DOARPSNIJS

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 45 , nr.  2053

juni   2008 

Voorwoord

Beste mensen,

JUNI

En nu de schoolreisjes van de kinderen reeds in zicht komen, loopt het al vrij snel naar de zomervakanties. En dat schiet zo naar de maand juli toe al snel op.

Met een paar weken mooi weer achter de rug, begint de zomer er al wat op te lijken. Ook deze maand weer genoeg stof om over schrijven.

Deze maand aandacht voor de foto’s die door (oud)-dorpsgenoten zijn gemaakt tijdens Koninginnedag in Makkum. In ‘tusken tomme en wiisfinger Pieter en Wiepy Dijkstra-Feenstra aan het woord.

Een nieuwe 1, 2, 3 raad maar wie en ook de foto van vorige maand waar nog geen goede oplossing voor is binnengekomen.

Nieuws over het dorpsfeest.

Foto’s en krantenartikelen.

En nog veel meer.

Veel lees en EK plezier en tot de volgende maand,

De redactie.  

Inhoud

Soarch en blydskip................................. 4

Puzzel.................................................... 7

Tusken tomme en wiisfinger................... 8

Út de kranten ........................................17

Troch Eksmoarre en Allingawier........... 19

Jo sille it mar beleve............................. 22

Fan alles wat .........................................24

Sportnijs............................................... 32

Kerknieuws ...........................................37

Eén, twee, drie....................................... 39

Út it laadsje ...........................................40

Weer.......... ............................................41

Maandkalender...................................... 42

Soarch en Blydskip

Beste dorpsgenoten,

Graag willen wij iedereen bedanken voor alle lieve kaartjes, kadootjes en felicitaties die wij gekregen hebben na de geboorte van Ivar. Het is een heerlijk kereltje en we genieten enorm van onze drie jongens. We vinden het ontzettend leuk dat er in Exmorra zoveel mensen zijn die een attentie gegeven hebben na zijn geboorte.

Bedankt daarvoor.

Groetjes Gaston, Carla, Yourie, Tycho en Ivar

Hallo dorpsgenoten

We willen hiermee iedereen hartelijk bedanken voor de belangstelling en de kaartjes en cadeautjes die we hebben ontvangen na de geboorte van onze jongste zoon Ytsen,

Hartelijke groeten en een fijne zomer toegewenst!

                        Familie Heeres.

Beste Doarpsgenoaten fan Eksmoarre/Allingawier

Wij bînne verhûze! Eins te plak.

Us nije adres:

Vierhuizen 4

8758 LG Allingawier

tel: 0515-232558

Groetnis,

Siebe, Hotske & Harmen

Oproep: Beste dorpsgenoten

Zaterdag 14 juni is het feest!!!!

Ik hoop dan 80 jaar te worden.

Een ieder die mij wil feliciteren is welkom.

Van 15:00 uur tot ongeveer 18:00 uur staat er een borrel en een hapje klaar.

Met een optreden van Imca Marina, feintsje van Menaam en theatergroep ACTA uit Leeuwarden.

We hopen op een gezellige middag.

Hartelijke groeten Yde Schakel.

Ps: tevens vragen wij een hulpje voor de tuin en binnenshuis ongeveer 15 jaar.

Graag contact opnemen met Yde Schakel, Allingawier

Annie Gietema 50 jaar!!

Op 4 mei jl. op de dag dat iedereen de vlag halfstok heeft hangen, werd Annie Gietema door haar gezin verrast met een Sara in de tuin en een enorm spandoek met de tekst: “Mei sieraden meitsjen hat se plesier, dizze faam wurd hjoed 50 jier”. Van harte gefeliciteerd !

Tusken tomme en wiisfinger

Pieter en Wiepy Dijkstra-Feenstra: “Us libben hat altiid fol fan foarspoed west”

Deze maand voelt het interview aan als een makkie. We hebben tijdens een redactievergadering besloten Pieter en Wiepy Dijkstra te benaderen voor ons maandelijkse interview. En na een positief antwoord is het een kwestie van 20 meter voordat wij ter plaatse zijn. Op een woensdagavond –kleindochter Bouwina Bruinsma slaagt die dag voor haar zwemdiploma B- steken we de weg over en bellen aan. Wiepy laat ons naar binnen en als we gaan zitten, ontvouwt Boukje onze tactiek die we vooraf in twee minuten hebben besproken.

