Archief December 2007

naar  www.doarpsnijs.net

DOARPSNIJS

 

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

 

Jaargang 44 , nr.  2047

Zaterdag  1  december    2007

 

Voorwoord

Inhoud

Beste mensen,

   

 

 

DECEMBER
 
 

Op moment van schrijven is november nog lang niet op het eind, maar we zijn al wel bezig met het verzamelen van info over b.v. de kerstviering. Dan komt het toch alweer dichtbij zo het einde van het jaar!

Hoe gaan we dit jaar de dagen doorbrengen? Het is voor veel mensen een veelbesproken onderwerp. Je wilt eigenlijk dat alles perfect loopt en dat iedereen gelukkig is. Wij, als redactie, wensen jullie daarom al het goeds toe wat binnen je mogelijkheden ligt en alvast hele prettige kerstdagen!

Deze maand zit er een puzzel verstopt over meerdere pagina’s en hebben we een nieuwe rubriek, n.l ‘In het zonnetje’ . In het interview het levensverhaal van Mevr. Postma-Breemer te Makkum.

 

Veel leesplezier en tot de volgende maand,

 

De redaktie.

 

.

 

Soarch en blydskip......... 4

 

Mensen......................... 6

 

Puzzel......................... 10

 

Tusken tomme en wiisvinger 11

 

Út de kranten................ 19

 

In het Zonnetje............ 23

 

Jaaroverzicht ...............25

 

Troch Eksmoarre en Allingawier................. 26

 

Jo sille it mar beleve.... 30

 

Fan alles wat ................33

 

Sportnijs..................... 39

 

Kerknieuws.................. 42

 

Eén, twee, drie............. 43

 

Út it laadsje................. 44

 

Weer............................ 45

 

Maandkalender............. 46


Soarch en Blydskip


Beste dorpsgenoten,

 

23 november zijn wij vertrokken uit Exmorra en hebben onze intrek genomen in Huylckenstein te Bolsward.

Ons nieuwe adres is:

                                    Zorgcentrum Huylckenstein

                                    Kamer 205

                                    Eekwerdlaan 1

                                    8701 LT Bolsward.

Ons telefoonnummer blijft hetzelfde, namelijk: 0515-573036.

 

P.S: Kom gerust eens een kijkje nemen op ons nieuw adres.

 

Hartelijke groeten van

Lolke en Dieuwke Spijksma-Zijlstra



Verhuisbericht

Van Houk & Lolkje Reitsma,

van vierhuizen 4 Allingawier.

Naar      Prysterhoek 8     8711 HA Workum

Wij wensen u allen een gezond en gezegend 2008 toe en ieder wie wil is hartelijk welkom

vanaf 3-12-2007.

 


Vergeet uw nieuwjaars wens niet!

 

Een bericht in het doarpsnijs hier over? Doe de wens + 1.50 in een envelop, breng het bij een redactielid en deze wordt in januari geplaatst.              

De redactie



Mensen


Troch Geart Ringnalda

Email g.ringnalda@home.nl

 

IN MEMORIAM 2007

Jellie Vrolijk ( Makkum 28-3-1949 - Gaast( 7-10-2007) Jongste dochter en een beetje zorgenkind van oud-Exmorster

Johan Vrolijk en zijn vrouw, die in de jaren tachtig en negentig een tijdlang in Exmorra woonden op Brakelstrjitte 27.

Gelukkig trof Jellie hier een goede man  Kees Hoekstra uit Gaast en het werd een huwelijk met die twee ! In 1989 kregen

ze een zoon  Johan Tammerus,maar vader Kees werd ziek en overleed op 5 maart 1998.

Johan bleef met zijn moeder achter en nu is ook moeder Jellie overleden en Johan is alleen met op het Gaaster kerkhof twee graven........


Hindrik Dijkstra  (Wommels 5-10-1925  -Wommels 15-11-2007) De keats-dominé is der net mear, hy is yn syn berteplak

Wommels ferstoarn nei in tiid siik west te hawwen.Op 18 augustus 2006 is syn frou Geertruida Zijlstra weirekke.

Syn heit hie in textielwinkel yn Wommels, de Dijkstra's wiene tige bekend mei de Faber-famylje yn Wommels dy't  fan

1964 ôf yn Eksmoarre wenje.  Hindrik naam de wnkel fan syn heit yn Wommels oer, hy wie in "lapkepoep" wurden....

Doe begûn der foar dûmny te learen, syn earste gemeente waard dy fan Noardburgum, dernei Sint Anna (1980) en doe

fan 1984 of oant 1991 Makkum,Koarnwert,Skuzum en Piaam. Yn 1991 gong er mei emeritaat en die doe noch alderhante

dûmnyssaken yn Boalsert oant it jier 2000. ta Sa wie der ek faak yn Eksmoarre op snein op de preekstoel en troch de wike

altyd mei in keatsbal yn de bûse,,,,, It moaiste  boartersguod dat wy fan God krige hawwe............ sei er dan. 

In bysûnder man !


Henk Hornstra (Sondel  30-10-1948 - St.Annaparochie  16 -11-2007) It sil yn 1970 west hawwe dat de famylje Kuiper út Boalsert nei Eksmoarre kaam te wenjen. Dochter Tineke koe noch krekt mei as frijgesel nei Eksmoarre, der troude se nei in skoftke mei dy

jonge út Gaasterlân Henk Hornstra. It waard in warreboel want der wie al in Henk by de Kuiperkes. Deselde Henk dy't no noch yn 2007

yn de Van der Weystrjitte wennet.......   Henk Hornstra liet doe syn burd stean  waard sa by de famylje "Henk burd". 

Misferstannnen út de wei en Henk Hornstra mei burd en Tineke gongen nei Sint Anne,Henk as learaar biology se krigen twa bern.Op 3 septimber 1974 waard Henk al wethâlder fan It  Bildt oant 30-5-2002. Fanôf april 1994 oant april 2006 wie Henk allinne wethâlder fan IT BILDT .. Henk waard 23 jier bestjoerslid fan it Fryske Gea, hy wie natuerbeskermer. Syn wurk wie net ôf- makke. Yn it Bildtsk koe men sizze: "t Leven is "werk in útfoering". it is krekt soa onôfmaakt as de floedlijn by de kust lâns......met feul ferdriet

hewwe wy ôfskaid nommen fan Henk....."


Frans Twijnstra ( Gaast 11-3--1934 - Gaast 16-11-2007) Frij  en blij  libbe Frâns yn Gaast en wurke by de gersdroegerij yn Warkum..

Gaast, syn doarp oan de sédyk. In bytsje famylje mar..........in soad freonen op it keatsfjlild, yn it doarpshûs (achter de skermen),

bij de Friese Autocrossclub, bij it het Stockarteam Gaast, bij de biljertklub, bestjoerslid  fan de begraffenisferieniging en de man

dy't it tsjerkhôf fan Gaast sa moai ûnderhâldde. Nei in koarte slimme sykte mei er no op dat tsjerkhôf  rêste........  Dach Frâns !


WAT  MEAR  BEKEND  OER  ROMAANSKE  TSJERKE  ALLINGAWIER

It jier 2007 hat ús wat nije feiten brocht oer de romaanske tsjerke fan Allingawier. It is de tsjerke dy't er stie foardat dizze dy't wy no

kinne út de 17de ieu der stiet. Samar in toerist út Vlaardingen fynt yn it Skeepfeartmuseum yn Snits dizze simmer it oerbliuwsel

fan in âlde sarcofaag (stiennen deakiste) út de 15de ieu út Allingawier. Dit museum yn Snits krige in ûnderdiel fan de deakiste

yn de simmer fan 1947.út hannen fan de koster fan de tsjerke doe  Frits Sieswerda en de herfoarme dûmny fan doe ds. M.J.J.Bonting .

It museum registrearre de fynst en makke it fan't simmer bekend. It stik stien mei ynskripsje wie op it tsjerkhof fan Allingawier fûn

yn 1947 it blykt fan deselde stien te wêzen as de reade drompel der't wy oerhinne stappe dizze tsjerke yn en de reade stiennen

tafel yn de foartsjerke yn Allingawier  (alterstien)  fûn mei de restauraasje fan de tsjerke yn 1975-1978 Begjin 16de ieuw binne hjir

in soad tsjerken fernield yn dizze omkriten (oarloch), soks sil ek yn Allingawier bard wêze, yn Eksmoarre is it wol seker dat de tsjerke

derre fernield waard (jiskerêsten binne der fûn út 1515)..Der wurd mear útsocht oer dizze saak. mei it museum yn Snits en de man út Vlaardingen.


