DOARPSNIJS

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 44 , nr.  2044

Zaterdag  1  september    2007

Voorwoord

Beste mensen,

September 

We kunnen wel merken dat het vakantie is geweest en dat het dorpsfeest veel tijd heeft gekost, want veel mail hebben we niet binnen gekregen.

Ook is de redactie niet helemaal kompleet wegens drukte en vakantie.

Toch is ’t ie er weer!

1, 2, 3 raad maar wie is de vorige maand niet geraden, dus kijk eens goed en probeer het nog eens!

Deze keer natuurlijk foto’s van het dorpsfeest, dat kan niet missen!

Verenigingen die weer gaan beginnen en oproepjes hebben geplaatst.

Voor de rest, beoordeel zelf!

Veel leesplezier en tot de volgende maand,

De redaktie.

Inhoud

.

Soarch en blydskip........................ 4

Mensen........................................ 7

Tusken tomme en wiisvinger............ 9

Út de kranten................................ 19

Troch Eksmoarre en Allingawier..... 23

Kleurplaat.................................... 26

Jo sille it mar beleve..................... 27

Fan alles wat .................................29

Sportnijs....................................... 39

Kerknieuws.................................... 42

Eén, twee, drie................................ 43

Út it laadsje.................................... 44

Weer............................................. 45

Maandkalender............................... 46

Soarch en Blydskip

Wij willen Durk & Gerda Ettema

van harte feliciteren met de geboorte van hun prachtige dochter

Lieke Wietske

    23-8-2007

Wij zijn apetrots op haar!

Opa Uilke & Oma Tineke

                        Tante Carla & Oom Sjoerd Jan

                                               Jurre

                                               Tijmen

                        Tante Nynke & Oom Tammerus

Bedankje !!

Daar ik nu weer thuis ben, wil ik iedereen bedanken

Voor de bloemen, kaarten en andere cadeaus die

ik heb gekregen tijdens mijn verblijf in Bloemkamp en

het ziekenhuis. Hartelijk dank daarvoor. Hopend dat het

nu goed mag gaan.

Ook namens mijn man bedankt.

Groeten D. Spijksma-Zijlstra

 Huwelijks aankondiging

Bedankt !!

Wij willen jullie allemaal hartelijk bedanken voor de vele steun na een moeilijke periode  op mijn werk.

Na 1 september gaan we er weer met frisse moed tegenaan !

Chris en Agnes Drost

Mensen

Troch Geart Ringnalda

Email g.ringnalda@home.nl

JETZE KROONTJE ( Exmorra 28-7-1917 - Wezep 28-7-2007) Jetze was een zoon van Exmorsters Albert Kroontje en

Albertje Zonder van.Jetze was een broer van Akke Ypma-Kroontje nu nog in Exmorra  in het ouderlijk huis van de familie

Kroontje , dit jaar weduwe geworden van Yke Ypma. Jetze is precies negentig jaar geworden het laatste deel van zijn leven

bracht hem een zware handicap.Daarvoor was het een bijzonder aktief man met wie je honderduit kon praten over.....Exmorra.

En Jetze wist zich mooi uit te drukken, duidelijke taal. Zomaar op een dorpsfeest in Exmorra bij het kaatsen bijvoorbeeld....... 

vertelde hij over  zijn aktieve leven hier.

ANNA JOHANNA FOLKERTSMA (1917- 31-7-2007) Sy wie de mem fan Sybren, Lolke, Hendrik, Tjitte, Feike en Sjouke en sûnt 28 septimber 1998 de widdo fan Andries Buma.De famylje wenne meast yn Skettens en der is frou Buma (90)  op 3 augustus nei in

tanktsjinst op it tsjerkhôf begroeven. Har jongste bern Sjouke wennet mei syn húshâlding al wer sa'n 35 jier yn it selde hûs yn Eksmoarre.

THIJS TJALMA  (Gaast 30-9-1943 - Gaast 5-8-2007) Thys Tjalma boer yn Gaast is tige hastich ferstoarn. noch gjin 64 jier âld.

Syn frou (fjirtich jier mei  him troud ) en syn fjouwer bern bliuwe mei fragen sitten. Thys hie in bân mei syn Allingawierster famylje:

Ruurd en Martsje Tijsma-Tjalma, beide ek al ferstoarn,  en mei syn Eksmoarster sweager Lolle (fan Okke Djurres) Postma yn

Hurdegaryp, troud mei Foekje Tjalma. Thys is op 10 augustus begroeven op it tsjerkhôf  fan Gaast.

