|
DOARPSNIJS
Dorpskrant
voor Exmorra en Allingawier
Jaargang
44 ,
nr. 2037
februari
2007
|
Voorwoord
Beste
mensen,
Februari
Tijdens
de vergadering, op die bewuste stormachtige donderdag, leek het
er even op dat we deze maand niet zoveel onderwerpen hadden.
Maar
gelukkig staan er op de site toch weer behoorlijk wat ingezonden
stukken en hebben wij ook niet stil gezeten.
De
dikte van de krant van vorige maand kunnen we zeker niet
evenaren met al die spreuken. Dat was één van de dikste ooit!
Deze
keer stellen nieuwe bewoners van Exmorra zichzelf voor. De buxus
boompjes van hun toekomstige tuin heeft u al eerder kunnen
bewonderen. Aankondigingen van verschillende activiteiten.
En
weer een nieuw interview met mevrouw Postma-Postma en haar zoon
Jan Postma.
Veel
leesplezier met dit DN en tot volgende maand,
De
redaktie.
Inhoud
Soarch
en blydskip........................
4
Mensen........................................
5
Tusken
tomme en wiisvinger.......... 7
Út
de kranten ..............................13
Troch
Eksmoarre en Allingawier...
15
Kleurplaat.................................
20
Jo
sille it mar beleve..................
21
Fan
alles wat .............................23
Sportnijs..................................
28
Kerknieuws..............................
29
Eén,
twee, drie.........................
31
Út
it laadsje.............................
32
Weer......................................
33
Maandkalender.......................
34
Soarch
en Blydskip
Goeiendag
inwoners,
Inmiddels
is onze zoon Jacob Ynze alweer bijna zeven maanden oud, alles gaat
super voorspoedig.
Namens
deze weg willen we iedereen die ons een kaart en/of cadeau gestuurd
heeft bedanken. En voor alle bezoekjes.
Met
vriendelijke groet, Wieger
Jaspers & Ineke Hoekstra
Bedankt!!!!
Wy
wolle graach eltsenien betankje foar alle
kaartsjes en leave kadootsjes nei de berte fan Aise en Else!
Wy waarden der sa no en dan ferlegen fan, safolle minsken as
der oan ús tocht hawwe. Geweldich!!!
Alles
giet goed mei de twa skatten, hja laitsje de wrâld al
temjitte.
Groetnis fan
Iwan
& Maaike
|
|
|
MANDERIJNENAKTIE
De
manderijnenaktie in december jl. heeft opgebracht € 848,00 netto.
Alle
vrijwilligers die hebben meegeholpen heel hartelijk bedankt,
en
allen die aan dit bedrag hebben bijgedragen.
Stichtingsbestuur
dorpshuis ‘t Honk
Mensen
Troch
Geart Ringnalda
Email
g.ringnalda@home.nl
IN
MEMORIAM 2006
Folkert
Boersma (Skraard 22 july 1925 - Boalsert 19 desimber 2006)
In echte Skraarder
dy't in soad foar syn doarp dien hat. Hy wie 56 jier lang de man
fan Alie Douna en hie fiif bern. It wie in grut man: letterlik en
figuurlik. Fee-keapman mei in soad humor en de man dy't him tige
ynsette foar syn doarp. Foar Eksmoarre wie der in
"buorman" en klant fan timmerman Yde Schakel.
Hy
hie it ek wol oer syn âlde famylje
dy't yn Eksmoarre op it tsjerkhôf leit,hoewol der't gjin
grêfstiennen mear fan binne. Wy bedoele Rouke en Styn Boersma
dy't lang ferlyn wenne hawwe yn it hûs der't
Jan Sieks Postma no
wennet. Folkert syn heit hjitte ek Rouke (1891-1944) en
leit yn Skraard begroeven. Folkert wenne syn hiele libben yn
Skraard en no in jier yn Boalsert. It jier yn Boalsert wie dreech
omdat sykte sa stadichoan syn libben de glâns ûntnom. Op sneon
23 desimber is der begroeven op it Skraarder tsjerkhôf.
2007
JUBILEUMJAAR !
Het
jaar 2007 brengt ons een paar bijzondere jubilea.