RECTIFICATIE

 

Hierbij plaatsen wij de brief  die wij ontvingen van dhr. S. Spijksma uit Bolsward. Hij stuurde zijn brief naar aanleiding van de rubriek Mensen in het oktobernummer van Doarpsnijs.

 

                                                                  Bolsward 23 Oct. 2007

 

Beste mensen Exmorra en Allingawier,

 

Met verbazing heb ik het Dorpsnijs van jullie gelezen. Op blz. 7. M’n schoonouders zijn getrouwd op 10 mei 1902. de eerste drie jaren hebben ze op ’t Jaclezet gewoond, waar nu de Fam. Tj. Bergsma woond. Toen had schoonvader niets bij een boer onder Idzegahuizum verhuurd, waar de Fam. Visser geboerd heeft. Daarna hebben ze een jaar in Sneek gewoond, en werkte toen bij z’n schoonvader Otte de Jong. Onder Scharnegoutum die op de O.B.W plaats boerde. In 1906 hebben ze een koemelkerij gehuurd te Toppenhuizen, en moest het gras en hooi allemaal met de praam vervoerd worden. Daar hebben ze 10 jaar gewoond. In 1916 verhuisden ze naar Tirns. Ook weer naar een koemelkerij, wel iets groterdan te Toppenhuizen. En daar is ook m’n vrouw geboren. In 1923 verhuisden ze naar de Makkumermeerpolder nen was Yeb 4 jaar. In 1937 hebben zwagers Auke en Gerlof de boerderij overgenomen en gingen haar ouders in Exmorra wonen tegenover waar nu Terluin woont. Die woning was met brandstofhok van Joh. de Jong. In Oct 1947 zijn ze gaan wonen onder Allingawier, Idzegahuizem in ’t land. Vlakbij de boerderij waar Jacob Reitsma woont. In ’t voorjaar van 1952 konden ze een woning huren in ’t dorp Allingawier dat was beter dan helemaal op de ruimte voor mensen op leeftijd. In 1953 is schoonvader daar overleden en heeft schoonmoeder daar nog gewoond tot Jan. 1955. En toen is ze bij ons in komen wonen. In 1962 is schoonmoeder overleden, en dit is de levensloop geweest van m’n schoonouders en niet zoals het in het dorpsnijs is vermeld. Ik wou dit even rechtzetten. Ik hoop niet dat jullie mij dat kwalijk nemen, maar dit zat me toch even te hoog. Misschien een tip om even beter informatie op te doen. Dit is als rectificatie bedoeld en zou graag naar een volgend Dorpsnijs uitzien waar dit staat vermeld.

 

S. Spijksma, Bolsward

 


Tusken tomme en wiisfinger


Interview met oud-Exmorster Gerbrich Postma -Breemer:

“It libben hat my mylder makke”.

 

Direct al na het aangrijpende interview met oud-Exmorsters Douwe en Ine Postma speelde het door mijn hoofd. Het verhaal van Douwe Postma over zijn belevenissen tijdens de laatste dagen van de tweede wereldoorlog zorgde voor veel reacties en niet alleen van dorpsgenoten. Douwe Postma vertelde hier zijn verhaal over de slag bij Makkum met de duitsers, waar Exmorster Hendrik Postma het leven liet. Meteen na het verschijnen van het interview speelde bij mij de gedachte: “Hoe zou de weduwe van Hendrik Postma, Gerbrich Postma-Breemer dit interview ervaren en hoe is haar leven na deze alles bepalende gebeurtenis gelopen”. Ik zou haar heel graag willen spreken, maar durfde eigenlijk niet te vragen. Want wat zou ik nog losmaken met al mijn vragen en was het dat waard ? Uiteindelijk, een paar jaar na het interview met Douwe Postma zijn we als redactie toch zover en Boukje Brander trekt voor mij de stoute schoenen aan. Ze vraagt mevr. Postma-Breemer of ze bereid is met ons te spreken. En wat is haar reactie: “Ik ? Ik haw dochs neat te fertellen”. Och no ja, werom ek net, ik fyn it eins wol in ear”. Prachtige reactie, maar wat zijn vooral wij trots op de gast van deze maand: Gerbrich Postma-Breemer, inmiddels 91 jaar oud.

 

Op een zaterdagmiddag worden Boukje en ondergetekende welkom geheten in haar woning in Avondrust in Makkum. De thee staat klaar en nadat we alle drie zijn voorzien van thee en koek kunnen we aan de slag. Ze is aan het voorbereiden geslagen en is voorafgaande aan ons gesprek al veel fotoalbums doorgeweest. Die passen dan weer niet allemaal goed en netjes in het daarvoor bestemde kastje, maar met het deurtje dicht ziet niemand het. Met de foto’s bij de hand starten we het verhaal, maar zoals we iedere maand zijn gewend, we beginnen bij het begin.

Mevr. Postma-Breemer: Us heit en mem binne Jan Bremer en Trijntje de Boer. En ja, hast it goed sjoen. It is Jan Bremer en ik hjit Breemer. Doe’t ús heit him ynskriuwe woe op it gemeentehûs yn Witmarsum, is it troch ûngelok Breemer wurden. Haw se der net goed dien. It gemeentehûs hat letter wol sjoen dat de spelling net goed gongen is, mar it kwea wie al bart. De namme koe net wer Bremer wurde. En fanôf dy tiid gie ús heit en letter ek wy troch it libben as Breemer. Us heit en mem binne trout yn 1912. Myn mem wie in wier Eksmoarster. Har âlden wennen op de pleats dêr’t no noch Klaas en Attie Wiersma wenje. Nei harren trouen kamen ús âlden te wenjen yn de Flipsteech. Dat wie de stege tusken de wenning dêr’t no famylje Feenstra (zie interview vorige week) wennet en oan de oare kant it winkeltsje anneks skoaltsje. Us hûs stie dan efter de wente fan no famylje Feenstra en noch foar it spultsje wat no fan famylje van der Veen is. Hjir is yn 1913 ús broer Harmen berne. Nei in jier binne ús âlden ferhuze nei de wenning dy’t doe tusken de pleats fan no Drost en de wente fan fam. Wynalda stie. Dêr bin ik yn 1916 berne en nei my yn 1918 ús suske Aaltsje, we skele 15 moanne, en yn 1927 ús jongste suske Arnolduske. Wy neamden har ek wol Zus. De berte fan myn suske wie wol apart. Ik wie al alve jier en hie wier neat yn de gaten. We wiene nei de buorlju stjoert en

doe’t heit ús heljen kaam hiene we in suske derby.

Kinst dy yn de hjoeddeiske wrâld fansels net mear fan foarstelle.

Mar it wie wier in grutte ferrassing. Yntusken is ús broer Harmen al ferstoarn, mar libje myn beide susters noch.

 

Heit wie boere-arbeider by boer de Vries op Brundear wer’t no familje Heeres wennet. Letter is der sels in frachtriderij begûn mei fansels hynder en wein. Mar heit moast yn de earste wrâldoarloch yn tsjinst (1914-1918) en doe binne se stoppe mei de frachtriderij en nei syn tsjinst jierren is der fierder boere-arbeider bleaun. Earst by Sybrandy (nu fam. Terluin). Mem wie earst help hjir en dêr en letter ek baakster. Dat wie efternei wol aardich, kamen der froulju oan de doar en dan diene wy as bern de doar iepen. Dan woene se efkes allinnich mei ús mem prate. Moasten se fansels efkes fertelle dat se swier wiene. Hiene wy fansels ek neat fan yn de gaten, we wiene doe ek sa ûnnoazel. 

 

Ik haw de basisskoalle yn Eksmoarre trochrûn. We koene alle trije wol goed leare, myn suske wie doe noch lyts, en doe’t Harmen fan skoalle koe, hat Master Kamping mei ús âlden praten en oanjûn dat Harmen trochleare moast. Mar heit en mem woene net Harmen foarlûke op ús en sa barde it net. 