Deze keer starten we de avond niet met de heer des huizes Pieter Dijkstra, maar starten we het gesprek met zijn echtgenote Wiepy. En dit niet in de laatste plaats omdat dit voor Pieter niet het eerste interview is. Een man die gewend is om in het middelpunt van de belangstelling te staan en ook iemand waar ook al diverse artikelen over geschreven zijn. Tijd dus om onze aandacht te verzetten naar zijn echtgenote, die op de achtergrond altijd zijn deelgenoot is geweest.

En nadat de koffie is ingeschonken en het echtpaar heeft ingestemd met onze tactiek, starten we het interview vanuit de jeugd van Wiepy. Wiepy: No, ik ben berne op 5 july 1944 as tredde bern fan Jan en Geiske Feenstra-Wynia Yn deselde nacht dat de fleanmasine mei de propeller dy’t op de Golle stiet delkommen is. We wiene thús mei 7 bern. Trije jonges (Sietse 1940, Willem 1942, Jan 1946) en fjouwer famkes (Durkje 1950, Anneke 1952, Wietske 1954 en ik). Yn de tiid fan myn berte wennen wy noch yn de helft fan it hûs dêr’t no Yfke Reinsma wennet. It hûs wie do yn twaen ferdield en wy wennen oan de kant fan it pleatske fan famylje Ypma. It wie eartiids fansels wol de pastorij fan de grifformearde tsjerke, mar om’t de dûmny yn Wûns wenne, koene dêr twa húshâldingen harren plak der fine. Myn pake Sietse en beppe Wieb Feenstra wennen doe noch op de pleats op de Syl dêr’t ús broer Willem oant 2007 wenne hat. Myn omke Bouke wenne yn dy tiid by pake en beppe Feenstra yn en letter ferhuzen hy en syn frou Antje nei de pleats fan no Klaas Wiersma. Nei de oarloch binne  myn heit en mem nei de pleats op de Syl ferhuze. Op de pleats binne Jan, Durkje, Anneke en Wietske berne. As’t oan de oare kant fan it wetter by Sietse Altena sjochst, kinst noch in loswaltsje sjen. Dit is noch hieltyd fan de gemeente. Eartiids leinen de frachtskippen der oan.

We boarten in protte mei de bern fan Yntema, dy’t ek op de Syl wennen. Yntema wie katolyk en dêr wie in faam dêr’t wy wol in protte mei boarten. Mar dat koe allinnich oerdei en troch de wike. Jûns en yn de wykeinen seagen we net nei elkoar om, want ja, sy wienen katolyk en wy grifformeard. Op snein wienen we fansels net oan it wurk, mar we mochten wol op redens nei de tsjerke en ek noch werom en dan krekt salang oant we de redens útdienen. Mar dêrnei mochten se net mear ûnder oant de snein foarby wie. Tusken de pleats fan Yntema en no it pleatske fan Sietse Altena hat eartiids ek noch in lyts pleatske stien. Dat stie oan de dyk en dêr wenne âlde frou Ymke Prins.

Ik haw de legere skoalle trochrûn yn Eksmoarre. Myn skoansuske Doutsje siet by my yn de klasse en ek Hiltje Welbedacht (sus fan Wietze Welbedacht, Allingawier) en Minke Kooistra. Ik koe en mocht hjirnei ek fan myn âlden wol trochleare. Yn dy tiid wie der in herfoarmde Mulo en in grifformearde Mulo. Mar ik woe hielendal net nei de Mulo, mar nei de húshâldskoalle. Der gongen doe al myn freondinnen ek nei ta. Ik haw it dêr eins nea nei it sin hân.  Ik haw it lang ûntkent, mar efternei hie ik wol trochleare wollen. Ik dream der noch wolris oer.

