|
DOARPSNIJS
Dorpskrant
voor Exmorra en Allingawier
Jaargang
43 ,
nr. 2034
november
2006
|
Voorwoord
Beste
mensen,
November
Op
een herfstige middag in de herfstvakantie, wat toepasselijk…
ben
ik op zoek naar inspiratie voor een voorwoord.
Het
wil niet zo lukken, dus ga ik
maar vertellen wat u deze maand zoal kunt lezen.
Voor
de kinderen uit Exmorra en omstreken staat er een belangrijk
bericht in over Sinterklaas en zijn Pieten, dus mis dat niet!
Verder
sportnieuws van o.a. de tafeltennisvereniging, foto’s van bv.
Sip en Marijke Sytsma, een verhuisbericht van de familie Postma
en een bericht over Eelke Kooistra die op 18 oktober Abraham
heeft gezien.
Verder
een prijswinnaar van 1, 2, 3, raad maar wie en natuurlijk een
nieuwe prijsvraag. En dat is nog niet alles………..
Veel
leesplezier met dit DN en tot volgende maand,
De
redaktie.
Inhoud
Soarch
en blydskip.........................
4
Mensen........................................
6
Tusken
tomme en wiisfinger.......... 8
Út
de kranten
..............................15
Troch
Eksmoarre en Allingawier...18
Kleurplaat...................................
26
Jo
sille it mar beleve....................
27
Fan
alles wat
..............................30
Sportnijs.....................................
34
Kerknieuws................................
37
Eén,
twee, drie...........................
39
Út
it laadsje...............................
40
Weer........................................
41
Maandkalender........................
42
Soarch
en Blydskip
EELKE
KOOISTRA "ABRAHAM"
|
|
|
|
Op
18 oktober jl. vierde
Eelke Kooistra in Allingawier zijn vijftigste verjaardag
Hij is er jong bij gebleven want je kon zijn naam vinden op
de verjaardaglijst van de Keet Brúndear!
Het leeftijdsverschil van de lui uit de keet en Eelke is
ongeveer dertig jaar,maar dat mag de pret niet drukken !
Een
deel van de keetjeugd was op
de verjaardag van Eelke !
Aan
de weg naar Eelke's boerderij stond een bord waarin "fytich
jier" rijmde op "bier".
De
boerderij van Eelke is wat de grond betreft
nu in andere handen,Eelke werkt
als bouw-vakker soms ver van huis, maar wilde op zijn plekje
nabij Allingawier aan de Marsleane blijven wonen.
Vroeger
was dit de Sate XIV in de Parregaster Meer van wel 125 pondemaat
groot toen Sybren Fokkes Reitsma in 1904 hier boer werd in de
"puntpleats" die hier toen stond. In 1914 vertrok boer
Reitsma met 36 melkkoeien. en toen kwamen de Kooistra's: eerst omke
Durk en tante Japke, in 1943 Durk en Rinske Kooistra-Schukken.
|
|
|
|
Eelke
bleef na de jaren tachtig alleen achter tot nu toe,alleen maar niet
eenzaam ! De man van feesten en van muziek !
Hierbij
een foto van Eelke: "oan
't bier !"
Sip
en Marijke Sytsma op 25 oktober 25 jaar getrouwd.
|
|
|
|
Getrouwd
op 25 oktober 1981 en dus alweer 25 jaar samen. Deze dag werd gevierd
samen met hun dochters Nienke en Anke en aanhang.
|
|
|
Verhuisbericht
Na
een plezierige tijd in Exmorra, gaan we ons geluk beproeven in
Schettens.
Ons
nieuwe adres:
Fam.Postma
Skelte van Aysmastrjitte 20
8744 EP Schettens
tel.nr: 0517-850706
Kom
gerust eens langs als u in de buurt bent.
Groeten
van Freddy, Sjoukje, Janny, Regina en Lieuwe.
|
|
|
Troch
Geart Ringnalda, E-mail g.ringnalda@home.nl
BURGERLIJKE
STAND WONSERADEEL (een selectie van)
VIJFTIG
JAAR GELEDEN:
DECEMBER 1 9 5 6
GEBOREN:
15-12
Andries Johannes z.v. Wybren Postma, manufacturier en Trijntje Margaretha
Henderika Kuiper te Allingawier.
21-12
Taetske d.v. Jan Wiersma, chauffeur en Taetske Hielkje Wijnja te Dedgum
22-12
Jan z.v. Siek
Postma, veehouder en Aafke Postma te Exmorra
IN
MEMORIAM 2006
29-8
Marja Veenje ( Joure 27-8-1956 -Heerenveen 29-8-2006)
Marja was een tijd getrouwd met
Cornelis Sieger (Kees)
Reitsma vroeger, sinds 1947, te Allingawier.Marja is lange tijd
ziek geweest en werd daarbij door Kees liefderijk verzorgd.. Marga
is begraven naast haar moeder op het kerkhof van Wirdum.