Ik wie sels 12 jier doe’t ik fan de basisskoalle ôf gong. Op woansdei wie myn lêste dei, op tongersdei stie ik mei myn tas, skelk en in pear nije skuon by de pastorij fan ds. Van Kuiken. Ik fertsjinne ien gûne yn de wike. Ik haw dêr trije jier west en haw der in prachtige tiid hân. Letter waard hy beroppen yn Uithuizermeden en woe my graach mei haw. Mar dat gong net troch, heit en mem woene it beslist net. Mar ik haw tige ûnwennich west, ik wie dêr bern oan hûs. Heit sei: der komt wol wer in nije dûmny en dan giest der mar wer oan de slach. Ik wie fansels ek noch mar 15 jier âld. En de nije dûmny kaam ek, ds. Groot. In jonge fint mei in jonge frou. We skeelden net safolle en ik koe it tige goed mei har fine. Se krigen in berntsje en de frou fan dûmny koe net rjucht mear op de trie komme. En sa kaam de suster fan dûmny, in wier frijfaam en letter noch ien fan de frijgeselle susters fan dûmny derby. Ik fûn har ferskriklik. Ik wie 16 jier en bin op it lêst jankend nei hûs ta gongen. Neffens harren wiene de ruften net goed skjin, mar ik wie der wis fan dat ik se skjin ophongen hie. Efternei dy bliken dat it troch de bijen kaam fan in bijenhâlder flakby. Dizze bisten skiten it leafst op myn skjinne wask.

 

Het huis aan de Bolswarderweg, naast Drost.

 

Mar ik hie skjin myn nocht, ik haw in grutte mûle jûn en bin it hûs útrûn. De deis dêrnei moast ik wer werom, want myn skuonnen stiene der noch. Doe’t ik binnen kaam siet de frou fan de dûmny te gûlen. It woe har net oan dat harren skoansusters sa mei my om pakten. Mar ik bin wol fuortbleaun.

 

Nei dûmny koe ik by in húshâlding yn Boalsert komme en wie ik foar it earst útwenjend. Ik wie dêr folle frijer en wenne by de húshâlding oan de Snitserdyk. Dêr haw ik ien jier west. Ik haw doe wer efkes thús west, mar koe fuortdaliks oan de slach by famylje van der Meulen fan de izerwinkel yn Boalsert. (nu sporthuis A.P. van der Feer). Dizze frou hie ek in berntsje krigen en koe ek net op ferhaal komme. Ek dêr haw ik trije jier wenne en ik wie der foaral foar de bern. Ek doe wenne ik wer yn Boalsert. It wiene fantastyske jierren en siet hielendal yn de aktiviteiten fan Boalsert. Koar, tsjerke en kathechese, ik die oeral oan mei. Ik gie ek mei op fakânsje nei Amelân foar 14 dagen. Ik wie der wier in part fan de húshâlding. Nei trije jier wie it dêr ek wer dien, ik wie yntusken 20 jier en bin dêrnei wer nei hûs ta gien.

 

Hendrik koe ik al fan Eksmoarre. Hy wie in broer fan Anna. Anna wie trout mei Eksmoarster Age Westra dy’t yn de Polder wenne. Mem holp der ek wol te bakerjen en dan wie Hendrik der ek wol. Ik haw nea oer in relaasje mei him prakkeseard. Hy wie in boeresoan en ik in dochter fan in boere-arbeider. Ik wie fansels gjin partij. Yn Nijlân waard doe in tsjinstboade frege en Hendrik wenne yn Nylân. No dat lukte my wol. Ik waard dêr yn januari 1940 oannommen. Hendrik siet doe yn tsjinst en hie noch ferkearing mei in frommeske út Lollum. Ik sei doe tsjin Jeltsje, Hendrik syn suster, dat dy ferkearing ek net safolle mear foarstelde. Fuort dêrnei wie it út en ein 1940 krigen wy wat ferkearing.

 

Hendrik is op 15 septimber 1918 berne op Half Hichtum en dat jild ek foar syn fiif oare broers en susters. Hendrik is it fiifde bern fan Pieter en Japke Postma-Visser. Syn âldste sus hjit Anna, dan komt Petronella, Geartsje, Jeltsje, Hendrik sels en de jongste is Harmen. De pleats Half Hichtum stiet der noch. Fuort by it tsjerkhôf yn Boalsert. Syn âlden haw yn de 20-er jierren fry flot de pleats ferkocht en in gruttere pleats kocht ûnder Harns. Mar yn 1930 gongen syn âlden fallyt en alles is doe ferkocht. De húshâlding hat doe ien jier yn Mullum wenne en is dêrnei ferhuze nei Nijlân. Hendrik wenne krekt in jier yn Nylân mei syn âlden doe’t ik as tsjinstboade ek yn Nijlân kaam te  wenjen. Hendrik wie in op en top boer, mar hy wie gjin boeresoan mear en sa sparren wy om te emigrearen. Hendrik hie yn de kop om boer te wurden, dan mar yn it bûtenlân. Omdat boer hjir gjin opsje wie, is hy by de boer oan it wurk gongen, it wie fansels oarloch.

 

Nei trije jier ferkearing binne we yn 1943 trout en yn Witmarsum kaam te wenjen yn in hûs oan de Easthimmerwei ûnder Pankoeken. It wie in prachtige, foaral noch ûnbesoarge tiid. Mar it wie al oarlochstiid en Hendrik siet yn it ferset.

 

Witmarsum hie in ferkearde boargemaster en op it lêst wie it yn Witmarsum net mear fertrout. Hendrik hie dêr in goed kontakt mei dokter Schuiling en dy warskouwe him bytiden krekt op tiid. Dan waard der ’s nachts wer op de rúten kloppe: “Postma fuort, razzia ..”. Hendrik woe ek altyd de klean oer de stoel flakby him haw. Earst hie ik dat noait sa yn de gaten, oant we in ûnderdûker Kees krigen. Ek hy die itselde. Dan makke ik der wol ris in opmerking oer nei Hendrik en dan makke him der wat fan ôf. Pas letter hie ik yn de gaten dat er dan hurd de klean oanstrûpe koe en troch it rút flechte koe. Der siet ek altyd in stok tusken it rút, sadat se der altyd direkt útkomme koene. It is ek wolris bard hear, dan fleachen se beide it lân ien en lei ik allinnich yn hûs. Ik wist ek neat oer wat Hendrik die. Hy prate nearne oer en as se dan wol mei in razzia by ús kamen, koe ik wier neat sizze. Sa hie der ek ris in legerkiste begroeven en ik hie my al skoften ôffrege wêr’t dat ding ynienen wie. De kiste is der noch hieltyd en myn beppesizzer Hendrik (en Marjan Postma) hat no syn tillivyzje derop stean. Neattsjinsteande de soarch en de spanning fan de oarloch, wie it in bliide tiid. We kamen yn Witmarsum in soad by de buorlju, dienen dan in protte spultsjes. Mar der stie altyd ien op wacht. Yn januari 1944 is ûs âldste soan Piet noch yn Witmarsum berne.

 

Mar it waarde hieltyd gefaarliker en sa binne we yn 1944 nei Eksmoarre ferhuze nei it hûs dêr’t no Gerard Brunia wennet op it Leantsje. Ja, yndie wer nei Eksmoarre. Us âlden wennen der fansels noch, mar ik hie likegoed nei Nijlân ta wollen. Hoe dan ek, it waard Eksmoarre. Hessel en Eeuw Bergsma wennen yn it hûs oan it Leantsje en gongen krekt nei de pleats op Brundear. Hendrik koe fuort by Hessel oan it wurk op de pleats en wy koene yn harren hûs op it Leantsje. Ik tocht, no binne wy fan dat fersetswurk ôf en kinne we mei wat minder spanning libje. We wennen der krekt en dêr kamen Jan Mensonides en Fetze Dijkstra by ús lâns mei it fersyk as Hendrik syn fersetswurk yn Eksmoarre troch sette woe. Ik woe it eins net, mar Hendrik fûn it moai wurk en dus haw ik der mei ynstimt, net wittende wat dat letter fan konsekwinsjes haw koe. Wat haw ik dêr letter in spyt fan hân.