Ik kaam 15 jier âld fan de húshâldskoalle en haw doe noch trije jier thús west om ús mem te helpen yn de húshâlding. Melke ? Nee, ik hie en haw neat mei it boerewurk. Ik hie lykas ús mem neat mei kij. Ik bin skitenbenaud foar alles wat beweecht. Us heit hie ek arbeiders, it wie ek net nedich dat wy meiholpen. Yke Ypma hat noch in protte by ús heit west te arbeidzjen. Dat die der dan neist syn eigen spultsje. En letter holp Willem in soad mei. Ik haw 18 jier thús west en woe doe wolris bûten it hûs oan it wurk. Ik kaam doe op kantoar by de striehannel P.S. de Boer yn Makkum. Dat waard gewoan foar my fersoarge. Neffens my siet tante Antje der efter. Myn earste lean wie doe 30 gûne. Ik wit noch dat ik der fuort in fest en trije ûnderbroeken foar kocht ha. Geweldich no, it like krekt as hie ik der breanedich ferlet fan. Net dus ! Ik haw efternei wol mist dat ik net trochleard haw. It typen haw ik thús noch leart, mar foaral it net kinnen fan oare talen haw ik oergryslik mist. We binne tegearre faak genôch nei it bûtenlân west, mar ik kin my der net mei rêde. Meastentiids stjoer ik Pieter dan foar my út en sokke dingen binne nofliker as jo wat oare talen behearskje.

Ik haw trije jier wurke by de striehannel en doe’t we trout binne yn 1965 bin ik opholden mei wurkjen. Der waard net iens oer sprutsen, dat wie sa.

Nu we al bij de trouwdag zijn aanbeland, wordt het tijd voor het verhaal van Pieter.

Want hoe leerden zij elkaar kennen, Wiepy uit Exmorra en Pieter uit Nes .. Maar voordat we daaraan toe zijn, vertelt Wiepy het verhaal van het schilderij dat tegenover ons in de kamer hangt. Wiepy: Ik woe hjir wol graach wat yn de keamer te hingjen haw. Mar sa’t ik al sein haw, hold ik net fan kei of sa. Dit oaljeferfskildery is skildere troch Antje van der Werf (dochter Wietse en Annie Welbedacht uit Allingawier) fan in foto dy’t 25 jier lyn yn de Boalserter Krante stien hat. Ik seach it doe fuort, it wie ús heit dy’t mei syn molkeammerke oer de Sylsbrêge fytste. Ik fûn it prachtich. Ik haw it in jier lyn op myn jierdei krigen en myn mem hat it skilderij ûntbleate. De bern hiene der in offisjeel kleed oerhinne hongen. Mem fûn it prachtich en it hat foar my in grutte emosjonele wearde.

En na dit mooie verhaal zijn we toe aan het verhaal van Pieter. Want die heeft moeite moeten doen om zich zo goed als mogelijk stil te houden tijdens het verhaal van zijn vrouw. Maar nu is ook zijn moment aangebroken. Pieter: Ik bin berne op 12 february 1939 yn Ferwert as âldste soan fan Harm en Ytske Dijkstra-Miedema. Nei in heal jier bin ik mei myn âlden ferhuze nei Nes. Heit wie boere-arbeider by bouboeren yn de omkriten en hie sels ek wat kij. Syn situaasje wie ferlykber mei Yke Ypma syn ferhaal. Nei my binne der noch trije broerkes berne: Tjerk fan 1942, Ane fan 1944 en Lieuwe fan 1946. Heit wie in keuterboerke en hie in hok en in pear stallen. Ik moat sizze dat er it wol wat opboude. Hy is mei fjouwer kij begûn, mar hie op it lêst in stik of sân. We wennen bûten Nes yn it lân, mei allinnich in sintelpaad en in modderreed nei it spultsje ta. Eartiids wie dat sa, mei in fytspaadsje der dan neist. Yn de oarloch wie de skoalle in protte ticht, mar ik haw yn de oarloch ek diftery hân. Lokkich is dit goed ôfrûn, mar it hat slim west. It foardiel fan in difterygefal yn de húshâlding wie, dat der gjin Dútskers yn de hûs kamen. Wy hiene dan in buordsje op de doar en dat betsjutte ek dat we in soad ûnderdûkers yn hûs hân hawwe. We hiene yn de oarloch ek gjin fyts en dan moasten we it hiele ein nei skoalle rinne. Tusken de middei bleaunen we yn Nes by in âld omke en muoike. Kinst it leauwe as net, ik hie altyd in oergryslike hekel oan skoalle. Mem wist dat altyd krekt en as ik nei skoalle rûn, wie de wite hikke dêr’t ik foarby moast altyd myn deade punt. Somtiden bleaun ik dêr hingjen en dan kaam mem my efternei. As ik foarby de hikke wie, dan kaam it wol goed. Ik skoalskûle in hiele soad en beaun dan yn it doarp hingjen. In oare âldomke seach my te faak ûnder skoaltiid yn it doarp omhingjen en fertelde dat tsjin heit.

