DOARPSNIJS

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 45 , nr.  2050

maart   2008 

Voorwoord

Beste mensen,

MAART

Wat zijn wij blij als redactie met (oproep) journalisten/fotografen die we af en toe even kunnen inschakelen, als wij zelf verhinderd zijn, om bij een evenement aanwezig te zijn.

Daar valt en staat het Doarpsnijs bij, net zoals de vele inzendingen die er elke maand weer zijn!

Er is weer van alles binnen gekomen, zoals foto’s van kinderen die een zwemdiploma rijker zijn.

Foto’s van het schminken van  leerlingen uit de bovenbouw.

Foto’s van de kaatswedstrijd en de aankondiging van het jaarlijkse kart toernooi. Er komt weer een Friese boekemerke.

En in het interview met Maike Bouma en Frank Wijnans.

Veel leesplezier en tot de volgende maand,

De redactie.  

 Inhoud

.

Soarch en blydskip................. 4

In het zonnetje....................... 7

Puzzel..................................... 8

Tusken tomme en wiisvinger.. 9

Út de kranten...................... 15

Troch Eksmoarre en Allingawier................... 21

Jo sille it mar beleve............. 25

Fan alles wat......................... 26

Sportnijs............................... 28

Kerknieuws........................... 33

Eén, twee, drie...................... 34

Út it laadsje.......................... 36

Weer.................................... 37

Maandkalender.................... 38

Soarch en Blydskip

Zangdienst

Op zondagavond 9 maart – en niet zoals er in Klankboerd staat op 2 maart – is er om 19.30 u. een zangdienst gepland. De dienst zal in het teken staan van de veertigdagentijd en Pasen. We willen zingend en mediterend op weg gaan naar Pasen. De dienst zal geleid worden door leden van de liturgiecommissie en ds. G. Rol.

Hierbij iedereen van harte uitgenodigd.

Anneke en Hieltje de Boer 30 jaar getrouwd

In februari werd het echtpaar Anneke en Hieltje in de van der Weijstrjitte op hun trouwdag verrast met een spandoek in de tuin. Dit ter ere van hun 30-jarig huwelijk. Van harte gefeliciteerd.  Op het spandoek staat:

“Hieltsje en Anneke harte gefeliciteerd, al 30 jaar een lokkig huwliks pear”.

Klaske Ypma 50 jaar !!

En de familie Ypma had het maar druk met de spandoeken. Ook in februari werd Klaske Ypma uit de Brakelstrjitte 50 jaar. Op haar spandoek staat vermeld: “It is wier, dizze meid wurd hjoed 50 jier”. Klaske ook van harte gefeliciteerd !!

  In het zonnetje           

Vriendschap betekent veel voor mij.

Echte vrienden heb je vaak niet zo veel.

Zelf prijs ik me gelukkig met twee echte vriendinnen.

Ik wil hun graag in het zonnetje zetten, want zij betekenen

veel voor mij!

Het zijn Lammy Feenstra en Henny Feenstra, al heel veel

jaren doen wij samen dingen, o.a de wekelijkse boodschappen

en de uitjes, maar ook de verdrietige gebeurtenissen delen wij.

Lief en leed, onze vriendschap betekent dat je vertrouwt je verhaal

kwijt kunt. Het is net zoals Toon Hermans zegt: “Je hebt pas een echte

vriend die met je lacht en met je huilt en met je grient”.

Henny en Lammy bedankt dat ik mijn verhaal aan jullie kwijt kan

en dat ik jullie vriendin mag zijn.

                                   Tine Piersma

Tusken tomme en wiisfinger

Maike Bouma en Frank Wijnans vormen de nieuwe generatie op de boerderij aan de Carl Fellingerweg te Idsegahuizum. Maike: Nei Hinke wie ik de twadde út ús gesin dy’t wol boer wurde woe.

