet ze examen doen voor haar studie en eindigt ze haar studie op de afdeling kraam en gynaecologie. Het is duidelijk, met deze afdeling heeft ze duidelijk wat. In februari 1985 zit dan de volledige studietijd van 3 jaar en 9 maanden erop. Klaske: We krigen ús ûntslach nei it einde fan de stúdzje, maart 1985. Yn die tyd wie it krekt as no in teloargang yn de ekonomy en net in protte banen te ferjaan yn Fryslân. Pieter wurke doe ûnregelmjittich en yn de ploegetsjinst op de gersdroegerij yn Warkum. Direkt nei myn ûntslach koe ik oan it wurk as opropkreft by de ferpleechkundiche yn de wyk. Wykferpleechkundiche hold doe alle soarch yn: fan âlderein oant bernesoarch. Fan hielprik oant slim sike minsken. Ik haw der fan maart oant augustus wurke, mar fûn it lestich te kombinearjen mei it wurk fan Pieter. Ik wie doe ek yn ferwachting fan ús âldste dochter Sytske. Doe’t sy berne wie, wie de kar dan ek net sa dreech om te stopjen mei it wurk en thús te bliuwen. Ik hie der ek gjin probleem mei, ik hie yniens in protte tiid foar moaie dingen. Ik hie genoch ynfolling fan myn tyd, die frywilligerswurk, wie pjutterskoalleliedster, kreatieve mem en hie plak nommen yn de skoallekommisje.

In 1989 wordt de tweede dochter Annelies geboren. Klaske zit dan in de kerkenraad en kan hier haar ei wel kwijt. Wel is duidelijk dat ze steeds op zoek is naar middelen om zich te ontwikkelen. Ze leest veel en volgt zo nu en dan cursussen. In 1992 wordt zoon Bart zeven weken te vroeg geboren. Op 13 maart dat jaar wordt Klaske 30 jaar en ze heeft zich net voorgenomen dit groots te gaan vieren. Maar het loopt anders, ze krijgt hoogzwanger koorts, viert niets en belandt in het ziekenhuis. Ze komt weer thuis, maar belandt de nacht daarna weer in het ziekenhuis. Door waarschijnlijk de hoge koorts wordt Bart veel te vroeg geboren, is slechts 4 pond zwaar en belandt in de couveuse. Zelf blijft ze 8 dagen in het ziekenhuis en na twee weken mag ook Bart naar huis. Bart wordt net als Sytske geboren in haar vertrouwde ziekenhuis Oranjeoord te Harlingen. Tijdens haar ziekenhuisperiode komt ze veel oude bekenden tegen die haar vragen of ze niet weer aan het werk zou willen, echter haar drie kleine kinderen weerhouden haar hiervan. In de geringe vrije tijd vindt Klaske wel tijd om weer wat te gaan studeren. Zo doet ze een managementcursus. 

Klaske: Yn 1996 waard it oars. Bart gong ek nei skoalle en doe wie ik der klear foar. Ik haw alle sikenhuzen belle en skreaun. De kreamôfdieling yn Harns wie yn de tuskentiid al sletten, dus dat wie gjin opsje. Ik woe as ferpleechkundige oan it wurk, mar hie net de resinte wurkûnderfining die elts frege. Ik krige hieltyd te hearren: “In 10 jaar tijd is er veel veranderd, mevrouw!!” Ik hie yntusken wat kontakten yn it Snitser sikenhûs opdien. It arbeidsburo koe my ek net rjocht helpe. Doe bin ik sels mar wer begûn te beljen. Ik krige te hearren dat ik mar in by-oplieding dwaan moast foar weryntredende ferpleechkundigen. Ik hie dit mei minsken yn it Snitser sikenhûs besprutsen dat as ik klear wie mei de by-oplieding, ik der mits 1996 in ûnbetelle staazje rinne mocht om wat ûnderfining op te dwaan. Want ja, ik wie dan wol by-oplied, mar hie fansels noch hieltyd gjin resinte wurkûnderfining. Mar doe ik ynfollling woe jaan oan ús mondeling ôfspraak, bliek dat se yn Snits krekt twa minsken oannommen hiene fia it arbeidsburo. Ik wie lilk en goed ek. Dat hat holpen, flot dernei krige ik in brief dat ik foar 5 wiken staazje yn Snits wolkom wie. Ik kaam binnen op de ôfdieling ynterne genêskunde en we haw doe ôfpraten dat as de staazje goed ferrûn, ik as opropkrêft oan it wurk koe.

