DOARPSNIJS

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 43 , nr.  2033

Oktober    2006

Voorwoord

Beste mensen,

Oktober

Wat lijkt het alweer lang geleden die vakantie naar Frankrijk.

Af en toe de foto’s er even bijpakken en nagenieten van die mooie vissersdorpjes en de prachtige natuur.

Misschien is het een idee om de mooiste, gekste of vreemdste vakantiefoto in te zenden?

Wie durft?

Deze maand ingezonden foto’s met bijvoorbeeld als titel; schapen, zeilen, ponywedstrijd, nachtkaatsen en nog meer…..

Een interview met Haaije Feenstra.

Onze vaste items en een voorstelstukje. Niks missen dus.

Veel leesplezier met dit DN en tot volgende maand,

De redaktie.

Inhoud

Soarch en blydskip.................. 4

Mensen................................. 6

Tusken tomme en wiisfinger... 8

Út de kranten .......................15

Troch Eksmoarre en Allingawier... .............................................18

Kleurplaat............................. 25

Jo sille it mar beleve.............. 26

Fan alles wat ........................28

Sportnijs............................... 39

Eén, twee, drie..................... 42

Kerknieuws......................... 43

Út it laadsje......................... 44

Weer.................................. 45

Maandkalender................... 46

Soarch en Blydskip

Bert en Cora

Tyra & Gustaaf ten Hoeve

Exmorrazijl 4

8759 LP Exmorra

0515-581438

Graag even bellen voor een bezoekje aan ons broekje.

Harry Postma aan gereden

Harry is in Workum aan gereden door een auto, hier bij heeft hij een gecompliceerde beenbreuk op gelopen.

Harry is herstellende bij zijn ouders thuis.

Wie hem een kaartje wil sturen :

Harry Postma

Van der Weijstrjitte 33

8759LH Exmorra

Mensen

Troch Geart Ringnalda, E-mail g.ringnalda@home.nl  

BURGERLIJKE STAND WONSERADEEL (een selectie van)

VIJFTIG JAAR GELEDEN:

OKTOBER / NOVEMBER  JAAR  1 9 5 6

GEBOREN:

2-10  Klaas z.v. Siebren Mensonides, veehouder en Hieke de Vries te Cornwerd.

13-10  Aleida Petronella d.v. Sjerp Heeres, veehouder en Johanna Gerhardina van der Woude te Schraard.

31-10 Jetze z.v. Yke Ypma,landarbeider  en Akke Kroontje te Exmorra.

6-11 Willem Ferdinand z.v. Alle Attema, veehouder en Jetske Henderika Roode te Ferwoude.

HUWELIJK:

24-10 Sjoerd van 't Zet (22) veehandelaar en Jannetje Kooistra (21) beiden te Exmorra.

1-11 Jelle Reitsma (24) veehandelaar te Allingawier en Feikje Cornelia Oord (20) te Exmorra,

7-11 Hessel Haitsma (37) veehouder en Maria Jorritsma (49) beiden te Wons (Maria Jorritsma voorheen Exmorra).

OVERLEDEN:

13-10 Jitske Leegsma (42) te Exmorra, echtgenote van Ate Hoekstra.

IN MEMORIAM 2006

21-8 Wiebe J.Wiersma (Dedgum 9-7-1910 - Bolsward 21-8-2006) Wiersma was   lid van een familie, die lang in Dedgum woonde.Wiersma was boer in hart en nieren en hij zocht zijn vrouw in Exmorra (destijds Allingawier). Op 19 mei 1937 trouwde hij met  Anna, jongste dochter van Johannes de Vries boer op Brúndear op de boerderij die nu net verlaten

is door de familie Bergsma. Ze kregen drie kinderen Jan, Ieke en Johannes. Oudste zoon Jan zocht zijn vrouw óók in Exmorra ,hij  trouwde in 1962 met Attje Okkes Postma.

Wiersma deed in Dedgum ook zaken in het algemeen belang zoals funkties in de kerk, hij ontving daarvoor een onderscheiding, de eremedaille in zilver in de Orde van Oranje Nassau.Hij is op 25 augustus begraven te Dedgum.

21-8 Sierk Roosjen (Cornwerd 5-12-1913 - Cornwerd 21-8- 2006) Roosjen was heel lang de timmerman van Cornwerd ,elk dorp had zo'n ambachtsman die veelzijdig bezig waren. Roosjen was een uitstekend houtbewerker, hij maakte dingen die je graag "te pronk" in je kamer zet ! Bovenaan zijn rouwbrief een vergelijking van Roosjen met het hout waarmee hij werkte

"Buigzaam als essen, blank als vuren en een oude eik, na 92 jaar geveld !"