8-10
Jan Slump (Sneek 26-4-1933 - Exmorra 8-10-2006) Vanaf zijn
overlijden tot de begrafenis op 12 oktober hing de friese vlag
halfstok nabij hun woning op Brakelstrjitte 6. Zie volgende maand
verder een speciaal "in memoriam".
8-10
Wiepkje Bijlsma-van der Meulen ( Scharnegoutum 12-3-1923
- Wellington (Canada) 8-10-2006) Toen Wiep als oudste met
haar ouders Pieke en
Ceelia van der Meulen-Boorsma
in Exmorra kwam te wonen
was ze negen jaar. Ze woonden in Exmorra in één van het
rijtje huizen nabij (nu) De Spintol. Korte tijd woonden ze ook in
Allingawier (nu Tjitze Schilstra) In 1952 kwam de emigratie naar
Canada met de kinderen Wouter,Wybren, Froukjen en Hiltje sommigen
van hun kinderen vestigden zich in Californië en Trijntje (Tine)
bleef in Friesland en trouwde met Henk Breimer van Schraard.
Wiep
trouwde op 21 november 1945 met Allingawierster Hinne Bijlsma het
jonge paar woonde een paar jaar in Allingawier en daarna in
Longerhouw. In 1951 emigreerden ze naar Canada, ze kregen een
groot gezin en maakten lief en leed mee.Wiepkje is evenals haar
man begraven in Canada,hun tweede vaderland.
8-10
Wiepkje Bijlsma-van der Meulen ( Scharnegoutum 12-3-1923
- Wellington (Canada) 8-10-2006) Toen Wiep als oudste met
haar ouders Pieke en
Ceelia van der Meulen-Boorsma in
Exmorra kwam te wonen was
ze negen jaar. Ze woonden in Exmorra in één van het rijtje huizen
nabij (nu) De Spintol. Korte tijd woonden ze ook in Allingawier (nu
Tjitze Schilstra) In 1952 kwam de emigratie naar Canada met de
kinderen Wouter,Wybren, Froukjen en Hiltje sommigen van hun kinderen
vestigden zich in Californië en Trijntje (Tine) bleef in Friesland
en trouwde met Henk Breimer van Schraard.
Wiep
trouwde op 21 november 1945 met Allingawierster Hinne Bijlsma het
jonge paar woonde een paar jaar in Allingawier en daarna in
Longerhouw. In 1951 emigreerden ze naar Canada, ze kregen een groot
gezin en maakten lief en leed mee.Wiepkje is evenals haar man
begraven in Canada,hun tweede vaderland.
WEACHHALS:
JACOBUS ENGELSMA (1867-1957)
Yn
"De Fleanende Krie" in ferhaal oer âld Allingawierster
Jacobus (Kobus) Engelsma ûnder it motto "De Weachhals"
Jacobus wenne op 'e Bergsma-pleats op Brúndear fan 1909 oant 1919
en op Bonjeterp fan 1919 oant 1922. Letter waard er Skraarder en nei
it ferstjerren fan syn frou yn 1925 waard der boer ôf en wenne er
der mei de húshâldster Gryt Nauta.dy't letter mei har suster Anna
Haagsma-Nauta yn Allingawier wenne.
Engelsma
wie yn Skraard in meilibjende man mei in soad kunde..... Yn in
waarme nacht koe der
net sliepe en gong fan't bêd ôf......hy toch ik wol even swemme yn
de Skaarder feart en hy sprong deryn en kuolle flink ôf.Hy siet ûnder
it einekroas en koe sa net wer op bêd,doe gong op in kuilbulte
lizzen en foel yn sliep yn it waarme gers......De moarns betiid gong
wer yn 'e hûs en Gryt skrok fan Engelsma sa't er der útseach. En
se bearde raer op har "baas" en Engelsma moast alles mar
utlizze....
|
|
|
Geertje Brunia-Koopmans: “De tiid hjir mei ús húshâlding
yn de smidderij, wie in prachtige tiid!!”
Inmiddels
hebben we in deze rubriek al een aantal oud-Exmorsters en
Exmorsters aan het woord gehad. En uiteraard hebben we een aantal
namen voor ogen waar in de toekomst wellicht nog eens mee
gesproken kan worden. De vrouw die deze maand aan het woord komt,
stond eigenlijk niet op ons lijstje. Niet omdat we dat niet
wilden, maar gewoon, omdat haar naam nog nooit was gevallen.