-Allereerst
viert "dorpsbelang Allingawier" begin februari haar
vijftigjarig bestaan. Exmorra en Allingawier hadden tot 1957
samen één
dorpsbelang,maar het gemeentebestuur wilde graag dat elk
dorp zich
kon laten horen in Witmarsum. Aanleiding was de storm met
veel schade in Zeeland en omstreken op 1 februari 1953
en ook de storm in december 1954 bij de noordkust van
Friesland was daaraan een herinnering.
De
gemeente wilde graag dat ieder wist wat er bij een overstroming te
doen was voor de bewoners samen om het leven van mensen en vee te
redden. Zo kwam het tot een vereniging voor doarpsbelangen in
Allingawier. Mannen als "winkelman" Jacob Feenstra,
taxi-ondernemer Catharinus Elzinga, boeren als Johannes Kuipers
.Ruurd Tijsma en Abe Ringnalda vormden het eerste bestuur.
Overstromingen kwamen er niet, maar het bestuur zorgde er wel voor
dat de stem van Allingawier klonk in Witmarsum ! En vergeet niet
al die gezellige jaarvergaderingen in de konsistoriekamer van de
hervormde kerk !
Verder
kreeg Exmorra-Allingawier in 1957 twee nieuwe predikanten. Een
gereformeerde samen met Tjerkwerd in april ds. Jan Schelhaas en in
augustus een nieuwe hervormde ds. Rinze Houtsma. Beide dominees
kwamen in Exmorra wonen en preekten in de vier kerken. Beide
dominees zijn nog aktief in Zwolle en Ermelo en beide zijn tachtig
jaar of iets ouder of iets jonger !
Tusken
tomme en wiisfinger
Afke
Postma-Postma: “Ik mocht graach op paad, ik wie ien dy’t nea
wer thús kaam as se fuort wie.”.
In interview met Postma-Postma & Postma.
En
na een Doarpsnijs zonder interview, wordt het weer eens tijd om er
op uit te gaan. Begin januari, de winderschilders achter ons
latende, vertrekken Tine en ondergetekende naar Avondrust te
Makkum. Want daar wacht mevr Afke Postma-Postma met haar jongste
zoon Jan op ons. Het leek ons wel een goed idee, een gesprek met
moeder en zoon. Jan die sinds jaar en dag bekend is in ons dorp
o.a. als oud-bezorger van het Doarpsnijs en pas gepromoveerd tot
Abraham en mem reeds 86 jaar en daarmee één van de oudste lezers
van ons krantje. Toen we Jan polsten, moest hij toch wel even
nadenken. Niet omdat hij het niet wilde, maar meer omdat zijn
gezondheid te wensen overliet. Galstenen spelen Jan parten en dat
kan erg vervelend zijn. Maar we mogen komen en deze avond is Jan
prima te spreken en zijn moeder niet minder. En dus maken we ons
op voor een gezellige avond. En zoals altijd beginnen we bij het
begin.
Mevr.
Postma: Ik bin yn 1920 berne op de pleats op Brûndear, dêr’t
no de wenning fan Johannes en Tiny van der Berg stiet. Dat hearde
doe noch ûnder Allingawier. Hjoeddeis heart it by Eksmoarre. Us
heit en mem hjitten Pier Postma en Sjoukje Postma-Buwalda. Ik wie
it sechde bêrn fan de âlve yn totaal. Acht famkes en trije
jongens. Us heit kaam fan Tsjerkwert en ús mem fan Tsjom. Nei
harren houlik binne heit en mem boer wurden yn Oerisel op in
pleats dy’t se hierden fan Kingma’s Bank. Mar ús mem wie dêr
ferskriklik ûnwennich en woe graach wer werom. Doe kaam de pleats
op Brûndear te hier en kamen se dêr te wenjen yn maaie 1918. Ik
bin dus twa jier nei de ferhuzing berne. Us mem waard siik nei myn
berte en doe is myn âldste sus tydlik ûnderbrocht by myn tante,
de sus fan myn mem. Myn omke en tante hiene sels gjin bêrn en
doe’t myn sus nei oardeljier werom kaam, wie se goed bedoarn.
Myn tante en myn sus misten elkoar ôfgryslik. Sadwaande sutele se
doe wat tusken ús hûshâlding en die fan myn omke en tante.
