DOARPSNIJS

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 44 , nr.  2040

Zaterdag  5  mei    2007

Voorwoord

Beste mensen,

MEI

Als ik zo eens in mijn agenda kijk, dan hebben we deze maand veel te vieren! 3 mei dag van de persvrijheid, 4 mei Herdenkingsdag, 5 mei Bevrijdingsdag, 9 mei dag van Europa, 13 mei Moederdag, 17 mei Hemelvaart en de verjaardag van H.K.H. Prinses Maxima, 25 mei dag van de vermiste kinderen, 27/28 mei Pinksteren.

En voor de maand juni staat er zeggen en schrijven één Koninklijke verjaardag gepland.

Dan hebben we nog de verschillende activiteiten daartussen door in het dorp, zoals bv.; Koninginnendag, de kranslegging en de opening van de school, (vast nog veel meer)  dus dat wordt voor ons foto’s maken die u volgende maand kunt verwachten. Wat kunt u deze maand verwachten? Een nieuwe 1, 2, 3. Maar wie stond er dan afgebeeld in de maand april?

Zij is nog niet geraden!

In het interview, zoals beloofd, Hannie en Andries. Foto’s van o.a. behalen  v/h EHBO diploma, het paasontbijt, wie is er 40 of 50 geworden? En het biljarten, dat is nog maar een tipje van de sluier.

Een aantal bedankjes en persberichten en de vaste rubrieken!

Tot volgende maand en blijf mailen, schrijven enz.

De redactie.

Inhoud

.

Soarch en blydskip..................... 4

Mensen..................................... 10

Tusken tomme en wiisvinger ........11

Út de kranten ..............................18

Troch Eksmoarre en Allingawier... 20

Kleurplaat.................................. 27

Jo sille it mar beleve....................28

Fan alles wat ..............................30

Gemeentenieuws........................ 36

Sportnijs................................... 37

Kerknieuws............................... 42

Eén, twee, drie.......................... 43

Út it laadsje.............................. 44

Weer........................................ 45

Maandkalender......... 46

Soarch en Blydskip

Tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis en het herstel bij mijn ouders en later weer in de v/d Weijstrjitte heb ik veel kaarten, fruit en andere attenties ont-vangen. Een ieder die aan mij gedacht heeft, wil ik bij deze hiervoor bedanken. Het heeft me goed gedaan. Het was overweldigend.

Na een langzame start van mijn herstel gaat het nu voorspoedig. Ik heb de krukken inmiddels in de kast gezet. Wel loop ik nog bij fysiotherapie. De spierkracht is weer goed, maar de knie nog niet volledig.

Groeten, Harry Postma

Hallo dorpsgenoten,

Na eerst 6 weken in Bloemkamp te zijn geweest voor therapie is mijn vrouw inmiddels geopereerd aan haar knie. Nu is zij weer terug in Bloemkamp voor revalidatie.

Haar adres daar is:        

Mw. D. Spijksma- Zijlstra

Goudsbloem 6

Floridus Campuslaan 1

8701 AK Bolsward

Verhuisbericht.

Wij (Willem en Doutsy) zijn verhuisd.

Ons nieuwe adres is:

Van der Weijstrjitte 4

8759 LJ Exmorra

Telefoon blijft 0515-572291

De hartelijke groeten van Willem en Doutsy Feenstra – Bouma

Hallo, wij zijn verhuisd!

Ons nieuwe adres is
Suderigge 8
8751 TR Zurich
0517-579730
Groetjes van Erik, Ingrid, Dominique & Gaby

Alwin Overwater 40 jaar

En onze glasblazer werd op zijn 40e verjaardag verrast door een enorm spandoek voor zijn woning. En dat was het niet alleen. Door het hele dorp waren A4-tjes verspreid, zodat niemand dit feest kon vergeten. Van harte gefeliciteerd !!!!

Johan Swieringa ziet Abraham

En waar onze glasblazer het met 40 jaar moest doen, werd onze wijkagent al 50 jaar.  Je zou bijna zeggen, hoe lang houdt die oude man het nog vol op zo’n motor. Nou ja, dat is ook niet aan ons. In elk geval van harte gefeliciteerd !!!!