Iedere keer als ik richting Makkum rijd, kom ik langs de nieuwe woning in aanbouw aan de Carl Fellingerweg van Maike Bouma en haar partner Frank Wijnans. Niet dat ik weet dat Maike haar partner Frank heet, maar wel dat Maike Bouma de boerderij een paar jaar geleden heeft overgenomen van haar vader Hessel. Een situatie die niet al te vaak voorkomt: een dochter die de boerderij overneemt van haar vader. Tijd vonden wij, als redactie, om een goed  gesprek aan te knopen met Maike .

Er wordt door redactielid Boukje Brander een telefoontje gepleegd en op voorwaarde dat we reclame maken voor de Windunie, heeft Maike er geen bezwaar tegen. Ze zal nog even zorgen voor wat licht in de nieuwe woning, zodat we straks tijdens de rondleiding voldoende kunnen zien. Prettig geregeld, dachten wij zo en dus trekken we er op een mistige maandagavond met z’n tweeën op uit. Maike en partner Frank staan ons al op te wachten in de deuropening van hun tijdelijke woning: een echte keet. We komen binnen in de kleine woonkamer en nemen plaats aan tafel. Frank zorgt voor de koffie –met echte koeienmelk- en Maike steekt van wal. Een Brabantse partner of niet, Maike spreekt fries.

Maike: Ja, it hûs is hast oan de oplevering ta. De eardere pleats wêr’t ik grut brocht bin, is yntusken al ôfbrutsen. De âld pleats waard bout yn 1889, tagelyk mei de pleatsen fan de famyljes Sipke Kuiper en Jaan Jansen hjir fierderop. Foar de bou fan de trije pleatsen is materiaal brûkt fan in hiele grutte pleats dy’t ôfbrutsen is en stie tusken Eksmoarre en Boalsert. By ús spul hearde eartiids it arbeidershúske, dat stie op it plak wêr’t no Allingastate stiet. Nei’t der de pleats neist it arbeidershúske ôfbârnd wie, hat de famylje fan mem har kant it húske oernaam en by dizze pleats lutsen. Yn de jierren tritich buorken de âlders fan mem op dizze pleats. Sy koenen in gruttere pleats krije oan de oare kant fan Boalsert.

Dat wie wol in pachtspul, mar mei bettere grûn. Se hawwe dit spul hâlden en ferpachte oan frjemden oan’t healwei de jierren 50. Dernei kamen muoike Geartsje en omke Oege op de pleats te wenjen. Mar ek sy koenen in better spul krije en ferhuzen opnij. De pleats siet wer sûnder boer. Doe kaem de direkteur fan it molkfabryk by pake Aise om te freegjen oft syn soan Hessel de molke wol by him leverje woe. Mei oare wurden, der waard al sprutsen dat myn heit Hessel de frijkommen pleats oernimme soe, wylst mem en heit der noch neat fan wisten. Heit hie noch net iens feste ferkearing mei myn mem Lize. En om harren tiid to jaen oer harren relaasje nei te tinken, waarden se tegearre op fakânsje stjoerd. Dernei krigen se fêste ferkearing, koart dernei ferloofden se en trouden yn maaie 1960.

