DOARPSNIJS

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 43 , nr.  2028

mei    2006 

Voorwoord

Beste mensen,

Mei

Voel je dat nou ook, dat niet alleen jezelf, maar ook de mensen om je heen zich anders opstellen? Iedereen heeft het over het weer en over vakantie, je kunt echt merken dat men energie krijgt en dat de stemming erin begint te komen.

Hopelijk kunnen we jullie met dit mei nummer nog meer in de goede richting krijgen…….

Sportieve foto’s en plaatjes van de verbouwing van ’t Honk. 

Verder in tusken tomme en wiisfinger oud-Exmorster dominee Menno Leistra en zijn vrouw Roelie Reiling aan het woord.

Nieuws over het WK en verder de vaste rubrieken en nog veel meer.

Veel leesplezier en tot volgende maand,

De redaktie.

Inhoud

Soarch en blydskip............ 4

Mensen................................ 5

Tusken tomme en wiisfinger.. 7

Út de kranten ....................15

Troch Eksmoarre en Allingawier........................ 16

Jo sille it mar beleve....... 21

Fan alles wat .....................23

Sportnijs........................... 28

Kerknieuws....................... 34

Eén, twee, drie................. 35

Út it laadsje.................. 36

Weer.................................. 37

Maandkalender .............. 38

Soarch en Blydskip

Beste minsken fan Allingawier en Eksmoarre,

Foar al jimme boartersguod,klean,kaarten en besite

bij de berte fan Wytse wolle wij jimme tige dank sizze.

 Groetnis fan Marten,Sytske,Anneke en Wytse.

Het heeft ons goed gedaan dat zo velen met ons hebben      

meegeleefd tijdens de ziekte en na het overlijden van mijn

lieve man en onze geliefde heit en pake

                                   Hans Zijlstra

Wij willen u hiervoor oprecht bedanken.

                                                           H.Zijlstra- van Abbema

                                                          kinderen en kleinkinderen

Schettens, april 2006

Beste dorpsgenoten,

Graag wil ik iedereen bedanken voor de kaarten, bloemen en attenties die ik mocht ontvangen in het ziekenhuis en bij mijn thuiskomst.

Hartelijk dank hiervoor,

Siebe Reitsma

Mensen

Troch Geart Ringnalda, E-mail g.ringnalda@home.nl  

Lijkeltje (Ieke) Kuiper-de Graaf

( Spannum 9-11-1918- Bolsward 6-4-2006)

In juni 1970 is de familie Kuiper uit Bolsward zomaar ineens in Exmorra: in de Van der Weystrjitte 13:  Henk en Tjitske Kuiper-Hoekstra en de vier kinderen in het huis waar ze nu in 2006 (kinderen het huis uit) nog steeds wonen. En de ouders van Henk: Cees en Ieke Kuiper-de Graaf in de Brakelstrjitte 7 met de kinderen Tineke, Regina, Jaap en Anneke. Een soort invasie van een leuke familie uit Bolsward, dochter Hannie is dan al het huis uit en dochter Tineke gaat snel trouwen en naar Het Bildt.

Ook snel komt het afscheid van vader Cornelis Kuiper  op 4 december 1972.hij sterft na ziekte en wordt begraven op het kerkhof van  Exmorra. Frou Kuiper  moet verder in Exmorra met bij zich in huis haar opgroeiende kinderen:  Regina en de tweeling Jaap en Anneke.

De kinderen vinden hun weg , trouwen en gaan het huis uit ,maar niet zonder dat ze in Exmorra iets deden zoals het oprichten van een zondagsschool. Die zondagsschool hoort  vanuit Bolsward bij de familie Kuiper en komt  dus in Exmorra in 1973, het jaar waarin ds. Stephen Boonzaaijer begint met zijn prediking in de kerken van Exmorra en Allingawier. Frou Kuiper wordt in die jaren één van de eerste vrouwelijke kerkenraadsleden  in de (toen) Samen-op-weg kerken  van Exmorra-Allingawier. Enige jaren geleden verhuisde frou Kuiper van Exmorra naar Bolsward, naar "Huylckenstein" daar is ze nu overleden. Op 11 april  werd zij in Exmorra begraven na een uitgebreide dankdienst voor haar leven in de Martinikerk te Bolsward. Henriette Margaretha Karafiat (67 jier). Allingawiersters dy't  sûnt  freed       7 april 2006 oer har treurje binne Yeb de Witte en syn frou Petra Oostenveld en harren bern Sytse, Bente en Marius op Bonjeterperwei 1. De kremaasje hat yn besletten rûnte plak.

