|
DOARPSNIJS
Dorpskrant
voor Exmorra en Allingawier
Jaargang
43 ,
nr. 2030
juli
2006
Voorwoord
Beste
mensen,
Juli
De
vakantie ligt alweer in het verschiet!
Maar
vakantie of niet, wij gaan gewoon door, u blijft helemaal op de
hoogte deze zomermaanden, want
het DN zal gewoon bij u in de brievenbus liggen. Fijn hè!
Deze
maand een verslag van de fietstocht van de buurtvereniging trye
yn ien, foto’s
van o.a verjaardagen, prijswinnaars en ’uitjes’
Daarnaast
hebben we de uitslag en een foto van de hilarische vlottenrace,
georganiseerd door Stichting Lex.
Het
interview in tusken tomme en wiisfinger is gehouden met de heer
en mevrouw Spijksma. Uiteraard veel sport en Wieger van der Veen
liep als enige dorpsbewoner de wandelelfsteden.
Veel
kijkplezier tijdens het WK en veel leesplezier met dit DN.
Tot
volgende maand,
De
redaktie.
Inhoud
Soarch
en blydskip......... 4
Mensen........................
10
Tusken
tomme en wiisfinger. 13
Út
de kranten................ 19
Kleurplaat....................
24
Troch
Eksmoarre en Allingawier....................
25
Jo
sille it mar beleve......
31
Fan
alles wat .................33
Sportnijs......................
35
Vakantiepuzzel..............39
Kerknieuws...................
40
Eén,
twee, drie.............. 42
Út
it laadsje.................. 43
Weer...........................
45
Maandkalender............
46
Soarch
en Blydskip
|
|
|
|
|
Voor
wie het nog niet wist….
wij
wonen samen
!!! |
|
|
Beste
mensen van Exmorra, Allingawier en omstreken,
Bij
deze willen we allen heel hartelijk bedanken voor de
vele
prachtige kaarten en andere attenties die we van u
mochten
ontvangen bij ons vijftig jarige huwelijksfeest.
Dat
alles heeft ons diep getroffen.
Heel
hartelijk dank!
Jan en Lies v/d Goot
Makkum.
Bedankt!!!
Wij
willen iedereen hartelijk bedanken voor de vele kaarten,
bloemen
en andere attenties, die wij mochten ontvangen
op
ons 55 jarig huwelijk op 22 mei. Hartelijk bedankt.
L en D Spijksma-Zijlstra.
Bedankt!
Yara
is alwer 5 moanne. Wy wolle jim allegearre tankje
foar
de kaarten, blommen, kado`s etc. die`t wy kriegen
ha
by de berte fan Yara.
It
wie geweldich!!!
Groetnis fan Willem, Nynke & Yara
Bedankt!
Allemaal
hartelijk dank voor de vele kaarten, bloemen en kado’s die wij
mochten ontvangen op ons 40-jarig jubileum. Het was geweldig !!
Obe en Popkje Lycklama à Nijeholt
|
|
|
|
Geslaagd
!!
Bert
Brouwer en
Jan Jouke van der Goot (AOC te Sneek)
Harmen
Oppedijk en
Grietje Ine Postma (HAVO,
Marne
College te Bolsward)
Regina
Bruinsma (Gemengd
Theorie, Marne College te Bolsward)
Marianne
Yntema (Zelfstandig
werkend kok,
Friesland
College te Leeuwarden)
Allemaal
GEFELICITEERD!!!
Contributie
Oranjevereniging
Tijdens
de jaarvergadering van 19 mei jl. is er besloten om de contributie
van de O.V. te verhogen van € 3.50 naar € 5.00 per lid per jaar,
dit om het enigszins kostendekkend te houden.
Oranjevereniging
Exmorra
/ Allingawier
Let
op
Let op Let
Op
Let Op
Bij
de Spintol op zaterdag 22 juli:
Papiercreaties
Kaarten
met bloemen
Pop-up
kaarten
Lace
Op
deze zaterdag geeft Bert Siezen verschillende
demonstraties.
Ook kunt u een workshop volgen van ongeveer
30
minuten. Natuurlijk zijn deze bijzondere kaarten ook te koop.
Alleen
het kijken is al de moeite waard.
Dus
22 juli vanaf 10.00 uur tot 17.00 uur op naar de Spintol.
Opbrengst
collecte Ned. Hartstichting april 2006
De
collecte voor de hartstichting heeft in Exmorra 321,50 Euro
opgebracht.