Yn 1962 is myn âldste broer Aise berne, yn 1964 myn suster Hinke, ik bin berne yn 1966 en myn jongste suske Geartsje is yn 1970 berne. Ik haw yn Makkum op de beukerskoalle sitten en op de legere skoalle yn Eksmoarre west. Yn 1968 waard de skoalle yn Skuzum sluten en sa hienen myn âlden de kar tusken Eksmoarre en Makkum. Mar wy wienen mear oriïntearre op Eksmoarre en Boalsert en dermei wie de kar maklik makke. Nei de legere skoalle haw ik de HAVO dien oan it Jan Brugman College te Boalsert. Myn sus Hinke hat it VWO dien en we krigen tagelyk it diploma. Ik wist fuort net wat ik nei de HAVO dwaan woe. Ik fûn in soad saken aardich. Sa siet ik te tinken oan beropsmilitêr, by de loftmacht, rjochten of natuerkunde studearje of miskien wol fysioterapy. Yn dy tiid wie der in soad wurkleazens en eltsenien woe derom trochleare. Ik hie my ek ynskreaun by de Hegere Lânbou Skoalle en waard der fuortdaliks oannommen. Ik seach it eins mear as in parkear-stúdzje. Ik seach noch wol wat mogelikheden en soe dan noch wol beslute wat ik úteindlik dwaan woe. Ik wie ek noch mar 16 jier âld. Myn sus Hinke wist it ek net hielendal en besleat ek nei de HLS te gean en sa sieten we samar yn it selde jier op deselde skoalle. Ik haw op de HLS twa kear in jier oerdien en sa wie Hinke dochs noch rom foar my klear. De leste 2,5 jier fan de stúdzje haw ik yn Ljouwert wenne op keamers en doe rûgele ik ek samar troch de lêste stúdzjejierren.

Op de HLS haw ik in protte nei it bûtenlân west. Earst nei Switserlân, doe nei Kanada en Joegoslavië.

Yn de tuskentiid waard al ris oer opfolging nei tocht. Myn broer Aise wie astmatysk, hy hie miskyn boer wurden wollen, mar dat koe fanwegen syn sûnens net. Hy is ek mear in techneut. Hinke woe ek wol boer wurde en sy is ek wol wat wurksumer as ik. Hinke is mear in moarnsminske en hat ek wat mear dissipline. Dus ik hie tocht dat Hinke de pleats wol oernimme soe. Derom makke ik wer plannen om nei it bûtenlân te gean. Earst bin ‘k nei Frankryk west en dernei haw ik plannen hân om nei Nepal, Israël en Egypte te gean. De Nepalese útnoeching waerd ynlutsen fanwege ‘onlusten’ en doe bruts de golfoarloch út Ik beslet earst mar serieus te sollisitearjen. Ik koe in baan foar in heal jier krije en kaam doe wer yn Ljouwert te wenjen. Yntusken hie Hinke ferkearing mei in boeresoan en dy koe thús op de pleats komme en sa hat Hinke yn 1991 ôfheakke as opfolger. Geartsje hat it nea wollen en gie har eigen wei. Yn 1992 bin ik derom mei heit yn maatskip gien en paste it better dat ik wat wurk yn de buert hâlde. Ik haw noch 2,5 jier adviseur west yn de wynmûnen fan út Dronryp. Dernei haw ik fia it útstjoerburo allegeare wurk dien;letter bin ‘k noch 5 jierfertsjinwurdiger west yn wynmûnen fanút Middenmeer en letter Rheden. Mar it lêste jier hie ik myn nocht derôf. Al dy tiid ha’k troch de wike yn Ljouwert wenne.By einbeslút bin ik yn 2001 boer wurden en haw ik de pleats fan myn âlden  oernommen. Heit en mem haw in wente yn Turns kocht.

De oername yn 2001 foel krekt yn de tiid fan de tongblier en dat wie net maklik. Ik koe net fan it hiem ôf en moast alles telefoanysk regelje. Ik hie grutte eangst; by twa pleatsen yn de omkriten wie wat fertochts konstatearre en ik siet der tusken yn.

Heit hat fan ôf 1981 biologyske dynamyske molke levere. Dat spruts my ek tige oan en no leverje wy ek biologyske ekologyske molke. De hynders binne mear de hobby fan heit, de trekker past mear by my. Heit is noch wol 5 of 6 middeis wyks op de pleats en helpt dan mei of past efkes op de bern. Ik melk meastentiids en Frank docht it swierdere wurk. Heit wie eins mear in natuerboer, ik hâld mear fan de energyhoeke. Tink bygelyks mar oan de ierdwaermte foar it nije hûs, de auto dy’t op koalsiedoalje riid en de wynmûne neist ús hûs. Mar lykas ús heit bin ik wol in earmerk-wegerder.