Hij was 61 jaar getrouwd met Rommy de Boer uit Exmorra, een dochter van Klaas en Foekje en werd op 25 augustus gecremeerd te Goutum

5-9 Jan Rinse Blanksma (Witmarsum 28-10-1910 -  Witmarsum 5-9-2006) Blanksma wijdde zijn leven aan de muziek !  Koorzang:  al of niet met begeleiding was zijn leven ! Zijn zoon Jan in Tjerkwerd heeft veel daarvan overgenomen. Blanksma sr. was gehuwd met Christina Johanna Boterman uit Gorssel (Gld.) sinds 17 november 1948. Mevrouw Blanksma was in de jaren 1956 tot 1967 verschillende keren inval-onderwijzeres te Exmorra.

10-9 Janny Feenstra- Postma (Ferwoude 31-10-1942 - Den Helder 10-9-2006) Op 19 augustus 1964 trouwde de zoon  Jaap van "winkelman" Jacob Feenstra (van 1954 tot 1963 in Allingawier) met  Ferwoudster Janny Postma. Het jonge paar ging wonen in Wons. daarna Harlingen en nu al weer 37 jaar in Hippolytushoef. Janny heeft geen gemakkelijk leven gehad, lange tijd ziekelijk en bovendien blind. Haar man Jaap veranderde zijn naam in Jagadisa dasa omdat hij "toegewijde" werd bij de Hare Krsijna bij de tempel in Rotterdam. Vandaar boven de rouwbrief behalve een bijbeltekst Matth 11: 29 ook een citaat uit de Bhagavad Gita 18: 65 één van de heiligen boeken van de Hare Krisjna (ouder dan de bijbel).Namens de tempel in Rotterdam sprak Michel Worms en namens de doopsgezinde gemeente van Hippolytushoef ds. A.T.Moussault voorafgaaand aan de crematie te Hoorn op 14 september.

Haaije Feenstra, algemeen directeur Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland: “De belangrykste fraach fan no is:hoe kinne we de kommende generaasje op ‘e nei ynteressearje foar de tsjerke”.

En op een mooie dinsdagavond in augustus, zo vlak voor het dorpsfeest, vertrekken Tine en ik op de fiets naar de camping van Enne en Lammy Feenstra in Allingawier. Want daar heeft Tine een afspraak geregeld met Haaye Feenstra (45), algemeen directeur Dienstenorganisatie Protestantse Kerk in Nederland. Samen met zijn drie kinderen Ruth (12), Esther (9) en Jonathan (6) viert hij een tweetal weken vakantie op de camping bij zijn broer Enne.

En zoals altijd bereid ik het interview op mijn eigen huis-tuin en keuken-manier voor.  Kladblok en pen mee op de fiets en gaan met die banaan. Me eigenlijk niet realiserend dat ik hier te maken heb met een man die op een hoge positie werkzaam is binnen de Protestantse Kerk in Nederland, zo niet de hoogste. Iemand die gewend is te spreken met mensen die in elk geval goed zijn voorbereid. En zo fietsen Tine en ik al keuvelend naar de camping. “Dit is toch de voorzitter van het Nederlands Bijbel Genootschap”. Ja hoor, hebben we in het L.C. gelezen, denken we beiden en fietsen rustig door.

En hij heeft toch ook voor Holland Casino gewerkt ? Vreemde combinatie, maar mooi uitgangspunt van het gesprek, zo beslissen we vlak voordat we op de camping arriveren. Op de camping brengt schoonzus Lammy Feenstra ons naar de caravan van Haaye, waar we hartelijk worden ontvangen door Haaye en dochter Ruth en we plaatsnemen in de voortent.

En ja hoor, was een goede voorbereiding niet het halve werk ? Dat blijkt, Haaye is eigenlijk wel benieuwd naar onze insteek van het gesprek. Oei, insteek ? Niet echt over nagedacht. Maar gelukkig neemt Haaye het voortouw en begint te vertellen.