JELTJE NOOITGEDAGT ( Drylts 11-9-1923 -  Makkum 7-8-2007) Jeltsje wie de widdo fan Harmen Faber sûnt 4 jannewaris 1976

Se wie de mem fan ús Allingawierster kunstner Frâns Faber, de skoanmem fan Minke en de beppe fan Jaeike Welmoed allegear op  Marwei 13,8758 LC Allingawier. Frou Faber is op sneon 11 augustus begroeven yn Drylts,se wie 17 jier foarsitter fan de Menniste  Susterkring yn Makkum.

PIER HANIA (Buitenpost 8-5-1949 -Leeuwarden 12-8-2007) Vaak leidde hij kerkdiensten in Exmorra,ook eens een jeugddienst.Bijzonder was dat hij altijd (vanuit Lemmer) waar hij werkzaam was als pastoraal werker, tijd had om kerkdiensten elders te leiden. Op een morgen, een middag of een avond....... viel er een dominee uit dan kon je Hania nog wel bellen......

Ruim twee jaar geleden bereikte hij zijn ideaal : als predikant werken in een gemeenschap, zijn dorp werd Nijland.

Pier Hania kwam met zijn vrouw Jelly en vier kinderen vanuit Lemmer naar Nijland, daar kwam ook de ziekte waaraan hij is overleden. Zijn vader (85) maakte de begrafenis op 16 augustus in Buitenpost mee en vertelde hoe moeilijk het was een kind aan de dood te verliezen......

ONZE NEGENTIGERS

Negentig jaar is een bijzondere leeftijd. Omdat we nabij onze dorpen heel

wat vrouwen hebben die binnenkort deze bijzondere

leeftijd hopen te beleven hebben we ze even onder elkaar vermeld.

Eerste is  Geertje van der Berg in  "Bloemkamp" in Bolsward op 26 augustus. 

Op 18 september a.s. wordt Geiske Feenstra-Wynia  negentig jaar,

vroeger van de Syl, weduwe van Jan Sytzes Feenstra en

nu in de Dorpsstraat in Exmorra.

Op 9 oktober  viert Gerbrig (Gepke) Postma-Breemer haar 91-ste verjaardag. Zij woont al weer een tijd in Avondrust in Makkum.

daarvoor in Exmorra, zij is  62 jaar weduwe van Hendrik Postma omgekomen bij oorlogsgeweld  nabij Makkum in april 1945.

Op 18 november viert Wilhemina Grifhorst ook haar 91-ste verjaardag zij verheugt zich onder de goede zorgen van Ruth Schols op

Bonjeterperweg 3 te Allingawier.

Tusken tomme en wiisfinger

Harm en Geeske Salverda-Schotanus: De revu hat ús safolle wille brocht, dat nimme se ús nea wer ôf.

Als ik dit schrijf is het dorpsfeest net een week achter te rug. Een schitterend dorpsfeest wel te verstaan met een prachtige optocht waar veel dorpsgenoten met man en macht aan hebben meegewerkt. En wat te denken van de revue op donderdagavond. Hoeveel dorpsgenoten hebben hier wel niet maanden voor geoefend om ons te vermaken tijdens het dorpsfeest. De geluiden gingen al een aantal maanden door het dorp. Er werd gezegd dat de revue over dorpsgenoten ging en eigenlijk iedereen was nieuwsgierig welke dorpsgenoten aan bod zouden komen. En wat een opkomst, niet alleen dorpsgenoten, maar ook oud-Exmorsters en Allingawiersters kwamen uit alle hoeken en kieren om hun nieuwsgierigheid te bevredigen.  En het resultaat mocht er zijn. Een prachtig staaltje schrijverswerk werd door de acteurs omgezet in een schitterende revue. Waar een dorp groot in kan zijn !!