Doe foel it net wer foar en waard ik eltse dei kontroleard as ik op skoalle oankommen wie.

Troch de diftery haw ik in jier langer oer de legere skoalle dien. Nei de legere skoalle bin ik nei de Mulo gongen yn Dokkum. Ik moast de Mulo A dwaan om nei de kweekskoalle ta te kinnen, mar ik woe graach nei de sosjale akademy yn Grins om maatskiplik wurker te wurden. Dizze stúdzje koe ek yn oare steden, mar as ik yn Grins komme koe, koe ik op en del nei hús. Op keamers wenje wie te djoer. Mar Grins stie yn dy tiid bekend as ien grut read briedend nêst en sa wiene myn âlden der net rjocht wiis mei en dûmny hat doe sein dat it better net wêze koe. En doe bin ik nei de MULO A mar nei de kweekskoalle yn Dokkum ta gongen. Yn 1960 haw ik der myn haadakte helle nei in wereksamen. Dat wie berekkene, want as ik yn july yn ien kear eksamen dien hie, dan hie ik yn septimber yn tsjinst moatten. Mar mei in wereksamen dat yn oktober barre moast, wie ik noch in learling en koe ik net yn tsjinst. En derom koe ik yn dy tuskentiid moai sollisitearje nei lytse 2-mans skoaltsjes, want der wie in protte ferfanging nedich en dan koene je frij fan tsjinst. En sa sollisitearre ik nei in stik of fjouwer skoaltsjes wêrûnder Eksmoarre.

Ik waard yn Eksmoarre ûtnoege foar in proefles. Fanút Nes bin ik mei it iepenbier ferfier nei Eksmoarre ta reizge. Dat wie 6.00 opstappe en 10.00 yn it doarp oankomme. De foarsitter fan it skoallebestjoer, Harmen Alkema (pake fan Eksmoarster Jan Alkema),  wachte mij op by it busstatsjon yn Eksmoarre. Ik tocht, doe’t ik útstapte, wêr bin ik hjir bedarre. De skoalle stien efter yn é steech. Der wiene trije lokalen wêrfan ien lokaal in houten flier hie mei in skodoar yn de midden.

. Ik haw in proefles jûn en efter yn de klasse sieten de bestjoersleden Harmen Alkema, Gerrit Boersma, Yke Ypma en haad fan de skoalle Lieuwe Postma. Ik waard beneamd troch it bestjoer op 10 desimber 1960 mei in oanfangssalaris fan fl.346,- de moanne. Yn de tuskentiid haw ik noch koart ûnderwizer west yn Broeksterwâld. Lieuwe Postma wie as haad fan de skoalle herfoarme en derom moast de skoalmaster grifformeard wêze en dat wie ik. Ik koe fuort yn de kost komme by famylje Burghgraef, dy’t eartiids wenne yn it hûs fan no Harmen en Geeske Salverda. Yn Eksmoarre haw ik skoalmaster west fan 1961 oant 1967.