In mei 1997 komt Klaske binnen als oproepkracht en al heel snel is werkzaam op de verschillende afdelingen. Ze is veelzijdig, pakt alles aan en voelt zich snel weer thuis. Dit werk doet ze een jaar lang, waarna ze haar kans schoon ziet. Er komt een baan vrij voor 30 uur per week op de kraamafdeling in Sneek. Ze heeft een sollicitatiegesprek met een oude bekende en ze wordt aangenomen in februari 1998. Na twee tijdelijk contracten, mag ze uren ‘claimen’, maar ze weet niet op welke afdeling ze dan aan het werk moet. Ze besluit deze gok te wagen en wordt in februari 1999 –hoe is het mogelijk- voor twee dagen per week aangenomen op de afdeling kraam en gynaecologie. Ze wil wel meer uren werken en krijgt al vrij snel 24 uren per week en dan ook in de vorm van een vaste baan.

Eén van de redenen van Klaske om zoveel uren te gaan werken is, dat ze verder wil leren. En ze zit te denken aan een studie die met het werk te maken heeft. Ze krijgt echter te horen dat het voor een getrouwde vrouw met drie kinderen  en geen vast contract moeilijk is om in aanmerking te komen voor het volgen van een opleiding op kosten van de werkgever. Daarom begint ze op eigen kosten in 1998 met de studie psychologie aan de Open Universiteit. Klaske: Oer de earste module haw ik wol in jier dien en as ik yn dit tempo trochgongen wie, hie it noch hiel wat jierren duorre foar dat ik klear wie. En ja, wêrom dan psychologie, ik begûn de stúdzje út nijsgjirrichheid. Ik wa troch myn wurk en omkriten boeid troch wat minsken beweecht, dwaande hâldt en hoe se der mei omgean. Ik woe ynsjoch yn minsken krije en dermei koe ik se ek ynsicht jaan yn harren eigen gedrach. Ik woe dat leare te begripen en seach de stúdzje as in ûntdekkingsreis wêr ik my troch ûntwikkelje koe. Alle behelle modules joech my wer enerzjy om troch te gean. 

Na het eerste tentamen in januari 1999, gaan de overige 46 modules in een rapper tempo. Daarna verwerkt ze ieder jaar doorlopend 7 modules per jaar. De propadeuse ontvangt ze na twee jaar. Bij de studie hoort een stage van 400 uren. Deze doorloopt ze bij de GGZ en de arbeidshulpverlening in Leeuwarden. Ze houdt zich hier bezig met de begeleiding van mensen met arbeidsgerelateerde problematiek. En…. ik heb er respect voor, dit alles moet gebeuren in combinatie met het werk in Sneek. In de stagetijd krijgt ze alle ruimte van haar werkgever. Ze werkt dan 2 dagen in het ziekenhuis in Sneek en 2 à 3 dagen loopt ze stage in Leeuwarden.

Op 6 oktober 2005 ontvangt Klaske in Groningen de BUL en is ze officieel doctorandus in de gezondheidspsychologie. Maar nu de opleiding gereed is, wat dan nu ? Klaske: Earst tocht ik, mar op syk nei in baan by it sikenhûs of in oare soarchynstelling.

Doe foel myn each op in advertinsje op de beropssite fan psychologen op it internet fan de organisaasje Shared Ambition. Sy fregen franchisenimmers of psychologen yn it Noarden. Nei ik ris in CV stjoere, wa ik útnoege foar in petear.