Zaterdag tijdens het dorpsfeest realiseer ik me te laat dat we als redactie vergeten zijn bij elkaar te komen voor het DN-nummer van september en dat de week na het dorpsfeest de deadline verstrijkt voor het interview. Op dat moment spreekt Harmen Salverda me tijdens het matinee aan: ‘Do skriuwst leuke stikjes en eins wol ik se wol lêze, mar it is yn it Frysk en dan moat ik it wol trije kear oerlêze om it te begripen’.  Ik weet het, Fries praten wil nog niet zeggen dat er Fries geschreven en gelezen wordt. Ook mijn Friese stukken worden nog  in “geef frysk’ overgezet. Harmen vervolgt: ‘Tsja, ik wit wol, eins kin ik it net meitsje as FNP-er en hast ek wol gelyk as’t seist dat it dan tiid wurdt om Frysk lêzen te leren’. Harmen vertelt daarna nog wat over zijn betrokkenheid bij de revue en dan krijg ik opeens een idee. Aan hem stel ik voor om samen met zijn vrouw een interview te doen, maar dan mag het wel in het Nederlands. Harmen moet lachen en vindt dit een prima idee. Na ons gesprek denk ik er nog eens over na, want bij het matinee lijkt alles altijd een goed idee. Maar het is eigenlijk helemaal niet zo’n gek idee om eens met deze mensen om tafel te zitten. Oud-eigenaren van ’t Honk en nu een atelier ‘Beppe’s Hokje’ aan huis. Deze mensen hebben vast een zeker een hoop te vertellen.

Zo rijd ik dus zondagavond na het feest bij hen langs om ze definitief te vragen en gelukkig vinden Geeske en Harmen Salverda het geen probleem. Alleen de avond is lastig te bepalen. Ze hebben elke avond iets te vieren lijkt het wel. Maar we komen eruit en de volgende avond schuif ik aan voor ons gesprek.

Ik kom binnen en als ik aan tafel zit, komt het gesprek meteen op het atelier van Geeske genaamd ‘Beppe’s Hokje’. Ik beken eerlijk dat ik er nog nooit ben geweest en Harmen en Geeske vinden terecht dat dit moet veranderen. We lopen naar de voormalige garage en Geeske laat me haar schilderijen zien. Eerlijk gezegd gaat er een wereld voor me open. Nooit geweten dat we naast Douwe van der Zee nog meer schilders in het dorp hebben wonen. Geeske vertelt dat de naam van het atelier door hun oudste kleindochter Janneke is bedacht.

Harmen vertelt trots dat er dit jaar al tien schilderijen zijn verkocht. Zo dat lijkt er op, wat commerciële drive in dit dorpje kan geen kwaad.

Terug aan tafel vraag ik hoe de revue is ontstaan, want inmiddels is me wel duidelijk dat Harmen en Geeske Salverda hier een belangrijke rol in hadden. Maar welke rol exact ? Harmen: By it doarpsfeest fan 2006 fûn ik dat der wat barre moast en bin ik nei Pieter Dijkstra stapt. Ik haw him útlein dat ik graach in revu oer it doarp meitsje woe, mar dat ik net skriuwe kin. Pieter sei daliks ta dat hy mei skriuwe woe en dêrnei haw ik ek Ida van der Berg frege. Ek sy woe meiwurkje. Fokje Postma en Pier Postma kamen derby en doe wiene wy, mei Geeske derby, mei syn fiven en sa is it begûn. Doe haw we de oranjeferieniging frege as wy de tongersdeitejûn brûke mochten en dat wie ek gjin probleem. Dêrnei binne we op syk gongen nei spilers. We haw in rûntsje op de fyts makke en eltsenien woe meidwaan. Stadichoan waard yn it doarp bekend dat der in revu kaam oer it doarp. En dêrmei krigen wy ek in protte ynformaasje taspile oer en fan doarpsgenoaten. Man, mei alle briefkes dy’t hjir troch de doar smiten binne, koene we sa de spreuken foar dit jier meitsje. Tweintich desimber wie it hiele stik skreaun en yn januari kamen we foar it earst mei de spilers byinoar yn de Swierstraseal. Dit mei tank oan André Abma. We haw alle meiwurking fan him hân en mochten alles brûke. It CBO hat alle boekjes foar syn rekken naam en dat wie ek geweldich. En dêrneist noch alle sponsors. Man, we binne se allegear like tankber. We haw eltse wike oefene en yn de lêste wiken sels twa kear yn de wike. Mar wat in wille. Dizze tiid nimme se ús nea wer ôf. Wat haw wy meiinoar lake. It wie geweldich. Eins hoop ik dat dit stik wer in oanset is foar in toanielselskip yn ús doarp. Der leit noch in prachtich stik by Fokje, dus wa wit haw we takomstich doarpsfeest wer in eigen tonielferieniging….