Hendrik wie yn dy tiid al net folle mear thús, siet folop yn it ferset. Ik wist dat der him goed rêde koe mei wapens. Hy joech mei oaren ynstrukjes oan fersetsminsken om wapens te brûken. Ik wie yn dy tiid echt wol bang, mar Hendrik en ik sieten dúdlik op ien lijn en werom koenen we net. Yn 1944 wie ek de brânstof oeral hiel krap. Hendrik en ik hiene goed sparre en dêrtroch in soad brânstof yn it hok. Heit en mem wennen doe al op yn it hûs oan de doarpsstrjitte tusken no Drost en Wynalda en hiene ek ûnderdûkers. Flak foar de krystdagen 1944 binne wy by ús âlden ynlutsen mei lytse Piet. Sa koene we moai de brânstof diele en wie ik net safolle allinnich mei Piet. Yn april 1945 is doe ús twadde soan Jan berne. Lokkich hat Hendrik wol by de berte fan Jan west.

 

Op 15 april 1945 hat Hendrik noch belidenis dien yn de tsjerke. Ik koe net mei want it wie tsien dagen nei de berte fan Jan. Ik woe der sa graach hinne, mar it koe wier net en lokkich wie Hendrik ek fluch wer werom. Ik kin my syn belidenstekst noch goed heuge: “Want hun ontfermer zal hun leiden”. Op moandei kaam Hendrik thús en wie hielendal bliid, Eksmoarre wie befrijd. We haw dy dei en jûn grut feest fiert by ús thús, mar ek it hiele doarp. Eltsenien hie de flagge út. Tiisdeimoarns waard der op de rúten kloppe, Hendrik moast de wapens ynleverje. It wapen lei op de balken. Doe hat der syn fersetsoverall wer oanlutsen en is fuortgongen mei de wurden: “Ik bin hjir gau wer”. Wurden dy’t letter tige swier waarden.

 

Ik wit it noch goed, ik siet dy tiisdei yn it rút mei lytse Piet op de skutte. Minsken kamen lâns rinne en seagen my nuver oan. Ik hie al sjoen dat heit de flagge yn helle hie en begreep der neat fan. Werom ynhelje nei it feest fan justerjûn. We wiene dochs befrijd ? Doe kaam al gau dûmny der oan. Hy fertelde dat Hendrik ferwûne wie en dat der op wei wie nei it sikenhûs yn Snits. Ik woe der hinne, mar doe kaam it hege wurd der út. It hoegde net mear, Hendrik wie al ferstoarn. Ik haw allinnich mar tocht, hoe moat it no…. Ik steunde foar in grut part op myn man en no moast ik mei de beide bern allinnich troch. Ik bin dêrnei troch in protte minsken troch de tiid hinne holpen.

 

Ik mocht fan heit en mem by har wenjen bliuwe. Ik bin myn heit en mem noch tige tankber dat ik by harren komme koe, mar it wie net altyd maklik. Ik hie al jierren op my sels wenne en no moast ik my wer oan de húshâlding fan heit en mem oanpasse. Net maklik, mar we haw it mei syn allen rêden. Nei in pear jier woe ik dan ek wol wer op my sels wenje. Der kamen yn januari 1950 nije huzen yn Eksmoarre. Tagelyk kaam ek einliks it militêre pensjoen in bytsje op gong en mei dit alle moannen fêste bedrach fan Stichting 40-45 koe ik nei de nije wente oan de doarpsstrjitte (nu Rients Piersma en Silvia Oppedijk). Fan 1950 oant 2001 haw ik yn dizze wente wenne mei de beide jongens. Ik fûn it hearlik om wer eigen baas te wêze. Fan it pensjoen koe ik doe wat sparje. As de jongens harren heit mist haw. Ja fansels, Piet kin Hendrik net mear heuge en Jan koe dat fansels hielendal net, hy wie krekt berne. En dat fûn ik wol jammer. Piet en Jan wiene wol hiel wiis mei omke Wiebren, de man fan myn suster Aaltsje. En wist, yn Witmarsum hiene we in ûnderdûker yn hûs, dy neamden we Kees, mar dat wie deselde omke Wiebren. Piet koe it oergryslik goed fine mei syn skoanheit en fûn der min of mear syn ferfangende heit yn. Tige wiis bin ik noch mei de foto dêr’t Piet tegearre mei my en Hendrik op stiet. Dat is de ienichtste fan ús trijen. Dêr is gjin foto fan ús fjouweren of mei Hendrik en Jan. Al mei al kin ik wol sizze dat it libben my mylder en hastich selsstannich makke hat.

 

It ferstjerren fan Jan hat my miskien noch wol mear rekke dan it ferstjerren fan Hendrik. Ik wie doe tritich jier jong, hie twa bern en moast fierder. Ik hie net folle tiid om om te sjen. En krekt as haw jo mear rek as je jong binne. Ik wie 80 jier doe’t  Jan, 54 jier âld ferstoarn  yn 2001. Hy hat oan’t ein ta optimistysk west en wat bin ik bliid dat hy noch by it trouen west hat fan syn soan Hendrik en syn frou Marjan. Mar yn dy lêste dagen is de moed my wolris yn de skoan sakke. Ik haw yn dy tiid en nei syn ferstjerren goed yn de put sitten. It is myn soan en in bern ferlieze docht mear sear dan jo man ferlieze.

 

Fierder fyn ik dat ik net kleie mei. Us Pieter is trout mei Geertsje en hat trije bern krigen: Hendrik, Annet en Gerbrich. Se binne alle trije trout. Jan is trout mei Fokje en hat, wol bekend by jim, ek trije bern krigen: Hendrik, Goikje en Gerbrich. Ik haw it ek tige goed troffen mei myn beide skoandochters Geertsje en Fokje. De bern fan Jan en Fokje binne ek alle trije trout en wyls haw ik al 13 oerbeppesizzers krigen. Ik kom hjir yntiid neat te koart. Ik haw hjir yn Makkum in goede fersoarging en haw it tige goed nei it sin.

 

Aan het einde van ons gesprek laat mevrouw Postma ons nog een mooie tekst lezen die ze zelf heeft geschreven en die wat mij betreft in een paar zinnen krachtig haar leven weergeeft. Ik vind het prachtig geschreven en wil het de lezers na dit indrukwekkende verhaal niet onthouden:

 

Myn libbenswei

Wie sa foar en nei

Net maklik, Hear

Mar ik spile it klear

Ik koe fleurich bliuwe

Want myn libbensgrûn

Hear, haw ik by Jo fûn.       

 

Mevrouw Postma-Breemer, namens Doarpsnijs, bedankt voor deze middag. U heeft ons met dit gesprek een kort kijkje gegund in uw indrukwekkende  leven. Bedankt voor uw openhartigheid en we hopen dat u de komende tijd in een goede gezondheid nog veel kunt genieten van de bern, lytsbern en de oerbeppesizzers.

 

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s: Mevr. Postma-Breemer


Út de kranten


Werk passie Klaske Ypma-Prins

Bestuurslid CBO Wûnseradiel actief betrokken bij basisonderwijs

 

SNEEK- Vanaf 1997 is Klaske Ypma-Prins als bestuurslid van CBO Wûnseradiel actief en met veel plezier betrokken bij het basisonderwijs. Na 10 jaar als verpleegkundige in het Antonius Ziekenhuis, werkt zij sinds vorig jaar als psycholoog en regiomanager voor Shared Ambition.

 

Waar en wanneer bent u geboren?

Ik ben ik Sneek geboren op 13 maart 1962.

Wat is uw huidige functie?

Ik werk als psycholoog/consultant voor Shared Ambition. Dit is een landelijke organisatie die zich richt op werk en vitaliteit en het terugdringen van ziekteverzuim. We hanteren een geïntegreerde aanpak op het gebied van psychische gezondheid. Het wekrk bestaat uit individuele begeleiding van mensen met klachten van psychische aard, zoals overwerktheid, overspannenheid, angst-en spanningsklachten, het omgaan met belasting en verwerking van ingrijpende gebeurtenissen. Wanneer mensen vastlopen bieden we ondersteuning in het zoeken van een oplossing en het creëren van toekomstperspectief. De begeleidingstrajecten kunnen snel na aanmelding worden ingezet. De trajecten zijn intensief en hebben een doorlooptijd van 5 tot 6 weken.

Verliefd, verloofd of getrouwd. Kinderen?

Al 23 jaar getrouwd met Pieter, we hebben samen 2 dochters en 1 zoon.