Ik bin doe yn januari 2006 nei it haadkantoar west yn Zeist. It bedriuw helpt by syktefersom. As der by sike wurknimmers sprake is fan in psychische oarsaak, dan hast meastentiids in lange trochrintyd. Hast as wurkjouwer gjin sicht op wat de bedriuwsarts docht en it weryntreed-traject duorret langer. Ut ûndersiik is krekt bliken dat sokke sike wurknimmers der baat by ha om sa flot moglik wer yn it arbeidsproses te kommen. It helpt harren struktuer te bieden en in weromfal te foarkommen. De wurkjouwer kin yn sa´n situaasje de Arbo of de GGZ ynskeakelje, mar kin ek in organisaasje likeas Shared Ambition belje. Wy meitsje dan yn 24 oeren in ôfspraak foar in intake-gesprek en jou de wurknimmer yn fiif dagen in rapport mei it fersyk dit troch te stjoeren nei de wurkjouwer. Middels dit ferslach jouwe we harren in foarstel oant begelieding der´t wij minsken bij helpe harren doelen opnij foar de takomst fêst te stellen. De metodyken die wij tapasse helpe minsken om harren bewuster om te litten gean mei harren eigen mooglikheden.

Betekent dit dan toch dat Klaske in loondienst start bij deze onderneming. Klaske: No, eins net. Ik sit de earste moannen yn in proeffase en bin no aspirant-franchisenimmer. Ik moat earst ris sjen oft dit wat foar my is. It idee dat ik miskien wol selsstannich ûndernimmer wurd, is noch hiel ûnwennich. Nei dizze njoggen moannen moat ik in beslút nimme. Wol ik hjir mei fjirder, dan wurd ik selsstannich ûndernimmer, mar wurkje ik ûnder de namme fan Shared Ambition. Oant die tiid haldt ik myn wurk yn Snits oan en bin ik de kommende njoggen moannen as free-lancer oan it wurk foar Shared Ambition. En wat eins hiel moai is, is dat de ynstek fan Shared Ambition hiel goed oanslút by myn motto: Gean der foar en doch wast dwaan moast! Genietsje fan de dingen diest dochst, want do slaggest pas ast genietsje kinst !!

Familie bij de uitreiking,  Links onder heit en mem Prins,echtgenoot Pieter en schoonzus Anneke

En met dit motto is het cirkeltje rond en het interview ten einde. Het is een bijzonder relaas van een vrouw die voor een volgende stap in haar leven staat. En wat heet, een grote stap !! Klaske, namens Doarpsnijs de komende maanden veel succes met het maken van een paar lastige keuzes en wellicht hebben we over een aantal maanden weer een nieuwe zelfstandig ondernemer in ons dorpje wonen.

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s: Klaske Ypma-Prins

Troch Eksmoarre en Allingawier

Geslaagde Pake en Beppe dei op de Oerdracht
Het schoolproject Vroeger en nu' op De Oerdracht is op 16 februari jl.  succesvol afgesloten. Kinderen en leerkrachten hadden hun best gedaan om  alles te laten zien waaraan ze de afgelopen weken hadden gewerkt. Kleine
musea, stambomen, foto's, oude beroepen en voorwerpen, terpen, prehistorie;  te veel om op te noemen. Voor de pake en beppe dei op 7 februari was heel  veel belangstelling. Het aantal pakes en beppes overtrof bijna het aantal  kinderen. Wel 60 (!) pakes en beppes liepen rond op school en ze vonden het
prachtig om te zien hoe het er tegenwoordig aan toe gaat. 'Veel leuker dan vroeger', was een vaak gehoorde reactie. Niet alleen voor de pakes en  beppes, ook voor de kinderen was het een bijzonder feestelijke dag

Douwe krijgt hulp bij het computeren van pake

Officiële opening  

installatiebedrijf van Rudi Mollema ,het was erg druk en gezellig.

Dochter Geartsje vermaakt zich op de exmorster ijsbaan

Afscheid en welkom

Deze maand nemen wij afscheid van ons redactielid Petra Oostenveld. Zij heeft besloten om een eind te maken aan haar werkzaamheden voor Doarpsnijs.

Petra, we willen je bedanken voor al het werk dat je hebt verzet voor DN. Zeker mede dankzij jouw zag het DN er elke keer goed en verzorgd uit, BEDANKT!

Tevens willen wij graag welkom heten ons nieuwe redactielid: Christof Drost. Hij wilde Petra haar taken overnemen en daar zijn wij natuurlijk zeer blij mee. Heel veel succes Chris!!