Het ontstaan van de revue is hiermee verklaard. Maar daarmee weet ik uiteraard nog niet voldoende. Wat me wel duidelijk is dat Harmen nog voldoende te vertellen heeft. Over het Honk is al zoveel gezegd en dus beginnen we zoals bij iedereen bij het begin. Harmen: Ik bin berne fuortby dyn âlderlik hûs yn de Parregeaster Mar oan de Angterperleane. Kinst fia de Angterperleane it fytspaad binnentroch nimme en dan komst út by Inne en Lammie yn de Polder. As’t dat fytspaad ynslachtst fanôf de Angterperleane dan stiet dêr in pleats links neist it fytspaad. Dêr bin ik op 12 novimber 1946 berne tegearre mei myn twalingsus Tiny as twadde en tredde bern fan ús âlden Ynze en Ine Salverda. Ik haw noch in âldere broer Sietse en noch in jonger suske Jeltsje. Eins wiene der seis bern. Yn de oarloch haw myn âlden noch in twaling krigen. Twa jonkjes Harmen en Wiebe. Dizze twa berntsjes binne nei fiif en njoggen dagen ferstoarn troch in tekoart oan goed iten. Se waarden siik en koene it net rêde. Ik bin nei dizze beide mantsjes ferneamd. Ik hjit dus net allinnich Harmen, myn twadde namme is Wiebe. Twillingen sitte dus goed by ús yn de famylje. Ik hie sels ek hiel graach in twilling haw wollen. Kinst wol begripe hoe machtich ik it fyn dat ús soan Iwan en syn frou Maaike no in twilling hawwe. Ik fyn it machtich.

Us âlders wiene boer en hiene dêr oan de Angterperleane 16 kei. Och, it wie wol allegear earmoedich, mar dêr wiene wy net in útsûndering yn. We hiene der gjin wetter, gjin tillefoan en gjin elektrisiteit. As we skjilje woene, moasten we nei de pleats op de terp fan Jan en Popke de Boer. Us jongste suske Jeltsje is nei har trouen, achttjin jier âld, nei Australië emigreard. Us heit fûn it ferskriklik dat se gong. Hy sei: “Ik haw in dochter libbend begroeven”. En dêrmei sei der nochal wat. Heit en mem binne der trouwens ferskate kearen west. Jeltsje har man wie dêr behearder fan in appartemintenkomplex oan de Goldcoast. Letter hat se dat yn parten ferkocht en haw dêrmei goed buorke. Se komme regelmjittich nei Fryslân ta en nee, ik bin der nea west en dat wurdt ‘m ek net. Us mem hat har hiele libben in deiboek byholden. Ik wie tige nijsgjirrich wat dêr ynstie, mar se woe net dat wy it seagen yn har libben. Nei myn libben sei se, is it deiboek foar jimme en dan meist it lêze. Kinst rêstich sizze dat ik it popke wie fan ús mem.

Ik koe hiel goed mei myn twalingsus Tiny. Ik kin ek goed mei Sietse en mei Jeltsje, mar de bân mei Tiny wie steviger. Wy wiene tige wiis meiinoar. Tiny is yn 1996 ferstoarn neidat trije wiken dêrfoar in foarm fan hûdkanker konstatearre wie. Tiny wenne doe yn Sliedrecht mei har man. Har ferstjerren wie foar my in grutte slach en ik bin der dan ek tige bliid om dat har man besletten hat har yn Makkum te hôf te bringen. Sa kin ik faak efkens by har sjen.

De Parregeaster Mar siet fol mei grutte húshâldingen. It wiene allegear bern. Tsjinoer ús wenne Broer de Ringh (vader kringloop Broer de Ringh uit Bolsward). Dy hiene acht bern en by it lêste bern hie net ien yn de gaten dat se der wer ien by hienen krigen. Pas doe de bertekaartjes lâns brocht waarden, wisten we dat se yn ferwachting wie. Prachtich net. Ik wit ek noch dat myn heit sa graach in tillevysjetastel hawwe woe, mar dan wol yn kleuren. Doe dy der einliks wiene, fûn der it tastel te djoer. Man, wat haw we lake. Nea in swart witen hawwe wollen…

Het verhaal van Harmen begint vorm te krijgen en de anekdotes vliegen over tafel. Deze man kan zo een boek schrijven en ik kan er eigenlijk geen genoeg van  krijgen, maar we moeten door, want zijn echtgenote Geeske is nog niet aan bod geweest.