Gelukkig hebben we een scherpe oud-maker van het Doarpsnijs, die
ons zo nu en dan attendeert op nieuwe namen. En Geert dacht
gelukkig wel aan mevr. Brunia-Koopmans. En waarom ook niet, een
vrouw die bijna haar hele leven in Exmorra heeft gewoond. En vrouw
die hier samen met haar man een groot deel van haar leven een
smederij in het dorp heeft gehad. Hoogste tijd om contact met haar
op te nemen. En gelukkig, ze wil wel met ons praten. Op een
zondagochtend spreken we af en tref ik Tine al in de woning aan
met het eerste fotoalbum op schoot. Dat ziet er goed uit en nadat
koffie is ingeschonken, gaat vrouw Brunia er voor zitten.
|
|
|
|
v.l.n.r.
Sjoukje, Ybeltsje, Douwe, Klaas, Geertje, Jan, Boukje,
Jantje,
heit Louw, Maaike, mem Maaike, Hiltje en Hendrik
Geertje
Brunia-Koopmans wordt op 23 april 1927 in Wolsum geboren als 4e
kind van Louw Koopmans en Maaike Reitsma.
Haar
vader is hier boerenarbeider en als hij werk aan de afsluitdijk en
later in de noordoostpolder kan krijgen, verhuist het gezin, met
de 3-jarige Geertje, naar Exmorra.
Ze
komen te wonen in het huisje aan de Opfeart aan het begin van
Exmorra. Geertje: It húske stie, fanôf Jentsje Wynalda sjoen, noch sawat 20
minuten rinnen it lân yn oan de rjochterkant fan de feart. Dêr
stie in lytse mûne by en foar de minsken die dat net mear witte,
dêr hat jierren in gemaal stien. As der iis wie, wie der altyd in
wek. Letter, doe wy dêr al net mear wennen, binne der noch twa
jongens út Boalsert ferdronken dy’t ûnder it riden yn it wek
rekken.
Geertje:
Yn Eksmoarre waard ús gesin mei noch 8 bern útwreide. We wiene
sadwaande mei tolve bern. Us âldste sus hjit Hiltje (no 85 jier),
dan komme Jantje (84), Klaas (81) en ik. En nei my komme Ypke
(77), Jan (75), Douwe (73), Sjoukje (71), Boukje (69) en Hendrik
(67). Maaike is de ien nei jongste. Sy is op 54-jierrige leaftiid
ferstoarn oan astma. En ús jongste bruorke hjit Otto. Hy is
ferstoarn doe’t hy trije jier wie. Ik wie sels sechstsjin en kin
it my noch hiel goed heuge. Otto hie kroep en wie skriklik benaud.
Hy is tige hastich op in snein ferstoarn. Om dat ús húske in ein
rinnen wie nei it doarp ta, hat Anton Siemensma it wite kistke mei
de boat nei it doarp ta fearn. Der haw de dragers it kistke nei de
tsjerke brocht. Hja, soks ferjitte je nea wer
Ik
haw de basisskoalle troch rûn yn Eksmoarre yn it hjoeddeiske
Honk. Dêr wie gjin skoalplein en dêrom boarten we op strjitte.
Myn freondinne fan dy tiid wie Ypie Bijlsma. Ik siet ek yn de klas
by Zus Bremer (zus van mevr. G. Postma-Bremer) en Jantsje Kuipers
(zus van oud-allingawierster Johannes Kuipers). Nei de
basisskoalle moast ik oan it wurk. Ik krige myn earste baantsje by
bakkerij Oord. Dy bakkerij siet yn it wenninkje wer no de oprit
nei it Honk is. Earst kaam de bakkerij, dan wie der in lytse
steach en hjirnei kaam de wenning wer’t no Henk de Boer wennet.
Ik fertsjinne dêr fl. 1,- yn de wike en wie dêr oerdeis yn de
kost. Foaral dat lêste wie belangryk. It wie foar ús âlden
stikken better dat ik oerdeis earne oars ite koe dan dat ik in
fl.1,- yn de wike fertsjinne. Myn fertsjinsten gongen nei myn heit
en mem om de grutte húshâlding te ûnderhâlden. Nei Bakkerij
Oord koe ik oan it wurk by Jan en Eleonora Bouma op de pleats wer
no Annie en har soan Jan Ybema wenje. Ik wie dêr alhiel yn de
kost. Ik wie sa ûnwennich en nei in jier bin ik wer nei Eksmoarre
kommen en dêrnei haw ik sa’n fjouwer jier wurke yn de húshâlding
fan Bakker Bootsma.
Geertje:
Yn dy tiid, ik wie 17 jier âld, krige ik ek kunde oan Eelke.
Eelke is berne en opgroeit yn Nieuw-Weerdinge yn Drinte. Mar syn
heit en mem kamen fan oarsprong út Kimswert en Arum. Syn heit koe
wurk krije as meteropnimmer by de sintrale dêr en doe binne se
ferhúze nei Nieuw-Weerdinge.