Haaye: Ik bin it tsiende bern fan Haaye en Sietske Feenstra. En sa’t se wol faker sizze yn grutte húshâldings: it âldste bern fan de jongste trije. Tolve bern telde ús húshâlding en ik kin net oars sizze dan dat der altyd in protte sfear wie. In soad bern betsjutte foar my ek dat ik mei myn âldere broers en susters oare dingen ûndernom dan mei ús twa jongste broerkes. Ik hie gjin boerebloed yn mij. Ik hie wol yn de gaten dat it boer wêzen swier arbeidzje wie. Eins woe ik winkelman wurde. In eigen saak begjinne, dat like my wol wat. Ik haw wol tsien jier fakânsje en wykein wurk dien by supermerk Bosma yn Boalsert. Ik hie ek wolris skilderwurk dien foar skilder Terpsta by Amels yn Makkum. Moast ik dy grutte boaten skilderje en dat wie wis net noflik wurk. Ik hie doe al yn de gaten dat as ik net better myn bêst die op skoalle, dit myn deistich wurk wolris wurde koe. Ik wie in echte flierefluiter mei in fleurige ynslach. Nei de basisskoalle yn Eksmoarre, haw ik de Mavo yn Boalsert dien. Dêr haw ik u.o. les hân fan Pieter Dykstra. It heucht my goed dat Pieter altyd ferhalen fertelde, dêr’t ik dan noch skoften oer nei tinke koe. Nei de Mavo bin ik nei de Detailhandelskoalle gongen. Dy tiid, fan 14 oant 17 jier, hawwe efterôf bepalende jierren west. Ik siet yn it doarp folop yn it jeugdwurk. Liede de jeugdclub fan 12-15 jier en wie foarsitter fan de 16 + club. Ik kin wol stelle dat we yn dy tiid it jeugdwurk in ynjeksje jûn hawwe. We hiene bytiden freedtejûn wol fjirtich leden byelkoar en dat moast dan allegearre yn de konsistoarje. Kinst dy begrype.

Ik kin my noch heuge dat ik foarsitter fan 16 + wie en dat we in útwiskeling organisearre hiene. We eindigen de útwiskeling sneins meastentiids mei in koffietafel yn it Honk. It jild foar de sponsorbern yn India by elkoar skrabje wie altyd in probleem. Ik hie betocht dat we in bus meitsje moasten  dêr eltsenien in slúfke yn stopje koe mei wat jild foar it brea iten. De kollekte by de koffietafel koe dan nei it adoptiebern. Nei de koffietafel, wy de bus op de kop, trije slúfkes. Ik wie poer razend. Ik bin fuortdaliks op ‘e fyts nei hûs ta setten en haw de hiele reis striidlieden songen. Doe’t ik thús kaam, belle Harm Salverda fan it Honk al op. It wie al regele, elts hie syn bydrage jûn en alles wie al betelle. Mar myn karakter lit him hjir al sjen. Ik wie in krigel en fûl mantsje.

Haaye: Ik kom út in tradisjoneel herfoarme húshâlding. Of ik altyd wat mei it geloof hân

haw ? Yn de leeftiid fan 12 oant 15 jier haw ik mij wis ôfsetten tsjin it geloof. Ik fûn it saai. By ús thús wie de ôfspraak yn elts gefal dúdlik, salang we yn hûs wennen, moasten we yn elts gefal ien kear op snein nei tsjerke.

Mar fan in jier of 15 ôf kaam by my echt in religieus bewust wêzen. Yn dy tiid wie Peter van Helden dûmny yn it doarp, in echte linkse dûmny en dat betsjutte foar Eksmoarre in heftige tiid. Moast dy ek net fersinne yn die tiid, doe hearde tsjerke by de kultuer fan it doarp. Sneontejûns op stap en sneintemiddei nei tjserke praten we op strjitte de sneontejûns noch efkens troch. De jongerein hat ek de Samen Op Weg-beweging yn gong setten. Want it wie dochs te gek, fûnen wy, dat we wol op deselde skoalle sieten, mar net nei deselde tsjerke ? In tsjerklike revolúsje. Mei ien fan myn maten fan doe, Klaas Kooistra, haw ik noch hieltyd in goede bân. We binne tegearre doopt en dêrnei haw we elkoar net mear los litten. Hiel bysûnder.

Us heit wie yn dy tiid âlderling yn de herfoarme tsjerke en foaral dûmny Boonsaayer sette de âlde orde op syn kop. Thús wie der in protte diskusje, mar mei us ús heit stie de konklúzje fan te foaren al fêst. Us mem wie leafdefol. En alle bern hiene en haw noch hieltyd in swak foar ús mem. It emosjonele en it sosjale haw wy as bern meikrigen fan ús mem. Mem hat har foar in diel opoffere om ús gesin funksjonearre te litten. En dat die se op de manier sa as se dat koe. Se hat ús de bagaazje foar letter meijûn. Heit hold meastentiids de teologyske diskusjes yn ús húshâlding, mem die dat mear op de sneinskoalle manier.