Geeske: Ik bin berne yn Aldemarrum as fjirde bern fan Eelke en Tiete Schotanus. Geeske: Myn âlden hiene seis bern, fjouwer famkes en twa jongens. Jantsje is de âldste, dan komt Geertsje, Boy, ik, Tiemen en Grietsje slút de rij. Myn âldste suster Jantsje is koartlyn ferstoarn. Us heit wie timmerman en boerearbeider. It wie in skat fan in man, mar hy is jong stoarn yn’e âldens fan 69 jier.

Ik kin Harmen fan it rinnen yn Gaasterlân. Dêr rûnen altyd hiele ploegen jongerein yn de omkriten fan Hotel Jans. Harmen: Dan hierden we mei seis maten in auto, dronken allegear en riden dan op en del. De alkoholkontrole stelde noch neat foar. Waarden we wol oanhâlden, dan moast de kop derby om sa goed mooglik oer dy wite streep te rinnen. Gong dat knap dan koene we wer trochride. Fjouwer fan myn maten hiene ferkearing, mar ik wie ien fan de twa dy gjin ferkearing hie. Ik seach Geeske mei har freondinne Leny út Bakhuzen rinnen. Ik hie it earst op Leny fersjoen en myn maat op Geeske. Mei Leny koe ik it net oprêde en doe haw ik en myn maat ruile. Ik mei Geeske rinne en myn maat mei Leny. No mei ús is it wat wurden, mei myn maat en Leny úteinlik net.

Geeske: Harmen wurke yn dy tyd by it reitdekkersbedriuw Jochum Roosma yn Makkum. Dizze hie gjin wurk mear foar him en doe is hy molkrider wurden by Henk van Slageren yn Wûns. We woene wol trouwe en dêr stie in hûs te keap yn Wûns. Dus dat passe krekt. Harmen: It hûs haw we kocht foar fl. 9.500,-- en op 30 augustus 1968 binne we trout. By van Slageren haw ik in jier lang wurke en dêrnei haw ik noch wurke foar Bouwbedriuw Heeringa. Nei Heeringa koe ik wer by myn âlde baas Roosma komme en dêr haw ik fjirtjin jier wurke. Ach jonge, ik haw safolle bazen hân, mar Roosma is wol yn fan de langere tiid. Us âldste dochter Tietsia waard yn 1969 berne en yn 1972 ús soan Iwan. Yn dy tiid hiene we ek it doarpshûs yn Wûns yn behear en dêr hiene we altyd in protte musyk. Troch it heljen fan dizze musyk kaam ik yn kontakt mei Piet Bakker út Noard Hollân. Hy hie dêr in bemiddelingsburo yn musikanten. Ik haw doe itselde as him yn Fryslân wat opsetten. Sa kaam ik ek wolris yn Eksmoarre by Andries Siemensma lâns om wat musyk te ferkeapjen foar it doarpsfeest. Op in dei sei Andries: “Do likest my wol geskikt foar ús nije doarpshûs”. De nije skoalle waard boud op it plak wêr dizze no ek stiet en dêrnei waard de âlde skoalle, no ’t Honk, omboud ta doarpshûs. Dat ik nei hûs ta en mei Geeske yn de slach. We wiene krekt in heal jier lyn yn Wûns ferhuze, dat it wie logysk dat Geeske dêr net sa’n nocht oan hie. Mar it kaam oars en nei 5 jier Wûns soene we yn 1973 nei Eksmoarre ta. Us hûs yn Wûns wie al ferkocht, de kontrakten allegearre al tekene en we wiene hast al oan it ynpakken, doe’t flak foar de ferhuzing it Honk ôfbârnde. We moasten wol út ús hûs en sa is mei man en macht it hûs by it Honk skjinmakke en koene we dochs ferhúzje. Letter is it gebou mei hiel wat doarpsgenoaten opboud.

Geeske: Yn 1974 is nei acht moanne swangerskip ús jongste soan Erik berne. Foar syn berte haw ik fan augustus oant novimber 1974 16 wiken yn it akademysch sikenhûs yn Grins lein. Ik wie tige siik en wit der ek net safolle mear fan. Ik hie in bloedsykte. It komt der op del dat de wite en de reade bloedskyfkes inoarren stikken meitsje. It wie in drege tiid en net allinnich foar my, mar ek foar Harmen. Der wiene twa lytse berntjes thús, Harmen moast oerdei by Roosma wurkje en dan wie ’t Honk der ek noch yn opbou. Om de dei fleach Harmen nei Grins ta.