Aagje Stellingwerf-Terpstra ( Eksmoarre 9-12-1921 - Himmelum

9-4-2006) Aagje hat koart yn Eksmoarre wenne op it streekje huzen by (no) De Spintol. Se wiene al fuort doe't sy nei skoalle moast. Aagje is yn Himmelum begroeven op 13 april nei in tsjerketsjinst yn de Nicolaastsjerke  derre.

AUTO-ONGELUK MET BIJBEL-CITAAT

In de jaren 1918 tot 1929 hadden de hervormden in Exmorra en Allingawier een bijzondere dominee,hij heette Albertus Blink Kramer. Bijzonder was dat de dominee  ongehuwd was en dat was in Exmorra lange tijd niet voorgekomen. Hij bewoonde de pastorie samen met een huishoudster Martha genaamd. En....... er  waren bijna nog geen auto's, maar ds. Kramer had er wel eentje, een Spijker ( fabrikaat Ford ). Dominee hoefde zich nu op zondag niet meer in de koets met paard te laten rijden als hij eens buiten Exmorra moest preken,maar hij stapte in zijn auto.

Dat gebeurde ook op een door-de-weekse dag toen dominee met enkele kerkenraadsleden naar een vergadering moest. Op weg naar Schraard ging er iets mis,dominee kon het stuur niet meer recht houden en de auto met passagiers belandde in een sloot naast de weg. Het gezelschap bleef kalm en dominee stelde ze gerust met een bijbeltekst, een citaat van de apostel Paulus  uit Handelingen 16 "Doe uzelf geen kwaad, want wij zijn allen hier"

Hoe het verder afliep is niet bekend.  (Met dank aan Sjerp Heeres,Workum)

Paasviering kinderen C.B.S. de Oerdracht

Donderdag 13 april jl. werd door de kinderen van de Oerdracht een paasviering gehouden in het bijzijn van de ouders. De kinderen eindigden de dag met een paaslunch.

Tusken tomme en wiisfinger

Menno Leistra en Roelie Reiling kort terug in Friesland: “Ieder mens heeft zijn mogelijkheden, hoe beperkt ze ook zijn”.

De laatste interviews waren praktisch om de hoek. Tijd voor eens een interview buiten de provincie dachten wij. Maar toen Menno Leistra en Roelie Reiling zich op 26 maart jl. even in ons dorp lieten zien voor het leiden van een jeugddienst, zagen wij onze kans schoon. Bestuurslid Tine Piersma benaderde ze voor een interview en nodigde hen uit voor de koffie na de middagdienst. En … Menno en Roelie zijn enthousiast en wilden absoluut meewerken.

En dus schuiven Menno en Roelie op een zondagmiddag aan voor de koffie bij Fedde en Tine Piersma. Voorafgaand heeft Roelie Reiling de jeugddienst geleid in de Johannes de Doper-kerk in het dorp waar haar echtgenoot Menno zijn carrière begon als predikant. Aan het begin van de dienst geeft zij aan dat ze blij is veel Exmorsters weer eens te zien en dit is geheel wederzijds. Het thema van de dienst gaat over dromen en toekomst. Roelie vertelt in de dienst dat haar toekomstdroom was gymjuffrouw te worden. Helaas krijgt ze tijdens de opleiding een gecompliceerde enkelbreuk en tegelijk de boodschap van de arts dat ze haar toekomstdroom nu wel kan vergeten als gymjuf. Een toepasselijk intro voor dit interview en een geslaagde jeugddienst.