Letter is myn sus definityf by myn tante kaam te wenjen.
Ik
haw de basisskoalle trochrùn yn Eksmoarre en moast nei de
basisskoalle altyd thús melke. Dat betsjutte om fjouwer oere
middeis stipt melke en heit wie der fel op. As de klok yn
Allingawier liede, moast ik oan it melken wêze. Us mem wie
ferskriklik skjin, mar wol maklik. As se oan it poetsen wie en dêr
kaam ûnferwacht besite, dan waard it wurk letter wol dien en
skode se lekker oan by de besite.
Nei
de basisskoalle bin ik oan it wurk gongen yn Waaxens by boer
Fijnia. Dêr haw ik twa jier wurke oant myn broer Okke troude. Doe
bin ik wêr thús kaam en gong ik ien dei yn de wike nei myn âldste
suster Sietske ta te wurken. Sy siet doe yn de lytse bêrn en koe
wol in pear hannen brûke. De oare dagen wie ik thús op de pleats
oan it wurk. Ik wie al fanôf myn santjinde fereale op myn neef
Siek Postma. Hy wenne doe op de âld pleats der’t no de wente
fan Kobus en Corry Faber stiet. Syn âlders binne letter ferhúze
nei de pleats dêr’t no myn beppesizzer Sieko en syn frou Alinda
wenje.
|
|
|
|
Om’t
ús heit en mem net sa wiis wiene mei myn ferkearing mei Siek,
sochten se wer wurk foar my bûtenshûs, yn de hoop dat ús leafde
wol wat ôfkuolje soe. Mar dat barde net en sa bleaun eltsenien
sich mei ús relaasje bemuoien. Doe haw ik in brief skreaun oan
Siek dat it mar út wêze
moast Siek liet de brief oan syn mem lêze. Syn mem en myn mem
wiene freondinnen en op de.
jierdei fan myn broer Reinoud kaam Siek syn mem ek lâns. Doe
sei ús mem tsjin Siek, bring Afke mar nei Waaxens, dêr’t ik
wurke, sadat se net allinnich hoeft te gean. En dat wie it sinjaal
fan beide kanten dat ik tastimming hie en fanôf dat stuit wie it
klear.
Myn skoanheit wie yn 1939 al ferstoarn en Siek hie doe de pleats
al oernaam. Yn oktober 1940 binne we trout en binne we de earste
1,5 jier ynlutsen by skoanmem op ‘e pleats. Dêrnei hat se in húske
yn de buorren kocht. Dy tiid wie fansels ek oarlochstiid. En we
sieten mei kop en earen yn it ferset. Der wiene altyd minsken by
ús oer de flier. We haw in protte ûnderdûkers hân. Dêrneist
hiene we in hol yn de golle dêr’t it ferset jûns sjitten
learden. Dat betsjutte ek dat der in protte wapens kamen. Myn sus
hat trije jier by ús wenne en hat in protte wapens ferfiert foar
it ferset. We setten Joadske minsken ôf yn Makkum en dy waarden dêr
dan wer wei helle om earne oars ûnderbrocht te wurden. We hiene
altyd in kanne molke efterhûs stean, foar eltsenien dy’t it
nedich hie. We haw ien kear in ynfal hân. Us ûnderdûkers koene
net op tiid flechtsje en de dútsers hiene fuort yn de gaten dat
se net de goede papieren by harren hiene. Lokkich wiene dit goede
dútsers en haw se neat dien en ek net ien meinaam. Sa wiene der
ek altyd trije dútsers dy’t deis itselde rûntsje makken troch
ferskate doarpen. Sy kamen ús sels warskôgjen dat we ús joads
famke fuortbringe moasten, om’t se ôflost waarden troch in nije
ploech. En se wisten net hoe fûl dy nije ploech wiene. Neidat de
oarloch foarby wie, koe ik it samar ôfslúte. Dat wie west, we
moasten wer fjirder, mar dat koe Siek net. Hy hie der noch
ferskriklik lêst fan en fertroude gjin dútser. Siek wie
rjochtfeardich en ek hiel emotsjoneel.