In
Allingawier is 79 Euro opgehaald, dat is samen het mooie bedrag van
400,
50 Euro.
Alle
gever/geefsters heel hartelijk dank voor u bijdrage.
Ook
dank aan Tine Piersma die ons heeft geholpen met collecteren
dit
jaar. Altijd fijn dat er weer iemand bereidt is ons mee te helpen.
Namens
de collecte commissie dames:
Mevr.
Popkje Lycklama à Nijeholt- v. Berkum (Allingawier)
Mevr.
Wiepie Dijkstra- Feenstra (Exmorra)
Mevr.
Griet de Boer-Bartsma (Exmorra)
Het
jaarlijkse 60+ reisje is op zaterdag 15 juli a.s.
Het
vertrek is om 12.30 uur vanaf parkeerterrein “De Golle”. Opgave
bij één der bestuursleden van Stichting Club’77, Germ (573966),
Jentsie (576000), Jetze (574040) of Jan (575759).
Mensen
Troch
Geart Ringnalda, E-mail g.ringnalda@home.nl
BURGERLIJKE
STAND WONSERADEEL (een selectie van)
VIJFTIG
JAAR GELEDEN:
JULI 1956
GEBOREN:
3-7
Nikolaas Kozines z.v.
Bartele Fokkema, predikant en Anna Christina Siccama te Exmorra
3-7
Foekje d.v. Gooitzen Spijksma, veehouder en Hinke Terpstra te
Parrega
18-7
Geertje d.v. Anne
Elgersma landarbeider en Lazina Bartsma te Exmorra
25-7
Reinder Jan z.v. Willem Postma,veehouder
en Eleonora Jansen te Exmorra
HUWELIJK:
25-7
Taeke Stellingwerf (28)
ambtenaar te Sexbierum en Dirkje Buma (32) te Hieslum
(Dirkje
(Dukke) had gewerkt in "de polder" nabij Exmorra op de
pleats "Bonjeterp" en woont nu met haar man in
Harlingen)
IN
MEMORIAM 2006
26-5
Pieter Bootsma (Ferwoude 1947-Ferwoude 26-5-2006) Broer van
Neeltje Wijnja-Bootsma in Exmorra overleed thuis in de "Ferwâldster
mar". Zijn beeltenis hing vorig jaar op de tentoonstelling
"Friese Boeren" in het Frysk Lânboumuseum te Exmorra.
Pieter Bootsma was een tijdlang ziek (chronische leukemie)
waardoor hij zijn bedrijf voor een deel moest beëindigen.In
"De Kerkklok" stond een uitgebreid
"in memoriam" over hem waarbij ook de hulp en
steun voor hem van zijn Exmorster zwager Simon Wijnja werd
genoemd, die
vijf jaar geleden hem ontviel door de dood. Pieter is op 31
mei begraven naast de kerk in Ferwoude na een kerkdienst aldaar.
29-5
Piet P.J.Landskroon
(Bolsward
10-5-1944 - Bolsward 29 -5-2006) Een echte Bolswarder met een
vlotte babbel, hij was afkomstig
uit een Bolswarder bakkersfamilie. Hij werkte een tijd
bij de melkkontrôle en was ook reizend koopman in
bijvoorbeeld aardappels. Vandaar dat velen hem kenden. Piet werd
langdurig ziek en is overleden even na zijn 62-ste verjaardag. Na
een kerkdienst op 2
juni in de doopsgezinde kerk te Bolsward werd hij in zijn
geboortestad begraven.
30-5
Geertje de Boer
(Exmorra 21-9-1928 -Bolsward 30-5-2006)
Geertje was de jongste dochter van Klaas en Foekje de Boer die al
sinds 1915 in Exmorra woonden,eerst in "de polder" later
in een huis op de plek waar laatst de familie Nuwolt woonde en
daarna op "It Leantsje" (nu Sip Sijtsma). Geertje bleef
ongehuwd en werkte als hulp in de huishouding 28 jaar lang in Surch
en bij een bakker in Bolsward en ook bij bakker Bootsma in Exmorra.
De laatste vijf jaar was Geertje ziek en werd opgenomen in
"Bloemkamp" daar is ze overleden. Er leven nog twee
kinderen van het zestal dat Klaas en Foekje hadden: Oeke en Romelia.
Eerder overleden
Johanna, Bauke en Nieskje. Geertje werd op 3 juni begraven in
Exmorra na een dienst in de "Jehannes de Dopertsjerke"
aldaar.