Pieter: In heal jier nei myn komst yn Eksmoarre siet ik ek by de jongesferieniging. It wie  bekend dat der in moaie cefa- film soe spiele yn it doarpshûs yn Witmarsum. En sa gongen we op freedtejûn mei 12 Eksmoarsters der op ta. Op de fyts nei Witmarsum. Yn it doarpshûs siet it wat krap, mei 12 minsken op 11 stuollen. Harmen Boersma hie doe in eachje op ien fan de fammen. Hy woe har lykas ik wol nei hûs ta bringe. Doe haw ik de weromreis neist Wiepy fytst. Op de Syl binne we tegearre de reed op riden en sa is it kommen. Fierder op it Spokepaadsje ha we efkes kennismakke. Sa neamde Wiepy har heit it paadsje nei de foardoar.

Nei oardel jier ferkearing haw ik Wiepy har heit yn it bûthús om tastimming frege foar de ferloving. Skoanheit makke fuort dúdlik dat ferloven net samar wat wie. Ferloven wie in opstap foar it houlik. En oardel nei ús ferloving, nei trije jier ferkearing binne we yn 1965 trout. Nei ús trouwen kamen we te wenjen yn it hûs oan de doarpsstrjitte dêr’t no Rintje de Vries en Vrony de Boer wenje. Neist ús wennen doe Tsjalke en Sjoukje Bergsma. Sjoukje is altyd in freondinne fan Wiepy bleaun. Wiepy: We drinke al 40 jier lang eltse moandei tegearre in bakje kofje.

Pieter: Yntusken hie ik myn Fryske akte helle. Eksmoarre wie doe ien fan de earste twatalige skoallen. It wie in brede skoalle. We joegen kursussen oan húsfroulju foar algemiene ûntwikkeling. Wiepy hat der ek oan mei dien en hat hjir noch in grut diploma lizzen mei de tekst: Geslaagd, dhr. Wiebrig Feenstra. Der dienen altyd in protte doarpsgenoaten oan mei. Letter is dit opholden en haw ik noch AFUK kursussen joen by minsken thús.

Yn 1967 haw ik sollisiteard by de grifformearde Mulo yn Boalsert. Direkteur Wester kaam út Boalsert wei by ús op skoalle en gong dêrnei mei my nei hûs. Wiepie is net sa’n húshâldster en we kamen har oer it mat. Se wie oan it stofjen mei in âlde ûnderbroek en dy lei op de bank. Ik tocht dit giet my myn baan kostjen. Mar it kaam allegear goed en ik waard oannommen. Yn maart 1967 bin ik learaar wurden op de Mulo yn Boalsert. Mei de haadakte koe ik de measte fakken wol jaan op de Mulo. Ik bin begûn mei tekenjen, Nederlâns en skiednis en maatskippijlear. We krigen doe in hûs tawizen yn de Boudewijnflat yn Boalsert. Dat fûnen we

mar neat en doe binne we yn Eksmoarre bleaun. Yn 1968 kaam der in nij ûnderwiissysteem mei de mavo, havo en it vwo yn plak fan de Mulo + HBS. Leararen dy’t foar 1968 yn it âlde systeem wurksum wiene, nommen al it foech mei oer. Yn 1970 bin ik neist learaar ek dekaan wurden en krige myn karriêre wat in oanfang en waarden we ek heit en mem. Yn 1971 is ús dochter Gerdi berne, yn 1974 soan Harm Tjerk, yn 1975 soan Jan, yn 1976 dochter Ida en as lêste yn 1984 dochter Anna-Wiets. Yn 1985 bin ik adjunct-directeur yn Boalsert wurden.

Dêr op werom sjoen haw ik yn Boalsert in prachtige tiid hân. Ik haw der 22 jier wurke.