Mensen

Troch Geart Ringnalda

Email g.ringnalda@home.nl

Sybren Wester 90 jaar

Op zondag 13 mei hoopt oud Exmorster Sybren Wester in Oudemirdum zijn 90-ste verjaardag te vieren.

Hij woonde met zijn gezin in het huis waar nu Wieger v/d Veen woont van 1943 tot 1963. Toen trokken de Westers naar Hindeloopen.

Wester was veehouder maar ook “techneut”. Hij reed op een motorfiets. Hij zat ook in de kerkvoogdij samen met  Jan Sieks Postma en Siek Djurres Postma. Er was veel werk voor die mannen.

Ongeveer 60 jaar geleden leek het niet best met de oude kerk in Exmorra ( nu Johannes de Doper- kerk). Er was weinig geld in kas, de westgevel van de kerk was bouwvallig en moest gestut worden. Enkele jaren later kon de gevel gerestaureerd worden, toen werd daar ook een stoep aangelegd en een ingang gemaakt. Verplaatst vanuit de noord gevel van de kerk. Foto hierbij toont een scheur in de zuid gevel, die werd ook gedicht.

Even later moest er een nieuwe pastorie worden gebouwd en er kwam een nieuwe torenklok. De oude was door de duitsers meegenomen en tenslotte kreeg Exmorra in die jaren een nieuw verenigingsgebouw, eigendom van de hervormde kerk (nu het achterhuis van de fam. v/d Werf – Prins).

We willen Wester vanuit Exmorra geluk wensen met deze 90-ste verjaardag!

Wilt u een kaartje sturen, het adres is: Roune Leane 8, 8567 LK te Oudemirdum

Tusken tomme en wiisfinger

Hanny en Andries Bruinsma 12 ½ jaar uitbaters van het Honk in Exmorra: “It kafeewurk, dat is het moaiste wat der is”.

En zo zijn we na een aantal uitstapjes buiten het dorp weer midden in het dorp aanbeland. En dan ook echt centraal in het dorp. Want waar wij echt niet aan voorbij mochten gaan, was het 12,5 jaar uitbaterschap van Hanny en Andries Bruinsma als beheerders van ’t Honk. In het vorige Doarpsnijs hadden we al een foto van hen gemaakt en ook gevraagd of ze mee wilden werken aan een interview. En gelukkig wilden Hanny en Andries dat wel. En ondanks dat Hanny haar vader kortgeleden overleed als gevolg van een verkeersongeval op 75-jarige leeftijd, vinden Andries en Hanny het geen bezwaar om een avond aan ons te besteden.

En dus komen we op een maandagavond binnenwandelen waar na het geven van de condoleances het gesprek uiteraard eerst gaat over het overlijden van de vader van Hanny. Wat heeft het met hen gedaan. Hanny bijt de spits af: Oant no ta falt it my ta wat it mei my docht. Ik mis him fansels oergryslik, mar ik bin net ferslein. Ferjit net dat we inoander net hiel faak seagen. Wy haw mei ús bedriuw en ús bern in protte drokte hjirre en dan bliuwt in besite der wolris by. Us heit hie al in pear kear op de intensive care lein mei syn hert. Sadwaande hie ik der yn myn hert al rekken mei holden dat hy meikoarten in kear ferstjerre soe. Dat dit no troch in ferkearsûngelok bart is, is net maklik, mar it gefoel is itselde. Hy is der net mear. En wat ek meispilet, wy haw fansels al in famke ferlern en yn myn optyk kin hja dan alles fierder yn perspektyf sjen. En ja, sa ek it ferstjerren fan ús heit.