Want wat waren hun dromen voor ze in Exmorra waren en hoe hebben ze die waargemaakt. Hoogste tijd om een tipje van de sluier op te lichten. We beginnen met het begin. Waar zijn jullie eigenlijk geboren ? Menno: Helaas niet in Friesland, om vervolgens zijn verhaal in het Fries te starten.

“Myn heit en mem binne wol frysk en thùs wurd ek nog steads frysk praten.” Maar mijn ouders zijn verhuisd naar Driebergen en daar ben ik geboren in de Dokter van der Bosstraat, onder de rook van  Drietour. Dit is het gebouw van de interkerkelijke reisorganisatie waarvoor ik later veel gereisd heb. Ik heb hier 2,5 jaar gewoond, waarna we zijn verhuisd naar Zutphen.  Hier heb ik tot mijn 19e jaar gewoond en hier heb ik hier ook het gymnasium gevolgd, zodat ik later kon studeren in Amsterdam aan de Vrije Universiteit. Ik ben hier 10 jaar ingeschreven geweest als theologiestudent . Van deze 10 jaar heb ik er twee in New York gewoond. Toen ik 21 jaar was, ben ik in New York gaan wonen. Ik heb daar  een paar stages gelopen in het kader van de K.P.V. (klinisch - pastorale vorming) in een  ziekenhuis van  New York. Hier ging ik dan ’s ochtends ervaringen uitwisselen en ’s middags patiënten bezoeken.

Roelie: Ik ben in Zwollekerspel geboren. Hier heb ik drie jaar gewoond, waarna ik met mijn ouders naar Aalten ben verhuisd (Achterhoek). Hier heb ik tot mijn 18e gewoond en heb hier ook de basisschool tot middelbare school doorlopen. Hierna  heb ik 5 jaar op kamers gewoond in Arnhem om gymjuf te worden. Deze droom werd dus ernstig verstoord door een ernstige enkelbreuk. Ik heb twee jaar nodig gehad om te zoeken en af te tasten wat ik dan wilde. In die twee jaar heb ik wat baantjes gehad en diverse korte studies doorlopen. Ik houd van studeren en uiteindelijk heb ik besloten om voor de studie theologie te kiezen. Hier ben ik dan ook in rap tempo doorheen gegaan. Ik was inmiddels al wat ouder en na twee jaar studie in Amsterdam zijn we verhuisd naar Exmorra. De rest van de studie heb ik doorlopen in de tijd dat we in Exmorra woonden. Uiteindelijk heb ik de studie in zeven jaar  afgerond (1989) en had ik twee maanden later werk. Wiert was nog net in Amsterdam geboren en de rust in Exmorra en discipline horende bij het moederschap deden me goed.

Waar hebben jullie elkaar ontmoet ? Menno: We hebben elkaar in Amsterdam ontmoet. Ik zag Roelie het eerst en Roelie zegt altijd dat zij mij het eerst zag. Roelie: Ja, ik zag een prins op een wit paard. Menno: Een prins op een oude fiets zul je bedoelen. Menno: We zagen elkaar voor het eerst op 7 januari 1981 bij de nieuwjaarsbijeenkomst in de Gereformeerde Kerk. Ik speelde daar in een kerkorkestje op de dwarsfluit en Roelie zat op de voorste bank. Ik weet het nog precies, ze had een zelfgebreide witte trui aan met bruine Zweedse klompen.

Na wat zoekwerk heb ik haar gebeld en nam een zekere Wim de telefoon op. Ik dacht, o jé, duidelijk te laat, maar die Wim bleek haar toekomstige zwager te zijn. Roelie woonde in die periode in een gekraakt pand in Amsterdam voor haar studie theologie. We maakten een afspraakje voor een fietstochtje. Later bleek dit een tocht met hindernissen te worden. We leenden twee racefietsen van vrienden. Voordat we vertrokken zei Roelie nog: “Ik heb vanavond wel een vergadering”. Die heeft ze niet meer gehaald, onderweg hadden we maar liefst zeven lekke banden en uiteindelijk was dit mijn redding, zegt Menno.