Het verhaal van Maike is nu grotendeels verteld en het wordt tijd dat we Frank erbij betrekken. Want hoe raakt een Brabantse jongeman verzeilt op een boerderij in Idsegahuizum. Frank: Mijn naam is Frank Wijnans en ben in 1972 geboren in Veghel (Noord Brabant) als zoon van een dokter. Ik heb nog drie zussen José, Marjan en Tineke en nog een broer Harry. Mijn jongste broer Albert is overleden toen ik 10 jaar oud was. Ik ben de jongste van ons gezin. Mijn vader is geboren in Indonesië en heeft later in Nijmegen gewoond. Mijn moeder is een geboren Limburgse. Toen ik vertelde dat ik verkering had met een Friese boerendochter, zei mijn vader dat zijn opa Fries was, en mijn moeder zei dat haar opa boer was. Grappig of niet… Ik heb de lagere school en daarna het VWO doorlopen in Veghel. Na het VWO ben ik in 1991 gestart aan mijn studie natuurkunde aan de Universiteit in Nijmegen. Na mijn afstuderen in 1997 heb ik een baan gevonden als programmeur. Ik werkte en woonde op kamers in Nijmegen. Dit heb ik een jaar gedaan waarna ik aan de slag kon in Leusden via een detacheringsbedrijf. Hier heb ik een half jaar gewerkt en na een bezuinigingsronde vond de detacheerder een nieuwe werkplek in Groningen.

Ik ben een half jaar bijna iedere dag op en neer gereden van Groningen naar Nijmegen. Ik vertrok ’s ochtends om 7.00 en was dan ’s avonds om 21.00 terug. Om de reistijd binnen de perken te houden, sliep ik één of twee nachten in de week in een hotel.Ik programmeerde in Groningen voor de KPN. Na een half jaar ben ik in Groningen gaan wonen. Toen het er op begon te lijken dat ik na de klus in Groningen weer naar het zuiden zou moeten ben ik in 2001 bij de detacheerder weggegaan om voor een onderdeel van de KPN, KPS te gaan werken.

In Nijmegen had ik in 1997 al kennis gemaakt met acrobatiek. Een toenmalig-collega attendeerde mij op deze hobby en al snel vond ik het geweldig. Mijn oud-collega heeft inmiddels zijn baan opgezegd en is nu professioneel acrobaat. Begin 1999 heb ik voor mijn verhuizing naar Groningen de aansluiting gezocht bij de acrobatiekclub in Groningen en in Leeuwarden. Maike: Ik soe meidwaan oan in kursus clownerie. Dizze gie doe net troch en men ferwiisde my troch nei de kursus acrobatiek en der bin ik hingjen bleaun. Frank: En hiermee is de verbinding tussen mij en Maike gemaakt. We kwamen elkaar tegen op de acrobatiekclub in Leeuwarden en een poosje later kregen we verkering. In 2001 ging Maike op de boerderij in Idsegahuizum wonen en na één jaar zijn we gaan samenwonen. Tot 2004 heb ik fulltime gewerkt in Groningen en heb ik altijd op en neer gereden. Na de geboorte van onze oudste dochter Ruth in augustus 2004 ben ik parttime gaan werken. Deels werkte ik thuis en deels op locatie in Groningen. Ik heb tot 1 november 2006 doorgewerkt en na de geboorte van onze tweede dochter Tsjarda ben ik helemaal gestopt en tot de maatschap van de boerderij met Maike toegetreden. In 2007 ben ik in de maatschap van de windmolen gekomen.

Maike: De âld pleats stie op feangrûn en wie net sa bêst mear. Boppedat stie de pleats twa meter ûnder NAP. Heit is net foar neat begûn om in grutte bult yn it lân te meitsjen. Yn de efterholle mei de gedachte, dat as de diken trochbrekke soenen, hy mei de bisten droech bliuwe koe. We hawwe it fanwege de minne groun wol hân oer ferpleatsen, mar ja, hjir stiet de wynmûne en dy krije wy earne oars net wer werom. En doe is yn maaie 2007 begûn mei it ôfbrekken fan de âld pleats en mei de bou fan in nije wente. It hûs wurdt meikoarten oplevere en dan hawwe wy wer wat mear romte.