Tijd om het levensverhaal van Hanny en Andries uit een te zetten. Hanny: Ik bin berne yn 1966 yn Jirnsum. Dêr bin ik heind en ‘getogen’. Ik kom út in grutte húshâlding mei âlve bern. Ik haw seis broers en fjouwer susters. Fan dizze âlve bern bin ik nûmer acht. Ik wie net in stapper mar wie wis net in maklik bern. Ik gong myn eigen wei en luts my net safolle oan fan oaren en dus ek net fan myn âlden. Ik haw net folle opliedingen dien en koe oan it wurk yn de húshâldlike tsjinst fan ‘Ald Skou’ by Akkrum. Dêr bin ik Andries ek tsjin kaam, dy wurke dêr yn de keuken. Doe’t ik 18 jier wie, binne we byinoar wenje gien yn Akkrum. Dat wie jong, mar ek gjin beswier. Ik rêde my wol. Ik koe letter in baan yn de Ielannen krije yn Snits, mar dat wie in ferkearde kar. Ek dêr wurke ik yn de húshâldlike tsjinst. Yn de fersoarchingswrâld dêr, hearske in mentaliteit wêr’t ik net tsjin koe. It wurk wurde dêr tige yn hokjes pleatst. Doe gong it bytiden safier, dat de deisploech ien op de wc sette en dat de jûnsploech dyselde der wer ôfhelje moast. Dêr koe ik net oer, meitsje dat dan noch efkens ôf tocht ik dan. En dat wie ik ek yn de hoareka went. Ik die myn taken, mar as ik byspringe moast, dan die ik dat. Eltsenien giet dêr foar eltsenien en binne ek yn myn optk fleksibeler.

Andries: Ik bin berne yn juli 1964 yn Joure. Ik haw ien suster en twa broers. Ien fan myn broers is yn 1998 ferûngelokke en yn dizze tiden mei Hanny har heit komt ek dit fertriet wer efkens boppedriuwen. Ik haw yn Joure de basisskoalle trochrûn en haw dêr foaral in protte út it rút sjoen. Ik hie der gjin nocht oan. Nei de basisskoalle bin ik nei de LTS gongen yn it hearrenfean. Ik hie doe in kar foar de bakkersoplieding. Dêr haw ik doe it earste part fan dien. Taglyk wurde ek foar de earste kear de kelners/kokoplieding opsetten en sadwaande ha ik it twadde diel fan de oplieding  foar kok leart. Wy wiene de earste lichting en wy hiene allegear praktykminsken dy’t ús les joegen. Better koest net krije. Nei dizze fjouwer jier haw ik noch in kokkursus dien as fiifde jier en dat wie foaral staazje rinne en riedst it al: myn staazjeplak wie yn ‘Ald skou’ by Akkrum wêr ek Hanny doe oan it wurk wie. Ik koe yn ‘Ald Skou’ it leerlingstelsel yn. Ik wie ien dei op skoalle, fiif dagen oan it wurk en ien dei frij. Nei ‘Ald Skou’ moast ik yn tsjinst. Ik haw dêrfoar yn Den Bosch en yn  Seedorf west.

Hanny: Yn 1985 binne we nei de Jouwer ferhuze en yn 1987 binne we troud. Yn novimber 1988 wurden we heit en mem fan in twa-aaiïge twaling Rudolf en Regina. Yn dy tiid wie Andries oan it wurk en wie ik al stoppe mei myn wurk yn de Ielannen. Op 10 januari 1990 is ús famke Regina ferstoarn, doe goed in jier âld. Se is stikt yn har sliepsekje en dat hat net in maklike tiid west. Lokkich hiene we Rudolf en moasten we troch. Ik hie fuort nei it ferstjerren fan Regina yn de holle hân dat hy net te lang allinnich bliuwe moast. We woene wol graach wer in berntsje derby. En lokkich wie ik flot dêrnei wer swanger en waard noch yn 1990 ús tredde berntsje berne. We haw har ek de namme Regina jûn. Wy fûnen dit in earbetoan oan har suske. Bûtensteanders hiene der muoite mei dat we har deselde namme jûn hiene en koene har namme earst hast net oer de lippe krije. Wy haw it fan it begjin oan moai fûn dat har namme trochjûn is. Efternei kinst sizze: ik wie noch fiersten te jong om in bern te ferliezen. Ik wit it wol, net ien hat it foar it sizzen, mar ik wie pas 23 jier en dan haw je noch net safolle libbenserfaring. En hja sizze wolris dat it fertriet slyt. No by ús hat it fertriet wol in plakje krigen, mar it slyt net. Nea… Yn 1993 haw wy ús fjirde berntsje krigen, ús tredde dochter Simone.