Yn 1989 haw ik in baan oannommen yn Ljouwert as direkteur fan de Leao. In skoalle mei 200 learlingen. Ik bin oannommen mei de betinkst dat ik ree wie de skoalle mei te litten dwaan oan in fúzje mei 3 oare Mavo’s, 1 húshâldskoalle, 1 LTS, 1 HBS en 1 gymnasium. Dat slagge en út dizze fjouwer skoallen is Comenius ûntstien. Oardel jier nei de fúzje waard ik lokaasjesdirekteur fan de Esdoarnlokaasje mei 20 dosinten en 350 learlingen ticht by Camminghabuorren. Doe’t ik 57 jier wie haw ik in beroerte hân. Ik siet thús op de bank en Auke en Gerdi wiene by ús. Ik wie net fit, waard hieltyd minder en bin de nacht noch thús bleaun. De oare deis bin ik mei de ambulânse nei it sikehûs ta rekke. Alle funksjes foelen út en ik wist der neat mear fan. Ik haw in wike yn it sikehûs lein en dat wie in mirakel. Stadich kaam alles wer in bytsje werom. Mar kinst dy begripe, ik siet gewoan in boek op de kop te lêzen, ik wist hielendal neat. Ik wie ek krekt foarsitter wurden fan it CBO Wûnseradiel. Nei myn beroerte hat D. Koehoorn dit in jier langer dien en nei in jier haw ik it wer oernommen. Undertusken wie ik foar fjouwer dagen werom kaam en dat haw ik dien oant ik yn 2000 yn de VUT koe. Ik haw der altyd mei in protte nocht wurke.

En hoe it siet mei de kombinaasje privee en wurk ? No, efternei sjoen haw ik wol te min tiid foar de bern hân. Ik wie in protte oan it wurk en jûns ek altyd op de kletter foar maatskiplike ynstellingen, de gemeenterie en de tsjerke. Wiepy draaide der thús altyd wol allinnich foar op.

We genietsje no folop fan dizze faze yn ús libben. Efternei freegje ik my wolris ôf hoe ik it allegear kombinearje koe.  De hichtepunten dêr’t we it noch net oar hân haw is it spjeldsje fan de Royal Airforce. Dy krige ik foar alle ynset as foarsitter fan it doarpsbelang fan de famylje fan de omkommen flieger by de ûntbleating fan de propeller op de Golle yn 1998. Dit hat mear yndruk op my makke dan de keninklike ûnderskieding. Mar ek dat hat in hichtepunt foar ús west yn 2001.

Het gesprek loopt ten einde en ik sluit de map. Maar dan komen de anekdotes over de kinderen en die zijn zo typerend voor het gezin Dijkstra dat ze absoluut bij dit verhaal horen.

Pieter:Harm Tjerk hat altyd gek west op it slachtsjen fan kninen. We hiene de friezer altyd fol. Neffens ús hat dat altyd de oanlieding west om nei de slachtersfakskoalle te gean. Hy hat ek sawat 12,5 jier wurke by slachterij Lammers yn Boalsert. Hy krige derfoar in grut skildery. Hy wurket no al wer jierren bij Poiesz yn Harns.

En Jan, dat wie altyd in goochem mantsje. Dan pisse der op skoalle oer syn skuon hinne en kaam dan by de juffer om te swearen dat der safolle bern oer de flier pisse hiene, dat it wetter oan syn skuon ta kaam.

Harm en Jan haw ek byelkoar yn de klasse sitten by Sjoerd Schaaf. In tal fan bern gongen dan mei him te damjen. Jan mocht der damje, mar om’t se net by elkoar yn in groep koene, moast Harm wol blokfluitsje. Moast dy yntinke, Harm en in blokfluit.

Foar de berte van Anna-Wiets binne we tegearre op swimles gongen mei noch wat oare doarpsgenoten. Wiepy wie altyd deadsbenaud foar wetter en is derom ek tuskentiids ôfheakke. Ik haw it A-diploma noch wol helle. Mar Wiepy hast der nea in plezier mei dwaan kinnen. En dûnsles dat wie foar my wer in drama. Mei Wiepy dûnsje dat gong noch wol, mar mei in oar koe ik neat. Nei seis wike bin ik opholden, oars wie it útrûn op in skieding, tink ik. Ik haw absolut gjin maatgefoel.

En zoals Anna-Wiets al voorspelde, Pieter praat zo tot middernacht door en vult elke minuut moeiteloos in met tekst en uitleg.  Maar het wordt laat en tijd om er een eind aan te breien. Pieter en Wiepy, bedankt voor deze avond. Ondanks wat lichamelijke beperkingen, is het duidelijk dat jullie samen genieten. Niet alleen met z’n tweeën, maar ook met de kinderen,  partners en met de inmiddels 8 kleinkinderen Wybrich-Anna, Bouwina, Enno-Pieter, Jelmer, Sydo, Hidde, Birthe en Wessel.