Uw grootste passie/hobby?

Mijn werk is mijn passie. Daarnaast mag ik graag buiten dingen doen: tuinieren, wandelen en fietsen.

Waarvoor mogen ze u midden in de nacht wakker maken?

Liever niet.

Uw grootste ergernis?

Ik erger me niet zo snel, maar bumperkleven en haastige mensen in het verkeer vormen wel een bron van ergernis.

Laatst gekochte cd?

Ik koop nooit cd’s.

Laatst gelezen boek?

Uw favoriete vakantieland?

Ja het is vlakbij, maar toch nog steeds Terschelling.

Wat mist u in uw woonplaats?

Ik ben tevreden, het is goed wonen in Exmorra. Ik geniet alle dagen van de ruimte en het weidse uitzicht.

Met wie zou u graag eens een dag willen ruilen?

Geen idee.

Welke droom wilt u nog realiseren?

Met bevlogenheid en passie kunnen blijven werken. Waarbij ik graag afsluit met mijn motto: ‘Ga ervoor en doe wat je doen moet! En geniet van de dingen die je doet, want je slaagt pas als je geniet!’

 


OV NIEUWS:

 

De OV heeft drie nieuwe bestuurleden André Abma,

Jelle Elgersma, Rinse v/d Steeg het bestuur is nu weer compleet.



Witmarsumster Joke Pas (oud-Exmorster) in het nieuws met de overhandiging van haar nieuwste gedichtenbundel ‘Gevangen onder het glazuur’ aan burgemeester Theunis Piersma.



In het zonnetje

 

Deze maand een nieuwe rubriek. Deze nieuwe rubriek gaat als volgt: u heeft vast iemand die belangeloos iets voor u doet en u wilt degene weleens bedanken. Dat kan nu in het Doarpsnijs middels deze rubriek. Door uw verhaal te vertellen zetten wij degene In het zonnetje.

 

Deze maand is mevr. van der  Zee de eerste die van deze rubriek gerbuik maakt. Lees haar verhaal en als u volgende maand iemand wilt bedanken, bericht het ons en wij zetten uw verhaal in het zonnetje.

 

Het is nu al 35 jaar geleden dat Anneke Kuperus bij mij over de vloer komt. En vanaf die tijd komt ze elke zaterdagochtend om mijn haar te krullen. Is ze verhinderdt dan belt ze: “Ik kom nu hoor, zaterdag kan ik niet”.  Anneke,  ik vind dit geweldig en zet je bij deze in het zonnetje.

 

Bedankt,

Klaske van der Zee.


Troch Eksmoarre en Allingawier


Diabetescollecte.

 

Dit jaar was week 44  de collecteweek van de Diabetes vereniging. Ook dit jaar was de opbrengst weer enorm.

In Exmorra en Allingawier werd zelfs meer dan 300,00 opgehaald. Driehonderdtien euro.

Met uw geld kunnen verschillende onderzoeken gefinancieerd worden.

Alle gevers bedankt!

De collectanten: Ria, Irma, Ingrid en Fokeline

 


 

Visbroers Twijnstra

 

Het was een leuk visseizoen deze zomer voor Jetze Jan en Robert Hendrik Twijnstra.  Er werden heel wat  vissen gevangen in allerlei  verschillende soorten en maten.

In de zomervakantie ving Jetze Jan in Scharnegoutum een snoek van 61,5 cm.

Robert Hendrik ving in de zomervakantie zijn grootste snoek in Schraard, deze was maar liefst 91,5 cm.

Gelukkig waren de broers samen aan het vissen, zodat Jetze Jan kon helpen.

De moe gestreden  reus werd met het net voorzichtig op de wal gehaald. 

Daarna werd hij met zorg weer terug gezet. De foto's spreken voor zich.


St. Maarten in Allingawier,

 

Er werd zelfs bij de koeien in de stal van Siebe en Hotske Reitsma gezongen. Na afloop nog met elkaar koffie en warme chocolade melk gedronken.

Het was weer gezellig, gulle gevers in Allingawier, bedankt!!


Juf Wietske al 20 jaar peuterjuf!!

Juf Wietske al 20 jier foar de pjutten yn't spier

wêr bliuwt de tiid!!!

 

Nog altijd iedere donderdagmorgen staat juf Wietske voor de peuters klaar.

GEWELDIG!!!!!!

Bedankt namens de peuters en het bestuur voor je inzet de afgelopen 20 jaar.


Opbrengst verkoop vrouwenvereniging “It Fûnemint”

 

Allereerst onze hartelijke dank voor de inbreng van zoveel spullen voor de verkoop. Ook de sponsor van de loten en allen die loten hebben gekocht willen we bedanken.

We kunnen terugzien op een geslaagde middag. Mede door u allen heeft de verkoop het mooie bedrag opgebracht van € 2745,07. Dit bedrag hopen we goed te besteden aan de kerk, de zending, een goed doel en voor de eigen vereniging.                    

                     Namens het bestuur,  Anke Postma

 


HomeOpbrengst Unie-collecte,

De unie-collecte heeft het mooie bedrag opgebracht van € 385,78.

Hartelijk dank hiervoor,

Namens Mr/Schoolcommissie  van de Oerdracht

 

 


ROMMELMARKT

De rommelmarkt van 6 okt jl. heeft netto € 1.500,00 opgebracht en is bestemd voor het onderhoud van het dorpshuis 't Honk. Dit mooie bedrag hebben we te danken aan alle vrijwilligers die deze dag hebben meegeholpen. En alle sponsors die weer prachtige prijzen beschikbaar hebben gesteld en natuurlijk ook uw belangstelling, we kunnen terug zien op een geslaagde dag.

De uitslag van de verloting:

De Hoofdprijs een weekend op minicamping Feenstra werd gewonnen door Klaske Overwijk uit Harderwijk.


1 e prijs Stofzuiger                Rinske Koopmans
2 e prijs Gourmetstel             Mevr.S.Slump - v/d Wal
3 e prijs Fonduestel               Wietske Yntema
4 e prijs Haardroger              Harm Kooistra
5 e prijs Strijkijzer                  Nyncke Abma
6 e prijs Glaswerk Quakeltje  Gerda Strikwerda
7 e prijs Kaarsenstander        Ronald v/d Werf
8 e prijs Speelgoedvliegtuig   Mevr. F.Reitsma-Oord en nog 25 andere prijzen.

Kaart met gele vakjes:

1 e prijs Otty Steigenga
2 e prijs Mary Spijksma
3 e prijs Johan van Abbema
4 e prijs Johannes Bergsma
5 e prijs Wietske Yntema

De levensmiddelenmand is gewonnen door Anke Postma. De prijs van de mand was € 9.58. Anke had € 9,50 ingevuld en was er het dichtste bij.

Het gewicht van de rollade was 2.162 kg. Trienke Feenstra en zoon Gerrit hadden allebeide 2.150 kg geraden en dus ging de rollade naar de familie Feenstra.

De prijzen werden beschikbaar gesteld door:

Installatiebedrijf Joh.van den Berg,

Klussenbedrijf A.Y.Strikwerda
Glasblazerij ’t Quakeltje,

Autobedrijf Tolsma,

Bouwbedrijf Abma
De Cirkel fam Drost,

Beppe's hokje fam Salverda,

Antiekwinkel fam Peelen
Gebr.de Boer Makkum,

Arto Graph G.J.Gerritsen,

Poiesz Supermarkt
Smederij Brunia,

Minicamping fam Feenstra,

Hieltje en Anneke de Boer
Harm en Foppy Kooistra,
Alle sponsors Hartelijk bedankt !!         

Het Stichtingsbestuur 't Honk.


Jo sille it mar beleve!!


Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

Bêste Freerk,

 

Do mei dyn moaie ideeën. Wolst do nea wer tsjin Lieske sizze dat sy ek nei Jan ‘Boer siket wiif’ skriuwe kin. Sûnder my yn te ljochtsen hat se yndie skreaun. Se hat in hiele snein drok oan it typen west op har Scheidegger typmasine. Ja, sei se, ik moat it jierferslach fan de frouljusferieniging klear haw en it klopt fan gjin kant, moast my hjoed mar efkes gewurde litte. Pas doe ik oan it ein fan de dei al de proppen papier dy’t om har hinne leine opromme en der troch ûngelok ien fan lies, skrok ik my in ûngelok. Myn Lieske wie fan plan om Allingawierster te wurden, it moat net mâler. Sjochst it al foar dy ? Jan iepent de brief thús oan de tafel en begjint te lêzen: Lieve Jan, ik word al helemaal week van binnen als jij iedere zondag met het ponkje langs me heen loopt. Kies mij maar uit en het komt allemaal goed. Kusjes, Lieske.