Petra krijgt afscheidscadeau van Tine

Verschijningsdata Doarpsnijs Exmorra 2006

Datum                                                Kopij inleveren vóór:

1 april                                                 woensdag 22 maart

6 mei                                                   woensdag 26 april

3 juni                                                   woensdag 24 mei

1 juli                                                    woensdag 21 juni

5 augustus                                           woensdag 26 juli

2 september                                        woensdag 23 augustus

7 oktober                                            woensdag 27 september

4 november                                         woensdag 25 oktober

2 december                                         woensdag 22 november

Út de kranten

De leukste baby van Friesland

Ook een deelneemster uit Exmorra Annaromy Gietema

Bouke Buma staat op de 9e plaats van de LC coach van de eredivisie.

Rients Piersma in rubriek zakelijk bekeken in W&Z

Af is saai  

EXMORRA – En dan gewoon even niks. De boel de boel laten. Lekker vissen met z’n allen aan het opvaartje. Zomeravondzonnetje, koffie bij de hand. Ontspannen, rust. Nou ja, Anja en de kinderen dan. Ed niet. Die rent van de een naar de ander. Hier een vers wormpje aan de haak, daar een loodje erbij. Dan wipt hij weer naar binnen voor een verse pot.

“Ik ben druk”, zucht Ed Blokker. Hij weet het. Geen man om voor de televisie te zitten. Hij moet wat om handen hebben. Maar toch, af en toe moet je kunnen zeggen; nu even niet. Dat leer je ook in Exmorra, zoals er wel meer dingen zijn die zij nu anders doen. Zekerheid loslaten bijvoorbeeld.  Anja kreeg anderhalf jaar geleden plotseling een hersenbloeding. “Dan ziet jouw wereld er opeens heel anders uit”, blikt Ed terug. Zij hadden zolang zij elkaar kenden de droom gekoesterd om ooit nog eens een oude boerderij te kopen, maar steeds de stap uitgesteld. Eerst zekerheid inbouwen, weloverwogen toewerken naar hun ideaal. “Anja’s ziekte bracht de zaak gek genoeg aan het rollen. En toen ze herstelde, dachten we wat kan ons nou nog gebeuren. We doen het gewoon.”

Winkelhaakboerderij

Ed had Anja bij de tandarts afgezet en liep tijdens zijn ommetje in Bolsward de makelaar tegen het lijf. Die had precies wat voor hen; een winkelhaakboerderij. Heel apart. Zij moesten meteen maar even gaan kijken. Diezelfde middag, op een terp onder de rook van Bolsward, was het toch even slikken. Wat een werk. Maar de plek voelde goed en op de terp huisde nog een tweelingboerderij. Dan zaten zij niet in hun eentje midden in de wereld, mocht er nog eens iets met Anja gebeuren.“Ed wil rotzooien”, glimlacht Anja. “En ik fleurde er ook van op. Eindelijk weer eens wat om handen. Zo hebben we het altijd gedaan.” Hun eerste huis in Den Oever sloopten zij kaal om het daarna van de grond af weer op te bouwen. Eenmaal af werd het al gauw saai. Later in Kimswerd, min of meer hetzelfde recept. Maar ditmaal durft Anja geen termijn te noemen. Ed wel: ”Moet je over  een paar jaar maar eens kijken.”

Onverwachte dingen

Maar bouwen aan hun droom gaat langzamer dan hij had gedacht, geeft ook Ed toe. Je komt ook zoveel onverwachte dingen tegen. Het rookspekkamertje met Makkumer tegeltjes bijvoorbeeld, weg getimmerd achter het rookkanaal. Of de gemetselde kluis van estriken onder de keukenvloer, waar zoon Roy een munt uit 1726 ontdekte. En wat te denken van halve en kromme plankjes die her en der bij verbouwingen uit het verleden gebruikt zijn. Dat had te maken met de schaarste van de naoorlogse periode, leert hij van de oude voormalige eigenaar.

Nou ja, zij zien ook wel hoe ver zij komen. Dochter Joyce heeft er al wat op bedacht. Als zij hier later met haar paarden intrekt, blijft er vast nog wel ruimte over voor een appartementje voor haar ouders.

(Over de ‘nieuwe’  bewoners van Lonjé 2, bron: Het Woonblad)

Jo sille it mar beleve!!

Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

Bêste Hindrik,

Lêstlyn stie der yn’e Ljouwerter in ranglist mei de 25 wichtigste Fryske wiifen. Ik koe sykje wat ik woe (en dat ha ik ek dien), mar in ynwenner fan jim doarpkes ha ik net fûn. Dus gjin keunstneresse as Joke Pas of nij polityke stjêr as Agnes Drost. En ek gjin haadredaktrise Sarie Lycklama à Nijholt of in ûndernimster as Tine Piersma. Nee Hindrik, sels gjin doarpskeninginne Jikky. Der kamen wol twa Boalserters foar yn’e list. Neist frou Jorritsma ek boargerfrou Vroegindeweij.
Us gemeentlike lintenknipster hat alle Boalserters útnoege om ûntwikkelingsplannen foar ôns stadsje yn te stjoeren. Self hat se blykber gjin flau benul mear wat sy mei de lytste gemeente fan Fryslân oan moat. No kinst my al jierren Hindrik, dus do wist ik mei graach minsken helpe. Ik ha dan ek in plan yntsjinne wêr’t B&W net omhinne kin. In plan dat ús ferlost fan it saneamde Calimero-syndroom. In plan dat húzen op Laad en Zaad of de bou fan appartemintekompleksen docht ferblikken en dat fjierder giet dan de ‘hufterproof-lantearnepeallen’ fan Sander de Rouwe. Dit plan hjit dan ek gjin plan, mar projekt, it Marrenprojekt. Boalsert sil yn ien klap op’e toeristyske kaart setten wurde. Dy Nestlé-Dútsers ha my op it idee brocht hjir wettersporters hinne te heljen. Ja Hindrik, elts neidiel hat syn foardiel. Je moatte it allinnich sjen. Boalsert is lykas Cambuur in ‘sleeping giant’ en no is it tiid om him wekker te meitsjen.
De wettersporter bringt in protte sinten mei. Mear dan dy âlde-fan-dagen-toeristen dy’t de Ald Faerserf oandoche. Dy gean faaks touringcar út en touringcar wer yn. En wêr stopt dy bus mei kreupelen? Midden op’e ‘grutte dyk’ sadat der gjin harses mear lâns kin. Dat hat meastentiids middelfingers en geflok as gefolch.
It Marrenprojekt wurdt ûntwikkeld oan de westkant fan Boalsert. Oan’t Makkum ta sil ien grut mar wurde. In grut part fan Eksmoarre sil dan ûnder wetter komme te stean. Allinnich it terpdiel bliuwt droech. Dit wurdt in eilân dat Bolswier komt te hjitten. De nijbou, ynklusyf Sonnedael, wurdt mar. Oer in pear desennia sil dat diel fan it mar yn de folksmûle ‘het gezonken dorp’ of Atlantis II neamd wurde.
Do silst wol tinke Hindrik, it is dy Freerk wer yn’e plasse slein. Mar neat is minder wier. Op útnoeching fan B&W moat ik ynkoarten it projekt taljochtsje en fjierder ûntwikkelje. Ik sil sa folle as mooglik rekken hâlde mei dyn doarpsgenoaten. Mar ik ûntkom der net oan dat de measten fan jim nei Boalsert ferhúzje moatte. Foar de fiiftichplussers besykje ik in appertemintekompleks oan’e râne fan it mar of op it Arrivaterrein te realisearjen. De jongerein moat sels mar in plakje sykje yn ôns mooie stadsje. At de Fûgelkrite dan noch net ophokt is, is dat in moaie buurt foar harren.  Andries Bruinsma kin op Bolswier syn eigen hotel runne en Alwin Overwater mei dêr syn glês blazen bliuwe. Kobus Faber meitsje ik direkteur fan KoCo Rondvaardij. En Johan de Groot wurdt pealdûnser yn de ekstrafagante Johannes de Doper-disco fan Rudi Postma.
Do sjochst Hindrik, ik ha it wer goed mei jimme foar. Ik adfisearje dy ynkoarten ris nei in gearkomste fan doarpsbelang te gean om Eksmoarre foarsichtich op’e hichte te bringen. Dan falt it net sa rau op it dak. Sis dat it net in idee fan Schakel is mar fan Freerk. Dan witte sy dat it gjin loftfytsery is en dus wol goed komt.
Hindrik jonge, sa gau’t ik mear wit lit ik it dy hearre. Foar earst oant skriuwens en groetnis oan Lieske.

