Soarch en Blydskip

Bedankt!

Langs deze weg willen we een ieder bedanken voor de cadeaus en andere attenties maar vooral de aanwezigheid op ons 20jarig huwelijksfeest. BEDANKT!
Tevens wensen we ieder een gelukkig 2008!!

Hartelijke groet Fam. A. Bruinsma

Verhuisbericht:

 Per 01-12-2007 zijn wij verhuisd naar:

Kerkstraat 21

8749 GX Pingjum

Riekje Lycklama à Nijeholt & Jan Stam

Betankje!

Tige tank foar alle kaarten, slûfkes, kado’s en alle belangstelling

yn hokker foarm dan ek, dy’t wij krigen ha mei ûs 40 jierrige

troudei fan 20 oktober j.l.

It wie geweldich!

Ek winskje wij jimme in goed, lokkich en sûn 2008 ta.

Mei in groetnis fan Sjouke en Griet de Boer

H. Postmastrjitte 4

8759 LV Eksmoarre.

"Hallo dorpsgenoten,

Dat de tijd voorbij vliegt blijkt wel uit het feit dat Lieke nu al weer vier maanden is. Wij willen jullie graag bedanken voor de felicitaties, kaarten en cadeaus die wij hebben gekregen.

Ook willen wij  jullie een gelukkig 2008 toewensen.

Groetjes van Durk, Gerda en Lieke Ettema"

Tineke Twijnstra wordt eindelijk volwassen zie foto!!

Nieuwjaars wensen

Alle doarpsgenoaten fan Exmoarre en Allingawier,

In fredefol 2008 tawinske!

Redactie Doarpsnijs

Mei yn de krystdagen de geselligheid de oerhân ha.

Ek winskje wy jimme in fredefol 2008 ta.

Tige tank foar alles wat wy lêze mochten en de weardefolle ynfo berjochten.

                        Groeten fan Klaas & Attie Wiersma

Nieuwjaarswens van de gym  ‘meer bewegen voor ouderen’

Wij wensen jullie allen één heel sportief en gezond 2008 toe!

Nieuwe leden van harte welkom in het nieuwe jaar, of kom

gerust een keertje langs op woensdag ’s middags van 15:00

tot en met 16:00 in ’t Honk.

We beginnen in het nieuwe jaar weer op 9 januari 2008 a.s.

                        Hartelijke groeten.

            Het bestuur.

Nieuwjaarswens

We wensen een ieder veel geluk en gezondheid toe in 2008!

   Fan Kobus en Corry Faber – Postma

Natuur nieuws

Dit hertje werd niet opgefokt voor de kerstmaaltijd, maar werd door Exmorster Leo van Malsum gered uit een wak in de Makkumer Waard.

Leo nam daarna de onderkoelde ‘Bambi’ mee naar huis en zorgde ervoor dat het dier weer een beetje opgelapt werd. Helaas werd dit niet door Bambi gewaardeerd. De wilde Bambi werd door Leo losgelaten, heeft daarna een paar dagen in en rond Exmorra gezworven en heeft ten einde raad zijn intrek genomen in de tuin van Jan Postma op ’t Leantsje.

Hier werd het hertje door Liesbeth en Berber van der Zee gesignaleerd en door vader Piet van der Zee op de foto gezet.  Volgend jaar Bambi maar voor de arreslee,  een paar lichtjes aan het gewei hangen en de kerstversiering is compleet.

Foto: Fam. P. van der Zee

Tusken tomme en wiisfinger

Jan en Lies van der Goot-Boersma alweer 28 jaar wonend op ‘it gemaal’ onder Makkum: Us tiid yn Allingawier wie hiel smuk, it hie wol wat.’

En ook deze maand gaan we op bezoek bij twee oud-bewoners van onze dorpen. Waar het vorige maand een oud-exmorster betrof (mevr. Postma-Breemer), is het deze maand de beurt aan twee oud-Allingawiersters. En hoe vaak ben ik al niet richting Makkum gereden, langs het grote huis met gemaal, dat rechts aan het kanaal ligt, net voor de brug. Daarbij me even zo vaak te hebben afgevraagd of dit nu gewoon een groot huis is of dat er sprake is van een groot huis dat om een groot gemaal is gebouwd. Tijd om op deze vragen een antwoord te krijgen. Na een telefoontje schuiven Boukje en ondergetekende aan bij Jan en Lies van der Goot. En Lies heeft er werk van gemaakt. Het kan niet op. We worden voorzien van een stuk banketstaaf en zodra de slagroom op de koffie zit, zijn we er allemaal klaar voor en trapt Jan het interview af.