Ik moast har efkes by sinnen bringe. It koalehok hat, no de bêrn út hûs binne, dochs noch in funksje en doe begreep se wol dat se alhiel fout siet. Yntusken hie Jan har fansels wol útsocht en moast ik myn konneksjes yn glamourworld oansprekke om har út de ûtstjoering te hâlden. Lokkich slagge dat krekt op tiid en koe it filmjen sûnder myn Lieske begjinne.

 

Hast it yndie goed hears, it filmjen by Jan ‘Boer siket wiif’is al begûn. Dat betsjut dat Jan in rûnte fierder is. Hendrik, ik warskôgje dy, dit nijs mei de wrâld noch net yn. It is en bliuwt in publyk geheim dat Jan yn desimber wer op de tillivyzje komt. It  bleaun ek tige geheim oant 11 novimber lêstlyn. Want hoe dom kin jo wêze om op 11 novimber om in oer as seis filmjen te gean. Dat betsjut dat jo in protte bern mei lytse ljochjes en grutte tassen ferwachtsje kinne. En sa barde it ek. Dêr stiene âlve Allingawierster bern foar de doar, mar foardat de doar iepen wie, kaam der fanút de skuorre in man oan fleanen mei in sek snobberij. Gau meinimme en fuortwêze, en gjin gesjong, dat soe it filmjen steure.

Alve lytse bêrn en ien grut bêrn, Sybren Mulder, hiene fansels fuort yn de gaten dat se ôfpoeiere waarden. En sa sinde grut bêrn Mulder op wraak en skille mei syn keppel lytse bêrn by buorman Terpstra oan. It ferhaal giet dat se fiif ferskes efter elkoar oan songen haw en sa oergryslik lûd dat de filmploech de opnimmens mar staakt hawwe. Dêr wie gjin sinnich gesprek mear te hâlden. En sa hie Jan wat út te lizzen oan Yvon. Want hja, dan binne Allingawiersters ek krekt wer wat oars dan Eksmoarsters.

 

En oer ‘oars’ en Allingawiersters sprutsen. Hast it al heard. Siebe Houk hat syn wenning te keap en dêrfoar in ‘te koop-boerd’ yn ‘e tún setten op Euromast hichte. En krekt dat stikje tún, dêr giet it om. Syn oer-buorman âlde Yde hat nammentlik belangstelling foar de tún en net foar it hûs. Hy hat de tún hurd nedich om syn grut tal besikers fan syn privee-galery

in privee-parkearplak biede te kinnen. Sa wol der dus de tún fan Siebe en Hotske ombouwe nei parkearplakken mei bosk. Kinst it noch folgje Hendrik, de âld man wurdt wier âld, docht my tinken. Ik tink dat wy op ien snein mear famyljeoanrin haw dan âlde Yde syn hiele libben oan galerybesikers. Mar klear, it sil wol barre. Jild is macht.

 

En dan noch ien ding. Hast ek sin om dy oan te sluten by de hekkelploech ? Moast wol in feart efterhûs haw dy’t oan it lân fan boer Wietze grinzet. En as jo dy haw, dan heare jo by in selekt geselskip dat in rekken krijt foar eltse meter dy’t de jong boer foar jo hekkelt. Sa moast leanbedriuw van der Meer de oangeande sleat hekkelje en hie de man fan it leanbedriuw in briefke by him hokker hiem wol hekkele moast wurde en hokker net. By it fjirde hûs wie de bêste man de tel kwyt en moast der efkes oer de feart hinne freegje oan de bewenner as der dy fjouwer meter no oerslaan koe as net. Is it net om dy slap te laitsjen. It is wat mei ûs boeren.

 

No ja, mar gjin drokte der mear om. Ik bin my alfêst oan it tariden op it Sinterklazefeest.

 

Groetnis oan Trees en oant skriuwens,

dyn maat, Hindrik 


Fan alles wat


iisferiening  iis-kâld

De jaarvergadering wordt gehouden op 12 december in de kaatskantine. Alle leden zijn van harte welkom. De contributie wordt in de maanden december en januari opgehaald de contributie bedraagt €5 euro per gezin. Leg het al vast klaar.

 

 

Alvast bedankt, namens het bestuur iisferiening  iis-kâld

 


Het volgende verhaal komt van dhr. Hoekstra uit Oldemarkt.

Hij is inmiddels 91 jaar oud en is geboren in Bakhuizen. Vroeger gaf hij orgelles en was dirigent. Hij kwam jaren geleden, op z'n brommertje, ook eens naar Exmorra. Toen hij met pensioen ging is hij gaan schrijven over zijn jeugd. Inmiddels heeft hij vele boeken geschreven. Dit verhaal komt uit één van zijn boeken. De heer Hoekstra heeft zijn toestemming gegeven om het verhaal in Doarpsnijs te plaatsen.

 

De Kloklieder

De foarsitter fan it Ferwaldster koar sei op in repetysje: “’t Wie wol es aerdich as wy hjir en der in konsert joegen. Wy hawwe nou in knap programma en it jeugdkoar kin dan ek meidwaen.”

De leden wienen it wol mei him iens, mar wer soenen wy hinne?

Doe wie der in lid dy sei: “Se wolle wol graech es dat wy sjonge yn Eksmoarre.”

Der soe nei ynformearre wurde. En jawol in wike letter wie it al foarinoar. Wy soenen nei Eksmoarre. ’t Wie yn’e hjerst op in reinachtige joun, doe’ t wêze soe.

Ik ried der hinnen en kaem oan om healwei achten. ’t Soe om kertier foar achten begjinne. By de doar stienen al sa’n fyftsjin minsken yn’e rein. Ik sei: “Hwat nou?” “De doar is ticht,” sei d’r ien, “en ik sjoch de koster ek net.”

In man dy’t er krekt oan kaem loekte es goed oan’e doar en der gyng der iepen. Doe wie der noch gjin ljocht. Ik draeide in knopke om, mar noch gjin ljocht, doe noch ien en ja hjer, ljocht yn’ e tsjerke. De klok begoun ek te lieden. Ik tocht dat it acht ûre wie en sei: “Dizze klok giet wol foar.” Der fleach de koster nei my ta en sei: “Man, jo ha de hiele buert yn unrest.” Ik sei: “Hoe kin dat nou, ik bin hjir noch mar krekt,” (ik hie niks yn’ e gaten).

“Jo hawwe de elektryske klok oansetten en de minsken steane yn de doar of rinne op’e dyk. Se steane by my op’e rúten te slaen en roppe: “hwat is der, hwat is der, de klok lied.”

Ik hie in forkeard knopke omdraeid. Heit soe wol sizze: “Jan hat altiten fan dy smelle ûngelokken.”


30 jaar Spintol geschiedenis (vervolg)

 

1990:  

Op 28 april gaan de Spintoldeuren weer open. Dit seizoen starten wij met een grote klus namelijk het vernieuwen va het in slechte staat verkerende dak. Door aannemer Abma is een begroting opgegeven, dit bedrag is een behoorlijke aanslag op het banksaldo. Verder worden er in het poppenhuis mannenpoppen gemaakt of vermaakt van vrouw tot man. “Ja, het kan allemaal.” Dit seizoen wordt Anneke Heinsma – van der Zee het nieuwe bestuurslid. In een brief vermelden de clubs geen gebruik meer van de Spintol te maken. Zij hebben zelf onderdak gevonden in de hervormde consistorie. Jetske heeft een nieuwe geldbak nodig omdat het winkelbakje versleten is ( dus we draaien prima). Een goed seizoen met vele leuke reacties, dat is toch altijd nog de beste reclame.