Nei de detailhandelskoalle seine se op skoalle dat ik trochleare moast. Heit fûn dat ik wol oan it wurk koe. Hy fûn it neat dat ik trochleare soe, kapsoanes, sa fûn der en dan ek noch nei de sosjale akademy, it meast linkse datst mar betinke koest. Us mem hat it tegearre mei de dûmny foar elkoar krigen en sadwaande gong ik 18 jier âld nei Kampen om de HBO-oplieding “Personeelswerk en arbeidsverhoudingen” te folgjen. Ik fûn it in hiele grutte stap, sa fan de romte nei in studintekeamer. Yn Kampen wiene ek minsken as Doekele Terpstra (nu voorzitter HBO-raad)  en Gerda Verburg (nu vice-voorzitter CDA-fractie). It wie in prachtige tiid. Ik hie in protte klasgenoaten út it deeglike grifformearde miljeu. En dy seach ik faak op it plak sels feroarjen. Fan de iene op de oare dei woene se net mear nei tsjerke. Frjemd fûn ik dat, minsken dy dan sa feroaren en harren hiele ôfkomst efter harren lieten. Mar ik haw der in protte leard en socht de saaklike kant fan it personielsmanagement op. It oare wie my te soft.

Nei myn stúdzje woe ik noch net oan it wurk. Us Siebe wie in echte globetrotter en wie al yn Bolivia en Israël west. En dat spruts my ek wol oan, sadwaande bin ik yn 1984, 22 jier âld nei Israël gongen. Dêr haw ik 4 jier wenne yn Nes Ammin yn in Kibboets, in ynternasjonale kristlike delsetting. Ik hie grutte idealen, it wiene de jierren fan rjochtfeardigens en gelikens. Kabinet den Uyl.

We libben dêr meiinoar. Elts hie it selde ynkommen en ik kaam al gau yn de lieding. Ik learde dêr al jong te organisearjen, lieding te jaan en ek krityk te krijen en dêrmei om te gean. Ik gong myn eigen paad, socht soms it kompromis op en bytiden gong ik dwers troch alles hinne. It wie in moaie tiid. Ik begûn as ynkeaper, nei in jier kaam ik yn it personielsmanagement en tocht ik mei oer de organisaasje en syn struktuer. Myn ôfkomst helpt my praktysk te wêzen yn it nimmen fan in beslút. It tink altyd: wat kin in minsk yn it daaglikse libben no mei myn advys. Wat feroaret der echt?

Doe’t ik 26 jier wie bin ik wer nei Nederlân ta gongen. It wie frijheid en blidens. Ik koe as personielsmanager yn Haarlem oan it wurk yn de sûnenssoarch. Dêr wie in bytsje jild en in protte problemen. En dat spruts my wol oan. Minsken wurkje dêr mei minsken. Ik hie in protte diskusje mei it personiel, joech managementtrainingen oan it kader en wurde der haad personielszaken. Op it stuit wurde ik belle troch Holland Casino. Of ik ynteresse hie yn de funksje as personielsmanager by harren organisaasje. Ik tocht dat se in ferkeard nummer draaid hiene. Ik sei noch: ik gok net, ik bin der noch nea west en bin net ynteresearre. In grapke tocht ik, mar dat wie it net. Se sochten minsken mei wearden en noarmen. En sadwaande waard ik 31 jier âld oannommen as haad  P & O by Holland Casino.

Der gong in nije wrâld foar my iepen. In bedriuw mei folslein eigen noarmen en wearden. Besikers fan it casino jouwe jild út dat neffens normale begrippen net kin. Wurknimmers fan it casino haw in prima ynkomen en in part fan it persoaniel giet mei yn de wrâld fan jild en sex. Sadwaande krijst geweldiche minsken foar en efter de goktafels. Sist tichtby it útgeanslibben. De ferliedingen binne grut. Dat gedrach fersterkt inoar. Minsken ferlieze harren yn jild en sex. As management moast dus hiel goed fêsthâlde oan dyn eigen wearden en noarmen oars giet it libben mei dy op de loop. Normaal korrizjearje dyn eigen noarmen en wearden gedrach, sadast wjerstân biede kinst oan ferliedings. Foar in tal fan de wurknimmers koe ik die rol foar harren ferfolje. Ik wie harren tsjinwicht.