Doe’t Erik njoggen moanne wie, krige hy ek noch ‘hersenvliesontsteking’ en hy hat dêrfoar noch in moanne yn Snitser sikenhûs lein. Der wiene doe 4 bern yn Eksmoarre mei deselde sykte. Letter hat ek Tietsia, acht jier âld, noch ‘hersenvliesontsteking’ hân. Hoe is it mooglik, kinst sizze. Mar it wie sa, Tietsia hat doe wol trije moanne yn it sikenhûs lein. Mar ek dêr binne we wer goed trochhinne rûgele.

Harmen: Yn it Honk haw we 16 jier west en sûnder mear in prachtige tiid hân. In periode dy net ûs wer ôf nimt. Anneke Terluin, frou Ybema, Selma Scheltinga, Anneke Heinsma en letter ek Johan Bekema haw dêr in protte foar ús dien. En ik kin wol in protte anekdoates fertelle. We haw fan alles belibbe. Ik haw sels in kear by in feest fan famylje Feenstra fan it Ynstallaasjebedriuw út Skettens, frou Feenstra in pântsje sjú yn it dékolletee getten. Wolst net witte wat ik doe fan har nei de hôlle krigen haw. Ik koe wol ûnder de grûn krûpe, sa slim fûn ik it en Johan Bekema stie efter de bar en dy stie hast yn de broek te miegen fan it laitsjen. Ik haw it ôfrûne feest noch efkens mei Johan praten en dan fleane de ferhalen oer en wer oer de bar. Machtich .. Yn dy tiid koe ik ek wurk krije by Rentex yn Boalsert. Yn it begjin makke ik dêr 25 oeren yn de wike. Stadichoan binne dit der mear wurden.

Yn 1984 ferstoarn frou Burggraaf, sy wenne yn it hûs dêr’t wy no wenje. Nei de begraffenis kaam de famylje kofjedrinken yn it Honk. Ik frege sa oan ien fan de bern wat se mei it hûs fan plan wiene. No, ik koe wol de earste keap krije. Nei fjirtjin dagen kaam der by my del. Geeske wie doe fuort, sadwaande haw ik dêr efkens allinnich west te sjen. Ik haw it direkt kocht en doe’t Geeske thús kaam, koe se hast net leauwe dat ik it kocht hie. Jetze Ypma hat doe it hûs earst fan ús hierd. Yn 1988 kaam de grutste slach yn ús libben. Tietsia waard op 6 februari oanriden op de dyk fan Nylân nei Boalsert. Se wie by in freondinne. Se hat dêr 6 wiken yn koma lein en we haw lang net witten of se it helje soe as net. Sa hat it lokkich helle en wat haw wy in respekt foar har krigen nei dy tiid. Nei dat ûngelok wie de fleur der wat ôf foar ús en ûs wurde dudlik dat der mear yn it libben wie as wurkjen. Dat doe’t Jetze yn juni 1988 troude en út it hûs gong, haw wy besluten om mei it Honk te stopjen en it Honk oer te dwaan oan Jan Wicherink. Ik draaide doe al in protte oeren as sjauffeur foar Rentex en dêrtroch koe ik mei 59 jier mei de VUT. Omdat ik minsken om my hinne moat hawwe,  bin ik direkt as frijwilliger begûn by tafeltje dekje en sit ik op de buurtbus. Sûnt koart bin ik ek learling-moolner op de mûne yn Warkum oan de âld dyk nei Hielpen. Prachtich wurk, myn pake Harmen Tilstra wie ek moolner.

Geeske: Ik haw neidat we út it Honk gongen binne wol ûnwennich west. Harmen hie syn wurk by Rentex wol, mar myn wurk wie fuort. Dat ek ik bin flot dêrnei mei de pjutters begûn. Dat haw ik no hast 20 jier dien. Ik bin mei it skilderjen begûn en haw tegearre mei Tine Piersma en Douwe van der Zee fanôf 1999 les krigen fan Antsje fan der Werf. Yn 2004 haw ik foar myn wurk de garaasje ynrjochte en Beppe’s Hokje iepene. En fansels de lytsbern binne hjir in protte oer de flier en dêr genietsje wy beide tige fan.