 

1991:

27 april opent Dhr. Sietse van Seijen, toen voorzitter van dorpsbelang, de Spintol. Er is een tegelterras aangelegd met tegels van Jan Feenstra. Gerard v.d. Hel zorgt weer voor het goede aanzien vanbuiten, wat een verfje al niet kan doen! Verder wordt er een nieuwsbrief opgesteld door ’t Fries landbouw museum, dorpsbelang, ’t Honk, museum Ald Faers Erf en de Kerk en er worden ook reclameborden geplaatst aan het begin van Exmorra vanaf Bolsward en Allingawier. Dit werd gedaan en bekostigd door dorpsbelang. Na 14 jaar zegt Tine Nieuwenhout het bestuur vaarwel, zij wordt opgevolgd door Renske Koopmans. Het was een goed, gezellig verkoopseizoen. Er zijn maar liefst 274 foto’s van het poppenhuis verkocht. Dit trekt veel aandacht en wij krijgen hier veel complimenten voor. Leuk is dat, dat geeft steeds veel enthousiasme. Ook stonden wij in het tijdschrift: Poppenhuizen met Trienke Feenstra op de foto. Dit heeft veel telefoontjes en bezoekjes opgeleverd. In de winter wordt er gewerkt aan de poppenhuizen er wordt onder de kroeg een wijnkelder aangelegd en onder het deftige huis komt een souterrain.

 

1992:

De Spintol bestaat 15 jaar. Vol energie en nieuwe plannen start het nieuwe seizoen. Het poppenhuis is uitgebreid enaan de zijkant van de Spintol naast de ingang is een glazen vitrine gemaakt door Willem Nieuwenhout, Gerard v.d. Helen de voorzitter Douwe v.d. Zee daarin staan twee draaiende fietsen gemaakt door dhr. Roosjes. Dit wordt de blikvanger van dit seizoen. Voor de Spintol komt een grote draaibare spintol geverfd in opvallende kleuren gemaakt door de handige spintolmannen Willem en Gerard. Vrijdag 1 mei opent burgemeester Abma de Spintol. Veel leden en genodigden waren hier aanwezig. Mevr. Siemensma onthult de vitrine en een ieder geeft een slinger aan de draaibare spintol. Op 2 mei is er open dag. Er zijn weer leuke nieuwe artikelen ingebracht. Het is weer een goed bezocht seizoen en er is weer veel verkocht.

 

1993:

Voor dat de Spintol open gaat is alles geverfd en is er een nieuwe houten vloer gelegd, het ziet er veelbelovend uit. Dhr. Vrolijk z’n zelfgemaakte boten komen dit seizoen in de vitrine. Dit is een groot succes. Veel mannelijke bezoekers hadden hier interesse voor. Er was dit jaar een man die dacht even op de draaibare spintol te gaan zitten. Hij zakte er door, de kosten voor het herstel waren fl. 12,-. Het was zo’n aardige man dat we het maar bij z’n schrik laten. Mevr. Siemensma bedankt voor haar lidmaatschap. Dat was jammer ze is al lid vanaf het eerste uur. Met algemene stemmen wordt ze nu erelid. Verder verloopt het seizoen als een trein. Met weinig problemen, er was een goede inzet het is toch altijd weer de kunst zo’n winkeltje te laten draaien op vrijwilligers. Uniek dat het zo kan.

1994:

Dit seizoen is er weinig onderhouds werk gedaan, alles onder controle. Er is een nieuwe kast gekocht om meer spullen beter te etaleren. Ook de nieuwe etalage op wielen is een ware aanwinst dit jaar gaan de boten van dhr. Vrolijk weer in de vitrine wegens groot succes. De dorpsstraat wordt deze zomer opnieuw bestraat en het is een warme zomer toch loopt het seizoen prima ondanks de straat hindernissen. Ook blijven wij zoeken naar nieuwe leden met nieuwe hobby’s. 30 september is het weer de laatste spintoldag. Daarna hebben we voor het eerst een winterprogramma. Met 6 knutselavonden voor de leden. Zo leren we elkaar wat beter kennen. Dit is een groot succes.

 

1995:

Dit seizoen beginnen we de voorjaarsvergadering in de sportkantine. Vanwege brand in dorpshuis ’t Honk. Hier en daar een winterse kwast, de markies krijgt een nieuwe doek, een nieuw kozijntje in de wc en nieuwe vlaggen, zo beginnen wij het spintolseizoen. Op 29 april opent Jetske v. Abbema deze keer de spintol i.v.m. ziekte van de voorzitter D. v.d. Zee. De boten van dhr. Vrolijk staan voor het derde seizoen weer in de vitrine. Dit is tevens het laatste seizoen, volgende keer zullen we naar iets anders zoeken. Er zijn weer veel leuke verschillende dingen ingebracht en verkocht. Wel word er gezocht naar nieuwe actief meelevende leden. Want het ledental loop achteruit met minder leden is er heel wat werk verzet maar met een zeer goed resultaat.

 

Volgende keer verder…….                                  Tine Piersma 

 


 

Via het mail adres van doarpsnijs kregen we een email uit Canada. Dit was nog een reactie op de foto 1,2,3….. van Willem en Sytze Feenstra. Hoewel de foto al geraden is vonden wij het leuk om dit bericht in DN te plaatsen:

 

Greetings from Canada,

 

While visiting my mother (Lys Reitsma-Bouma) she showed me the picture of the two brothers in your paper and told me that the one on the left was my uncle Willem Feenstra and the other on the right was his brother Sietze. We thought it would be fun to reply.

                                               Regards,

                                               Joanne Huizinga-Reitsma

 

p.s: Say hello to beppe Nora, to my aunts and uncles and to all my cousins! Tot ziens!


Kerstmenu

2007

Huis gerookte gans en eend met een romige paté preiselberen compôte

***

Krachtige wildbouillon met rode port

***

Gestoomde zalmtournedos in een saus van zeekreeftjes

***

Vleestrio van kalkoen, runder biefstukje en varkenshaas met aardappel en groente garnituur

***

Gemarineerde vruchten met sorbet ijs

€ 23,50 p.p.

 

25 december

Alleen op reservering

Aanvang v.a.18.00 uur

Beide kerstdagen luxe afhaal salades verkrijgbaar!!

Tel:0515-573240

 


Sportnijs


Robert Hendrik Twijnstra behaalt 3e prijs bij zeilwedstrijd

 

Watersportvereniging Heeg organiseerde eind september een zeilwedstrijd voor optimisten. Dit is een klein 1 persoons zeilbootje. Van de watersportvereniging Makkum deden 5 jeugdleden mee en zeilden op het Heegemermeer met nog 51 andere jeugdige zeilers. Na 3 wedstrijdrondes eindigden WVM-leden Jouke Vlasblom als 2e en Robert Hendrik Twijnstra als 3e.

Een goede prestatie voor de Watersportvereniging Makkum en tevens een goede afsluiting van het zeilseizoen.    


KAATSNIEUWS

 

Op donderdag 27 december a.s. staat de jaarlijkse Oudjaars-partij, beter bekend onder de naam “Oliebollen-partij”, op het programma van KV Exmorra. Een ledenwedstrijd voor senioren heren en dames/jongens en meisjes in de sporthal te Makkum die begint om 19.30 uur.

Opgave bij Agnes Drost vóór maandag 24 december a.s. 20.00 uur.

De “Anske Lootsma-wisselbeker” voor de meest succesvolle jeugdkaatser van dit seizoen is gewonnen door Jehannes Jouke Gietema. Jehannes behaalde 23 punten en wel 12 bij de KNKB-wedstrijden d.e.l., 6 punten bij het KNKB-muurkaatsen, 3 punten bij het zaalkaatskampioenschap voor basisscholen in de gemeente Wûnseradiel en 2 punten bij onze eigen ledenwedstrijden. Na hem kwamen Douwina Zuidema met 20 punten, Mariëlle Scheltinga met 16 punten, Klaas Anne Terluin en Wilma Ypma met 11 punten, Hilde Koopmans, Sytse de Witte en Douwe van der Zee met 10 punten, Sophie Postma met 9 punten en Lisanne Burghgraef en Albert Feenstra met 8 punten.


Op zaterdag 12 januari 2008 is er een federatie-wedstrijd in de sporthal te Makkum voor zowel senioren als jeugd. Het aanvangstijdstip is 10.00 uur.


De wintertraining voor de jeugd in de sporthal te Bolsward begint op zaterdagmorgen 19 januari 2008. De training op de woensdagmiddag voor de betere kaatsers begint op 30 januari 2008.