1-6
Hinke Kornelis-Huitema
(Boazum 18-7-1941-Eksmoarre 1-6-2006)
Nei hast twa jier fan sykte kaam der yn de nacht fan 31 maaie op 1
juny in ein oan it libben fan Hinke. In boeredochter út Boazum en
in skoalmasterssoan út Easterein dy't timmerman waard : Douwe en
Hinke trouden yn 1964 en
yn novimber 1967 kamen se yn Eksmoarre mei lytse Abe Ysbrand. It
hierhûs op Brakelstrjitte 5 wie kwalik klear. Yn 1969 begûn Douwe
oan de bou fan in nij hûs (twa ûnder ien kap) Brakelstrjitte 15/17
neist de bungalow fan (doe) Jorrit Plantenga. Yn it nije hûs krigen
se soan Halbe Tjitze yn 1970. Yn
1979 boude Douwe wer in hûs (no frijsteand) op Brakelstrjitte 12,
op it ein fan in nije
strjitte. Douwe wurke lang by Schakel yn de timmerfabryk oan de tiid
ta dat it der lânboumuseum waard. Hinke wie thús en op kantoar by
it bedruw fan Schakel oant it wurk mei de administraasje fan dit
bedriuw. Sa lang as it kantoar der wie, oan it begjin fan de
tachtiger jierren.Letter wurke Hinke yn Snits ûnder oaren by
orthodontist Engelsma. Hinke hie noch in âlde mem en gâns broers
en susters en derby fan de Kornelis-kant de sweagers en skoansusters
en in soad oare kunde. Douwe en Hinke hiene
kontakt mei gâns minsken. Derby hearden ek de deistige
e-mailtsjes nei famylje yn Kanada.
Har
sykte hat se op in wûndere manier droegen, altyd fleurich en
tankber fol fan leafde foar in soad minsken. Mar de sykte gong
troch.......
Hinke
is op 8 juny, nei in tsjerketsjinst yn Eksmoarre, begroeven yn
famyljegrêven op 'e Jouwer (Westermar). De deis foar har
begraffenis troude har soan Abe mei Jacqueline.
64
JIER TROUD !
Douwe
en Ine Postma-Bijlsma wiene
op 13 juny dit jier 64 jier troud, dizze dei waard oant 1976 ta
fierd yn Eksmoare en Allingawier,dernei op
de Jouwer oant 2005 en no binne se yn Boalsert (Heechhout)
adres: P.A.Bruinsmastraat 32/R
8701 CP Boalsert.
Tillefoan
0515-572719.
Us
bêste winsken !
|
|
|
Exmorsters
Lolke en Dieuwke Spyksma-Zijlstra vierden op 22 mei jl. hun 55
jarig huwelijksfeest.
Na het interview van vorige maand
met twee import-Exmorsters Rudolf en Annie Teerenstra, wordt het
weer eens tijd voor een gesprek met een echtpaar waarvoor in elk
geval voor Dieuwke Spyksma geldt dat zij haar hele leven in
Exmorra heeft gewoond. Bij de vraag aan hen of ze interesse hebben
in een interview voor het Doarpsnijs, antwoordt Lolke Spyksma met
de voor hem passende woorden: “Ach ju, safolle haw we net te
fertellen”. Nou, dat valt erg mee. Op een dinsdagavond worden
Tine en ondergetekende uitgenodigd in het huis aan de van der
Weystrjitte bij Lolke en Dieuwke Spyksma, het wordt een gezellige
avond met veel humor en een goed gesprek.
Lolke
Spyksma bijt het spits af. Lolke
Spyksma: Ik bin berne yn de Parregeaster Mar. De dyk fan
Parregea nei Gaast hat no in betonpaad oan de linkerkant nei in
pear pleatsen yn de mar. Kinst oan dat betonpaad de pleats fan
Stellingwerf wol mei die theedrinkerij Pypskoft ? Op de pleats der
foar oan de linkerkant, bin ik berne op 9 januari 1923 as soan fan
Bouke Spyksma en Grietsje van der Wal. We wiene mei 9 bern. Foekje
is de âldste, der nei kamen myn broers Arie, Jetze, Pier,
Gooitzen, Sybren, ik en Bouke en myn jongste broer Gabe. Lolke
Spyksma pakt er meteen een foto bij waar het hele gezin op
leeftijd op staat. Lolke
Spyksma: En siekje no mar ris op de foto wa’t ik bin. En nu
pas kom ik tot de ontdekking dat Lolke en Bouke een tweeling zijn.