Waarom hebben jullie de keuze gemaakt voor het vak als predikant ? Menno: Ik heb een paar vakantieskampen gedaan voor de Stichting Philadelphia met mensen met een verstandelijke handicap. Dit was altijd mijn droom: Pastor worden voor mensen met een verstandelijke beperking. Tijdens mijn studie heb ik 1 jaar gewerkt in Heerhugowaard als pastoraal medewerker. Een docent zei toen al tegen mij: “Jij kunt eerst beter predikant in een gemeente worden om later predikant in een instelling te worden voor verstandelijk gehandicapten”.  Uiteindelijk vond ik zelf ook dat ik te weinig creatief was voor het werken als predikant voor mensen met en verstandelijke handicap. Roelie heeft nu eigenlijk de baan die ik toen zocht. En zo is het uiteindelijk ook gegaan.

Ik ging geregeld naar Taizé. Dit is een oecumenisch klooster in Frankrijk. Bij een Taize-weekend in Breda ontmoette en leerde ik Simon Bronkhorst kennen. Twee jaar later kwam ik hem, puur toeval, weer tegen op de Prinsengracht in Amsterdam. Hij vertelde dat Exmorra een predikant zocht en dat sloeg bij mij in. Ik kende het dorp Exmorra, omdat mijn beppe hier was geboren aan de Dorpsstraat. Mijn oerpake heeft hier een bakkerij en een timmerbedrijfje gehad. Bouke Wiersma (vader van Klaas Wiersma) was de neef van mijn beppe.  In Exmorra zocht men een parttime predikant 2/3. Dit was ook wat ik zocht en het traject Samen op Weg stond nog in de kinderschoenen. Dit sprak mij erg aan, want dit bestond toen nog niet zo lang en Exmorra was hierin één van de eerste gemeenten.

Ik werd aangenomen en zo werd Exmorra mijn eerste gemeente. Ik was 29 jaar en als we in ons huis aan de Brakelstrjitte de deur achter ons dicht trokken en de straat op gingen, zeiden we altijd tegen elkaar: “We lopen nu tussen onze werkgevers”. Het was een heerlijke tijd, maar al onze familie en vrienden woonden in het midden en oosten van het land.

Roelie: Ik ben predikante geworden omdat ik het kerkleven boeiend vind. De wereld van het geloven is razend interessant. Ik vond de studie boeiend, maar ook het gewone dagelijkse leven in combinatie met het geloof. Ik heb 12 ,5 jaar gewerkt in Warnsveld, als predikant-geestelijk verzorger in de psychiatrie. Mooi werk, maar na 12 jaren denk je ook wel eens aan een andere werkkring. Eigenlijk hoopte ik diep van binnen nog eens met mensen met een verstandelijke handicap te kunnen werken. Maar de banen in die branche liggen niet voor het oprapen. Ik heb verstandelijk gehandicapte familieleden en ik ben er dus min of meer mee opgegroeid. En nu werk ik sinds 3,5 jaar met die doelgroep op de Hartenberg bij Ede. Dit is een instelling voor mensen met een verstandelijke handicap. We werken nu beide 60 % en voor mij is deze baan een schot in de roos. Ik vind het prachtig werk, maar ik moet echt alles uit de kast halen om deze verstandelijk gehandicapten te bereiken. Driekwart van de mensen kan niet praten en ze zijn ernstig verstandelijk gehandicapt. De leeftijd varieert van 5 tot 80 jaar. Soms hebben ze veel verdriet, maar ze kunnen ook intens blij zijn. Ze komen zoals ze zijn, zonder opsmuk, zo heb je ze te nemen. Ik werk daar drie dagen in de week net als Menno. Maar ook wel eens meer als het zo uitkomt.

Het interview wordt even onderbroken. Menno en Roelie moeten er even uit met hun hond Floor. Niet alleen omdat hun hond zo nodig moet, maar ook is het wel eens leuk om weer even door het dorp te lopen.