Andries: Yn de tuskentiid siet ik nei myn tsjinsttiid folop yn it hoarekafak. Ik haw yn de Nynke Pleats wurke, yn it Skippershûs te Grou en yn de Trochreed yn Reatsjerk. Yn de hoareka is it hektisch en hast in protte stress. Oer it algemien wurke in protte koks net langer as 1 oant 2 jier foar deselde baas. Ach, wolst net witte wat ik sa no en dan belibbe. Ik haw hiel wat fallyte bazen hân. It wie wol sa dat de hoareka in protte ûnregelmjittige oeren bestjutte. Sa wie ik moarns wolris thús, mar middeis en jûns nea en by útstek net yn it wykein thús. En net allinnich yn Fryslân, ek yn Amersfoort, Apeldoorn en Leusden. Foaral bûten Fryslân haw ik wier yn topsaken wurke. Prachtige lokaasjes en altyd folle bak. Mar nei in schoftke begûn it my dan wer te bekrûpen. Moaie saken hear, dêr net fan. Mar ik tocht, dit kin ik ek wol. Gouden lokaasje, altyd oanrin en djoere, mar goede ynkeap. Dan kin elkenien dêr in goed rinnende saak fan meitsje. Myn útdaging wie mear om fan in wat mindere kwaliteit ynkeap in fantastysk board iten klear te meitsjen. Dêr siet fansels folle mear útdaging yn. Bûten Fryslân wie moai, mar ik wie troch de wike nea thús. Dat wie fansels neat foar Hanny. Sy wy och sa bûn mei ús trije bern en sy woe wer oan it wurk. Mar se woe gjin bern nei de oppas bringe, se socht doe foaral wurk oan hûs en dan taglyk de bern sels opfange. Ik haw doe wurk socht yn Fryslân en koe oan de slach by ‘It Wiid’ yn Earnewald. Dêr haw ik de langste tiid wurke. Twa jier haw ik dêr sjefkok west. We hiene bytiden wykeinen dat der 1.300 iters kamen

Hanny: En wylst Andries oeral en nearne wie, siet ik hieltiid allinnich mei de bern. Dat wiene lange dagen en ek in protte wykeinen allinnich. Ik woe wol oan it wurk, mar dan wol sa dat ik de bern sels opfange koe. Eins socht ik wat wurk wer troch ik wer wat ûnder de minsken kaam. Ik seach doe de advertintsje yn de L.C. dêr’t in nije behearder socht wurde foar ‘it Honk’. Ik tocht, soe dat net wat foar ús wêze. Andries syn baan en ik as behearder. En sadwaande moasten we op gesprek komme yn Exmorra mei Gerrit van der Valk as foarsitter fan Stifting ‘It Honk’. It gong om in pear bakjes kofje yn de wike, sei er. Ien man koe it wol ôf. Mei dy betinking binne we entûsjast wer nei hûs gongen en seker mei yn de efterholle dat Andries kok is en dêr ek in goede bydrage oan jaan koe. We sieten nei it earste gesprek by de lêste fjouwer stellen en haw letter noch in gesprek hân. Doe krigen we in tillefoantsje dat we it wurden wiene. Ik sprong in gat yn e’ loft. No kin ik wol sizze dat dy pear bakjes kofje dêr’t Gerrit van der Valk it oer hie net hielendal kloppe en ek dat in baan fan 40 oeren bûtenshûs nei alle gedachten nofliker soene wêze dan it behearen fan ‘it Honk’. Spyt haw ik nearne fan, miskien dat ik dingen oars dien hie. It is gongen sa as it gongen is.