Een gokje wie wie is, pakt verkeerd uit. Met andere woorden, we
hebben hier over een goed op elkaar lijkende tweeling. Het is dan
ook geen wonder dat vrijwel niemand kan zeggen of dat nu Bouke of
Lolke was, die door het dorp fietste. En wie was dan de oudste van
het stel ? Lolke Spyksma: Ik
kin it dy wier net fertelle. Ik wit it net. We binne thus berne en
krigen nei de berte in bântsje om. It ferhaal giet dat we
ferwiksele binne, mar it rjochte wit ik der net mear fan. Dat
maakt het verhaal nog wel wat ingewikkelder. Het zou dus zo kunnen
zijn dat we nu geen interview hebben met Lolke, maar met Bouke.
Lolke
Spyksma: Ik haw de basisskoalle folge yn Parregea. Doe’t ik
13 jier (1936) wie, ferstoarn ús heit nei in koarte slimme sykte.
Ik bin doe boerefeint by ús thús wurden. Dernei bin ik feint
wurden by myn broer Arie yn Boalsert. Hy hie in stedspleats yn de
stêd, nêst Slachterij Anema. Syn lân hie der by Laad en Saad.
Arie waard ek siik en hie foar syn ferstjerren oan myn broer
Sybren frege as hy syn húshâlding nei syn ferstjerren woe helpe
op ‘e pleats. Nei syn ferstjerren hat myn broer Sybren it wurk
op de pleats yn Boalsert oernommen en bin ik wer nei ús mem ta
gien. Yn 1944 wie de oarloch al folop yn gong en moast ik ek ûnderdûke.
De Dútsers kamen by ús mem op ‘e pleats en lokkich wie ik net
thús. Myn broer Bouke wie der wol en die hat sich efter in skut
ferstoppe. Ik bin doe fuort ûnderdûkt by Jan Heeres op Hieslum.
Hy hie in pleats op Idserdabuorren, ûnder Hieslum tsjin de
spoardyk oan. Jentsje Smits wie in man die in soad op ‘e dyk om
spaande nei 22.00. Nei 22.00 mocht net ien mear de dyk op, hy ek
net fansels. Hy wie der in pear kear foar warskôge en is einliks
oppakt. Hy hat ús doe ferred op de pleats by Heeres en der kaam
in hússiking. Mem woe dat ik thúskaam en dêrom bin ik mar wer
troch de lannen nei hûs ta gongen. Ik haw doe thús slept yn it
barchehok. De oare moarn, it wie 3 desimber, kaam myn broer Sybren
op hûs oan, hy raasde dat de Dútsers der oan kamen. Se hiene
heard dat der te folle klean yn de kasten leine, mei oare wurden,
der wiene mear minsken dan ús mem foardie. Ik bin doe wer
flechten nei de pleats fan Heeres. Op 1 april 1945, de oarloch rûn
al tsjin it ein, krige we it berjocht dat we soargen moasten dat
we fuort kamen fan de pleats, ek hjir kamen de Dútsers nei de
pleats. Der wie tagelyk mei mij noch in ûnderdûker. Tegearre
binne we troch de lannen flechten. De hongerwinter wie krekt west,
dat it lân stie foar in diel noch ûnder wetter of wie soazich.
Der waard op ús sketten en de kûgels fleachen lâns ús hinne.
De ûnderdûker rôp dat hy him oerjaan woe, ik ropte werom dat
dit ús lêste kâns wie en bin troch draaft. Hy hat him oppakke
litten en ik bin dwers troch de lannen, troch de trekfeart by
Parregea, de Parregeaster Mar wer ynlutsen. Ik kaam der oan by in
boerespultsje. In man die iepen en reagearde wat noartsk. Ik
fertelde it ferhaal en ik koe fuortdalik binnenkomme en bin der
bleaun oant de sneins en bin doe wer nei ús mem gongen. De man
wie efternei de pake fan Klaas Yska. Letter haw ik fernommen dat
de ûnderdûker die tagelyk mei mei flechten is, oppakt is, yn Dútslân
is bedarre en der ferskriklik siik west hat, mar úteinlik wol
freikommen is.