It binne fansels net allinnich de ferliedings. Der is ek in soart earmoede yn dizze kultuer. Sa wie in 38-jierrige meiwurker stoarn. It  bedriuw krige ek in útnoeging foar de kremaasje en ik soe der hinne. Mar it wie in keal ôfskied, net ien sei wat. Doe tocht ik wol, wat haw wy dan yn it geloof in ryke tradysje en wat is dat dan weardefol. Dêrnei haw ik yn Holland Casino der in soart fan protokol foar opsetten. In stikje soarch foar de neibesteanden. Ik wie in soart dûmny binnen de organisaasje. Eltsenien is sels ferantwurdlik foar syn eigen libben, dat wol. Mar as ik ien helpe kin, doch ik dat graach. Mar ik nim de problemen net fan harren oer.

By Holland Casino wie ik yn 1999 yn byld om direkteur te wurden. It is in nijsgjirrige wrâld, mar ik wist wol dat ik net altyd yn dizze wrâld wurkje woe. Doe kaam der de fakatuere by it “Nederlands Bijbel Genootschap (NBG)”. Ik haw sels sollisiteard en ik leau dat it NBG it wol ynteressant fûn wêrom de personielsmanager fan Holland Casino by harren sollisitearde. We kamen meiinoar yn gesprek en we kamen derút, ik waard oannommen. It wie bêst moedich fan it bestjoer om myn beneaming troch te setten, want der wiene tal fan landlike deiblêden dy’t mei it nijs iepenen. 

By it NBG wie ik ûnder mear ferantwurdlik foar it fertaalprojekt “De Nieuwe Bijbelvertaling (NBV)”. Dat de bibel wichtich is, is dúdlik. Mar tocht ik, kinne wy net de ambysje haw om de Bibel foar eltsenien relevant te meitsjen ? Dêr haw we dan ek op ynsetten. Ek al leaust net, as sto de Bibel net relevant fynst, ûntkenst yn myn eagen in diel fan de Nederlânske Kultuer.  De NBV is in goed ynstrumint om de Bibel wer te iepenjen. Yn oktober 2004 wie de presentaasje fan de NBV en dat wie in kroan op myn wurk.

Om die tiid hinne  hie ik ek de earste petearenfoar de funksje fan algemien directeur fan de landelijke dienstenorganisatie van de Protestantse

Kerk yn Nederland (PKN). Yn maaie 2005 bin ik der algemien direkteur wurden. De organisaasje omfet mear dan 2.000 dûmny’s, 2.000 tsjerklike gemeenten en 2,3 miljoen leden. De organisaasje hat 500 meiwurkers en is in ôfspegeling fan de tsjerke. Want as it ledental yn de tsjerke noch fierder ôfnimt, sil dit fansels ek gefolgen haw foar ús organisaasje. Ast nei de hjoeddeiske tsjerke sjochst, is it dúdlik dat myn generaasje al ûntbrekt yn de tsjerke. Der sit noch in hansjefol. Der sit no noch mar ien generaasje yn de tsjerke, dat binne de minsken die’t der doe ek al sieten. De grutte fraach is dan ek: hoe kinne we de kommende generaasje op’e ‘nij ynteressearje foar de tsjerke. De tsjerke groeit mondiaal enoarm, mar earne oars is de mentaliteit totaal oars dan hjir. Ik wol mei it PKN in lijn útsette mei it gesicht nei de takomst. In oare problematyk is dat it in yllusje is te tinken dat de hjoeddeiske betellers oan de tsjerke, it tsjerkegebou yn stân hâlde kinne. Foar de sinten kinst der better in multyfunksjoneel gebou delsette. Mar in tsjerke is sa karakteristyk foar it doarp, dat ik fyn dat alle doarpelingen oan it hehâld fan it gebou mei betelje moatte. It tsjerkejild hoecht dan net brukt te wurden foar it gebou, mar foar it tsjerkewurk en bv. foar it jeugdwurk. Dat hat in folle gruttere prioriteit. Ik doar te stellen dat as it hjir yn Eksmoarre op de hjoeddeiske manier trochgiet, dit de lêste dûmny is dy’t yn it doarp beneamd wurdt.