Maar we zijn nog niet klaar en na wat drinken en wat hapjes gaat het gesprek weer verder. Hoe hebben jullie de tijd in Exmorra ervaren ? Menno: Heel goed. Exmorra kenmerkt zich door de enorme saamhorigheid en het goed kennen van elkaar. Toen we vertrokken naar Dieren moest ook Wiert erg wennen. Iedereen kende mekaar hier en dat was in Dieren uiteraard anders. Na mijn predikantschap in Exmorra ben ik 15 jaar geestelijk verzorger geweest in het Dorp in Arnhem. Ik heb hier met veel plezier gewerkt.  Je ziet dat ieder mens mogelijkheden heeft, hoe beperkt ze ook zijn. Ik zie het altijd als de gelijkenis in de bijbel over het jongetje met de twee broden en de vijf vissen. Zo weinig te bieden, maar zoveel te geven. Het zijn zeker geen zielige mensen en ze hebben duidelijk gaven. Ik heb veel respect voor hun doorzettingsvermogen, hun veerkracht en blijheid.

Maar tegelijk miste ik toch de gemeente, zoals ik dit in Exmorra ervaren heb. Dit is dan ook de reden dat ik weer uit het Dorp ben vertrokken en weer bevestigd ben tot predikant van een gemeente.

Per 1 mei 2005 ben ik predikant van de Protestantse kerk in  Arnhem in de wijk Presikhaaf. Het is een heel gevarieerde wijk van Arnhem, met achterstandswijken en rijkere wijken en alles daartussen in. Deze wijkgemeente is deel van de Protestantse Gemeente Arnhem. 5 jaar geleden is de Gereformeerde kerk gesloopt en sindsdien is men gezamenlijk verder gegaan in de van oorsprong hervormde Bethlehemkerk. Iedere zondag zitten er zo’n 120 tot 150 mensen in de kerk. Het is bijna de grootste gemeente van Arnhem, maar wel erg vergrijsd en weinig jonge gezinnen. Er wonen veel moslims en buitenlanders in deze wijk van Arnhem, dus is het ook je taak als kerk om te zorgen voor een goede verstandhouding tussen moslims en christenen, te zorgen voor ontmoetingsmogelijkheden. Onze gemeente heeft 2 predikanten en 1 pastoraal werker. Er is een pastoraal werker voor 40 %, een predikant voor 50 % en ik zelf neem 60 % voor mijn rekening.  We wonen nog steeds  in Dieren en daar zijn we ook gewoon gemeentelid. Voor een predikant is dit eigenlijk heel bijzonder, omdat mijn eigen gemeente in Arnhem zit.

Hoe zien jullie de toekomst van de kerk ? Menno: Ik zie de kerk niet als een Nederlands fenomeen, de kerk is wereldwijd. De leegloop van nu is een Europees probleem. In de derde wereld groeit de kerk als kool. Je ziet ook dat er steeds meer kleinere gemeenten bij komen. Roelie: Ja, het is ook een maatschappelijk probleem. Mensen zijn wel gelovig en bidden ook nog wel. Dit geldt ook voor de jongeren, maar de verplichting van het naar de kerk gaan en alles wat dit met zich meebrengt, willen of kunnen ze niet meer. Je kunt natuurlijk ook via de televisie betrokken zijn bij je geloof. De kerk mist zo wel zijn trouwe leden, maar  het verbonden zijn met een kerk is niet meer vanzelfsprekend. Ik denk dat de P.K.N.- kerk wel blijft. Menno denkt daar anders over. We moeten wel zorgen dat we tijd en aandacht stoppen in relaties en aandacht schenken aan mensen en vooral de jeugd. Hiervoor is tijd nodig en daar is vaak gebrek aan. Er is wel veel inzet, maar geen tijd. Je zou het een welvaartsprobleem kunnen noemen, maar aan de andere kant is het eigenlijk wel mooi dat de mensen zelf kunnen kiezen voor het geloof en kerkgang. Je krijgt zo wel een bewustere gemeente.

En jullie, hebben jullie nog tijd over voor andere hobby’s dan het werk ? Menno: Jazeker, we houden veel van vakanties. We hebben drie caravans tot onze beschikking. Eén caravan staat thuis (voor opslag), één gaat naar de boerencamping en één staat in Zuid-Frankrijk. Daarnaast fotografeer ik veel en houd ik enorm van hardlopen. In 2002 heb ik de marathon van Rotterdam gelopen en in 2003 de marathon van New York. Roelie: Mijn vrije tijd besteed ik voor een groot deel aan schilderen. Ik heb een paar kaarten mee van werken die ik heb gemaakt.