Nei
de oarloch kaam in nije faze yn ús libben. Wie hiene der fiif
jier op wachte, mar doe waard Djurre yn 1945 berne. Dêrnei folgen
Pier (1947), Okke (1948), Sjoerd (1953) en Jan (1956).
|
|
|
|
In
echt jongensgesin. Op ‘e pleats hiene we ien fan de earste
molkmasines.
Ik
fûn der neat oan en molk leaver mei de hannen. Ik molk de skom op
de molke en dan diest it goed, sei myn heit eartiids. Ik miste de
waarmte om mei de hân te melken, efkens mei de kont op de kij
sitte en alle bern gesellich om mij hinne. Mei de masine waard de
smûkens der wat úthelle. Mar
om’t myn man sa’n lêst hie fan de hannen moasten we wol wat.
We molken 32 kij en dat wie doe in protte. We hiene wol de earste
trekker fan it doarp. Yn 1972 kaam ús âldste soan Djurre op de
pleats. Ik wie doe 50 jier en noch te jong om boerinne ôf te wêzen.
Mar de sûnens liet it net mear ta. Myn rech en knibbels wiene
ferslieten en ek Siek syn hannen waarden net mear better. Wy binne
doe op ’t Leantsje kaam te wenjen, dêr’t no Jan wennet. In
prachtich plakje. De wenningen fan no Joris en Immy Faber en fam.
Nieuwenhout stiene der doe noch net en efter ús wie it allegear
wetter. It hûs hat foarhinne it tolhûs west foar boaten. Nei de
ferhuzing wie Siek noch wol boer mei, mar dat duorre net salang
oant Djurre it oernaam. De oare soannen wiene gjin boeren. Pier
wie absolút net in boer. De jongens moasten fansels wol mei melke
en Pier wie op in kear moai op ‘e tiid yn de hûs. Ik sei doe
tsjin him, wat bist betiid. Letter die bliken dat hy it hiele lyts
bûthús oerslein hie. Dat wie him krekt, it ynteressearre him
net. Hy kaam ek wolris yn de hûs en dan sei der: “ik snap der
neat fan, werom sette jim al dy droege kij troch de melkkij, dat
is dochs net logysk”. En eins hie der gelyk, mar in boer wie it
net. Us Okke wie ek gjin boer, mar in echte rekkender. Hy wie och
sa krekt en is letter ek boekhâlder wurden. Okke wie in echt
maatskiplik wurker. As der rûzje wie tusken de bruorren, dan wie
hy de man dy it spul suste.
|
|
|
|
Okke
Postma 1974 †
Okke
wurke as boekhâlder bij Haagsma Bananenhannel yn Boalsert. Yn
1974 hie hy it der ôfgryslik drok en wie suver oerspant. Syn
ferloving wie ek krekt ferbrutsen en dêr hie der it dreech mei.
Op 18 juli is hy nei wurktiid noch efkens nei Frisia yn Skraard
riden. Om tsien oere jûns is hy op de weromreis nei hûs ta mei
de auto ferûngelokke tusken Skraard en Eksmoarre. In oere dêrnei
hat syn maat Sybren Westra him fûn. Doe wie Okke al ferstoarn.
Okke is 25 jier wurden.
Jan:
Ik wurke doe by Hans Reitsma. Okke, Sjoerd en ik wennen doe
noch thús. Djurre siet al op de pleats en Pier siet yn tsjinst.
Sjoerd hat my jûns wekker makke en fertelt dat Okke ferûngelokke
wie. Ik sei: “wolterêsten” en bin wer op bed gongen. Ik wie
18 jier, miskien in nuvere réaksje, mar it drong net ta my troch.
De oare deis hearde ik it noch in kear en drong it hiel goed ta my
troch. It heucht my noch goed.
Mevr.
Postma: Myn man wie sa emotsjoneel en ik koe der hast net mei
him oerprate. Hy koe der minder mei omgean. Mar ik moast it wol
kwyt en as ik it dan dreech hie, dan gong ik út fytsen en song ik
allegearre Johannes de Heer ferskes. Dat wie myn manier om it te
ferwurkjen, mar ferjitte doch ik it nea. Pier Haagsma, de
omkesizzer fan âld Haagsma, de âld-baas fan Okke, komt hjir noch
hieltyd twa kear yn’t jier del. Pier hat yn dy tiid ek in protte
mei Okke wurke en dat wurdearre ik tige.