De eeuwige ranglijst van de familiepartij is weer eens bijgewerkt en laat de volgende stand zien:

 1. familie Buma          31 punten      2. familie Brunia            25 punten

 3. familie van ’t Zet    17 punten    4. familie van der Veen  14 punten

 5. familie de Boer       13 punten     6. familie Leijenaar        11 punten

 7. familie Ypma            9 punten         familie Yska                   9 punten

 9. familie Steigenga     7 punten   10. familie Kuperus            6 punten


De ledenwedstrijd voor de jeugd in de sporthal te Makkum is op zaterdag 26 januari 2008 om 13.00 uur.

 


Crisis bij Exmorster Biljarters in de dorpencompetitie

 

Op vrijdagavond 9 november speelden de toppers van Biljartvereniging Exmorra hun tweede  wedstrijd in de dorpen biljartcompetitie. Na het gelijkspel van vorige maand moest er wel wat gebeuren. De tegenstanders van deze keer waren de biljarters van Hichtum. Maar de toppers hadden het mentaal nog niet voor elkaar en verloren zelfs hun tweede wedstrijd. Volgens secretaris Rudolf Terenstra het eerste verlies in jaren. De oorzaak is tot op heden nog niet bekend, binnen het bestuur wordt inmiddels gesproken over het aantrekken van een mental coach. Hopelijk is het dieptepunt bereikt en kunnen we volgende maand een overwinning vermelden.

 

De uitslagen:

Marco Lemstra           0          Sjaak                            2

Gerben Koopmans      1          Jan                                1

Pieter Feenstra           0          Jelle                             2

Ruurd Teerenstra       0          Michel                          2

Eelke Brunia                2          Teake                            0

Jeroen Feenstra          0          Rinnert                         2

Arno Tolsma                2          Johannes                      0

Jentsje Wynalda          0          Jurjen                           2

-                                                                                           -

                                      5                                             11

 


*** NIEUWS VAN DE STOOTSTERS *** NIEUWS VAN DE STOOTSTERS *** NIEUWS VAN DE STOOTSTERS ***

 

Op zaterdag 26 januari 2008 organiseren de stootsters weer het pearkebiljarten.

Voor leden en niet leden. Inleg € 5,- per paar.

Opgave tot 18 januari, in ’t Honk of bij

 

Klaasje: 574787

Angela:  581661

Petra:   574513


Kerken


De basisschool viert dit jaar net als vorig jaar kerst in de kerk. En wel op donderdag 20 december om half 8. Iedereen is van harte welkom.

 

 


Kerstviering van de vrouwenvereniging “It Fûnemint”

 

Bij deze nodigen wij u allen van harte uit tot het bijwonen van de kerstviering van de vrouwenvereniging “It Fûnemint”. De viering wordt gehouden op woensdag 19 december 2007 om 19:45 uur in ’t Honk te Exmorra.

Thema voor de liturgie is: “En de engel sprak……”. Graag een liedboek meenemen. Een ieder is van harte welkom.

Namens het bestuur,  Anke Postma

 


 

Kinderkerk

Wij gaan al weer op weg naar de adventstijd. Advent begint op de vierde zondag voor Kerst en wel op 2 december. Het betekent: komst. In die weken bereiden wij ons voor op het feest van de geboorte van Jezus.

In deze advents- en kerstperiode gaan we op zoek naar sporen van licht aan de hand van een spoorzoeker. Elke adventszondag zal het licht sterker gaan schijnen. Steeds duidelijker zullen we gaan zien dat de hoop nooit opgegeven hoeft te worden en dat het heil naar ons toekomt. Soms kun je het al even zien…..

Met jullie gaan wij zoeken naar de sporen daarvan. Het lijkt weer een erg leuk project te worden. Wij zien er naar uit om deze adventstijd en kerst met jullie mee te maken.

Voor de adventstijd krijgen jullie via school nog een uitnodiging en een leuke verrassing van ons!!

 

Tot ziens, de Kinderkerkleiding


Een, twee, drie raad maar van wie



Wie herkent dit gezin op de foto ? We nemen alleen genoegen met alle vier de juiste namen van deze kinderen . Het gaat om drie broertjes en één zusje.

 

Gooi uw oplossing in de bus bij Dorpsstraat 21 of stuur het naar ons e-mail adres doarpsnijs@yahoo.com en maak kans op een leuke prijs! Het goede antwoord en de winnaar/winnares worden bekend gemaakt in één van de volgende nummers van DN.


1,2,3 vorige maand nog niet geraden

Op de foto van vorige maand kwam geen  reactie binnen en dat gebeurt niet vaak. Daarom een tipje van de sluier. Het meisje in de sneeuw woont in onze dorpen, haar zoon woont in Exmorra, haar dochter niet. Het meisje is bijna een jaar geleden verhuisd naar een woning hogerop.


Winnaar 1,2,3 nummer september

Na een tweede oproep werd de foto uit het nummer van september geraden door Anke Postma. Zij had haar zuster natuurlijk wel herkend, maar reageerde pas na een maand. Het waren dan ook Griet de Boer-Bartsma en dochter Sjoukje.

 


Ut it laadsje


December 1989

 

Sneon 2 desimber: Vanmiddag weer drie vreemdelingen in het Honk, maar… goed volk: Sinterklaas (zeg maar Klaas) en twee zwarte Pieten..

 

Freed 8 desimber: En de boeren mochten nu al een week lang gieren. Zo is de zondag weer de wasdag! Stel je voor dat je blouse naar gier ruikt!

 

Freed 15 desimber: Deze week bestaat Club ’77 12 jaar, onze kulturele stichting bereidt zich voor op het koperen feest in 1990.

 

Zondag 16 desimber: Feestje van de brandweer in Wûnseradiel in Makkum wordt wreed verstoord door brand in Exmorra. Pas onderscheiden brandweermannen spoedden zich naar de brand bij Ettema aan de Bolswarderweg waar ruim 3000 eendekuikentjes in de vlammen omkomen. Een hok wordt een ruïne. Reinder Jan Postma ontdekte de brand en wijst bluswater aan.

 

Freed 22 desimber: De familie Simons verliet na ruim tien jaar Exmorra ons dorp. Ze gaan van pensioen genieten in Hoorn aan de overkant van het IJsselmeer. Bram Twijnstra en Tineke Hofstra gaan nu bezig in het huis naast de pastorie.

 

Moandei 25 desimber:  Eerste kerstdag. Je ziet de paus op t.v. en je hoort koningin Beatrix met ware woorden die hard klinken op deze feestdag.


Weerstation Schettens


                                       2007             Normaal             Record
Temperatuur (°C):                  
    ('71-'00)            (sinds'69)
gemidd. Maximum   11.5                8.5       
gemidd. Etmaal     
9.2                6.2

gemidd. Minimum        6.8                 0.8
hoogste(+ datum)       16.2 (25)                              16.8(2005)
laagste (+datum)         3.2 (2)                                - 9.8(1993)
aantalvorstdagen         0                   4.7                16  (´85/´93)
aantal ijsdagen              0                   0.4                 6  (1993)

   

Een vorstdag is een etmaal met een laagste temperatuur onder nul; bij een ijsdag blijft de temperatuur het hele etmaal onder het vriespunt.


Neerslag (mm)
Totaal                          74.1              84.4              152.7 (1977)
Hoogste etmaalsom  10.3 (23)                             29.8 (1983)
Dagen sneeuw             0                   2.2               11   (1985)
Dagen hagel                2                  3.1                12   (1973)

Dagen onweer            40                 1.2                 4   (´69/´72
 
In het noorden van ons land is november sinds minstens 1900 niet zo warm geweest.
Tot nu toe stond het record op een etmaalgemiddelde van 9.0 C in 1994. Een bijna constante zuidelijke stroming voerde voortdurend zachte lucht aan. Het kwam dan ook nergens tot vorst en zowel op de 16e als op de 25e werden recordhoge temperaturen gemeten voor de tijd van het jaar.
Net als vorige jaar week de neerslag in november niet veel af van normaal.
De droogste slachtmaand uit de reeks blijft die van 1989 met 30 mm. De herfst (september/oktober/november) was veruit de warmste in minstens 300 jaar met een gemiddelde van 13.6C.

Dat is anderhalve graad warmer dan het oude record......van vorig jaar. Verbijsterend.