Dyn maat Freerk

Fan alles wat

Aaisykje.

Er is op het moment veel ophef tussen de Privincie, Raad van State en de Bond Friese Vogel Wacht.Het provinciaal  bestuur wil absoluut geen enkel risico lopenom nogmaals een jaar zonder aaisykjen te moeten.

Er wordt daarom voor de meest veilige weg gekozen. De belangen van de Aaisikers, de vogels en de diverse boerenorganisaties zijn groot.

Daarom dient de inhoud van de ontheffing zodanig gestalte te krijgen dat er een gerede kans van slagen is om een schorsing van de  rechtbank te voorkomen.De provincie heeft besloten een sluitingsdatum van 1 april te moeten hanteren. Dit is een zeer forse beperking, waar niet iedereen het mee eens zal zijn. Toch heeft het hoofdbestuur na lang aarzelen ja gezegd tegen deze sluitingsdatum.De (concept) ontheffing geldt eerst voor 2 jaar. Voorts brengt het hoofdbestuur het volgende onder de aandacht.

Het zal u niet ontgaan zijn dat de vogelgriep ons land nadert. Op dit moment is nog niet bekend welk effect dit zal hebben op het Aaisykjen.We moeten nog zien of we in het volgende DN een foto van de gelukkigevinder kunnen plaatsen!

Even een berichtje over de Fibrosis actie

Hartelijk dank voor de vele kaarten en postzegels wat de kaarten betreft graag alleen ansichtkaarten geen kaarten zonder postzegel en stempel want daar gaat het net om verder ook welkom sigarenbandjes,lp's en eigenlijk alles wat interessant is voor verzamelaars De actie heeft in totaal over 24 jaar gerekend 120.000 euro opgebracht bij Hans van der Meulen Het geld wordt gebruikt voor faciliteiten voor gezinnen met een kind met cystic fibrosis Somigen hebben geen computer zodat ze niet kunnen mailen en msn en terwijl deze kinderen veel aan elkaar hebben En verder kun je denken aan ondersteunig op vakantie de kinderen moeten heel vaak door een fysiotherapeut worden behandeld met alle extra kosten en ongemak daarbij Jarenlang werd het geld gebruikt voor vakantie kampen voor kinderen met taaieslijmziekte De ontdekking van een hardnekkige bacterie heeft roet in het eten gegooid eigenlijk kunnen C. F. patienten elkaar maar beter niet ontmoeten om de kans op besmetting minimaal te maken

Vriendelijk groetend  Douwe en Hinke Reitsma

Jubileumconcert Con Amore 5 maart 2006

Het ensemble Con Amore Musica geeft samen met Keamerkoar Littenseradiel op zondag 5 maart twee feestelijke jubileumconcerten. Om 16.00 uur in de Koepelkerk te Witmarsum en 20.00 uur in de RKK van Roodhuis. De beide koren zingen van Mozart de "Missa Brevis" en het fraaie "Alma Dei Creatoris". Verder worden er onder andere werken gezongen: “Herr, ich warte auf dein Heil” van Johann Michael Bach en het “Te Deum” van Felix Mendelssohn Bartholdy.

Aan het concert werken mee de vier bekende Friese zangers Tetsje van der Kooi (sopraan), Femke de Boer (alt), Klaas Lyklema (tenor) en Ben Brunt (bas). Verder werkt mee het Ensemble Conservatoire uit Zwolle. Dit ensemble bestaat uit een vaste kern van beroepsmusici die werkzaam zijn in grote professionele orkesten en in onderwijs aan conservatoria en muziekscholen.

Kaarten: voorverkoop € 10,00 en kerkzaal €12,00

Kaarten reserveren bij contactadres:

mevr. C. Hofstra, Fûgelleane 36, 8702 CD Bolsward.

Tel. 0515 – 579471 Email: cobyhofstra@hetnet.nl

www.conamoremusica.nl

AS JO KINNE, DAN DER HINNE

Voorjaarsconcert

van de koren:

“Doarpssang ta Gods eare”

te Ferwoude o.l.v. mw. C. Hofman                                                             &  

“Halleluja” te Parrega    o.l.v.