Ik
mocht graach sjonge en lokkich wiene der ek tiden dat ik fleurich
wie en dan song ik echte strjitteferskes. Us buorlju fan doe,
famylje ten Brinke (nu fam. Hamstra) diene altyd it rút iepen as
ik bûten oan it sjongen wie. Dan seine se tsjin elkoar, ûs
kanarjepytsje is ek wer oan de gong.
|
|
|
|
Jan
en Sjoerd
Jan:
Doe’t ik 17 jier wie, haw ik harsensfluesûntstekking hân.
Us mem rôp my moarns fan bed ôf en ik hie sa’n pineholle en
hege koarts, dat wie net normaal. Us mem hat de dokter belle en ik
bin fuort nei it sikenhûs ta rekke. Dêr haw ik earst trije dagen
allinnich lein op in keammerke en dêrnei noch oardel wike op
seal. Yn dy tiid binne der trije minsken op it bed neist my
ferstoarn en ik wie sa ôfgryslik ûnwennich. Ik iet hast neat.
Doe ik thús kaam, haw ik earst sa gûlt, alle spanning moast der
noch út. Mar ús mem wie altyd moedich en fleurich, dus doe ik thús
wie, knapte ik wer hurd op.
Ik
haw in protte mei it Doarpsnijs yn’e baan west. Geart kaam
foarhinne in soad by ús op de pleats en hat ek in skofke by ús
wenne, doe’t de pleats fan syn âlden ôfbaarnd wie.
Ik
haw 33 jier it Biblioteeknijs, Kontakt en it Doarpsnijs rûnbrocht
en bin yn 2000 dêrmei stoppe. Ik koe it net mear kombineare mei
de fersoarching fan ús mem. Mar ik haw der altyd in protte wille
oan hân. Bytiden smiet ik it troch de brievebus en dan waard it
der oan de oare kant al útgrist. Ik haw it ek wolris wer werom lûkt.
Somtiden stiene se my gewoan yn de gong op te wachtsjen.
Mevr.
Postma: Siek is yn april 1995, 79 jier âld, op syn jierdei
ferstoarn. Yn desimber 1994 wie by him kanker konstatearre en haw
we noch tegearre yn it sikenhûs lein. Ik lei der om’t ik in
nije knibbel krige. Fjirtjin dagen foar syn ferstjerren bin ik út
Bloemkamp wer thús kaam. It gong ferskriklik hurd efterút mei
him. Yn 1999 krige ik in harsensblieding en nei it sikenhûs haw
ik âlve moanne yn Bloemkamp west. En dernei haw ik in plakje yn
Avondrust yn Makkum krigen, der’t ik no noch wenje. En Jan komt
eltse jûn lâns, dan ite we en lêze de krante tegearre. Ik bin
der wiis mei.
Jan:
Ja, mar ûs mem is ek net foar ien gat te fangen. Sa hat it lêsten
prestearre om mei de skootmobiel nei Koarnwert ta te riden en is
doe by de diik del rekke. Ik wie nei Makkum gongen en koe har net
fine yn har keamer. Ja, seine se, se is op paad rjochting
Koarnwert. Ik de diik út en wie al in ein fuort, mar ik kaam har
net tsjin. Wer werom nei Avondrust, sjoch ik der allegearre
minsken op de diik stean. Sit ús mem dêr yn de feart, ik wie har
gewoan foarby fytst. Lei moeke dêr yn de blaue drek.
En
deze laatste typering past heel goed bij de indruk die we kregen
van deze bijzondere vrouw. Een vrouw die ondanks diverse
tegenslagen vrolijk blijft en weigert continue terug te kijken op
negatieve gebeurtenissen. Een vrouw die ook, ondanks haar leeftijd
(86 jaar), zolang als mogelijk zelfstandig wil blijven. Petje af
en het ga jullie goed. Namens Doarpsnijs bedanken wij jullie beide
voor dit bijzondere interview en wensen wij jullie nog veel
plezier voor de
nabije toekomst. Ongetwijfeld met de 4 kinderen, de 9 beppesizzers
en de 13 oerbeppesizzers !!
Tekst:
Sarie Lycklama à Nijeholt
Foto’s:
Jan Postma
Út
de kranten
|
|
|
|
De
jeugd van Exmorra aan het carbid schieten op de Gôlle. Op de foto
te zien Bindert Faber, op de melkbus André Feenstra, op de
achtergrond v.l.n.r. Sierd Jan Steigenga, Gatze Postma en Anne
Gietema. (foto B.N.)
|
|
|
|
Slecht
nieuws vanuit de Stichting Ald Faers Erf. De Ferwoudster
timmerwerkplaats is geen onderdeel meer van de museumroute. Het
pand, daterend uit het begin van de achttiende eeuw, verkeert in
slechte staat van onderhoud en is voor de bezoekers niet veilig.
Herstel vraagt € 250,000,--, maar dat geld heeft de stichting
niet. (Bron L.C.)
Uit
de oude doos
|
|
|
|
Van
ons bestuurslid Tine Piersma kregen wij de volgende foto. Deze
foto stond op 10 februari 1988 in het Bolswards Nieuwsblad. Waar
wij wel nieuwsgierig naar zijn, waar in Exmorra is deze foto
genomen. Welke woning is hier op de achtergrond te zien. Weet u
het ? Wij niet. Mail of schrijf naar Doarpsnijs !!
(voor een vergroting,klik op de foto)
Troch
Eksmoarre en Allingawier
Verkoopmiddag
ten bate van Israël
Verkoopmiddag
van Israël producten is op woensdag
7 februari.
Onder
het genot van een glaasje wijn bij Trynke en Hinke aan de van
der Weystrjitte 2.
U
bent van harte welkom van 14.00 tot 17.00 uur!
Hallo
Dorpsgenoten!
Het
is weer zover…..
Het
Open Exmorster Karttoernooi zal weer verreden worden en wel op
zaterdag 24 februari.
Na
vorig jaar wegens andere drukte een jaartje overgeslagen te hebben
gaan we er dit jaar weer volop tegen aan! Er zal weer fel gestreden
worden om de wisselbekers die bij de heren in bezit is van Rob
Haitsma en bij de dames was Ineke Hoekstra de snelste. Wie gaan de
wisselbekers dit jaar overnemen??????
Geeft
u allen op voor deze spannende wedstrijd!
 De avond zal er als volgt uitzien.
Er wordt begonnen met koffie/thee en natuurlijk weer de
overheerlijke oranjekoek. Daarna volgt eerst de training, dan de
kwalificatie en aansluitend de spannende finale. Dit alles zal
verreden worden onder het genot van 2 consumpties en een koud/warm
bittergarnituur. De prijs voor deze geheel verzorgde avond zal €
37.50 per persoon zijn.
Het
kampioenschap zal ook dit jaar weer verreden worden in Leeuwarden en
vangt aan om half 9. Verzamelen in het Honk om 19.15. Opgave is
mogelijk in het Honk of telefonisch bij Rients Piersma
(06-28718055).
Hoop
op veel deelname, tot 24 februari.
Groeten
Rients Piersma
|
|
|
Verschijningsdata
Doarpsnijs Exmorra 2007
Het
Doarpsnijs komt in principe elke 1e zaterdag van de maand uit. Dit
is in 2006 op de volgende data:
Datum
Kopij inleveren vóór:
3
maart
woensdag 21 februari
7
april
woensdag 27 maart
5
mei
woensdag 24 april
2
juni
woensdag 22 mei
7
juli
woensdag 26 juni
4
augustus
woensdag 24 juli
1
september
woensdag 21 augustus
6
oktober
woensdag 25 september
3
november
woensdag 23 oktober
1
december
woensdag 20 november
Voorjaarsvergadering
KV-Exmorra.
De
voorjaarsvergadering is op 14 maart a.s. in de kaatskantine.
Zet
deze datum alvast in uw agenda en komt allen.
De
vrouwenvereniging.
Nog
even een berichtje van de vrouwenvereniging.
De
opbrengst van de verkoping was 2372,37 Euro!
We
willen iedereen bedanken, voor wie wat heeft bijgedragen
tot
het slagen van de middag.