Eén van de werken gemaakt door Roelie Reiling met de titel “heel de schepping”. Verdere werken zijn te zien op www.menroe-cards.nl

We maken nog even tijd voor een stukje fryske sûkerbôle en een kopje soep, want het einde van het interview nadert en uiteraard willen we nog even weten hoe het nu met Wiert gaat.  Met Wiert is alles goed. Hij is nu 21 jaar en is vorig jaar voor de tweede keer geopereerd aan zijn knie. Hij heeft nu de ziekte van Pfeifer, maar hij houdt zich kranig en we horen hem er niet over klagen. Hij studeert rechten in Nijmegen en heeft het hier prima naar zijn zin.

Roelie: Ik weet nog dat Wietske Yntema vroeger al zei: “Dat jonkje fan jimme moat mar advocaat wurde”. En vooralsnog heeft ze een vooruitziende blik. Het is de studie die bij hem past en hij heeft er veel plezier in. Hij heeft een lieve vriendin die bijna schooljuf is. Wiert is vanaf zijn 6e een fanatieke voetballer en een echte Ajax-fan. Misschien heeft dit nog te maken met zijn geboorte in de stad Amsterdam. Hij heeft zijn eigen voetbalteam opgericht met vrienden, genaamd “het derde”. Het is meer een sociaal gebeuren. Daarnaast is hij trainer van de d-tjes en is pas gevraagd om het vrijwilligersbeleid weer op poten te zetten voor de voetbalvereniging. Daarmee kwam hij weer bij ons met de vraag: “Hoe doen jullie dat in de kerk ?.

Met andere woorden: het gaat goed met de familie Leistra-Reiling. Ieder heeft zijn weg gevonden en een aantal dromen zijn waargemaakt. Namens Doarpsnijs willen wij jullie van harte bedanken voor de tijd die jullie voor ons gemaakt hebben. Het gaat jullie goed en hopelijk komen we jullie hier nog weer eens tegen !!

Interview: Tine Piersma

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s : Fam. Leistra

Út de kranten  

Nu Sjouke met de VUT is, heeft hij duidelijk meer tijd voor belangrijkere zaken. Opgemerkt door B.N.

Alhoewel reeds zelfstandig ondernemer ook nog Marcel de Boer namens zijn oude werkgever in het nieuws. (LC)

Voor wie nog belangstelling heeft, Allingastate zoekt nog een gastvrouw voor het ontvangen van de gasten en het bezorgen van het ontbijt.  Gezien in Makkumer Belboei.

Troch Eksmoarre en Allingawier

50!!

In de maand April heeft Exmorra er weer een aantal

50-plusser bijgekregen.

Henk Sijtsma zag op vrijdag

14 April Abraham, GEFELICITEERD!!

Kobus Faber zag op 22 April Abraham, GEFELICITEERD

Niet alleen de heren in ons dorp bereiken 

de respectabele leeftijd, ook Ina Ypma 

zag Sarah. Op 22 April werd ook zij 50 jaar.

VAN HARTE GEFELICITEERD.

Begin april was het ook feest bij Maaike Steigenga. Zij werd  30jaar !! GEFELICITEERD

Geslaagd voor het typediploma !!

Annette Reitsma

Wilma Ypma

Douwina Zuidema

Hilde Koopmans

Klaas-Anne Terluin

Exmorra nieuwe bar rijker !!

De voormalige bestuurskamer wordt momenteel verbouwd in een bruin café. Hier alvast voor de liefhebbers een fotoimpressie.

Eerste kievitsei van Exmorra gevonden!

Het eerste kievitsei van Exmorra is dit jaar gevonden door Willem de Boer. Hij ging met heit Jelle en Hendrik de Boer het land in en vond deze middag drie eieren in het stuk land achter Allingawier naast de fam. Ybema. Heit en Hendrik waren op zoek naar dit eitje en ondanks dat Willem ergens anders zocht vond hij het gewilde ei als eerste omstreeks 17.15 uur.