Inmiddels is het half twaalf en ik begin het dorpsfeest te voelen. Het wordt tijd om het gesprek af te ronden, maar eerlijk is eerlijk, het zit gezellig en volgens mij kan Harmen zo een week met verhalen vullen. Want vertellen kan hij.. Voordat ik vertrek moet ik de wc nog even zien. Nou, vooruit dan en inderdaad de wc van de familie Salverda is de moeite van het bezichtigen waard. Eigenlijk zou ook deze opengesteld moeten worden, de wc is behangen met tegeltjes met spreuken. Dus als Harmen door zijn verhalen heen is, kun je hier altijd nog wel een dagdeel vertoeven. En hiermee hebben we naast beppe’s Hokje in dit huis ook nog Pake’s hûske. Want we hebben hier absoluut met trotse ouders en zeker ook met een trotse pake en beppe te maken. De volgende woorden van Harmen onderstrepen dit: “It herstel fan Tietsia nei har oanriding en de berte fan de twaling fan Iwan en Maaike, Aise en Else, binne twa hiele grutte wûnders. We binne tankber dat we dat belibbe haw.

Namens Doarpsnijs ontzettend bedankt voor jullie tijd, het was me een waar genoegen. En voor de toekomst veel plezier samen met jullie kinderen Tietsia en Hieltsje, Iwan en Maaike en Erik en Ingrid en met de kleinkinderen Janneke, Harmen en Tineke, Aise en Else,  Dominique en Gaby.

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s : familie Salverda

Út de kranten

Feest !!

Nienke de Boer-Steigenga presteerde optimaal bij haar eerste wedstrijd met haar paard Wancy in de B-dressuur. Zij behaalde twee winstpunten.

Gefeliciteerd !!

Wat in Exmorra niet lukte, slaagde in Bolsward wel. Eelke, Gerard en Meinie Brunia behaalden uit 32 partuur de eerste prijs op het familiekaatsen van KV Bolsward.  Ook oud Bolswarder en pas-Exmorster Gosse Reitsma was van de partij. Hij werd met zijn familieleden van de lijst gekaatst door de drie Brunia’s.

Troch Eksmoarre en Allingawier

LEX NIEUWS LEX NIEUWS LEX NIEUWS LEX NIEUWS LEX

10de POLDERPOP 2007

8 SEPTEMBER                                        9 SEPTEMBER

Aanvang  21.30 uur                            Aanvang 15.00 uur

m.m.v                                                             m.m.v

GRATIS BIER                                          JITIIZER

Fan BATSUM                                         JAN NOTA

                                                                   SPARKPLUG

                                                                   WILLEHUSKE

Lokatie, minicamping Feenstra, Bonjerterperweg 8, ALLINGAWIER

De Polderpopgift

Hiervoor kunnen stichtingen, verengingen en andere organisaties elk jaar een beroep op doen .

Heeft uw stichting of vereniging financiële steun nodig omdat het onverwachts voor uitgaven komt te staan of er iets aangeschaft moet worden vraag dit dan bij ons aan. Dit kan door een schriftelijke aanvraag met daarin de gegevens te sturen naar Gaston Drost  Jelle Huitemastrijte 4 of email naar carla.postma@home.nl.  Stichting LEX beslist welke aanvraag gehonoreerd wordt en welk bedrag hiernaar toe gaat.

De casino avond is op 3 november  2007

LEX NIEUWS LEX NIEUWS LEX NIEUWS

GEVONDEN

Na de keet kaatspartij is er een zwarte trainingsbroek en wit T-shirt met Friese vlag in de herenkleedkamer blijven hangen.

Via een omweg is dit bij mij terecht gekomen

Diegene die deze kleding mist kan bellen met 06-15493640 of 0515-576577.

25e keer  60+ reisje met Club ‘77

Op 11 augustus jl.  vertrokken een recordaantal Exmorsters en Allingawiersters (50 pers.) voor het jaarlijkse 60 + reisje met de bus naar Oud-Loosdrecht.  Probleem was echter dat de chauffeur de bestemming niet kon vinden.  Gelukkig was tom-tom Teerenstra er wel bij en met zijn hulp was in een mum van tijd de eindbestemming bereikt. Vanuit uit Oud-Loosdrecht vertrok de groep met prachtig weer voor een bootreis over de Loosdrechtse Plassen en de Vecht.  Met koffie en gebak werd het jubileum aan boord gevierd. Om 17.00 was de boot terug en werd de terugreis naar Exmorra in een kortere tijd volbracht.  De geweldige gewaardeerde dag werd afgesloten met een broodmaaltijd in ’t Honk.