Ik bin in dei of 10 thús west. Jan Heeres hie al sein dat ik wol
wer komme koe as ik der oan ta wie. Ik woe wol wer werom, mar ús
mem hie leaver
dat ik bliuwde. Mar ik wie eigenwiis en bin wer nei Jan Heeres ta
gongen.
|
|
|
|
Ik
wie al wer op de pleats bij Jan Heeres doe ik de oare moarns
allegearre praat ûnder hearde. Doe begreep ik dat der in
munysjetrein op 1 kilometer fan de pleats ûntspoard wie, trochdat
it ferset de rails ûnklear makke hie. It ferset wie dwaande om
mei granaten de trein op te blazen. Dêrtroch kaam der noch mear
munysje út de trein frij. De grûn wie krekt wer wat droech,
sadwaande sakke de munysje snel fuort yn de grûn. Letter haw we
wol granaten opgraaft en dan leine we se op de spoardyk te
droegjen. Libbensgefaarlik. Nei de oarloch haw se der wol NSB-ers
hân te opromjen, dêr is noch ien by omkommen.
Ik
haw doe net lang mear op de pleats fan Heeres west. It wie te
gefaarlik op ‘e pleats. De Dútsers koene elk momint komme en je
koene dan alles ferwachtsje. Ik haw doe noch efkens goed iten by
frou Heeres en bin doe wer troch de lannen nei ús mem fertrokken.
Fan de befrijing haw ik op sich net folle meikrigen. Myn earste
frije dei wie nei de befrijing Pinkstermoandei. Het spjilde doe de
hiele dei, dat ek doe binne we der net op út gongen. Ik bin nei
de befrijing noch efkens oan it wurk bleaun by ús mem, mar Jan
Heeres frege al gau as ik ek by him oan it wurk woe. Ik wie kwalik
by him oan it wurk, doe ús mem hommels op 4 juli 1945 ferstoarn.
Mem waard siik, hie in trochbrutsen blindedarm en ferstjerde
binnen in wike. En doe wie ik 22 jier en hie ik gjin heit en mem
mear. Ik bin doe mar wer by Jan Heeres wei gongen en thús oan it
wurk west. We wennen doe noch mei fiif ûngetroude jongens thús
op ‘e pleats. Sybren, Gooitzen en ik wiene thús. Ik haw in
skofke de húshâlding dien en yn 1946 is ús nicht Foekje Jansen
by ús kaam om de húshâlding te dwaan. Yn 1946 krige Gooitzen
ferkearing en troude it jier derop yn 1947. Hy kaam doe op de
pleats mei syn frou en wy moasten in oar plakje sykje. Bouke hat
noch in skofke mei him tegearre buorke, mar is foar himself
fierder gongen doe hy in pleats yn Warkum krije koe.
Yn
desimber 1946 bin ik troch myn buorman Epke van der Valk (vader
van oud-Exmorster Gerrit van der Valk) frege om feint te wurden by
it gesin fan Janke van der Valk (oud-exmorster Janke Postma-van
der Valk) yn Hielpen. Har heit wie krekt ferstoarn en har mem
wenne der allinnich mei de bern en sy koene fansels wol help brûke.
Ik haw der fan 1946 oant 1951 wenne. Yn 1948 haw ik der Dieuwke
troffen yn Gaasterlan. En
dan valt het geheimzinnig stil in huize Spyksma. Wij willen
eigenlijk wel weten hoe dat ging in die tijd. Spannende
ontmoetingen, korte verkeringen….. Maar niets van dat alles,
Lolke Spyksma laat niets los. Zijn vrouw is niet in de kamer en
eigenlijk worden we steeds nieuwsgieriger. Als dan Dieuwke Spyksma
weer binnen komt, durven we het bijna niet te vragen. Wat is er
tussen die twee gebeurd wat wij niet mogen weten. We stellen haar
de vraag en Lolke zit op de achtergrond stilletjes te lachen, zijn
vrouw is echter duidelijk: “Och jonge, hy hat earst in jier
efter my oan rûn, ik woe neat fan him witte !!!!” Kijk, zo
komen snoepers te pas. Geen geheimen, maar klare taal.
En dan het
verhaal van Dieuwke Zijlstra, want zo is haar meisjesnaam. Dieuwke
Spyksma: Ik bin berne op Surein op 14 april 1924 op de pleats
wêr no Ane-Yme en Gerda Strikwerda wenje.
|
|
|
|
Ik
bin de twadde dochter fan Durk en Tjitske Zylstra-Dijkstra en haw
noch in fjouwer jier âldere suster Anna. Mem har heit hie in
timmerwinkel ek yn Eksmoarre, yn it pân wer’t no fam. Peelen
wenje. Heit en mem wiene lyts boer, hiene 8 kei, in pear skiep en
in pear keallen. We hiene it lân tsjinoer wer’t no fam. Kapteyn
wennet. Ik haw de basisskoalle yn Eksmoarre folge yn it Honk. Ik
siet by Haaye Feenstra (vader van Enne en Yme Feenstra) en Jelle
Huitema (doodgeschoten in de oorlog op de vlucht voor de
duitsters) yn de klas. Ik hie in kammeraatske Rinkje, sy wie in
suster fan Tjerk de Boer (voorheen wonend in Allingawier, nu
Tjitse Schilstra). Nei skoalle holp ik ús mem yn de húshâlding
en hie ik ek noch in pear oare húshâldingen wer ik ek holp.