Het Bestuur.
Nationale
voorleesdagen.
Prentenboek
van het jaar 2007
Kleine
Kangoeroe
van kinderboekenschrijver/illustrator Guido van Genechten is gekozen
tot het Prentenboek van het Jaar 2007. Dit boek wordt het boegbeeld
van de Nationale Voorleesdagen 2007. Doel van deze campagne is het
stimuleren van voorlezen aan kinderen die zelf nog niet kunnen
lezen.
Een
jury van Nederlandse jeugdbibliothecarissen koos tien boeken uit het
complete aanbod van prentenboeken voor peuters en kleuters. Deze
boeken staan centraal tijdens De Nationale Voorleesdagen 2007. Het
belangrijkste criterium is dat het boek zo optimaal mogelijk
gebruikt moet kunnen worden door ouders en professionals in
kinderdagverblijven en peuterspeelzalen. Zo moet het boek goede
aanknopingspunten bieden voor zowel interactie tijdens het voorlezen
als voor verwerking in spel.
De
Nationale Voorleesdagen 2007 van 30 januari t/m 10 februari
is een initiatief van Stichting Lezen, georganiseerd door de
Stichting CPNB. In 2007 vindt het voor de vierde keer plaats.
De Nationale Voorleesdagen 2007 worden 30 januari officieel geopend
met het Nationale Voorleesontbijt.
Op
basisscholen, peuterspeelzalen en kinderdagverblijven wordt tijdens
een ontbijt voorgelezen aan de kinderen. De volgende 10 titels,
verkrijgbaar bij bibliotheek
en boekhandel, staan in 2007 centraal:
Kleine
Kangoeroe
Groot!
Benno
is nooit bang
De
koning en zijn schat
Lotje
Spuit
Elf en de Brandweerolifanten
Muis
in de Bibliotheek
De
liefste papa en ik
Bijna
jarig
Ollie
Zwemdiploma`s
Wederom groot zwemsucces in Exmorra en Allingawier !! Rianna
Twijnstra en Anneke Welbedacht slaagden met vlag en wimpel voor hun
zwemdiploma A.
|
|
|
Rianne
Stremler wilde niet achterblijven en haalde zwemdiploma B !!
Alle
drie dames veel zwemplezier en van harte gefeliciteerd !!
|
|
|
Jo
sille it mar beleve!!
Briefkerij
tusken Eksmoarre en Boalsert
Bêste
Freerk,
Hasto
it de lêste kear net oer âlde van der Zee hân, mei dat flau
mopke ? No, syn dochter is him lyk ta de bek útstapt. Ik haw
heart dat Bouk –sa hiet se-
der ek wat fan kin. It wie noch nea ta my kommen, mar
foarige wike makke ik in rûntsje troch it doarp en it wie
allegear lûd en leven by Bouk en Wop. Doe haw ik op de
mannenferieniging myn ear efkes te lúster lein. En no wit ik it,
it sit sa; Bouk en Wop wenje no sûnt in jier mei harren soannen
(de iene opsketten, de oare mar in mantsje) yn Eksmoarre op de
Brakelstrjitte. Dêrfoar wennen se yn de metropool Allingawier.
Neffens Bouk moasten se ôfgryslik wenne oan de serene rust dy’t
hjir yn ús doarpke hearsket. Mar Bouk is net gek en tocht: as ik
no in fenomenaal buurtfeest opset, dan wurdt it fansels de grutte
bende dy’t ik yn Allingawier went bin.
En
sa barre it. In foarôf sekuer selekteart selskip út de
Brakelstrjitte waard útnoege foar in nijjiersborrel. Ek slim,
want Bouk mei graach tûtsje en dêr lient sa’n feestje sich by
útstek foar. Sa haw ik heart dat eltsenien by binnenkomst har
ferplicht tûtsje moast en dat se hiel de jûn en nacht noch
ferskate lokkich nijjier rûndsjes makke hat lâns har gasten. It
skynt ek dat har man Wop dit wol bêst fûn, want no wie hy wer in
jûn frywarre fan syn wiif. Fynst it net in griis en sokke froulju
wenje dan by ûs yn it doarp, sei ik tsjin Lieske (Bist gek, der
moasten der folle mear fan sokken wêze..). It is dan ek net in wûnder,
ferfolge ik myn ferhaal tsjin Lieske, dat har man Wop hege muorren
om de wenning oan it oplûken is om har meneuvels te ferbergjen.