En met deze krachtige stelling beëindigen we het gesprek. Voer voor discussie, maar hier is geen tijd meer voor. Het is inmiddels 23.00,  buiten al donker en de kinderen van Haaye eisen zijn aandacht terecht op. Tijd om het gesprek te beëindigen, maar eigenlijk voldoende tekst om nog avonden door te praten. Helaas, we moeten het hiermee doen. Haaije, namens Doarpsnijs enorm bedankt voor jouw spaarzame tijd. Het was goed om met je kennis te maken en wellicht kunnen we het gesprek ooit weer eens hervatten.

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholtjp

Foto’s: fam.Feenstra

Út de kranten

Het einde van een reeks overwinningen is in zicht voor Sierd. Maar ondanks dat,

 is het een fantastisch seizoen geweest.

En een 2e plaats in de Ronde van Harkema, een 3e plaats in de Ronde van Bolsward en

de 8e plek in de eerste etappe van de Pompeblêden Tweedaagse

is ook lang niet slecht. Op naar het nieuwe wielerseizoen….

Het kaatsseizoen is ten einde. Traditiegetrouw werd er een kaatspartij georganiseerd voor alle bestuursleden van de Federatie Wûnseradiel, Bolsward en Workum. Deze keer was de organisatie van deze Kaderdei in handen van KV Exmorra. Een gezellige dag waar tot in de late uurtjes werd gedanst bij de barbecue.

Niet alleen in Exmorra wordt door Exmorsters gekaatst. Ook buiten Exmorra worden vele prijzen gewonnen door Exmorsters. In dit geval was het Gerard Brunia die de koningstitel voor hem opeiste tijdens de Bolswarder Diekje Partij samen met oud-Exmorster Theo van der Veen. Zijn broer André van der Veen won de 2e prijs en oud-Allingawierster Johan Bekema won hier de 3e prijs.

Jaarvergadering Oranjevereniging

Vindt plaats op 22 november om 20.00 in ’t Honk. Noteert u de datum alvast in uw agenda.

Troch Eksmoarre en Allingawier

Even voorstellen……

We wonen al weer enige maanden met veel plezier aan de Jelle Huitemastrjitte 9 in Exmorra. Ons gezin bestaat op dit moment uit Simon, Yolanda en dochter Kiren. Simon en ik hebben samen vier kinderen, maar de andere drie zijn al het huis uit. Er zijn zelfs al drie kleinkinderen! Verder behoren de twee Border Collies, Joris en Megan ook tot ons huishouden.

Voor de Friezen blijven we natuurlijk “Hollanders”, maar Simon woont al 28 jaar in Friesland en ik 30 jaar. Het grootste deel van ons leven dus. Voordat we in Exmorra zijn komen wonen, heeft Simon altijd in Makkum gewoond en heb de laatste 11 jaar in Witmarsum gewoond. We hebben negen jaar “verkering”gehad en eind vorig jaar zijn we getrouwd.

Eindelijk hebben we onze droom kunnen realiseren. Een huisje aan de rand van het dorp. Mooi uitzicht en toch buren. Hoewel buren… Naast ons is nog plek vrij!

We genieten enorm van de vriendelijkheid van veel inwoners van Exmorra. We hebben al een dorpsfeest meegemaakt en een barbecue van de buurtvereniging.

En dan de natuur die komt letterlijk onze slaapkamer binnen, zwaluwen, vleermuizen en heel veel muggen. Maar we vinden het fantastisch. Reigers, eenden en aalscholvers al deze dieren bezoeken onze tuin.

Dat Exmorra een prachtplek is om te wonen dat wist u natuurlijk allang. Misschien wilt u weten wat wij in het dagelijkse leven doen. Simon werkt in de luxe jachtbouw bij De Vries (voorheen Amels) in Makkum. Kiren gaat naar het VMBO in Harlingen. En ik werk voor het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) in het asielzoekerscentrum te St. Annaparochie.

Ik hoop van harte dat u en ons gezin elkaar nader leren kennen, zodat wij er een beetje bij mogen horen.

Tot ziens, Yolanda  

Pony- en paardenwedstrijd!

Donderdag 7 september was het dan eindelijk zover! De wedstrijd voor alle pony- en paardenliefhebbers  in en rondom Exmorra kon nu wel doorgaan.

Eerst zou de wedstrijd een week eerder plaatsvinden, maar door het slechte weer moesten we het toen afblazen helaas.

Er verschenen maar liefst 14 deelnemers aan de start! Er werd gereden in drie verschillende klassen, Beginners, Middengroep, en de Gevorderden.