Fierders molk ik ek in soad foar ús heit. Ik wie Lolke yndie al
ris tsjin kaam yn Gaasterlân. Ik wie net sa hastich en woe eins
net, mar Lolke hold oan en we binne op 22 maaie 1951 trout.
|
|
|
|
We
binne doe yn it húske yn de steech (no it museum skoaltsje) komme
te wenjen. Dat wie gjin ferkearde kar, want we haw krekt de 55
jier helle tegearre. Dêr binne ek ús bern berne. Yn 1953 is Durk
berne, yn 1954 Bouke en yn 1955 de tredde soan Arie. Us mem is
ferstoarn yn 1958. Doe hat ús heit in skofke allinnich op de
pleats wenne. Lolke molk doe al by ús heit en wurke fierder wer
mar wurk wie. Hy wie oeral en nearne.Yn 1955 haw
we de melkerij fan ús heit
oernommen. We hierden it fan ús heit. De heaberg waard minder en
moast ferfongen wurden. We koene it lân fan heit keapje en de
pleats hiere. Dat woene we net, it wie alles of neat en doe haw we
alles oernommen en binne we yn 1960 nei de pleats ferhúze. We haw
doe de skuorre bout die der no noch stiet. Us heit hat oant 1967
by ús ynwenne. Doe is hy ek ferstoarn. We krigen steads mear kei,
op it lêst stiene se hast yn de keamer, safolle. De skuorre wie
ek gau te lyts. It wie oeral fee. We haw letter wol 20 kei hân.
Op it hjoeddeiske parkearplak hiene we altyd de skiep rinnen.
Lolke
Spyksma: Yn 1986 kaam de
ruilferkaveling yn ús doarp en die woe de boeren wol út it doarp
haw. Jochum Prins hie it doarp al ferlitten nei Lonjé en se woene
ús pleats ek wol ferplaatse. Pier Postma ferhúze doe fan
Brundear nei de pleats fan Fedde Postma op Fjouwerhuzen ûnder
Allingawier. Strykjildskriuwers bleaunen hingjen oan de pleats op
Brundear en doe haw Harders (gemeenterie), Jochem Prins
(doarpsbelang) en Piet Kooistra (laninrjochting) by ús west te
praten. Ik woe wol, mar dan woe ik wol graach it lân by de
pleats. Dat koe net, it lân wie al fersein. Doe hat alles in
skoft wachte. Yde Schakel siet al efter ús wente oan, hy woe al
jierren it stikje lân (nu de Golle) fan my keapje. En it wie sels
sa dat Dieuwke de oergerdynen al klear hie foar de pleats op
Brundear. Dan soe it wer trochgean en dan wer net. Doe it einliks
safier wie en we nei Brundear ta koene om de pleats te besjin, wie
der yn it hok ien fan de strykjildskriuwers dwaande mei syn boat.
We mochten der fan him beslist net yn. Dus doe ek mar wer werom.
Letter haw we de pleats wol besjoen en de dei foar ús 35-jierrich
trouwen, mei 1986, binne
we dan einliks ferhúze. De earste nacht waarden we fuort troch de
mosterd fietere. It ûnwaarde ferskriklik en dat wie op dizze
pleats al wat oars dan yn it doarp. Der wie doe noch gjin lân by
de pleats, mar yn ’89 krigen we dat dan dochs foarinoarder.
Lolke
Spyksma: Yn januaris
1990 krige Dieuwke in bloednoas, die mar bliden bleaun. Trije
wiken hat se yn it sikenhûs lein en se koe eins net prate. Doe Dieuwke wer thús kaam, krige ik lyk dernei in
hertynfarkt. Doe’t it âlde hûs fan Karst en Doetie Postma, oan
de van der Weystrjitte, al in tiid leech stie, haw we mar
besletten dat it better foar ús wie om wer nei it doarp ta te
ferhúzjen. En yn dat hûs wenje we noch. Yn de simmer fan 1990
binne ús soan Bouke mei syn frou Wietske op ‘e pleats op
Brundear kaam te wenjen.