De jaarlijkse ledenvergadering van Dorpsbelang Exmorra

De vergadering van Dorpsbelang Exmorra, bestaande uit: Pieter Zuidema, André Abma, Pieter Ypma, Fokje Postma en Klaske Boersma vond dit jaar plaats op vrijdag 24 maart.

Klaske Boersma trad af als bestuurslid en werd hartelijk bedankt voor haar werkzaamheden. Carla Postma zal haar plaats gaan vervangen.

Ook kascommissielid Harm Tjerk Dijkstra was aftredend en Selma Scheltinga wordt zijn opvolger.

Ook werd deze avond door dorpsbelang een prachtige luchtfoto van Exmorra geschonken aan stichting It Honk.

Er waren deze avond 21 leden aanwezig.

Maart 2006  Thialf.

Na 1 seizoen schaatstraining in Thialf is Robert Hendrik Twijnstra geslaagd voor het schaatsvaardigheidsdiploma D van het K.N.S.B. Jetze Jan Twijnstra is geslaagd voor het

schaatsvaardigheidsdiploma B van het K.N.S.B.

Jongens van harte gefeliciteerd namens het Doarpsnijs!!!!

Exmorster supporters bij jong Heerenveen.

Op 19 februari voetbalde jong Heerenveen tegen jong Ajax. Met spandoek en al gingen veel kinderen van de Oerdracht

het jong Heerenveen aanmoedigen. Ondanks het verlies van Heerenveen was het een hele leuke en koude ervaring.

Heerenveen kan de jeugdige supporters in de toekomst wel meer verwachten!!

Museum weekend.

Op 8 april bracht soldaat Ruben Sander Twijnstra een bezoek aan de “Kazematten”op Kornwerderzand. Hij kwam even zijn pake Jetze en beppe Jannie Hoekstra begroeten die allebei als vrijwilliger werkzaam zijn bij de Kazematten. Er was een mooie nieuwe fototentoonstelling te bezichtigen met daarop vele trieste momenten uit de oorlogsstrijd. Voor jong en oud de moeite waard om het eens te bekijken.Misschien een tip voor de meivakantie met het oog op 4 en 5 mei!!

In het volgende Doarpsnijs meer......

....over het kampweekend van de 16-club.

Bram en Alwin

Exmorra Keetcity !!!

Zo langzamerhand begint Exmorra vol te lopen met caravans, keten en hutten voor de jeugd. Linksboven de keet  ”Surein”. Rechtsboven

keet ”de unnoazele”  die bij fam. Terluin op het erf staat en rechtsonder de hut ”Wulpje” , gebouwd op het erf bij Thomas en Hotske Burghgraef. En dan hebben we  keet ”Brundear” nog niet eens genoemd !!

Rommelmarkt Exmorra

De rommelmarkt in Exmorra op 8 april jl. werd goed bezocht. Weliswaar was het niet zo druk als vorig jaar, maar de pret bij de speelgoedverkoop was er niet minder om.

Jo sille it mar beleve!!

Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

Bêste Hindrik,

Do wist, ik en Trees en Trees en ik binne twa hannen op ien dikke bûk. Komst oan Trees dan komst oan my. Der is ien dy’t de gek mei har hawwe mei en dat bin ik sels. Moeke hoecht mar ien kear mei de fingers te knippen en ik stean foar har klear. ‘Freerk leafe, wolst efkes nei de supermerk foar wat griente?’, beäntwurdzje ik mei ‘foar dy altyd pop.’. Froeger tocht ik noch wolris, moat ik dat no wol dwaan. Kinst dat dan sels net luie baarch. Mar no bin ik de skamte foarby. Bin ik mei myn froutsje yn Snits, dan gean ik mei de winkels yn. Ik sit nea mear op it bankje foar de Hema oan sa’n fette woarst. Moatte der nije klean komme, dan gean ik gewoan mei. Wachtsjend by de paskeamers wurdt myn miening frege. Net dat der ea nei lústere wurdt, mar dêr giet it ek net om.