Jan:  Ik bin berne op 27 februari 1930 op de pleats ûnder Allingawier dêr’t no Terpstra en syn frou wennet. Eartiids wie dit in arbeidershúske dat hearde by de pleats dêr’t no Sipke en Jelly Kuiper wenje. Doe wenne der pake syn neef Sjerp van der Goot. Letter hat hy efter it hûs in pleatske bout en sa stiet it pleatske der no noch hieltyd by. Us heit en mem haw de pleats wer oernaam fan pake en wiene hjir boer. Ik wie de âldste fan de fiif bern en haw neist  twa broerkes Klaas en Bennie ek noch twa suskes Dieuwke en Tineke. De basisskoalle haw ik net yn Eksmoarre trochrûn, mar yn Skuzum. Foardiel wie dat we tusken de middei nei hûs ta koene om te iten. Dat betsjutte wol fjouwer kear deis op klompen nei Skuzum. Letter koe ik fytse en haw ik in kear de fyts fan mem meinaam. Kaam heit my efternei en moast ik de fyts wer thúsbringe. Koe ik dêrnei dochs noch in kear op klompen wer werom nei skoalle. 

Nei de basisskoalle koe ik by heit thús oan it wurk. Ek myn jongere broers kamen thús nei de basisskoalle. Heit woe útwreidzje en krige der 40 plusmied waadlân by.

Derneist hat der de skuorre útwreide en koe doe 40 kei melke. Kinst neigean, hy is begûn mei 8 kei. Ik wie gjin boer en hie eins in lyts leanbedriuwtsje derby. Dat betsjutte dat ik in soad lânwurk dy foar oare boeren, mar wol foar rekken fan ús heit. Ik wie dus net selsstannich. Letter kaam de trekker yn it boerelibben en heit wie yn fan de earsten dy’t in trekker oanskafte. Ik wie tige wiis mei de trekker en doe gong ik der net mear mei hynder en wein op út, mar mei de trekker. Moarns om trije oere begûn ik al te riden. It wie sels sa dat op de dei dat ik mei Lies troude, 30 mei 1956, ik om 12.00 oere fan de trekker kaam bin, we om 14.00 oere trout binne op it gemeentehûs, om 15.00 yn de tsjerke en dat ik de oare moarns om 3.00 oere wer op de trekker siet.

Heit en mem haw de pleats letter ferhierd oan myn broer Bennie en wennen doe al yn de bungalow neist de pleats dêr’t no Max en Femy Oppedijk wenje. Bennie syn frou Janny hie noch in broer dy’t op de pleats fan Janny har heit buorke. Janny har broer ferûngelokke en doe frege Janny har âlden as Bennie en Janny dizze pleats net oernimme woene. Se haw dat tasein en doe is de âld pleats ûnder Allingawier ferkocht troch myn âlden oan Jacob en Lieske Ringnalda. Bennie wennet der noch hieltiid mei in kampke lân derby en wat skiep. Myn broer Klaas hat earst arbeider west op in pleats ûnder Aldegea-W en is letter mei syn sweager boer wurden yn Gaast. Ek hy is net boer bleaun en hat dêrnei noch jierren wurke yn de Rivella fabriek yn Wolvegea.

Maar voordat Jan van der Goot zijn verhaal vervolgt, wordt het eerst tijd om het verhaal van Lies op te tekenen. Want ook zij heeft het één en ander meegemaakt tijdens haar jeugd.

Lies: Ik bin berne op 30 novimber 1932 op de Exmoarstersyl (nu fam. Altena) as âldste dochter fan Kees en Janke Boersma. Us heit wie in biltker, hy neamde ús mem ek moeke. Heit syn heit, myn pake, hie eartiids in grutte pleats op it Bilt. Pake  ferlear syn frou tige jong en troude dêrnei mei in jonge frou, syn faam. Sy krigen neist de hûshâlding út pake syn earste houlik, tegearre noch twa lytse bern. Myn heit is berne yn 1885 en wie yn fan dy twa bern. Mar de bern út syn earste houlik wiene it net iens mei pake syn twadde houlik en woene neat mear fan him witte. Sy easken harren bernsdiel fan de erfenis op en it wie fansels allegearre spul. Us heit is yn 1897, doe 12 jier âld, nei Dútslân gongen. Yn Nederlân wie doe in grutte krisis en Dútslân hie de takomst. Heit hat yn Dútslân ek syn earste frou troffen. Tegearre haw se der noch op in pleats wenne, dy’t fan in heareboer wie. Heit wie der in soarte fan bedriuwslieder. Ek heit syn earste frou wie in fries. Sy kaam fan Dedzjum en harren earste twa bern, Gerke en Douwe binne ek yn Dútslân berne en dêr haw se ek noch in lyts famke krigen Tjeardsje, mar dy is der ferstoarn. Trochdat de earste wrâldoarloch der oan siet te kommen moasten se yn 1916 wer werom nei Nederlân. Earst binne se nei Dedzjum ta kommen en dêrnei binne se mei de pream ferhuze nei de wente op de Eksmoarstersyl. 