De deelnemers hadden stuk voor stuk hun pony of paard keurig verzorgd en de meesten hadden thuis ook goed geoefend op het te rijden proefje. Dit proefje, waarin verschillende dressuur onderdelen zaten, werd beoordeeld door een jury.

De uitslag was als volgt:

1. Joyce Blokker (Beginnersproef)

2. Mariëlle Scheltinga (Middenproef)

3. Hester Scheltinga (Beginnersproef)  

4. Annette Reitsma (Middenproef)

Er was ook best veel publiek op af gekomen, erg leuk! Allemaal bedankt voor jullie belangstelling en ook de deelnemers bedankt voor de inzet.

Groetjes Natasja Ruardi en Eleonora Postma

Collecte kankerbestrijding.

De collecte voor de kankerbestijding, heeft het mooie bedrag van 

560 euro opgebracht.

Namens de collectanten heel veel dank.

Het Doarpsnijs komt in principe elke 1e zaterdag van de maand uit.

Dit is in 2006 op de volgende data:

Datum                                                Kopij inleveren vóór:

4 november                                         woensdag 25 oktober

2 december                                         woensdag 22 november

Viswedstrijd club `77

Club `77 organiseerde op 30 september jl. weer haar jaarlijkse viswedstrijd. Het was dit jaar een heerlijke middag met fantastisch weer waar veel ouders met hun kinderen op af waren gekomen. In tegenstelling tot vorig jaar (toen werden er maar 6 vissen over de hele middag gevangen) was het deze middag een spannende strijd met heel veel vissen. Zoveel vissen dat de wedstrijdleiding in handen van Jan Steigenga en Jetze Ypma moeite had om de score bij te benen. Was er net een vis gevangen, dan had iemand anders de volgende alweer op vaste wal. De vangst van Welmoed Brunia was uniek, zij ving een vis van 47 cm met behulp van vader Eelke en omke Gerard (zie foto boven). 

Eerste prijs voor de meeste centimeters en de grootste vis kwam dan ook in handen van Welmoed Brunia. Op de foto (beneden) alle prijswinnaars v.l.n.r. Jelmer Dijkstra, Evert van der Werf, Annemiek Zuidema, Yannick Brunia, Welmoed Brunia (vergezeld door haar broertje Menno Brunia). Achter de groep staand Sietse de Witte.

Opening Jelle Huitemastrjitte

Op een stralende mooie nazomerdag werd de Jelle Huitemastrjitte officieël geopend. Na een rondgang door het dorp met drumband Hallelujah uit Makkum nam voorzitter van het dorpsbelang André Abma het woord.

Na deze opening nam burgemeester Theunis Piersma het woord over.

Toen was het grote moment aan gebroken en werd door de omkesizzer van Jelle Huitema, Jelle van der Veen, het straatnaambord onthuld.  Alle kinderen uit het dorp waren uitgenodigd om na de onthulling een ballon op te laten.  

Na de officiële plichtplegingen werden de aanwezigen uitgenodigd om gezamenlijk de ochtend af te sluiten in ’t Honk onder het genot van een kopje koffie.

Bokke- en geitedei Géjanna Buma en Jan Dijkstra

Géjanna Dijkstra (toen nog Buma) op haar vrijgezellendag oftewel “Geitedei”.

In het centrum van Bolsward moet ze eraan geloven en speelt ze het spel LINGO met winkelende stadsgenoten.

Op de foto Jan Dijkstra rondgereden op de kar op het sportveld.

Tekst op het bord: ‘Ajacied voor geen miljoen, ik trouw liever een kaatskampioen!’

Omstanders mochten met waterballonnen gooien en dat werd zeker gedaan…!!

GEMEENTENIEUWS

Vijf dorpen in Wûnseradiel hebben subsidie gekregen uit het doelgroepenbudget: Pingjum, Exmorra, Makkum, Lollum en Kimswerd.
De gemeente Wûnseradiel is betrokken bij het Europese traject voor plattelandsvernieuwing LEADER. De projecten die binnen LEADER worden uitgevoerd worden gecoördineerd door het bureau Plattelânsprojekten Noardwest Fryslân in Franeker. Verschillende dorpen in Wûnseradiel hebben voorstellen ingediend bij het bureau. Bij die voorstellen moet een dorp zelf voor een deel van de financiering zorgen, er komt een tweede deel binnen via LEADER en de gemeente betaalt het derde deel. De raad heeft in 2001 hiervoor een budget vastgesteld. Binnen dat budget zijn drie thema’s vastgesteld:
- ontwikkelen vaarroute Bolsward-Harlingen
- jeugdvoorzieningen / doelgroepenbeleid met jeugd en sport als speerpunt
- overig / incidenteel
Voor het doelgroepenbeleid was € 160.000,- Al het geld is inmiddels uitgegeven, deze vijf projecten waren de laatste die in aanmerking kwamen voor subsidie. Dat betekent dat er bij de gemeente Wûnseradiel geen beroep meer kan worden gedaan op subsidie.