Hanny: Doe’t we hjir begongen, wie it in echt ferienigingsgebou. It wie myn wurk. Andries hie syn baan en ik soarge foar ‘it Honk’. Doe’t we begûnen wie der alle dagen in ferieniging en dêrneist waard der yn it wykein in protte patat ôfhelle. Fierder wie der altyd in ploech fan sa’n 8 man. Dy haw ús der yn it begjin trochhinne skoart. Wiene der altyd, elts wykein wer.

Dêr koene we goed op bouwe en dy ploech hat de basis west foar de jierren dêrnei. It frije ûndernimmerskip dat we foar eagen hiene doe’t we nei Exmorra ta kamen, foel oan de iene kant wat ôf. De ferienigings sieten op fêste dagen en dat hat wolris swier west. No is it allegear al wat fleksibeler wurden en kinne we it mei elts goed fine. Wy moasten oan de betinkingen fan de minsken wenne, mar it wie oan de oare kant ek wol logysk, minsken fûnen it harren doarsphûs. Do sjochst ek dat in kategory minsken allinnich foar it ferienigingslibben komt en in kategory kaam foar in sosjaal praatsje en de aktiviteiten.

Andries: Yn 1995 kaam de grutte ferbouwing en doe haw we fuort de keuken goed oanpakt, ynstelt op profesjonele hoareka. Ik wie fanút myn wurk wend dat der goed materiaal stie en koe der net oer dat dat thús amateuristysk wie. Dêrom haw we goed ynfestearre yn de keuken, kuollingen ens. Stadich waard ‘it Honk’ ek in plak foar wat mear iterij en wat minder patat. We hiene no de moaglykheid om ek ris in buffet te organisearjen of de katering te fersoargjen. We haw no alle apparatuer dy’t noadich is om profesjoneel foar de dei te kommen. Mei it leverjen fan salades, buffetten en it fersoargjen fan de katering is de kanteling fan ‘it Honk’ begûn. Sjochst ek dat de jeugd hast gjin bakjes patat mear yt. As se ite wolle freegje se om in “plate”. En dêr haw wy ek aardichheid oan. We biede se betelber en goed iten. Dat is in goeie basis en better as allinnich mar snacks. As wy de jeugd goed oan it iten krije, dan haw wy it foar in diel al goed dien. Wat noch net hieltyd slagget, is dat se de griente oan de kant skowe. Mar oait komt der in dei dat ek de griente noch opiten wurdt

Hanny: Alders hawwe wolris in dûbele yndruk fan ‘it Honk’. Se tinke faak as harren bern sizze dat se nei ‘it Honk’ gean, dat se fuort oan it sûpen gean. Mar dat is net altyd sa. Ik begjin altyd mei in kanne kofje. Dy set ik dan op de stamtafel mei in pear mokken derby. Se krije earst in boaiemke kofje, efkens in sosjaal praatsje en dan kinne se bier krije. Der binne sels in pear dy’t hjir efkens kofjedrinke foar se nei harren wurk trochgeane. Ik haw in ôfgryslike hekel oan dronken minsken. Se binne meastentiids net plezierich en ferfelend. Ik hâldt it leaver gesellich. Ik bin ien kear bedrige mei in bierglês en dat ferjit ik fuort net wer. Sa is it ek mei fandalisme. Earst leaust net dat de Exmorster jeugd ek sloopt, mar ek dat is al efterhelle. Us jeugd is net altyd like noflik.

Andries hat no twa jier lyn syn wurk opsein en sûnt dy tiid moatte we libje fan de ynkomsten út it Honk. Dat is net altyd maklik, mar it is wol hearlik dat je in protte dingen no mei syn twaaën dwaan kinne. It bliuwt bytiden lestich om tradysjes yn it doarp te trochbrekken, mar sa stadichoan is der al hielwat feroare. En we sette moai troch. Komt ek dat ik it kafeewurk it moaiste wurk fyn wat der bestiet. Lêsten siet der op in sneontejûn mar ien man en dat bliuwde ek sa. Dat is jammer foar de omset, mar ik haw genoaten fan de gesprekken dy ik dy jûn hân haw en dat moast ek wurdearje. En as ik no werom sjoch ? No, sa as ik al sei, ik haw nearne spyt fan. Ik hie it heechút wat oars dien. It hat my wolris begrutte om de bern. Sa hat Regina wolris in briefke op it oanrjucht lein mei de tekst: “Wanneer krijgen we weer eens normaal warm eten ?” Dat hat tiden op de koelkast hongen, waard ik der sa no en dan wer efkens oan herinnere. Moatst it sa sjen, wat foar elts hiel gewoan is, is foar ús hiel bysûnder. In wykein frij kinne we net. Utstapkes meitsje we nea en fakânsjes sjitte der finaal by yn. We besykje de lêste jierren al wat mear oan ús sels te tinken. De moandeis is spesjaal. Oerdei dogge we ús eigen dingen en de jûn is foar ússels. Regina hat it measte mei ‘it Honk’. Rudolf en Simone minder. Komt ek dat yn it Honk wêzen foar harren betsjut dat se ek wat dwaan moatte en dat fine se fansels net altyd plezierich.

En dan het bord. Er hangt een bord boven de deur in het Honk met een lange geschiedenis en met de volgende tekst:

Wij wonen aan de weg,

Wat zal men beter wensen,

De zegen van de Heer,

De gunst van vele mensen

Het is afkomstig uit het dorpscafé van Hemelum waar oerpake en beppe Melchers hebben gewoond en gewerkt. Na het sluiten van dit café is het in handen gekomen van een tante van Hanny. Deze wilde het graag weer een horecabestemming geven en heeft het overgedragen aan Hanny. Het dorpsbelang van Hemelum wilde het bord ook graag houden en dus heeft Hanny voor het ontvangst van het bord moeten tekenen. Hanny: Mei harren is ofpraat  dat ik it net wei jaan mei en it ek net ferkeapje kin. En mocht ik dat wolle, dan moat it earst wer oanbean wurde oan it doarpsbelang fan Himmelum.

En hiermee komen we aan het einde van het gesprek. Hoe ziet de toekomst er nu uit.

Hanny: We haw mei ús 10-jierrich jubileum Anneke Douma hân en mei ús 12,5 jier jubileum it Shantikoar. En ûndanks de geringe opkomst ha we in moaie jûn hân. En ‘it Honk’? We skarrelje gewoan troch op dizze wize. As behearder, kroechbaas en mei de katering en de buffetten. 

En met deze woorden sluiten we ons gesprek af. Andries en Hanny, ontzettend bedankt voor ons gesprek. Het was goed om jullie verhaal eens te horen en bij jullie te zijn. We wensen jullie veel goeds toe samen met jullie kinderen Rudolf, Regina en Simone.

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s: Fam. Bruinsma

Út de kranten

En tot onze verbazing hebben wij twee Exmorsters die lid zijn van de Ehbo vereniging in Tjerkwerd. En dat is voor de rest van het dorp handig om te weten. Je weet het nooit. Akke Gietema en Mariska Spyksma vierden in Tjerkwerd het 25-jarig bestaan van de EHBO-vereniging aldaar.

De eerste prijzen van het autocross-seizoen zijn alweer binnen. Exmorster Rients Piersma behaalde op paasmaandag in Wolsum de zesde prijs in de standaardrodeo klasse. Van harte gefeliciteerd !!!!

30 jaar Spintol 30 jaar Spintol 30 jaar Spintol 30 jaar

Vanaf 28 april is de Spintol weer open. Het winkeltje met speciale dingen, alles handgemaakt. Het begon 30 jaar geleden bij de familie Siemensma in de stal. Een groepje creatieve mensen uit Exmorra vonden dit een mooie uitdaging. En tot op de dag van vandaag is het nog steeds een uitdaging. Kom langs vanaf 28 april van 10 tot 17 uur.

Troch Eksmoarre en Allingawier

TE KOOP:

YAMAHA elektronisch orgel Type B-55.

2 klaviers, met ritmebox en half pedaal.

Voor een muzikale toekomst! Prijs: 125,- euro.

Paul Bijlsma Tel.: 574787

Opbrengst collecte Simavi 2007

De collecte voor Simavi heeft in Exmorra en Allinga-wier het mooie resultaat opgeleverd van € 372,65. Allen hartelijk dank voor uw bijdrage.