Die earme fint. No ja, Freerk foardatst dy mei har ynlitst, ik haw
dy warskôge.
En
ja, oer muorren sprutsen. Hast dy Berlinske muorre ek sjoen efter
de betonplaat fan Thomas Postma. Ik miende altyd dat ús doarpke
har ûnderskiede yn syn ienigens. No, ferhip mar, mei dy grauwe
muorre, oplutsen troch de takomstige buorlju, begjint it my wat te
bekrûpen. Hat de EG krekt as tema: “brêgen bouwe yn stee fan
muorren” !! En sa is it hiel logysk dat Eksmoarre (dwers as we
binne) sich ôfrûne jier hat ûnderskieden yn in joekel fan in
muorre wer’t sels in delinkwint as Harm Dijkstra
(hennepplantaazje) net sûnder kleanskuorren oer ûntkomme kin !!
Thomas is oars net gek. Hy hat syn buorlju goed op de ferkearde
foet setten. Hy hat syn boufergunning oanpast fan in boufergunning
fan de nije wente yn de bou fan in slúfsilo. Dizze fergunning sil
gjin protest opleverje, sa hat der my yn it geheim fertelt.
Meikoarten set hij op de betonplaat in joekel fan in silo del dêr’t
hij syn nije wente ût it sicht fan de buorlju ôfbout. En mei in
stoarm dondert dan de silo yninoar en ferdomt dêr stiet de wente
en de beswiertermyn is ferrûn. Is’t net in topidee ?
En
dat ferhaal fan Harm D. wenjende te E. Hast do dan wier net yn de
gaten hân dat die jonge allinnich mar by Lammers wie om syn
taakstraf út te fieren. Hy wer gau werom yn de maatskippij en
Lammers in goedkeape kreft, sa hat eltsenien tocht. Mar ja, it
bliuwt in Dykstra, dus net yn de maatskippij, mar yn it ferkearde
miljeu en Lammers fallyt. Sa jonge, no haw ik al dyn “haw ik ris
heart-ferhalen” ferklearre.
No
jonge, ast de wierheid wer ris witte wolst, skriuw my dan, dan sil
ik it efterhelje. Groetnis oan Trees en oant skriuwens,
Dyn
maat,
Hindrik
Fan
alles wat
CARNAVAL
CARNAVAL CARNAVAL
CARNAVAL
Op
17 februari is het zover. Stichting LEX organiseert het jaarlijkse
carnaval. ’s Middags wordt het weer feest voor de jeugd. Anders
dan andere jaren willen we dat iedereen van de leuk verklede en
gesminkte kinderen kan genieten en lopen we een optocht door het
dorp. Om 14.45 verzamelen we bij ’t Honk waarna we door de
Dorpsstraat en de v/d Weystraat lopen.
Daarna is er een super kinderdisco waarbij natuurlijk een
aantal leuke prijzen te verdienen zijn als je je leuk of origineel
verkleed hebt. Jullie kunnen je weer heerlijk uitleven op swingende
muziek en een SPRINGKUSSEN. Rond 17.00 uur krijgen alle kinderen
patat en drinken. Rond 17.30 uur is het afgelopen. De entree is €
3,-.
’s
Avonds wordt het feest voortgezet voor de “oudere jeugd” en
kunnen ook die beentje op de vloer met de feestband “DAKKERAF”.
Dit trio, wat een repertoire heeft van nederpop tot rock en roll,
van goud van oud tot de meest recente hits, verzekerd ons van een
leuke avond.
Carnaval
is natuurlijk geen carnaval zonder verklede mensen. Dus… wees
origineel en bedenk iets leuks of creatiefs. Voor het leukste idee
is er een prijs beschikbaar wat zeker de moeite waard is. We
beginnen om 21.30 uur. De entree is €7,50
LEX
NIEUWS LEX
NIEUWS LEX NIEUWS
LEX NIEUWS
 ROMMELMARKT
| |