De projecten
Dorpsbelang Pingjum heeft € 16.500,- gekregen voor het project “Pingjum, plak mei potinsje”. Het geld wordt geïnvesteerd in een nieuw jeugdhonk.

De peuterspeelzaal “It Peuterhonk” uit Exmorra heeft een subsidie van      € 1.659,- gekregen voor de aanschaf van ergonomisch meubilair.

De gymnastiekvereniging DES uit Makkum heeft een bedrag van € 2.475,- gekregen voor het aanschaffen van gymnastiekattributen voor de jeugd.

De peuterspeelzaal “de Stipkes” uit Lollum heeft een subsidie van € 16.500,- gekregen voor het project “verplaatsen peuterspeelzaal naar brede basisschool te Lolum”.

De Stichting MFC Kimswert heeft een subsidie van € 16.500,- gekregen voor het project “Inrichting MFC Kimswert voor jeugd, jongeren en ouderen”.

Zwemdiploma

Iris van der Werf behaalde haar A-diploma en gaat nu vol goede moed verder met het B-diploma. Van harte gefeliciteerd !!!

Nieuwbouw Jan Willem en Irma Feenstra op de Exmorstersyl

Het is alweer een poos geleden, maar er wordt weer een woning gebouwd op de Syl. Exmorsters Irma en Jan Willem Feenstra bouwen een woning bij de ligboxenstal. Zoals u ziet vordert de bouw voorspoedig en de bedoeling is dat Jan Willem en Irma er samen met hun kinderen met de kerst wonen.             

Veel plezier !!    

Jo sille it mar beleve!!

Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

Bêste Freerk,

Tsja, it Doarpsfeest. Nee, wy wiene der net op tongersdei. Lieske hat notiids wat swierrichheid mei har identiteit. Se mient dat se de rol van Majoor Goedhart op har nimme moat en is se dwaande har eigen leger te formearjen. Wolst it fêst wer net leauwe, mar ik haw it dreech. Sa hie ik hiel graach efkens op tongersdei yn de tinte sjen wollen. Lieske net, Lieske hie har sinnen setten op freed- en sneontejûn. En wêrom ? Lieske seit dat se har ropping dan better benutte kin.

Kinst it noch foar it ferstân krije? Nou, it sit sa. Lieske hat in programma op tillevyzje sjoen dat oanjoech dat de wrâld oerbefolkt rekket. Dêrnei seach se it progamma mei Rik Felderhof en Majoar Boszhart en de kombinaasje is makke. Lieske tinkt dat de Majoar it hast ôfleit en dat er dan net ien mear har wurk op pakt. Mei de oerbefolking dy yn rap tempo op ús ôfkomt, fielt se sich roppen om de oerbefolking in halt ta te roppen. Sadwaande rôp se: Moast begjinne by die sels. No dêr wiene we gau klear mei. Lieske hat de oergong al te pakken en ik bin ek net mear sa produktyf. Dêrom hat se har terrein fersetten nei Eksmoarre. No ja en dan kinst it hast riede. Wannear binne Exmoarsters it produktyfst ? Op it doarpsfeest! Sadwaande dat moeke dêr hinne gong. Huodsje op ‘e holle, unifoarm oan en in doaze kondooms yn de hân. En ik der efteroan mei de kollektebus. Rûndsje om it sportfjild, efkens lâns it skelpepaad en de doaze wie leech. Tsjonge, jonge dêr bart wat. En linich, Freerk, wolst it net leauwe.

Se hat Arie en Mary ek noch in pear tastoppe. Krekt ramptoeristen, stean altyd bûten de tinte te sjen of dêr ek wat bart.

Hast wol yn de gaten, ik wie alhiel net lokkich yn myn rol. Sadwaande dat ik it mei it matinee op it sûpen sette. en. Fuort mei dy kollektebus. No, ik wie net de ienichste. De âlde garde dy wakker mei. Sa hearde ik dat Aiso Gietema middeis mei trekker en ladewein neist de dyk rekke. Net fan de drank, nee hear … It wie sels sa dat er syn s