Ook de mede-collectanten Dirkje Yska, Sietske Wel-bedacht en Asja Steigenga bedankt voor jullie inzet voor Simavi.

Hartelijk dank!, namens de commissie,

Foppie Kooistra & Anke Postma

GESLAAGD!!!!    

Sipke Kuiper voor SPD Bedrijfsadministratie,

                                                           Gefeliciteerd!

ZESTIGPLUS-REISJE

Noteer alvast de datum van het 25-ste zestigplus-reisje georganiseerd door Club’77 op zaterdag 4 augustus a.s. met vertrek om 12.00 uur vanaf parkeerterrein “De Golle”.

Even kennismaken met de nieuwe dominee

Het is half april als aan het einde van de middag de bel gaat.

Anna-Wiets Dijkstra staat voor de deur.

Ze vraagt of ik abonnee wil worden van het Doarpsnijs.

Natuurlijk wil ik dat.

‘Het is de gewoonte dat nieuwe mensen zich in het Doarpsnijs voorstellen’, zegt ze erbij.

Vandaar dat ik hierbij de pen op pak om mij aan u als dorpsgenoten voor te stellen.

Als het Doarpsnijs uitkomt, woon ik hier drie maanden.

Hoewel ik nooit eerder in een plattelandsgemeente heb gewoond, heb ik me hier vanaf de eerste dag thuis gevoeld.

Ik vind het heerlijk om hier te mogen wonen en werken.

Ik geniet erg van het landschap en de ruimte. Ik geniet vooral ook van het licht. Het licht is in iedere streek anders. Hier in het Noorden is het licht helder.

Dat heldere licht doet mij denken aan vroeger toen ik als kind bij mijn ouders woonde.

Ik ben opgegroeid aan de kust, in Egmond aan Zee. Ik heb daar een heerlijke jeugd gehad en er een voorliefde voor zee en water aan overgehouden.

Toen ik twintig jaar was, ben ik verhuisd naar Amerongen. Amerongen is een dorp dat tussen Utrecht en Arnhem ligt. Ik ben daar zes jaar onderwijzeres geweest. Het was nog in de tijd van de lagere school. Ik heb les gegeven in klas twee en drie, nu groep vier en vijf.

In die tijd was het ongebruikelijk dat je als vrouw in een hogere klas les gaf. Gelukkig is dat nu allang niet meer zo.

Er zijn tot op de dag van vandaag mensen die zeggen dat ze aan mij kunnen merken dat ik onderwijzeres ben geweest. Ik ben daar trots op. Ik heb het heerlijk gevonden om les te geven en met kinderen te werken.

Toch ben ik zes jaar later een nieuwe uitdaging aangegaan. Ik wilde me graag verder ontwikkelen. De theologiestudie sprak mij aan omdat je daarin bezig bent met bijbel, geloof en vragen over de zin van het leven.

Ik heb in Kampen gestudeerd. In Kampen kun je alleen theologie studeren. Dat betekent dat je elkaar als studenten voor het grootste deel kent. We hadden toentertijd de gewoonte om in eetgroepen met elkaar te eten. Als je met een groep van vijf was, hoefde je maar één keer in de week zelf te koken. Ik heb met Friezen in een eetgroep gezeten en zo spelenderwijs het Fries leren verstaan en ook een beetje leren spreken. 

Toen ik klaar was met de studie kon ik aan het werk in Hoogeveen. Daar heb ik negen jaar in een nieuwbouw wijk gewerkt. Op een gegeven moment raakte ik mijn leven zo vergroeid met de mensen dat ik het tijd vond om naar een nieuwe gemeente om te zien.

Die nieuwe gemeente is Dokkum geworden. Het was toen alweer heel wat jaar geleden was dat ik in Kampen het Fries had geleerd. Toch kon ik het direct verstaan en heb ik het daar ook leren spreken.

In Dokkum ben ik van Friesland gaan houden: van het land, de mensen en van de taal.

We waren daar met vijf, toen nog gereformeerde, predikanten. Dat werd op den duur te kostbaar voor de gemeente. Er moest een kerk worden verkocht, maar dat bleek niet genoeg om uit de rode cijfers te komen. Ik kreeg als laatst gekomen predikant als eerste een beroep- naar IJsselstein in Utrecht. Ik heb het beroep aangenomen, maar de eerste jaren heb ik heimwee naar Friesland gehad. Het leven in de randstad is veel gehaaster dan hier. Er is ook veel meer verkeer, er zijn files waarmee je rekening moet houden. Ik moest daar erg aan wennen.

In IJsselstein was ik in een periode van fusie. De hervormde (deel) gemeente en de gereformeerde kerk werden samen een nieuwe Protestantse Gemeente. Zo’n fusie brengt  veel werk met zich mee. En als de fusie eenmaal rond is, is het voor een gemeente beter dat de predikant gaat. De nieuwe gemeente kan dan –samen- een nieuwe predikant beroepen. Op die manier krijgen de beide bloedgroepen de kans om op een natuurlijke manier naar een eenheid toe te groeien.

Hoewel ik in IJsselstein opnieuw allerlei goede contacten had opgebouwd, wilde ik toch graag terug naar Friesland. Ik wilde graag naar een omgeving die ik al kende.

Die nieuwe gemeente is de combinatie gemeente: Exmorra-Allingawier en Gaast- Ferwoude geworden. Hoewel ik van te voren al zin had om hier naar toe te komen, is het wonen en werken hier nog mooier dan ik me had voorgesteld.

Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat ik hier in de mooiste tijd van het jaar ben gekomen ben. Maar het heeft ook te maken met de manier waarop u over het dorp spreekt, over de mensen en over het land waar u woont. Daar spreekt liefde uit en dat werkt door.

Ik hoop u in de loop van de tijd allemaal te leren kennen en naast mijn werk mijn steentje bij te dragen aan het welzijn van het dorp.

Licht en de ruimte doet wat met een mens. Dat het mag blijven doorwerken in ons leven en in de manier van omgaan met elkaar. Dan zal er voor ons allemaal hier in Exmorra veel te genieten zijn en blijven.

Ds. G. Rol

LEX Nieuws LEX Nieuws LEX Nieuws LEX Nieuws

Beste dorpsgenoten,

Onlangs hebben wij onze jaarlijkse vergadering gehad. Hierin hebben wij afscheid genomen van 2 zeer gewaardeerde en handige leden, Tjitse Schilstra en Erik Salverda. Ook langs deze weg hartelijk bedankt voor alle goede en gezellige jaren. Om het leden aantal op peil te houden hebben we gelukkig twee nieuwe leden weten te werven. Nynke van Dijk en Tessie kooistra  hierbij welkom. Toch hebben we nog een vacature voor een handig mannetje. Hierbij de oproep voor degene die zich geroepen voelt om ons te helpen. Voor informatie bel Gaston (572153) of stuur een emailtje naar carla.postma@home.nl

Mede door onze nieuwe leden zijn we vol goede moed voor het komende jaar om leuke activiteiten te organiseren. Toch stellen we de mening van jullie zeer op prijs. Heeft iemand nog leuke ideeën die wij zouden kunnen organiseren, bel dan Gaston even. Alle ideeën zijn welkom.

Hierbij krijgen jullie een voorlopige activiteitenlijst.

10-06-2007                 Fietscross

08-09-2007                 Polderpop

27-10-2007                 Casino avond

Januari 2008               Filmmiddag

Februari 2008             Carnaval

De fietscross wordt gehouden op 10 juni 2007. Er zijn crossfietsen aanwezig, Je mag natuurlijk ook op je eigen fiets mee doen zolang het maar niet gemotoriseerd is, Je kunt je van te voren opgeven en natuurlijk ook ter plaatse van de fietscross

geef je op bij Gaston (572153)of Hessel (574133)

Met hartelijke groeten

Stichting LEX

LEX Nieuws LEX Nieuws LEX Nieuws LEX Nieuws

Gehandicaptensport collecte 2007

Wij willen iedereen