Myn mem Janke wie ús heit syn twadde frou. Heit hat mei syn earste frou Akke Visser seis bern krigen: Gerke, Douwe, Tjeerd, Sjouke, Tine en Rintje. Syn earste frou is yn 1925 mei 35 jier al ferstoarn. It jongste bern Rintje wie doe noch mar trije jier. Us mem is doe yn 1927 as  húshâldster by heit en de bêrn kaam. Se hat der trije jier wurke, gie jûns wer nei hûs ta yn Eksmoarre en is doe yn 1930 mei heit trout. Tegearre haw se noch twa famkes krigen, dêr’t ik de âldste fan bin en Coba de jongste. Heit wie op de Syl de brêgewipper en fansels boer. Heit molk graach en in soad. Hy molk yn dy tiid wol trije kear deis en dan holp mem fansels mei. We wennen yn in hiel âld hûs. It hûs wat der eartiids stie wie noch fan 1639. Neffens my sit dizze stien noch yn de hjoeddeiske wente fan de famylje Altena. It wie in grut hûs, mar wier oergryslik min. Eartiids hat it in herberch west. Dat soest no net betinke, mar de feart neist de wente wie in drok befarre feart. Heit hie it dan ek tige drok mei it brêgewippen, want de skippen mochten net te lang wachtsje. Mar it hûs wie op it lêst sa min dat as it reinde, it yn de bedsteden ek reinde. Yn 1943 krige de gemeentewurken in nije direkteur. Hy kaam in kear del en seach wol dat dit sa net mear koe. En sa waard der yn de oarloch – en dat wie doe hiel bysûnder- in nije wente foar ús bout. Kinst dy wol begripe dat it dus echt striemin wie, oars wie dit nea yn de oarloch bout. Us hûs soe klear komme yn januari 1944, doe’t heit yn oktober 1943 samar siik waard. We wennen doe yn de keet neist de nij te bouen wente. Dy sneintemiddei wiene se noch op‘e fyts nei Gerke op jierdei west, doe’t heit nachts siik waard. Moarns hat der noch molken en mei noch ien ko te gean is der yn de hûs kommen en hat der frege as Douwe it melken ôf meitsje koe. De dokter is doe fuort kommen, mar moast op de fyts fanût Boalsert komme. Ik kin my noch hiel goed betinke dat heit it doe al útskriuwde fan de pine. Hy hat doe Douwe noch by him ropt en hat him frege as hy by moeke bliuwe woe. Hy hie doe al yn de gaten dat er it net rêde soe. Dokter hat him doe poeiers jûn en is der fan yn koma rekke en is moandeimiddeis om 12.00 oere ferstoarn, 58 jier âld. Ik wie 10 jier âld en Coba 8 jier. Heit en mem binne 13 jier trout west. Douwe wie doe 28 jier âld en is by ús bleaun. Hy wie eins ús pleechheit. Hy hat ús tegearre mei mem grutbrocht.

Yn dy tiid gong ik nei de basisskoalle yn Eksmoarre nei master Mink. Nei de basisskoalle, ik sil doe 13 as 14 jier west haw, bin ik as faam oant it wurk kommen by Jan en Kee Postma. Dy wennen doe op ‘e Syl. Dêr haw ik fiif jier west. Nei harren haw ik noch fiif jier mei plesier by Jan en Geiske Feenstra wurke.

Jan: By it keninginnefeest hie ik al ris in skot nei Lies ta weage, mar se wie doe mei Coba op paad en pykte út. Letter hat ik noch ris probearre en wie it raak. Ik hie koart derfoar al trije jier ferkearing hân mei in famke út Easterein. Sa siet ik eltse snein al efter it famke yn tsjerke dy’t letter myn frou wurde soe.