In
januari 1993 komt hun zoon Bouke bij een zwaar verkeersongeval op
de weg van Bolsward naar Workum om het leven. Een zwarte dag in
het leven van de familie Spyksma. Dieuwke Spyksma: In dei die we ús hiele libben meidrage sille. It
sil nea wer wurde as foar dy tiid.
De
laatste jaren tobben zowel Lolke als Dieuwke met de gezondheid.
Maar inmiddels zijn ze beide weer een beetje hersteld en leren ze
goed om te gaan met hun beperkingen. Lolke heeft nog steeds veel
plezier in het fietsen en maakt behoorlijk wat kilometers, al moet
ook hij toegeven dat de rondjes wat kleiner worden en dat zijn
tweelingbroer ze nog wat groter maakt. Dieuwke fiets niet meer,
maar houdt enorm van grote puzzels. Voor 2000 stukjes draait ze
haar hand niet om. Duidelijk is dat ze daar niet op medewerking
van haar man hoeft te wachten. Lolke Spyksma: Der haw ik no gjin geduld foar!!!
Hoe
het ook zij, dit echtpaar heeft inmiddels op 22 mei jl. het
55-jarig huwelijksfeest gevierd en dat is maar weer binnen. Namens
Doarpsnijs van harte gefeliciteerd met dit jubileum en bedankt
voor het openhartige interview, waarbij een fiks portie humor
zorgde voor een leuke en gezellige avond. We hopen dat er nog een
paar jaren volgen in goede gezondheid met de kinderen en
kleinkinderen !!!
Tekst:
Sarie Lycklama à Nijeholt
Foto’s :
Fam. Spyksma
Út
de kranten
Bolswardia-dames
debuteren in derde klasse met tweede plaats.
Staand
vijfde van rechts, Exmorster Mariska Spyksma
|
|
|
Nynke
Kuiper wint derde prijs bij kleurwedstrijd Sikma’s Warenhuis
foto nynke
Eleonora
Postma wint samen met Pieter Westra en Marco Burghgraef de
familiepartij in Gaast/Ferwoude
|
|
|
Robert
Hendrik Twijnstra (foto vierde van rechts) wint op 27
mei jl. de federatiepartij voor de pupillen jeugd te Bolsward. |
|
|
Mariëlle
Scheltinga, Annelies Wynalda en Rixt Faber winnen in
Schettens voor KV Exmorra de afdelingspartij voor schoolmeisjes. |
|
|
|
|
SUPER
SIERD !!!!
De
krantenkoppen zeggen voldoende. Onze dorpsgenoot Sierd Steigenga
is in een supervorm. En deze vorm is nu al van lange duur.
Inmiddels heeft Sierd zijn 10e overwinning te pakken.
Gefeliciteerd
!!!! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Troch
Eksmoarre en Allingawier
16
minners naar Gaasterland
Daar
was ie weer, ….. het lang verwachte kampweekend.
Bram
& Alwin gingen samen met zo’n 11 jongeren traditioneel naar
een kampeerboerderij in Gaasterland. Helaas waren er een aantal
verhinderd. Hoewel tradities een belangrijk onderdeel vormen van een
Kampweekend, dwz op de fiets er naar toe, vrijdagsavonds een
dropping, denkend dat het niet nodig is om de 1ste nacht te moeten
gaan slapen, zaterdagsmorgens vrij, s`avond moe en afgemat toch maar
te gaan slapen, zondags lekker lui uitslapen en dan na een
Hindelooper patatje weer verder huiswaarts, was dit weekend uniek in
het kampweekend carrière van Alwin & Bram doordat Martijn de
volendamse zanger Jan Smit had uitgenodigd.
|
|
|
|
Martijn
vond dat Bram zijn TV moest meenemen, waarop hij dan op zijn beurt
een DVD speler meenam. En zo was Jan Smit live het hele weekend
aanwezig en zong een ieder uit volle borst mee! Bart leefde zich uit
op een oud aanwezig elektrisch orgel en pingelde vrolijk op de
muziek van Jan mee. De dropping op vrijdagavond werd verzorgd door
oud clubleden Yko de Boer en Rients Piersma. Zo nu en dan op de
plattegrond kijkend om zelf niet te verdwalen, werden we in 2
ploegen gedropt. BRAVO YKO EN RIENTS!!!