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s: fam. Dijkstra

Út de kranten

In het DN van vorige maand maakten we al melding van de tweede prijs die Daniel Jonkhout en Robert Hendrik Twijnstra behaalden tezamen met een aantal klasgenoten op het Marne College tijdens Het friestalige sjongfestival Sjong 2008 voor de beste songtekst. Nogmaals van harte gefeliciteerd.

Verder op in DN nog even speciale aandacht voor oud-dorpsgenoot Karin Brander die de stepelfstedentocht voor de eerste keer stepte en mooi op tijd finishte. Een puike prestatie. Van harte gefeliciteerd !!

Alweer een supersportieve oud-Allingawierster in het nieuws. Deze keer niet per step, nee, Johannes Reitsma (nu Makkum) liep met 5 andere Makkumers de wandelelfsteden. En ook dit is een superprestatie. Ook namens DN van harte gefeliciteerd !

Troch Eksmoarre en Allingawier

Collecte opbrengst Nederlandse Hartstichting

In Exmorra:                 311,25 Euro

In Alligawier:               84,20 Euro

                                   ---------------

Totaal:                        395,45 Euro

Alle gulle gevers heel hartelijk dank!

Namens de kontakt personen,

Mw. P. Lycklama à Nijeholt-van Berkum (Allingawier)

Mw. S.Zijlstra-Swart.

Mw. Boukje Brander- v.d Zee.

Griet de Boer-Bartsma. (Eksmoarre)

Met vriendelijke groeten,

                        G. de Boer-Bartsma

DORPSBELANG NIEUWS DORPSBELANG NIEUWS

Het is weer mogelijk om tegen een gereduceerde prijs entree kaarten te krijgen voor Aqua Zoo Friesland te Leeuwarden. Er is een korting van meer dan 50%, ipv € 14,50 kosten ze € 6,25 per stuk. De kaarten zijn geschikt voor volwassenen, kinderen en 65 plussers en zijn onbeperkt geldig. Deze actie geldt tot 30 juni 2008. Ze kunnen besteld worden bij Carla Postma. Stuur een mailtje naar carla.postma@home.nl of bel naar 572153.

In de eerste week van juni komt dorpsbelang Exmorra de contributie ophalen. Dit bedraagt €10,-

“Buurtvereniging De Letbloeiers”        

Vrijdag 13 juni organiseren wij voor onze buurt voor de 4e keer een Buurtwandeltocht

Dit jaar maken we het klaverblad rond, na de afgelopen 3 wandeltochten zijn we nu toe aan het laatste stuk, het gebied tussen Surein, Tjerkwerd/Baburen en de Bolswarderweg. Verzamelen om 19.30 uur bij Douwe en Anneke Terluin.

Graag vóór maandag 9 juni aangeven op hoeveel volwassenen en kinderen we kunnen rekenen. Wij hopen net als de voorgaande keren op een grote deelname en een erg gezellige wandeltocht!

Opgeven kan bij één van de volgende personen:

Sietse             574546

Eelke               574276

Akke                573180                       s.d.altena@zonnet.nl

Groep 7 en 8 slagen voor verkeersexamen

Deze keer helaas geen foto’s van alle geslaagden, maar wel resultaten. Alle 11 deelnemende kinderen uit groep 7 en 8 van CBS de Oerdracht slaagden eerst voor hun theorie-examen en slaagden daarna ook met vlag en wimpel voor het praktijkexamen op de fiets in Bolsward op 23/5 jl.  Alle geslaagden van harte gefeliciteerd !!!

Oudpapier

Zaterdag 28 juni 2008

Bolswarderweg: Jan Willem Feenstra en Willem Jan Postma

Allingawier: André Abma en Klaasje Bijlsma

Exmorra: Douwe Terluin, Gaston Drost en Hendrik van der Goot

Reserve: Theo Tolsma  of Sicco Postma

Dorpsfeest 2008

Op de vrijdagavond staat er een Bonte Avond ingepland, met als thema “Olympische Spelen”. Wij hebben vernomen dat dit thema vrij lastig is om een spel/kunstje/muziek/zang te verzinnen, dus daarom hebben wij besloten om er geen thema aan te koppelen.