Lies: En sa bin ik op 30 mei 1956 fanút hûs mei Jan troud en sa’t jim al heard haw, nei Age’s Húske yn Allingawier ferhuze. Dat wie doe de kosterwenning fan de grifformearde tsjerke yn Allingawier (kleine kerkje). En ja, Jan wie doe ek koster fan dizze tsjerke en ik himmele de tsjerke. It betsjutte foar ús fergees wenjen. Us twa âldste bern, Janke (1957) en Piety (1959) binne noch yn Age’s húske berne. Moast dy yntinke, we slepten allegearre boppe. It wie lyts, mar we haw der hearlik wenne.

Jan: Ik koe twa jier nei ús trouen by it wetterskip oan it wurk. Myn sweager Tjeerd Boersma wenne op it gemaal dêr’t wy nou wenje en wurke ek foar it wetterskip. It like my wol wat ta en sa bin ik yn 1958 yn tsjinst bedarre by it wetterskip. Tegearre mei myn sweager wiene we ferantwurdlik foar in grut rayon. Fan de Makkumer en Parregeaster Mar oant it kanaal ta. In grut part fan ús wurk bestie út it hekkeljen fan de fearten en tochten. Fansels earst mei de hân en letter kaam der in hekkelapparaat. It hekkeljen gong troch fan juli oant novimber ta. Ik haw doe wolris in iel fongen, dikker as myn pols en in lytse meter grut. Dy is jûns al yn de panne bedarre.

Yn Age’s Húske haw we meielkoar 6 jier wenne. Yn 1962 hat ús heit it hûs oan de Kanaalweg yn Allingawier foar ús kocht (nu fam. Swieringa). Foar ús wenne der frou Bergsma, sy wie in widdofrou. Yn dy tiid wie it ek noch in winkeltsje. Mar ek it hûs dêr’t Yde Schakel no wennet en de âlde smidderij wiene eartiids winkeltsjes. Yn it hûs oan de Kanaalweg is ús tredde dochter Coby yn 1963 berne en ús soan Hendrik yn 1967.

Yn 1980 is myn sweager Tjeerd om de sûnens fan syn frou fan it gemaal nei in wente yn Makkum ferhuze. Der stie ien fan de meiwurkers fan it wetterskip op wachtjild en dizze man krige it gemaal earst oanbean. Mar dy syn frou woe hjir net nei ta en sa kamen se by my. Ik woe der wol graach hinne te wenjen. We koene de wente en syn omkriten fansels goed, om’t myn sweager der mei syn frou hast 25 jier wenne hat. Janke wie der fuort wol út, mar dat jilde net foar de oare bêrn. Utsein de âldste (Janke wie al út hûs) binne se toch alle trije meikaam.

Foarhinne wie dit in stoamgemaal en dat is ek de reden dat dit hûs sa grut is. Yn 1924 is it in elektrysk gemaal wurden. It is in hiel sterk gemael en as it nedich is, kin der ek noch draaie. Eartiids draaide der fansels ’s nachts wol troch en moast ik de motor om de trije oere smoare. Sa ek ’s nachts. Ik kin oan de motor wol hearre as de masine goed rint. As de motor op folle toeren draait, kinst der wol bang fan wurde. Mei de peilskaal kin ik sjen hoe heech it wetter yn de Mar stjit. Ik stel dan ek sels fêst wannear’t mealen nedich is. It gemaal hat altyd in tsjinstwenning west. Mei 61 jier bin ik opholden mei it wurk by it Wetterskip. Eins moasten wy dan ek út hûs, mar we woene hjir hiel graach bliuwe. Lokkich koene we doe de ôfspraak meitsje dat ik wol mei de VUT-regeling koe, mar dat ik wol mealler bliuwde op it gemaal en dêrtroch hjir wenjen bliuwe koe. En no wenje we hjir yn april 2008 alwer 28 jier. We haw altyd op de romte wenne en it foldocht ús hjir hiel goed. It is hearlik wenjen en ek ús bern haw dat sa fûn. Us dochter Piety hat mei har man it hûs hjirneist kocht en dat seit wol it measte, tink ik. It gemaal is sûnt ein dit jier opnaam yn de Erfgoedstichting fan it Wetterskip en dêr binne wy wol wiis mei.