Bij
terugkomst was Jan Smit alweer aan het optreden en zorgde Martijn
voor ons allemaal met 2 borden knakworstjes en voelde Bram zich
hierdoor net Andre Hazes. Ondanks een fiks aantal vliegende kussens,
een matrassenbarricade en steeds maar door pingelende Bart, konden
een aantal toch nog slaap vatten.
Zaterdag:
sommigen waren nog niet gestopt en anderen begonnen de zaterdag
rustig aan. Een ieder deed zich goed aan koffie en de meegebrachte
cake, waarvoor onze dank!. Rond 12 uur was er een rondrit door de
bossen in een oude legertruck. Daarna waren de bossen opnieuw als
“onveilig gebied “ verklaard en toerden we ± 15 km op gehuurde
steps. Bart werd spontaan stuntman en maakte vreemde capriolen met
zijn step. Uitgepuft werd er met een oudemirdumer soft ijsje. Toen
volgde er een “agrarische kwaliteitentest” en konden Siebe en
Martijn gaan melken op
een
kunstkoe.Beiden
vertoonden rode gezichten van inspanning want de combinatie van
trekken en knijpen viel hun zwaar. Daarna hadden de meesten de
pijp d’r wel uit en was het tijd voor een adempauze, alleen Jan
Smit,……die ging maar door! Bram was voor de TV in slaap
gevallen en Martijn greep zijn kans! Bram werd gekieteld met een
lik tandpasta in zijn hand en een voltreffer was het gevolg!! |
|
|
|
Regina
en Simone zetten “rudolf tradities” voort en propten zich vol
met DORITOS! Na een volle maag macaroni werd s`avond een spel
gespeeld die was gewonnen tijdens het laatste regiofeest. Rond 11
uur was voor de meesten de puf d’r echt wel uit en gingen de
meesten dan ook moe en afgemat richting slaapzaal. Terwijl Lisa
Marije, Regina en
Janny
gezellig in hun slaapzak zaten te keuvelen, viel de ene na de
andere in slaap en kwam fotograaf Siebe zijn nieuwe keettoestel
testen. Voor een uitgebreide reportage
zie WWW.KEETSUREIN.TK. En toen
was iedereen spontaan wakker,…Alwin ging douchen!
Annelies die niet gecharmeerd was van extra koud
douchewater zorgde dat nu ook Alwin zijn deel kreeg, en hoe! |
|
|
|
Waar
ook maar water in kon, ging over de muur richting Alwin! En wat is
iedereen dan toch behulpzaam, arme Alwin. Na een potje
indoor(slaap)zaalvoetbal met Dennis en een op de achtergrond nog
steeds pingelende Bart, viel men dan toch in slaap. Zondag: na een
wel erg zout ontbijt was het opruimen geblazen want ± 12 uur
stonden FREDDY EN SJOUKJE POSTMA klaar met de auto om onze bagage
mee te nemen. Doordat Max Oppedijk te ver weg was, heeft Bram de
lekke band van Willem Jan geplakt, want anders moest hij naar
Hindeloopen En nu kon hij dat fietsend doen. Na een traditioneel
(jappie kooistra uitspraak) echt vet patatje in Hindeloopen,
kwamen we moe maar voldaan, gezond en wel maar blij weer terug in
Exmorra aan.
Het
was een prachtweekend, bedankt allemaal!! Bram & Alwin
Kleuters
CBS de Oerdracht op schoolreisje !!
|
|
|
|
Groep
0,1 en 2 vertrok afgelopen maandag 19 juni met veel auto’s en
veel ouders naar Sansjesfertier in Zwaagwesteinde. Een
fantastische dag met na wat regen, ’s middags heerlijk
buitenspelen. |
|
|
|
Boven:
met z’n allen patat eten.
Midden:
Trynke Feenstra, Nynke Kuiper en Iris van der Werf in beweging.
Onder:
groepsfoto met juf Anita en juf Grietsje. |
|
|
Waarnemingsproject
“Waterbeestjes” voor kinderen bovenbouw
CBS
de Oerdracht.
Evenals
voorgaande jaren organiseert KNNV
(Ver.
voor veldbiologie) dit
jaar
weer een waarnemingsproject.
Het
thema is: waterbeestjes.
Geen
kikkers, visjes of eenden maar het gaat om al dat
vreemde
gewriemel met nog vreemdere namen.
Wat
denk je van: de zesogige Clepsine ook wel egelbloedzuiger
genoemd,
omdat
hij zich bij verstoring oprolt als een egel!
In
overleg met school mocht ik een praatje houden
| |