En de takomst, dy sjogge wy mei fertrouwen temjitte. Mei myn heit en  mem giet it nei goed. Hja ha it tige nei’t sin yn Turns. Myn broer Aise wennet tegearre mei Jisca yn Kimswert en hja hawwe in soan Jelte en in

dochter Fenna krigen. Myn suster Hinke wennet tegearre mei Johan yn Wiuwert en ha ek in soan en in dochter, Gerbrich en Lútsen. Geartsje wennet yn Wommels en hat ek ús fisitekaartsje makke. Frank: Mijn broer woont in Nederland. Eén zus woont in België en een andere zus woont in Amerika. Mijn derde zus heeft ook in Amerika gewoond, maar woont inmiddels weer in Maarssen.

Het is duidelijk, na het verhaal van Maike en de uitleg van de internationale genen van Frank is de combinatie eigenlijk niet zo vreemd. Een Friese boerendochter neemt het bedrijf van haar vader over en zoekt hierbij een Brabantse dokterszoon uit als partner met als gemeenschappelijke hobby: de acrobatiek. Hoe standaard kun je het maken. Boerin Agnes van ‘Boer zoekt vrouw’ krijgt er nog spijt van dat ze haar Canadese kandidaat heeft weggestuurd. En hoe laat het ook is, de rondleiding door de nieuwe woning gaat door. Maike leidt ons met een zaklampje in het donker door de prachtige woning. We spreken af, dat we elkaar weer zien op 21 juni a.s. tijdens de Open Dag van de biologische landbouw. En voor degene, die stroom wil kopen van Maike, Frank en buurman Bosma: zij hoeven alleen maar te kijken en zich aan te melden op de website www.windunie.nl.

Maike, Frank, Ruth en Tsjarda, het ga jullie goed. Bedankt voor het enthousiaste gesprek. En nu jullie dochter Ruth al op de peuterschool in ons dorp zit, zullen we jullie vast en zeker vaker tegenkomen in onze dorpen. Nogmaals van harte welkom.

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s : Maike Bouma en Frank Wijnans

Út de kranten

Hulde koningin voor koning

Bescheiden Sjouke de Boer: We deden het met z’n drieën

Het hoogste punt van het Sjûkelân vormen de twee gouden ballen met vlag in de top van de twee torens. Daarop een afbeelding van een opslager en een perkspeler. De bedenker is Rein Hofstra van architectenbureau Hofstra Douma in Grou. De bal met vlag bovenop de torens werd onder meer gemaakt door smid en oud-kaatser Sjouke de Boer (63) uit Exmorra. Dat hoogste puntje, was niet het kaatsmoment voor de vermaarde opslager die in tegenstelling tot veel andere kaatsers een torenhoge bal in huis had. “En dy opslager, dat mist my net, dat lykje ik sels wol.” Een ander hoogtepunt vormde ongetwijfeld de huldiging als PC-koning, door koningin Beatrix.

Sjouke de Boer vierde ook hoogtijdagen op de PC op het Sjûkelân. Hij won driemaal de PC, in 1973 met Wybren van Wieren en Gerrit van de r Heide – het moment dat hij koestert vanwege de huldiging door de koningin – en in 1977 en 1978 met de broers Wybren en Klaas van Wieren.

Voor het puntenklassement verzamelde Sjouke de Boer 530 punten. Het totaal van eerste prijzen kwam op 83, waarbij hij dertig keer als koning werd gekroond. De voormalige kaatser uit Exmorra was vooral iemand die een constante factor binnen elk partuur was en daarom wat de bescheiden kaatser betreft de hele kaatsloopbaan als kaatsmoment.