Dat betekend dus dat jullie vrij zijn om zelf iets te bedenken.

Jullie kunnen je tot 15 juni opgeven bij Esther Wiersma of

Fenny Haagsma.

Bij geen genoeg opgave wordt de Bonte Avond geannuleerd!!!!!

Op de zaterdagmiddag staat er de “Beddenrace” op het programma.

In verband met het opstellen van het reglementenboekje kunnen jullie je tot en met 15 juni opgeven bij Esther Wiersma of

Fenny Haagsma.

Diegene die zich hebben opgegeven voor deze race krijgen van ons een reglementenboekje waarin diverse regels staan waar je je aan moet houden tijdens de bouw van het bed.

Tevens willen wij vermelden dat wij als OV-bestuursleden begin juni bij jullie langskomen om de contributie van de lidmaatschapkaartjes op te halen.

Hou hier rekening mee!!

Jo sille it mar beleve!!

Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

Bêste Freerk,

Wat bist ek in sukkel mei dy Brasiliaanske loopspin dy’t tusken de bananen fûn waard yn de Jumbo yn Boalsert. Do bist sa te hearren de ienichste Boalserter dy’t fertrouwen hat yn de wurden fan jimme bistedokter. De bêste man hie in prachtich ferhaal betocht oer dizze loopspin, dy’t wat ferfrommele tusken de bananas lei te sliepen. It bist koe mei ien byt der foar soargje, dat Freerk wer in jong keardel waard mei syn lytse man. Hast de ynstjoerde stikken dêrnei net lêzen yn de krante, jonge ? In Brasiliaanske loopspin bestjit net en as der al bestiet, docht der oars net as hurd rinne. Dus dat dyn lytse jonge foar in wike in grutte man west hat, is –sa’t se sizze- de lêste oprispen fan it libben. En yntusken haw ik fan dyn Trees  al begrepen dat dyn grutte man wer in ferrekte lytse jonge wurden is. Hindert neat jonge, bist net de ienichste.

En oer oprispen sprutsen. Ik haw Lieske har oranje mantelpakje en huodsje einliks fan har lichem pelt en har dernei wer útgroeven út de stapel royaltysbledsjes. Se is oan it ôfkicken en hat fanôf 30 april fan 10 bledsjes ôfbout nei notiids 2 keninklike bledsjes deis. It wie wier net bêst. Ik hie dy foarige kear al skreaun dat wat my oangiet keninginnedei efter de ôfslútdyk koe bliuwe, mar sa tocht Lieske der dúdlik net oer. Se kaam gek yn de kop fan de frouljusferiening thús. Se moast nei Makkum, want dy âldste soan fan Piet en Griet (Pieter en Margriet) dat moast sa’n spetter wêze. It wie Maurits foar en nei. Dat ik tocht, best genôch, dy jong keardel wurdt goed befeilige, Hindrik kin Lieske wol efkes allinnich yn Makkum rinne litte. Hearlik, in dei ûnder it juk wei. Moast tinke, ik bin oan kop en kont mei nei Makkum sleept. En sa wine we der net te let. Eksakt 6 oere moarns stiene wy mei kofje en cake te plak efter de dranghekken. Gjin minske te sjen, alle Makkumers slipten harren rûs noch út en Maxima wie neffens my noch de broadsjes oan it smarren. Ik haw my yn de fiif oeren dy’t dêrnei folgen op sa grutte mooglike ôfstân holden fan myn eigen wiif, it wie wier om dy dea te skamjen. Lokkich hie de kommisje fan Makkum de kreft om myn wiif goed yn te skatten en hie ekstra befeiliging oanlutsen foar Mauritius. En lokkich hat de kamera wyslik de stappen fan de keningin folge en net it gefjocht yn bield brocht wat myn wiif hie mei de befeiliging. En sadwaande wiene we fiif minuten oer alve wer thús, b