Eelke
moast yn de oarloch nei Dútslân oan it wurk. Dêr is hy ek hinne
gongen, mar mei in maat is hy wer flechten út Dútslân. Se binne
sa gau’t se koene op in trein stapt en hiene gjin idee wêr’t
se nei ta gongen. Eintjebeslút kamen se út yn Eindhoven. Fanút
Eindhoven is hy stadich oan en fansels tige foarsichtich wer nei
Nieuw-Weerdinge ta lutsen. Der sieten in protte NSB-ers yn Drinte,
da’t it duorre net salang oan’t hy warskôgge waard dat der
wer op ‘e flecht moast. De kâns dat der oars wer oppakt wurde
soe wie te grut. Hy is doe yn Peinjum ûnderdûkt by syn omke en
tante. En letter yn Eksmoarre by smid Hylkema. Hylkema wie smid yn
it pân wer’t ús soan Meini de hjoeddeiske smidderij hat. Yn dy
tiid wurke ik ek ien dei yn de wike by smid Hylkema yn de húshâlding.
Tsja en jimme riede it al, doe’t ik 17 jier âld wie krige ik
serieuse ferkearing mei Eelke. Eelke hat oan’t ein fan de
oarloch by Hylkema ûnderdûkt west.
De
oarloch wie in spannende tiid. It heucht my noch goed dat de
gefjochten by Wons begûnen. It wie op in snein en myn heit wie op
wei nei de tsjerke. Hy wie krekt fuort doe de fleantúgen kamen en
gongen. Us mem seach it oankommen en skreauwde ús heit ta dat der
werom komme moast. Hy hearde dit net mear, mar we wiene tige bliid
doe’t hy wer thúskaam. De gefjochten holden goed oan en dit wie
it begjin fan de oarloch. De besetting waard pas dúdlik doe
kloften Dútsers fanôf Boalsert troch Eksmoarre marsjearden. Ik
wie by tante Griet oan de doarpsstrjitte (nu Henk Sytsma) en dêr
kaam in Dútser op my ôf dy sei: “Habst du angst ?”. Myn
tante skuorde my nei binnen.
Eelke
siet by de ûndergrûnse. Hy wie ek belutsen by de
munysjedroppingen by de pleats fan Plantinga yn de polder (nu Ruth
Schols). Hy hearde by de ploech dy der foar soarge dat de dropte
munysje sa gau mooglik út it lân helle waard en dan mei de boat
nei it plak fan bestimming brocht waard. Ik seach Eelke yn dy tiid
net faak. Somtiden stie der samar foar de doar by myn âlderlik hâs
en dan kaam ús mem by de doar wei en rôp my: “der is besite
foar dy..”. Ik wie dan ferskriklik bliid dat ik him efkens
seach. Der sieten altyd op wikselende tiden twa dútsers op wacht
by slagter Kooistra (nu Toon en Tosca van Haren) en dêr moast hy
altyd lâns. Hy hie ek in wapen en ek al wist ik it, ik skrok der
altyd wer fan. Eelke wie ek by de groep fan de ûndergrûnse wêr’t
yn Makkum Hendrik Postma by omkaam is. Hy rûn net foarop lykas
Douwe Postma en Hendrik Postma, mar rûn efteroan. Ik wit noch
klear dat der nei hûs kaam en fertelde dat Hendrik Postma
omkommen wie en dat Douwe Postma oansketten wie. It makke grutte
yndruk en jo ferjitte soks nea wer.
Nei
de oarloch bleaude Eelke yn Eksmoarre by de smid wurkjen. Hy moast
eins nei Indië ta, mar hy wie underfuorre en hie allegear iepen
plakken op de fuotten. Dêr troch hoefde hy net te gean en dêr
wiene we beide tige bliid om. Krekt nei de befrying krige ik in
fyts fan him op myn jierdei. Hy hie sels ek in fyts en tegearre
binne we 4 oere moarns ôfsetten nei syn âlden yn Nieuw
Weerdinge. We kamen dêr 6 oere jûns oan en it lêste stik fleach
Eelke hieltiid hurder en hurder, ik koe him net byhâlde. Hy hie
syn heit en mem al jierren net sjoen en woe fansels sa gau as der
koe op hûs oan. It lêste stik bin ik him kwyt rekke, stie ik dêr
midden yn it doarp en gjin Eelke te bekennen. Lokkich kaam hy wer
werom om my op te heljen.
|
|
|
|
Yn
1947 binne we trout. We wennen noch by ús heit en mem om’t der
noch gjin wente te krijen wie. Eelke wurke doe by de smidderij
Bergsma-Scheltema yn Makkum en yn 1947 is ús âldste soan Meini
yn it hûs fan myn âlden berne. Fuort dêrnei koene we in hûs yn
Makkum krije. It hûs stie oan de Workumerdyk tsjinoer de fiskôfslach
(nu uitzicht op “Amels”). Eins tsjinoer wêr no de
toiletgebouwen stean. It hûs wie leech en op de ferdjipping
moasten we krûpe. Eelke hat doe it hok ferboud en dêr is ús
dochter Maaike yn 1949 berne.
Eelke
hie yn dy tiid in motor opgarre. Hy wie dêr sa tige wiis mei dat
de motor yn de bykeuken stean moast. Dat koe fansels net yn dat
lytse húske. ’s Nachts siet der noch oant 4 oere by de motor te
dreamen. Eelke wurke doe al wer by smid Hylkema yn Eksmoarre en
syn baas wie lykas Eelke bytiden koart foar de kop. Dan hiene se
wer rúzje en kaam jûns Hylkema op de motor wer lâns om it by te
lizzen en hy gong steefêst fuort mei de wurden: “Komst moarn
wer ?” En Eelke gong moarns wer.
|
|
|
|
Smid
Hylkema hat doe in smiddery yn Peinjum oernaam. En Eelke mocht it
bedriuw oernimme yn Eksmoarre. Hy moast dêrfoar wol jild liene en
dus gong der alle boeren yn de omkriten ôf om sinten byinoarder
te skarreljen. Dat foel net ta, mar eintsje beslút krige der de
sinten byinoarder. Siebren Wester(nu Wieger en Boukje van der
Veen) hat ús yn dy tiid tige holpen. Eelke wie doe al ûndernimmer,
mar hie de goede papieren noch net. Hy is wol fuort oan de stúdzje
gongen. Collega-ûndernimmers koene dit net sette en haw him
wolris oanjûn. We haw ferskate boetes hân oant Eelke de papieren
yn ien kear helle hat en doe wie it klear.
Yn
april 1949 binne we by de smiddery kaam te wenjen. Yeb Visser fan
Skuzum hat ús ferhúze mei trekker en wein. It waaide sa hurd dat
de bêden fan de karre ôfwaaiden. Jellie is yn Eksmoarre yn 1952
berne en ús jongste soan Otto yn 1960. Otto hie trije memmen en
wie ús kadootsje. We haw der in prachtige tiid hân. It wie in
opgeande tiid. We haw ferskate feinten yn de saak hân. Earst Piet
Postma (oudste zoon van Gep Postma-Bremer), letter noch Pieter
Feenstra en ek Pieter Ypma (broer van Yke Ypma). En fansels hat
Sjouke de Boer wol 26 jier feint by ús west.
Meini
is earst yn leantsjinst yn de smiddery kaam en pas letter as ûndernimmer
neist myn man. Meini woe earst net smid wurde, hy woe soldaat
wurde. No seine wy doe: soldaat moast al wurde, dus dat is gjin
probleem.
It
hûs by de smiddery wie te lyts en te âld. De bern moasten romte
hawwe. Ferbouwe hie gjin sin en doe der grûn te keap wie wer’t
no Ane Abma wennet, haw we praten oer nijbou. Mar Eelke hold net
fan skulden, sadwaande dat it net troch gong. Doe kaam de wenning
oan de doarpsstrjitte te keap. Sietse van Straten hie de wenning 3
jier lyn bout en dy haw we kocht. En sadwaande binne we doe yn de
wente kommen wer’t ik no noch wenje.
Eelke
hat de keatsferieniging yn Eksmoarre mei oprjochte. Hy wie poer
tsjin op de nap yn de want. Meini en Otto haw beide 1e klasse
keatst en Otto hat ferskate kearen op de PC meikeatst. Eelke gong
altyd mei de jongens nei de wedstriden en hat letter ek in protte
mei ús pake- en beppesizzer Gonny op paad west nei har
reedriidwedstriden.
|
|
|
|
Gonny
hie dêrtroch ek in hiele goede bân mei Eelke.
Yn 1997 wiene we 50 jier trout. Lyk dêrnei yn april krige Eelke
syn earste harsensblieding. Hy hat doe 14 dagen yn it sikenhûs
leint en hat dêrnei oant oktober yn Bloemkamp west. Yn de
tuskentiid wie ús jongste soan Otto al siik. Hy hie in sykte wêrby
de aaiwiten syn hert oantasten. Syn frou wist dat it
libbensbedriegend wie, mar dat wisten wy net. Otto woe ek net dat
wy fan syn oanfallen wisten. Otto is op 7 juli 1997 tige hastich
stoarn en liet syn frou Frouk en syn dochterke Melanie fan 2 jier
efter. De klap wie grut foar ús. We hiene it ferlies fan Otto
noch lang net ferwurke doe Eelke syn twadde blieding krige op 26
augustus 1998. Dyselde nacht is hy ferstoarn yn it sikenhûs. Ja,
ik mis se beide skriklik.
Mar
hoewol ik se beide mis, haw ik in ryk libben mei myn bern, 9
bernsbern en 6 oerbeppesizzers. Fan myn broers en suster binne der
6 emigreard. Trije broers en 2 sussen binnen nei Kanada ta gongen
en haw der allegear in fryske frou of man troffen. Ek bern fan emigrearde gesinnen. Ien sus fan my is emigreard nei Tasmanië
yn Australië. Se binne fuort nei de oarloch ôfreizge om
earne oars in better bestean op te bouwen en binne dêr ek
allegear bleaun. Elts jier komme der wol in pear werom en dan komt
der ek wolris ien by my út fan hûs.
|
|
|
|
Foto:
Eelke Brunia met pakesizzer Melanie Brunia.
Yn de tuskentiid ferfeel ik my net. Ik fyn it moai om kreatyf
dwaande te wêzen, meitsje kaarten en mei graach borduerje. Ik bin
in protte yn de tún en lês in protte boeken. En koartlyn bin ik
ferrast mei in oarkonde foar it 53-jierrich lidmaatskip fan de
herfoarmde frouljusferieniging It Funemint. Fan de mienskiplike
ferieniging bin ik ek al wer 15 jier lid. Kinst yn elts gefal wol
sizze dat ik in trou lid bin.
En
daarmee beëindigen we het gesprek. In gesprek waarbij mevrouw
Brunia openhartig is geweest over de goede tijden en slechte
tijden die ze heeft meegemaakt en over het gemis van haar dierbare
man en zoon. Namens Doarpsnijs hartelijk dank voor deze openheid.
Het was ons een waar genoegen om met u te praten en daarmee weer
een stukje historie fan het dorp Exmorra vast te leggen. We wensen
u in goede gezondheid nog goede jaren toe met kinderen,
kleinkinderen en overkleinkinderen.
Tekst:
Sarie Lycklama à Nijeholt
Foto’s:
Mevr. G. Brunia-Koopmans
Út
de kranten
|
|
|
|
|
Vorige
maand lieten we u het artikel vanuit de Bolswarder Krant zien
waarbij de ouderenadviseur Foekje Kurpershoek aan u werd
voorgesteld. Nu wordt al aangegeven dat haar 8 uren per week
eigenlijk te weinig zijn om in de behoefte te voorzien.
|
|
|
|
In
de bijlage van de LC alle groepen 3 uit de gehele provincie en
uiteraard ook die van CBS de Oerdracht. Op de foto zijn te zien
v.l.n.r. Rianna Twijnstra, Albert Feenstra, Nienke Zijlstra,
Djurre Postma en Iris van der Werf. Op de schouders van meester
Paul Bijlsma zit Gerrit Terluin.
|
|
|
|
Groep
3 van de Basisschool It Skûlplak uit Burgwerd laat ook een
Exmorster zien. Op de foto ziet u
juffrouw Fokeline Walburg met haar groep 3.
Exmorster Flip van Swinden
Koopmans bouwt aan Hegemer Palingaak. (Sneeker
Nieuwsblad 16-10-2006)
|
|
|
|
In
Heeg wordt momenteel door stagiairs en begeleiders van het
Friesland College MBO afdeling hout gebouwd aan het schip de
Kornelis Ykes 2. Als vrijwilliger is hierbij ook Exmorster Flip
van Swinden Koopmans betrokken. Wellicht dat hij ons later hier
eens wat meer over kan vertellen.
Troch
Eksmoarre en Allingawier
Maandblad
Special Machinisten geweid aan Exmorster kraanmachinist Lammert
Steigenga.
|
|
|
|
|
|
Door Thelma Egberts
Pal
langs het Johan-Willem Friso kanaal bij het Friese Koudum draait
Lammert Steigenga met zijn Case 210 CX. Hij werkt hier aan de bouw
van een aquaduct onder het kanaal. Dit moet de bestaande brug
vervangen. Zo moet de overlast afnemen die het wegverkeer ondervindt
van de vele recreatiejachten in het Friese merengebied. Lammert
werkt hier nu sinds eind februari.
Als
hij zijn machine sitl heeft gezet, vertelt Lammert trots dat zijn
graafmachine de enige Case is op dit project. Al sinds de
allereerste machine waarop hij draaide, is hij een groot liefhebber
van dit merk. Dat was in 1973, en Case heette toen nog Poclain.
“Weet je dat ik toen waarschijnlijk de enigste machinist in
Friesland was die op een mobiele graafmachine zat, een Poclain PY.
De rest had toen nog draglines. Veel comfortabeler dan zijn
collega’s heeft Lammert het overigens niet, want net als bij de
draglines was ook de Pocklain PY van alle luxe verstoken. Vooral het
gebrek aan een kachel was tijdens koude dagen een probleem. Daarom
zette Lammert een straalkacheltje in de cabine, verbonden met een
gasfles achterop de machine. “Zo hield ik tenminste warme voeten.
Nadeel was, dat mijn sokken af en toe in brand vlogen”, lacht
Lammert. Anno 2006 werkt Lammert al weer op zijn 5e Case/Poclain. Na
de Pocklain PY volgden de P75 en de P85. Daarna werkte hij op de
Case 1088 en de 1188. “En sinds einde 2005 heb ik deze Case 210
CX. Dat was een mooi kerstkado van mijn werkgever Van der Meer in
Makkum. Ik ben de enige
in ons bedrijf met een Case. De rest werkt op Komatsu. Ik heb zelf
ook wel op een Komatsu gewerkt en op een Atlas, maar Case is de
machine voor mij.
Doorslaggevend
voor Lammert’s voorliefde voor dit merk, zijn de ruime cabine en
het grote raam dat goed zicht geeft op het werk. Met de nieuwe Case
is bovendien een belangrijke wens vervuld: airco in de cabine. Al
met al is de nieuwkomer wat luxer dan zijn voorganger. Daarnaast
werkt hij sneller en krachtiger. Ook vindt Lammert het prettig dat
de machine, met het oog op de ISO-normeringen, duidelijk veel
stiller is dan de voorganger. “Zowel in als buiten de cabine. Dat
is mooi, want dan lopen we na werktijd niet rond met tuitende
oren.”Al ruim 23 jaar werkt Lammert Steigenga voor C.G. van der
Meer loon- en grondverzet bedrijf in Makkum. Ïk werd er ingehuurd
voor één werkdag en ben er niet meer weggegaan. Ik werkte op dat
moment als metselaar in de bouw, nadat ik al een paar jaar machinist
was geweest. Als metselaar had ik vaak last van mijn rug, en dat was
één van de vele redenen om weer op de graafmachine te stappen.”
Als
metselaar sta je altijd in de open lucht. Als machinist heb je het
beter voor elkaar. Bij mooi weer zet je lekker de deuren en ramen
open en ben je toch buiten. En bij regen en kou heb je altijd een
dak boven je hoofd. Ook het werk op de machine zelf spreekt Lammert
meer aan dat het metselen. Hij heeft gevarieerd werk en een vrij
bestaan. “De ene week maak je sloten schoon, de andere week leg je
rioolbuizen… Soms heb je een heleboel mensen om je machine en dan
weer sta je midden in de natuur en zie je dagenlang helemaal
niemand. De afwisseling bevalt me goed, aldus Lammert.
Het
leven als machinist kan ook behoorlijk avontuurlijk zijn. Zo zakte
Lammert ooit weg in een rietveld bij het IJsselmeer. “Ik was grond
aan het afplaggen en gleed ineens weg in een gat. Er bleek daar in
de tweede wereldoorlog een vliegtuig te zijn neergestort. Toen het
geborgen was, bleef in de grond een gat achter, onzichtbaar tussen
het riet. Het avontuur is goed afgelopen en ik kon er zonder
kleerscheuren met een trekker uitgesleept worden, maar het is wel
een rare gewaarwording als zoiets je overkomt.”
Over
een jaar of drie kan Lammert met de VUT. Echt reikhalzend kijkt hij
daar niet naar uit. Ik heb plezier in mijn werk en mijn gezondheid
is goed, dus ik houd het nog wel een paar jaar vol. Werken zorgt
voor regelmaat in je bestaan en je kunt een vrij weekeinde nog echte
waarderen. Als je altijd vrij bent, waarschijjnlijk niet meer. Maar
ik ga straks niet sitlzitten. Ik wil graag vrijwilligerwerk gaan
doen, dan blijf ik bezig”.
|
|
|
|
|
Even
voorstellen…..
Hallo
iedereen,
Vanaf
13 oktober wonen wij samen op de Ds. W. a Brakelstrjitte 25. Lucie
en ik gaan nu drie jaar met elkaar, en het werd tijd dat we gingen
samen wonen. We hadden ons ingeschreven bij de Welkom en vier
maanden later kregen we een huis toegewezen in Exmorra. We waren
allebei dolgelukkig en we konden niet wachten tot we de sleutel op
konden halen. Gelukkig heeft Lucie een handige broer die schilder
is, die kon mooi alles verven. Het meeste hebben we samen gedaan en
das nogal wat! In een week was alles klaar en konden we erin. Ik zal
nu even wat over mijzelf vertellen, nou ik ben Minne Wiersma (de
meeste mensen kennen me wel). Ik ben 1 oktober 20 jaar geworden en
woon mijn hele leven al in Exmorra. Ik leer nog steeds en doe de
opleiding BBL grafisch technicus (Offset drukker), en ik werk bij
drukkerij de Vries in Sneek. Ik ga één keer in de week naar school
in Zwolle, en als het goed gaat heb ik dit jaar mijn opleiding
afgerond. Ik zit elke week weer in andere ploegen dienst. De ene
week zit ik in de nacht, de andere week in de dag en dan de andere
week in de avond. Het werk bevalt me prima en ga er met plezier naar
toe.
Hallo,
ik ben Lucie Wijbenga en ben 13 september ook 20 jaar geworden. Ik
heb eerst in Blauwhuis gewoond samen met mijn ouders, twee broers en
een zus. Ik ben de jongste van het stel. Ik doe de opleiding
Verzorgende IG in Sneek. Deze opleiding duurt drie jaar, ik zit nu
in het tweede jaar van de opleiding. Ik zit hele dagen op school, in
december moet ik 12 weken stage lopen in een verzorgings- of
verpleeghuis, alleen weet ik nog niet waar. Ik vind het ook erg leuk
om met kinderen te werken en ik wil graag, als ik mijn opleiding
klaar heb, als kraamverzorgster werken. Als ik hier geen werk in kan
vinden wil ik graag in een verpleeghuis werken. Minne en ik zijn nu
al drie jaar bij elkaar en het leek mij wel leuk om in Exmorra te
wonen. Tot nu toe bevalt het ons erg goed en wij hopen dat het zo
zal blijven.
Groetjes Lucie
Wijbenga en Minne Wiersma
DORPSBELANG
NIEUWS
Beste
dorpsgenoten,
Onlangs
is het dorpsbelang ter ore gekomen dat er behoefte is aan een jeu de
boules baan in Exmorra. Een geweldig initiatief! Natuurlijk willen
wij dit als dorpsbelang steunen maar we willen wel graag weten
hoeveel mensen deze jeu de boules baan gaan gebruiken of het een
leuk idee vinden. Ook om dit naar de gemeente toe te promoten. Vindt
je dit ook een goed plan laat dit dan zo spoedig mogelijk weten
zodat we dit in het overleg in december met de gemeente kunnen
bespreken. Je kunt dit aangeven door een berichtje te geven aan
Carla Postma via mail naar carla.postma@home.nl
, via een briefje op Jelle Huitemastrjitte 4 of via telefoon 572153.
Gauw
laten weten zodat we aan de slag kunnen!
LEX
NIEUWS LEX NIEUWS
LEX NIEUWS
Wegens
groot succes op 25 november de tweejaarlijkse playback show. Je weet
wel een soort idols alleen, om onze oren te sparen, zing je niet
echt.
Het
is de bedoeling dat je alleen of met een groepje je favoriete nummer
gaat playbacken. Natuurlijk hoort hier ook een passend outfit en
make-up bij. Uiteraard is er een zeer kundige jury uitgenodigd die
voor twee verschillende categorieën, basisschool en vanaf de
basisschool, een prijs uit gaan delen. Om de avond door te laten
gaan en er een groot succes van te maken moet er wel genoeg deelname
zijn (dat is tot op heden nog niet het geval) dus…… geef je snel
op en ga aan het oefenen. Opgave kan tot 20 november bij Tjitse
06-10349775, Gaston 572153 of Hessel 574133.
Alvast
voor in de agenda: 17-02-2007 Carnaval
Voorleeskampioen
|
|
|
|
Douwina
Zuidema, leerling van groep 8, werd uitgeroepen tot voorleeskampioen
van CBS de Oerdracht. Binnenkort vertegenwoordigd zijn onze school
tijdens de regiokampioenschappen. Veel succes !!!
Dorpsgenoten,
Hierbij
willen we jullie uitnodigen voor het bijwonen
van
de jaarlijkse verkoop ten behoeve van de vrouwenvereniging.
Deze
wordt gehouden op a.s. donderdag 23 november
om
half 2 ’s middags in het Honk. Het winkeltje is om 1 uur open.
Wilt
u graag iets geven? Dan kunt u dit brengen bij het bestuur
of
leden van de vrouwenvereniging
Het
bestuur.
Hallo
Kinderen.
Zaterdag
2 december om 14:00 is er weer de aankomst van
Sinterklaas
en zijn Pieten bij de ‘Opfeart’
Alle
kinderen van 0 jaar tot groep 4 willen we dan ook uitnodigen
om
bij de aankomst te zijn. Na de rondgang door het dorp vieren
we
het feest verder in het Honk.
 Zorg
dat je op tijd bij de aankomst aanwezig bent, want het is dit jaar
nog
maar de vraag of Sinterklaas en zijn Pieten wel aankomen.
En
als ze komen zijn we erg benieuwd, hoe ze komen!
En
oh, oh, oh, wat zijn die Pieten stout geweest. Er zal dan ook een
hartig
woordje
met Sinterklaas moeten worden gesproken!
| |