Sjouke de Boer had een opslagtechniek die veel kaatsers anno 2008 niet meer beheersen: de hoge, nee zeg maar gerust torenhoge, bal zette veel perkspelers in het hemd. Verrassende afwisseling met een venijnige bal voorin, maakte tegenstanders vaak onmachtig om in te spelen op deze variatie. Een hoge bal á la Sjouke de Boer hebben we nooit meer gezien sinds zijn afscheid in 1982. Hij legt in zijn woning in Exmorra de slag uit.

“De hege opslach dogge je meastentiids út de frije hân. Troch in bytsje foaroer te gean kinne je de earmslach ek noch langer meitsje. Op it leste momint meitsje de platte hân in bytsje run. Dat hat itselde effekt as in ski-ôfdalingspiste. It leste eintsje rint dan ek omheech, lykas by in leppel. As je dizze opslach brûke wolle, moatte je it hiele perk behearskje. Je moatte it dus yn’e macht hawwe om konstant de bal tsjin de kwea te drukken. De keatser moat gjin romte krije om der ûnder te rinnen. Troch in protte training koe ik op de heale meter yn it fjouwerkant de bal te plak bringe.”

De Boer heeft ook nog een houdingstip. Je mag bij de opslag nooit achterover leunen, zoals het bij een hoge bal van voetbal wel het geval is. “Bleau rjochtoerein, oars hawwe je gjin macht.”

Analytisch vermogen

Een van de sterke punten van Sjouke de Boer was zijn analytisch vermogen. “As wy efkes net hoechden, dan beseach ik achter de perken op de bank was de sterke en minder sterke punten fan’e tsjinstanners wienen. Dat brocht ik as opslaander yn’e praktyk.”

Voor belangrijke wedstrijden sliep de Boer slecht. ’s Nachts speelde hij de wedstrijd al. Onderweg was hij niet spraakzaam tegen Griet de Boer. “Eins hie ik de partij al in kear keatst yn myn tinzen. Ik betocht hoe’t sa’n partij ferrinne koe. Wist eksakt wat ik dwaan moast.”

Binnen de vrije formatieparturen, waarmee hij succes had, was er één belangrijke afspraak, die vermeldenswaardig is. Na twee eersten hielden bijvoorbeeld de broers Wiep en Klaas van Wieren een soort time out. Als er ingegrepen moest worden, werd waar nodig de opslag of de opstelling in het perk aangepast. “As je dat net dienen, dan koenen je der ek samar ôf.” De Boer wist uit ervaring dat hij op de 6-6 kaatsers van naam en faam als Piet Jetze Faber en Gerrit de Jong moest mijden. Zij hadden er patent op om op die standen toe te slaan. Sjouke de Boer komt uit een gezin van tien kinderen. Hij was de enige die op niveau kaatste. Als kerkganger gaf hij aan dat hij in de zomermaanden niet naar de kerk ging.  “Dan sieten je bytiden te wachtsjen op it ‘amen’ fan’e dûmny om dan gau nei de keatserij te fleanen. Soks wurke net.”

Sjoeke en Griet de Boer hebben vier dochters. Vooral in de jeugd hadden Hilda, Sjoukje, Margreet en Jeannet succes. Jeannet won de schoolmeisjesbond en Margreet de meisjesbond.

Bron: Wis In

Diny Dolman in het nieuws als eerste franchise gastouder in Exmorra.

Bron: Wijd en zijd.

Zoekt u nog een leuke baan op vrijwillige basis in de buurt. De Ald Faers Erf Route zoekt op alle locaties enthousiaste mensen die in de zomermaanden een dag per week werkzaamheden willen verrichten.

Voor aanmeldingen: Tel. 231631

In februari vond de clubstriid plaats tuseen de clubs van 12 tot 16 jaar van de dorpen Makkum, Wons, Exmorra, Schraard, Arum, Parrega, Bolsward en Witmarsum. Er moesten allerlei opdrachten uitgevoerd worden die te maken hadden met vogels op het platteland. Welk dorp de meeste punten had werd de winnaar. De eerste plaats was zoals de kop doet vermoeden de 16- club van Exmorra. Op de foto het team van Makkum. Van harte gefeliciteerd.

Troch Eksmoarre en Allingawier

Mededeling van de Biljartvereniging

Op zaterdag 29 maart 2008 vindt het jaarlijkse kampioenschap biljarten “Exmorra- Allingawier”weer plaats in het dorpshuis ’t Honk te Exmorra. Eventuele deelnemers kunnen zich tot uiterlijk 25 maart 2008 opgeven bij één van de onderstaande bestuursleden, te weten:

Voorzitter                   Arno Tolsma                        tel. 577687

Secretaris                    Rudolf Teerenstra                tel. 580835

Penningmeester        Ane Yeme Strikwerda            tel. 576631

We hopen op veel deelnemers voor een gezellige en sportieve middag op het groene laken. Tot ziens op 29 maart a.s. in ’t Honk.

Het bestuur ’t Keutje

DORPSBELANG NIEUWS DORPSBELANG NIEUWS

Beste dorpsgenoten,

Op vrijdag 11 april wordt de jaarlijkse vergadering van dorpsbelang gehouden. We beginnen om 20.00 uur in

‘t Honk. Zet het allemaal in je agenda!

DORPSBELANG NIEUWS DORPSBELANG NIEUWS

Zwemdiploma`s

Op 23 januari was het weer raak. De eerste zending Exmorsters gingen op voor hun zwemexamen. En met succes Jelmer en Feitsje dobberden als jonge eendjes door het zwembad en behaalden met gemak hun B-zwemdiploma

Van hart gefeliciteerd en grote klasse !!!

Zwembrevetten

Annemiek Zuidema, Djurre Postma en Iris van der Werf verdienden een afstandsbrevet op zaterdag 16 februari tijdens het sponsorzwemmen van de zwem- en poloclub te Bolsward. Zij slaagden erin 400 meter achterelkaar te zwemmen. Aafke Postma slaagde er zelfs in 600 meter achterelkaar te zwemmen en behaalde daarmee ook een afstandsbrevet. Een grote prestatie en van harte gefeliciteerd.

Nog meer zwemdiploma’s

Nienke Kuiper was de derde Allingawierster die deze maand voor haar zwemdiploma mocht afzwemmen. Ze dook als een echte zeehond door het water en behaalde met vlag en wimpel haar B-diploma. Van harte gefeliciteerd.

Pieter Jan Leijenaar en Ilse Overwater dachten hetzelfde als Nienke Kuiper. Zo’n A-diploma moest niet al teveel problemen opleveren. Ilse en Pieter Jan doken door alle gaten die ze konden vinden en slaagden zonder problemen voor hun

A-diploma. Van harte gefeliciteerd.

Tiemen Steigenga en Hielke Heeres konden uiteraard niet bij deze groep afzwemmers. Ook zij kregen een uitnodiging voor het afzwemmen. Ze gedroegen zich een uur lang als kleine dolfijntjes en warempel, ook zij behaalden zonder meer hun

A-diploma. Ook jullie van harte gefeliciteerd !!!

Carnaval

Op 16 februari jl. werd in ’t Honk door stichting Lex het jaarlijkse carnaval gevierd voor jong en oud. ’s Middags kon de lagere school zich melden die werden vermaakt door een goochelaar. Alle kinderen kwamen verkleed en konden na afloop buiten om beurten genieten van het enorme springkussen.

Op de foto hier beneden  van links naar rechts:

Lysbeth van der Zee, Ilse Overwater, Kim Overwater en Berber van der Zee.

Schminken op school

Er wordt niet alleen hard gestudeerd op school, maar ook aandacht besteed aan creatieve ingevingen. Zo werd in februari op twee verschillende vrijdagmiddagen geschminkt met groep 6,7 en 8. De resultaten waren ontzettend leuk. Mede door de hulp van de ouders Nienke Gietema en Sylvia Postma. Op de foto Evert van der Werf met een klasgenootje.

Groep 4 en 5 CBS de Oerdracht naar Groningen

Op woensdag 30 januari zijn groep 4 & 5 van de Oerdracht vanuit Sneek met de trein naar Groningen gegaan om een bezoek te brengen aan het Groninger Museum. Hier gingen ze een expositie over Russische sprookjes bekijken, die natuurlijk op school al besproken waren. Alleen de reis met trein was al een hele belevenis. Iedereen had een plattegrond met de route en konden dus precies zien waar ze onderweg waren. Juf Foekje zong luidkeels een liedje over een Sipel op de toer en wij moesten meezingen. Gelukkig wist meester Paul ook precies op welk perron we in en uit moesten stappen !!! zodat we tijdig volgens plan in Groningen aankwamen.

In het museum werden we in groepjes verdeeld om een speurtocht te gaan doen. Met een plattegrond, een boekje met korte verhalen en vragen en een kist vol met aanwijzingen moesten we een puzzel maken met behulp van de schilderijen over de Russische Sprookjes. Natuurlijk had iedereen de juiste oplossing en kregen een overheerlijk Russisch snoepje uit vervlogen tijden. Daarna weer met de trein richting huis. Het was een leuke en boeiende ochtend.

Jo sille it mar beleve!!

Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

Bêste Hindrik,

Ik wit net hoe’t it mei dy sit, mar ik bin hielendal fan’e kaart. Alhiel út myn ritme. Kinst it miskien wol ferlykje mei in jetlag. Ik nim it my eltse fjouwer jier wer foar om 29 febrewaris de hiele dei yn bêd te bliuwen. Gewoan in dei oerslaan. Ek dit jier is it my net slagge. En no is it begjin fan maart ien grutte ramp. Ik fiel my as Joran sûnder blow of as in goudfisk yn in fierstente grut akwarium. Hiele nachten lis ik wekker en normaal waarm ite om 18.00 oere is der net by. Lit stean dat ik presys om 9.35 oere op it húske sit te krantjsen. Hindrik ik sis mar sadat it is: myn moarnsurine dampt net mear en myn útwerpsels binne weaker as weak. Ik wit no wat boer Jan meimakke hat. Dy jonge wist fansels net wat him oerkaam. Trije froulju yn hûs. Om raar fan te wurden. Syn hiele biologyske oerwurk nei de kloaten. Stamelje en wartaal is ien fan de symptonen en dus hiel begryplik. Wat ik dan wer net begryp is dat hy der tsjinwurdich op los date. En dan telt better in goede buorfrou dan in fiere freondinne. Sa, wer genôch oer jimme Jan. No efkes oer úse Jetse en syn Tamara. Hja ha foar hun dochterke Marit it earste taaltaske fan Boalsert útrikt  krigen. In taske oer it frysktalich grutbringen en fol mei oare opfiedkundige tips. Vroegindeweij hat it goed mei Marit foar. En dat is mar goed ek, want ik wit net hoe’t it oars mei dat famke kommen hie. Tamara soe har wierskynlik fanôf har earste jier al brûke as proefknyn foar de body attack of teendance. Nei ferwachting hie se it jier derop al mei in mitrailleur en in bûsfal hângranaten ôns moaie stadsje ûnfeilich makke. Dit alles wurdt no gelokkich foarkommen troch úse boargerfrou. Hoera, hoera, hoera foar Vroegindeweij. Hoe komt it eins mei keninginnedei yn Eksmoarre? Giet it wol troch? De OV sil wol gjin stipe fan de gemeente krije. Alle  sinten gean nei Makkum. Út betroubere bron ha ik heard dat jimme skoalle as iennichste fan Wûnseradiel net mei de fiering yn Makkum meidocht. Master