En wat de takomst bringt, we sille it sjen. Ik hoopje dat we hjir noch lang wenjen bliuwe kinne en noch in protte genietsje meie fan ús bern en bernsbern mei harren oanhang. Janke en Pieter wenje yn Ljouwert en haw fiif bern krigen. En yntusken haw we ek al in oerpake- en beppesizzer. Piety en Sjoerd wenje neist ús en haw trije bern. Coby wennet yn Skraard mei har twa bern en Hendrik en Akke kinne jimme fansels. Sy wenje mei harren fjouwer bern yn Eksmoarre.

En daarmee zijn we dan ook meteen aan het einde gekomen van ons gesprek. Het is al laat en we hebben ons in een paar uurtjes behoorlijk vergrepen aan de banketstaaf, chocolaatjes, worst en kaas. Het was heerlijk. Bedankt voor de hartelijke avond en we wensen u namens Doarpsnijs nog veel goede jaren toe op ‘it gemael’ samen met uw kinderen, kleinkinderen en met de kleine oerpake/beppesizzer !!

Foto’s: Familie van der Goot

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Nieuwjaars - Spreuken 2008  

Exmorra & Allingawier

K.Wiersma:     De tsjerkeried hat wûn,

                                Der wurd gjin kattebak mear yn dit kraakpand jûn.

W.Wiersma:    We hoe it net te per sé te witten,

                                 Hawwe jimme om ús nije rúten sette litten?

M.Brunia:        We skelle, flokke, raze om ús hinne,

                                We koenen ús eigen jubileumpartij net iens winne.

G.Brunia:        Gerard koe it net litte,

                                Hy moast sa noadich oan tante/buorfrou har tieten sitte.

H.Sijtsma:       Wie hie dat no tocht,

                                Mei de revu kaam Henk wer foar it ljocht.

Jantine:            In frijgeselle frou, wij blij,

                                Rint der toch noch in bolle bij.

A.Brandsma:  Ik set mysels goed op ‘e kaart,

                               Eltse wike wurd ik fallyt ferklaard.

P.v/d Zee:            As jimme mei sa’n karre de tredde priis winne,

                                Wol gjin ien mear mei in nije karre begjinne.

S.Sijtsma:       We rinne ús hielendal dol,

                               We binne moanliks te finen bij de Bristol.

K.Yska:             De nijbou makket mij blij,

                               Dertroch ha ik wer in soad beunerij.

J.Faber:            Bij de bingo bleaun eltsenien thús,

                               Kaam dat troch ús?

Nieuwenhout:     We ha straks moai wat krinten yn’e brij,

                                        Mei ús gondelfaarderij

J.Postma:       Foar de Ster rin ik my mank,

                                Ik hier filmkes fan de boppeste plank!

F.Hamstra:     Ik fiel my no echt thus,

                                Mei beide soannen yn’e hús.

E.Brunia:        Neef en nicht,

                               Vree licht.

Van Malsen:  De reklame op myn auto mat je goed sjen stean,

                                Fandêr dat ik net hurder as 50 gean.

F. de Witte:    Ik wurkje om’t ik mut,

                                It leaust siet ik fanôf mien 30ste yn’e VUT.

F.Piersma:      Ik hoech net mear ferplicht efter it stjoer,

                                Der tinkt myn soan hiel oars oer.

Casa Drost:     Myn dak is wer as nij,

                                Dat ha ik betelle fan myn salaris dat ik noch altyd krij.

J.Wijnalda:     De jongens fan it doarp binne wer blij,

                                Us dochter is wer frij.

D.Terluin:      It sit us hjir net mei,

                               Us kastanjebeam fleach ut ’e klei.

Van haren:    Troch myn ferhuserij,

                              Moast de OV it dwaan sunder mij.

Y.Feenstra:    Yn de kantine moast Haaije it ûnthulle,

                               Dat Jeldau beide gatten liet fulle.

R.v/d Werf:    Op de golle mei ik hielendal net parkeare,

                              Miskien moat ik myn ADR ris better leare.

H. de Boer:    Henk hat weinich lêst fan spam,

                              Syn dochter sit neaken efter de cam.

T.Tolsma:       Mei de optocht stoen ik moai foar peal,

                                Us hiele karre wie keal.

S. Heinsma:   Is myn sus fan hus,

                               Sit ik in wike bij myn tantesizzer thus.

L.Galema:      Ik bin wer blij,

                              Eindelijk in krease buorfrou neast mij.

R.Piersma: