|
DOARPSNIJS
Dorpskrant
voor Exmorra en Allingawier
Jaargang
45 ,
nr. 2052
mei
2008
Voorwoord
Beste
mensen,
MEI
Eindelijk
lijkt het erop dat de lente zich laat zien.
Je
merkt het niet alleen aan de natuur, maar ook aan de mensen.
Die
komen hun huis weer uit en zijn in voor een praatje.
Wij
hebben in ieder geval ook weer genoeg stof om over schrijven.
Deze
maand aandacht voor Koninginnedag. In ‘tusken tomme en
wiisfinger Aiso en Anny Gietema aan het woord.
De
winnares van 1, 2, 3 raad maar wie. En natuurlijk weer een
nieuwe foto!
Nieuws
over het tuinfeest.
Foto’s
en krantenartikelen.
En
nog veel meer.
Veel
leesplezier en tot de volgende maand,
De
redactie.
Inhoud
Soarch
en blydskip.......................
4
Puzzel...........................................
7
Tusken
tomme en wiisfinger.......... 8
Út
de kranten................................
16
Troch
Eksmoarre en Allingawier...
29
Jo
sille it mar beleve.....................
36
Fan
alles wat.................................
38
Sportnijs.......................................
48
Kerknieuws...................................
53
Eén,
twee, drie..............................
54
Út
it laadsje..................................
56
Weer.............................................
57
Maandkalender.............................
58
|
|
Soarch
en Blydskip
|
|
Bedankt
Hierbij
willen wij een ieder bedanken voor alle attenties en kado’s
die
wij mochten ontvangen bij het gedenken van ons 25 jarig
huwelijksfeest
van 2 maart jl.
Het
begon zondagmorgen bij het wakker worden een prachtig
versierde
tuin met een tekstbord, vervolgens werd er in de kerk
aandacht
aan gegeven.
En
hierna in de middag/avond een gezellig samenzijn in
het
Honk
met familie bekenden en dorpsgenoten.
Kortom
mensen waar een klein dorp groot in is aandacht geven
aan
elkaar hetzij doormiddel van een kaartje of bloemetje.
Voor
ons een dag om op terug te kijken.
Gerben,
Bettie en Bert Brouwer
Getrouwd!
Hierbij
willen wij bekend maken dat wij op 4-4-2008 getrouwd zijn:
Hendrik
Wijnja & Sandra van Noorloos
Ons
Adres:
Dennenburg
9
8702
AW Bolsward
|
Boukje
Brander 50 jaaaaarr!!
|
|
|
|
 Redactielid
Boukje Brander
moest er 20 april jl. echt aan geloven. Op haar verjaardag en als
kersverse Sara werd zijn door haar familieleden verrast met een
enorm spandoek met de tekst: “De keamer yn Avondrust komt no
tichterby, fanôf hjoed is Boukje de 50 foarby. Boukje, namens ons
allemaal van harte gefeliciteerd !!!
Ook
50 jaar geworden is Immie
Faber uit de dorpsstraat, getuige deze foto uit de
Belboei. Ook Immie van harte gefeliciteerd !!
|
|
|
|
|
In
het personeelblad van Tellens konden wij vernemen dat
Anne-Wiets
Dijkstra geslaagd is voor de EVV-opleiding.
Anne-Wiets,
van harte gefeliciteerd !!!
|
Tusken
tomme en wiisfinger
|
|
Familie
Gietema in 2008 100 jaar op de boerderij aan de Bonjeterperweg.
Aiso en Anny Gietema- Reitsma:
Pake Anne Gietema hat ús hjir fan út Eastergea brocht.
En
na een periode uit de running te zijn geweest, bracht oud-DN
eigenaar Geert Ringnalda ons naar het interview van deze maand.
Hij attendeerde ons op het feit dat de familie Gietema in 2008 100
jaar op de boerderij in de Polder woont. Een goede tip en wellicht
insteek voor een interview, zo is de gedachte van Geert. En dus
trekken we de stoute schoenen aan en nemen contact op met Aiso en
Anny Gietema in de Polder. Na wat afwegen, “wat haw wy no dôchs
te fertellen”, zijn we van harte welkom en rijden we op een
vrijdagavond naar de Polder. Deze keer niet samen met redactielid
Boukje Brander, maar met oud-DN-er Tine Piersma. Men heeft ons al
gewaarschuwd, als je naar de Polder gaat, ben je niet vroeg terug.
We gaan het beleven en zetten de auto achter de boerderij. Via de
schuur lopen we naar binnen en komen onderwijl een hoop schapen en
lammetjes tegen. De geit meldt zich even later. En
een aantal paarden steken nieuwsgierig hun kop door de stal
naar buiten. Anny en Aiso komen ons al ophalen. Ja, dat krijg je
met twee plattelandsvrouwen op bezoek. Die moeten eerst nog even
‘buorkje’. In de schuur ligt de hond heerlijk in zijn mand en
als we de keuken binnenkomen, ligt ook de poes in al zijn
elegantie voor de kachel. Het moge duidelijk zijn, we komen binnen
bij echte dierenliefhebbers.
We worden via de keuken
doorgeleid naar de voorkamer waar de houtkachel heftig brandt. En
voor we het in de gaten hebben, hebben Tine en ik de blossen op de
wangen. Nog niet van de verhalen, maar wel van de warmte. En dan
wordt het tijd om de eerste letters op papier te zetten. Aiso
trapt af: Jim hienen gelyk. ús famylje wennet sûnt 1908 op
dizze pleats. Myn pake Ane en syn frou Gerbrich wiene yn Eastergea
boer en moasten der wei. Hy koe doe kieze tusken dizze pleats en
de pleats op Fockemaoord, dêr’t no fam. Jorna wennet. It wiene
beide pachtpleatsen fan de Hindrik Nannes Catrijne Epema
Stichting. Mei de pachtpenningen waarden eartiids de earmen út it
earmenhûs ‘Hindrik Nanneshof’ ûnderholden. As pake dan de
penningen brocht, krigen de earmen altyd in gebakje. Dat wie sa de
gewoante. Pake makke yn 1908 de kar foar dizze pleats. Want dizze
pleats lei oan farwetter en tichterby de dyk dan Fockemaoord.
Fockemaoord wie doe noch net ûntsluten. Flot dêrnei waard der in
dyk oanlein foar de pleats op Fockemaoord en
jimme witte dat ús pleats pas yn 1973 is ûntsluten.
|
|
|
|
Water
tot aan de boerderij nadat het gemaal stuk was.
Pake
Anne en beppe Gerbrich kamen hjir mei 7 bern hinne te wenjen, mar
pake Anne wie hjir dea ûnwennich. Hy wie yn Eastergea went om oan
de dyk te wenjen en kaam hjir yn de modder. Yn 1918 is de pleats
noch ferbout en waard de pleats in golle grutter. De pleats is nea
ûnderheid west. De foarkant fan de pleats stie gewoan op losse grûn
en ek it part fan de pleats dat grutter wurden is. Yn 1926 dy pake
Anne de pleats oer oan myn heit Johannes en syn frou Hinke
Lycklama à Nijeholt. Myn heit wie de jongste fan de sân bern. ús
húshâlding bestie út 6 bern: Anne (1927), Augustinus (1930),
Gerbrich (1933), iksels (1936), Rykje (1939) en Jouke (1942). Us
heit hat oant 1969 op de pleats wenne en doe haw Anny en ik de
pleats oernaam.
Aiso:
Ik bin berne yn 1936. En oant 7 jier ta
bin ik by wize fan sprekken net fan it hiem ôf west. Fan 7
jier ôf moast ik nei skoalle ta. Ik wie op 7 april jierdei en bin
op 1 april nei skoalle ta gongen by juffrou van Dyk út Amsterdam.
Hoe dat gongen is, kin ik my net heuge, mar it hat fêst in hiele
omslach foar my west. Meastentiids gong ik rinde, mar ek wolris op
de fyts. Mar it wie doe oarlochstiid en de kwaliteit fan de fyts
wie net geweldich. Yn it hûs, dat doe
stie op it plak dat no ‘Zoetie’s Shop’ hjit, siet
fytsmakker Wiebe Bergsma. Ik liuw dat myn fyts der altyd stie. Ik
liuw der neat fan dat myn heit der ea in rekken fan krigen hat. In
kaam in kear út skoalle, soe de fyts by Bergsma ophelje en doe
wie it hûs fan him yn elkoar fallen. Dat koe doe noch. Wiebe hat
dêrnei syn saak ûnderbrocht yn in hokje efter no Wieger van der
Veen.
Doe’t
ik alve jier âld wie, is myn mem ferstoarn. In barren dat in
geweldige ynpakt hân hat op myn jeugd, mar ek op myn fierdere
libben. En sels no tink ik der noch regelmjittich oan werom. Yn
1947 hie ús mem in gâloperaasje hân yn it sikehûs en stie op
it punt om de oare deis wer nei hûs werom te kommen. It like
allegear bêst te gean, doe’t se dy nacht yn it sikehûs in
longemboly krige en ferstoar. Se wie 44 jier âld en heit bleaun
efter mei 6 bern yn de âldens fan 5 oan 19 jier. Mem wie in leave
en sosjale frou. Heit wie gjin prater en stoarte sich nei it
ferstjerren fan mem op syn wurk. Kinst dy foarstelle wat by ús thús
barde. Earst kaam der in nicht yn hûs om mei yn de húshâlding
te helpen en letter hat myn âldste sus Gerbrich dizze taak
oernommen.
Doe’t
ik 20 jier wie, troude heit op ‘e nij mei Sietske van der
Valk-de Jong. Yn ‘e winter fan 1955/1956 hat heit mei Yde
Schakel de keuken opknapt en de balken yn ‘e keamers fuort
moffele mei ‘zachtboard’. Heit koe it goed fine mei Yde en dat
lit Yde oant de dei fan hjoed noch merke.
Nei
de basisskoalle bin ik nei de legere lânbouskoalle ta gongen. Master
woe my wol nei de Mulo as HBS ta haw. Ik mocht ek wol, mar
woe it sels net. Nei 4 jier legere lânbouskoalle haw ik noch twa
jier middelbere lânbouskoalle dien. Doe moast ik yn 1956 yn
tsjinst.. Ik waard útsocht foar de kommando’s. Dat woe ik sels
absolút net en doe’t ik útsocht waard, sei ik tsjin de dokter:
“Mar ik kin net sa goed oer spinaazje, dêr krij ik it soer
fan”. Dan moast mar wat oars ite, sei de dokter en dus gong it
wol troch. Ik jou ta, it wie ek net in hiele sterke redenaasje fan
my. Ik woe wol graach sjauffeur wurde. Ik hie de oplieding dêr ek
foar dyn. Op in dei kaam ik in pear minuten te let op de kazerne.
Doe sei myn baas: “Gietema, je bent te laat. Als je op tijd was
geweest, was je nu chauffeur geworden.”
Ik hie it smoar yn en ik haw drekt sein: dan ferdom ik fan
ôf no alles… Ik haw de lêste 8 moanne nearne mear aktyf oan
mei dien. Ja, dan bin ik yndie dwers. Ik gean lykwols noch wol ien
kear yn de fiif jier nei de reuny fan de kommando’s. Want ik haw
der wol in protte goede freonen oan oerhâlden.
Ut tsjinst bin
ik yn 1957 as feint by myn heit thús oan it wurk gongen. Ik
wie meiwurkjend famyljelid. Ik holp oeral wol mei en molk ek wol
op ferskate plakken. Myn âldere broers wiene al te plak.
Augustinus wie boer yn de Knipe wurden en Ane begûn in
fouragehannel yn Tsjerkwert.
|
|
|
|
En
waar in dit ferhaal vindt de match plaats tussen Aiso en Anny ? Aiso:
Anny wenne yn Tsjerkwert. En wy wiene wol op Tsjerkwert
rjochte. Ik wie dêr û.o. lid fan de iisferieniging. Ik woe nei
in nassifuif (der iten wy nassi) yn Workum yn de Wynberch. It wie
wol de gewoante dat je der in faam mei nei ta namen. Ik koe Anny
dus wol fan Tsjerkwert en woe har eins wol freegje foar de
nasifuif. Mar Anny wie net thús, har mem wol en doe haw ik dy mar
frege. Letter kaam Anny noch wol binnen en siet ik der noch en
kaam it allegear noch wol goed. Ik wie doe 24 jier âld en it wie
begjin 1960. Fuort dêrnei fertelde Anny my dat se begjin juny
foar in heal jier nei Kanada tagong. Ik tocht: moai, dan kin dit
net lang duorje. Anny: Ja,
want Aiso hâldt net fan fêste planten, mar fan snijblommen. Hy
hie hjir en dêr ek al efkes preaun, foardat it tusken ús wat
waard. Aiso: Ik haw Anny yn juny 1960 op de boat brocht yn Rotterdam en dêrnei
wie ik wer frij man, sa hie ik yn de holle. Mar dat fielde dôchs
net hielendal goed en doe’t sy op 10 januari 1961 wer werom
kaam, haw ik har dôchs mar wer op socht yn Tsjerkwert en de rest
kinne jimme sels ynfolle.
Anny: Ja, ik bin dus hikke en tein yn
Tsjerkwert. Op de pleats dêr’t no Ule Haarsma wennet. Myn âlden
hjitte Johannes en Jantje Reitsma-Bergsma en ik haw noch twa âldere
broers. Ik wie dus it jongste bern en nei dat myn âldste broer
emigreare en de jongste by de plysje oan it wurk gong, bleaun ik
op de pleats efter. En dus holp ik heit mei it melken op de pleats
en ús mem yn it foarein. Ik wurke lykas Aiso ek oeral dêr’t it
nedich wie. Yn 1960, krekt foardat ik nei Kanada gong en foardat
ik ferkearing krige mei Aiso, waard ik frege foar heakeninginne.
Der wie in kommisje dy’t lâns de lânbou-organisaasje gong om
kandidaten te sykjen. Myn âlden sieten by de Frieske mij en ik
waard frege. Ik krige sinten foar stof en moast sels in
ljochtgriene jurk meitsje. Op de woansdei moast ik my omklaaie by
de Hollandia fabryk en riden we yn de sjees nei it stedshûs ta, dêr’t
ik in speech holde moast.
|
|
|
|
Gietema’s
riden altyd de heakeninginne en sadwaande siet ik by Aiso yn de
sjees. Letter stie yn de krante dat de heakeninginne by har
ferloofde yn de sjees siet. Mar dêr wie it allegear noch krekt
wat te pril foar. Us as heakeninginne wie doe mar foar ien dei. Jûns
wie dan noch it heamiel yn it Park en dan siet ús taak derop. De
heamieldagen gongen wol troch. Freed nei it heamiel bin ik nei
Kanada gongen.
Anny:
Yn 1964 binne we trout en kamen we te wenjen yn it hûs fan no
Wieger en Ineke Jaspers tsjinoer doe Lolke Spyksma. Janet,
Hinke-Rykje en Jouke binne noch yn dit hûs berne. Annelies is op
de pleats yn de polder yn 1971 berne.
Yn
1969 haw we de pleats oernaam fan Aiso syn heit en wennen we hjir
yn de modder, sûnder dyk en allinnich in fytspaad. It earste paad
is yn 1973 oanlein. Dêrfoar koene we net mei de auto oant de
pleats ta ride. Dy
lieten we by it brêgje stean by de pleats fan no Piet en Griet
Postma. It wie doe echt behelpen. De boadskippen brocht
Aiso mei de kroade fan de auto nei hûs ta en alles waard ynkocht
yn grutte partijen. Ik koe net eltse dei boadskipje, dat wie
fierste bewurklik. Sels alle bisten en bygelyks de keallen moasten
by it brêchje levere wurde. Aiso:
En sa sette ik wolris in keal foar op de brommer en brocht ik
dizze by de brêge. Efternei bin dit fermaaklike ferhalen. Mar dat
der gjin dyk nei de pleats wie, wie betiden wier in drama. Yn 1971
hat it gemaal in kear stikken west en stie it wetter oant de
pleats. Lokkich stie de pleats wat heger op in terpke en bleaunen
we droech. Mar de echte Bonjeterp-pleats is de pleats fan Piet en
Griet Postma en der is ek ús dyk nei ferneamd.
Anny: Doe kamen we hjir te wenjen tusken twa hiele grutte húshâldens.
Famylje Lemstra en Feenstra hienen tegearre 23 bern en dat makke
in gesellige tiid. We haw in prachtige tiid mei-inoar hân. As der
wat wie, dan belle frou Feenstra earst my op en belle ik wer
fierder wat der noadich wie, in dokter of sa. We sizze ek altyd
dat we no efter de bult wenje. De bult leit by famylje van der
Steege. En efter de bult geane se altyd let op bêd !!!
|
|
|
|
We binne beide besmet mei it hynstefirus. Doe't heit eartiids fan
de pleats gong yn Tsjerkwert, hold hy ien hynder oer. En ek Aiso
syn heit hold ien hynder oer doe't hy fan de pleats ôfgong. Dizze
binne beide by ús op de pleats bedarre en binne der ek deagien. Dêrnei
haw der 2 jier gjin hynders op de pleats west, oant Aiso yn 1986
syn earste foalle kocht op de feiling en in jier letter wer ien.
Dizze twadde is no 21 jier âld en libbet noch hieltyd. It bist is
ferkocht oan minsken yn Doetichem en sy binne der tige wiis mei.
Alle foallen binne neamd nei famylje en kunde fan ús.
Jouster Brulloft
As
der in hynder fuort giet, is it eltse kear wer dreech.
We
hechtsje oergryslik oan ús bisten.
We
binne ek twa kear trout. Op de boerebrulloft yn Joure binne we twa
jier nei ús trouwe op’e nij
trout mei deselde amtner Douwe Deinum en ek deselde boade. In
prachtich barren. We haw tegearre ek hiel wat ringriden. En Piet
Kuperus hat der noch foar soarge dat wy de Gouden Swipe wûn haw.
We hine riden en doe wie omroppen dat we de earste ring oerriden
mochten. Dit hiene we troch de minne lûdsynstallaasje net heard
en hiene dus ek net riden. Piet kaam doe nei it riden by ús en wy
nei de sjuery. It wie yndie sa, we haw oerriden en kamen by de lêste
trije. En úteinlik haw we it wûn en krigen we de Gouden Swipe
dy’t no by ús yn de keamer hinget.
Dat
het echtpaar ook tal van keren de prijs kreeg voor het schoonste
geheel, wordt meteen duidelijk als Anny ons de bijzonderheden laat
zien van haar kostuum. Vooral het gouden earizer maakt indruk.
Inmiddels komt de heakeninginne op een hooikar binnen met haar
hofdames en rijden Aiso en Anny niet vaak meer met de sjees. Maar
dat het prachtige herinneringen oplevert is duidelijk. En met het
aanschouwen van de Gouden Swipe en het kostuum van Anny komen we
ook bijna aan het einde van de avond.
En
constateert Aiso terecht, we hebben het over zoveel dingen nog
niet gehad. Bv. de 4 elfstedentochten die Aiso heeft gereden in
1956, 1985, 1986 en 1997. In vooral die keer in 1997 toen hij
samen met Jan Blanksma 4 groepen eerder mee over het hek was mee
gesprongen en ze eerder bij de eerste stempelpost waren dan ze
eigenlijk mochten vertrekken. De tijdwaarneming werd later weer
uitgegumd. En dat hij Jan Blanksma tijdens deze tocht meerdere
keren kwijtraakte maar hem ook steeds weer terug vond en de tocht
uiteindelijk met hem finishte, dood en doodmoe. De 21
fietselfstedentochten die hij heeft gereden, zijn bestuurstijd in
de kaatsvereniging, in de oranjevereniging en dat hij 25 jaar in
de Ruilverkavelingscommissie heeft gezeten. Samen met buurman Enne
Feenstra stroopte hij daarnaast jarenlang alle publieke veilingen
af voor de aankoop van land, melkquotum en huizen.
En niet te vergeten dat hij in Allingawier is geboren, de
boerderij later bij Exmorra behoorde en nu weer bij Allingawier.
Dat Anny heel wat bestuursjaren in de zangvereniging achter de rug
heeft en dat dat ook één van haar grote hobby’s is en dat ze
jaren van dienst achter de rug heeft als ambtenaar van de
burgerlijke stand. Dat ze haar zoon Jouke en zijn vrouw Nynke zelf
heeft getrouwd. Helaas moest ze daarmee stoppen omdat ze 65 jaar
was geworden en zo zijn dan de regels.
En
dat het laat is achter de bult wordt nu duidelijk. Het is bijna
1.00 als we de avond besluiten met een rondleiding door de
stallen. We maken nog even kennis met een aantal paarden, met de
kippetjes en de jonge kalveren. We lopen een rondje door de
ligbox, zien twee torenvalkjes in de stal en bewonderen koe
Froukje die inmiddels 16 jaar oud is en 100.000 kilogram melk
heeft geleverd en nu het volgende hoogtepunt heeft bereikt,
namelijk 10.000 kilogram vet en eiwit. En vooral dat laatste is
uniek. Begin mei wordt Froukje gehuldigd tijdens een officiële
happening georganiseerd door CR Delta.
|
|
|
|
Het
was weer een gezellige avond met heel veel verhalen en ook heel
veel verhalen waar we niet aan toegekomen zijn. Aiso en Anny,
hartelijk bedankt voor de gezellige avond en we wensen jullie
samen met de kinderen Janet & Coos, Hinke Rykje & Piet,
Jouke & Nynke en Annelies & Joost en de kleinkinderen
Anna, Marie, Bert, Aizo, Douwe, Lysbeth, Berber, Jehannes, Aiso,
Annarommy, Janna en Rixt heel veel plezier toe. Wellicht dat het
dertiende kleinkind zich bij het uitkomen van het DN gezond en wel
heeft gemeld in Brabant.
Foto’s:
Familie Gietema
Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt
|
Út
de kranten
|
|
WAT
BINNE WE MOAI FUORT, NET?
Een
vraag, van wie is deze bovenstaande gevleugelde uitspraak?
Natuurlijk van Pieter van der Zee.
Zitten
we in de kantine te eten en valt het een beetje stil dan hoor je
opeens Pieter uit de hoek komen: “Wat binne we moai fuort,
net??” Toen ik Pieter vroeg voor een interview in deze
nieuwsbrief viel hij een beetje stil. Zullen we dat wel doen,
vroeg hij zich af. “ Valt er wel wat over mij te vertellen?”
Pieter is iemand die vaak niet te veel op de voorgrond wil treden.
“Laat mij maar op de achtergrond mijn dingen doen.” Ik bekeek
nog even de recente groepsfoto van ons bedrijf en ja hoor Pieter
vond ik terug op de achterste rij.
|
|
|
|
Toen
ik Exmorra binnen reed was het niet zo moeilijk Pieter zijn woning
te vinden. Zijn rijdend kantoor op vier wielen, de grote klusbus,
zie je niet over het hoofd. Je kunt gerust zeggen dat Pieter uit
een timmermansgeslacht komt. Zijn pake, heit en omke waren
allemaal timmerman en hadden in Berltsum ook nog een eigen
timmerbedrijf, van der Zee en Zonen. Op zes jarige leeftijd is
Pieter verhuisd naar Exmorra, waar zijn vader bij de plaatselijke
timmerman kwam te werken.
De
appel valt niet ver van de boom en zo kwam Pieter na de LTS ook in
de bouw terecht. Zijn eerste werkgever was….bouwbedrijf
Heeringa. Het was in 1983, in de bouw een slappe tijd, dat de
17-jarige Pieter bij Jacobus Heeringa het kantoor binnenstapte.
“Rook je ook?” vroeg Heeringa aan Pieter, “Nee”, “mooi
dan kun je hier maandag gelijk beginnen!”
Pieter
kwam te werken in de werkplaats bij Willem en de twee Kezen. Kees
Bloemsma en Kees Reinsma. Later kwam hij ook nog een tijdje op de
tractor en vervolgens in de bouw.
1989
is het jaar dat Pieter is getrouwd met Hinke Riekje en ook het
jaar dat hij veranderd van werkgever. “In de tijd kwam het voor
dat we in de wintertijd een poos in de WW kwamen. Ik was op zoek
naar meer financiële zekerheid dus naar een vaste
betrekking.”Die vond Pieter bij timmerbedrijf Doper te
Blauwhuis. Dit was een eenmansbedrijf, nu met Pieter als enige
werknemer. “Je werd vaak voor de leeuwen gegooid, red je maar.
Hierdoor heb ik toch wel veel geleerd. Ik werkte samen met mijn
collega die gelijk ook mijn werkgever was. Dit gaf op den duur wel
wrijving.” En zo geschiede het dat Pieter in 1996 weer terug
vloog naar zijn oude nest, Bouwbedrijf Heeringa.
In
1996 vroeg Menno of Pieter ook uitvoerder wilde zijn bij de
nieuwbouw van een jongveestal. “Dit was wel even schrikken.”
Deze jongveestal van Klaas de Vries is zijn eerste klus als
uitvoerder. En de verbouw van de brandweerkazerne in 2003 zijn
laatste klus als uitvoerder. Toen kwam Pieter terecht op de
klussenbus. Nu na enige jaren kan Pieter ook mooi de voor- en
nadelen van beide functies relativeren: “Ik ben wel een
gezelligheidsmens en als uitvoerder heb je meer mensen om je heen.
Terwijl je op de klussenbus vaak alleen werkt. Maar op de
klussenbus ben je wel vrijer, ik kan zelf mijn indeling maken. Zo
ben ik wel eens eerder klaar maar de volgende dag weer eens later
thuis, dit wisselt zich wel af. Ook ben ik iemand die het een
ieder naar zijn zin wil maken. Mijn collega’s en ook de
opdrachtgevers. En als uitvoerder vind ik dit soms moeilijk
combineren. Op de klussenbus heb ik meer contact met klanten en
komt ook het stukje sociale om de hoek kijken. Na een praatje met
de klant ontdek je ook dingen, die je bij deze klus nodig kan
hebben. Dus al met al heb ik het prima naar mijn zin op de
klussenbus.”
Pieter
vind wel zijn momenten om zijn collega’s even uit de tent te
lokken. “Ja, ik mag de zaak graag even opruien. Ik kan me ook
nog herinneren dat we de lunch-tas van Jelte Dykstra hebben vast
gespijkerd op de tafel in de keet. Het is alweer jaren geleden
maar ik zie nog voor me hoe hij haastig zijn tas van de tafel zou
grissen. Rats, de hele onderkant bleef achter op de tafel.”
“Het zijn dan net een stelletje kleine kinderen,” zegt zijn
vrouw Hinke Riekje. “Ja mooi toch,” is de reactie van de
41-jarige Pieter.
Als
je Pieter zo ziet staan is het toch een beer van een vent. Niet
ultra groot maar wel des te breder. Elke dag in de sportschool,
Pieter? “Nee, ik ben alleen woensdagavond aan het spinnen (fietsen
zonder vooruit te komen). En weleens op de mountainbike door
de bossen.” Maar eh Pieter, hoe zit het nu met die 60%? Ik
bedoel, dat meer dan 60% van de bouwvakkers te zwaar is, hoor jij
ook bij die club? Pieter begint te lachen en kijkt dan vertwijfelt
zijn vrouw aan, die dan ja zegt. “Nou Hinke Riekje hier maak je
vrienden mee hoor,” is de verbale reactie van Pieter. “Wat
vind jij ervan,” vraag Hinke Riekje aan mij. Zijn het misschien
allemaal spieren? Ja ik heb hem nog nooit in de onderbroek gezien.
“En laten we dat ook maar zo houden,” zegt Pieter resoluut.
Werken
in de bouw is werken met je lichaam. Lichamelijk werk dat wel eens
zijn tol kan eisen. Zo ook bij Pieter. Van tevoren had hij nooit
last van zijn rug maar aan het jaar 2006 heeft hij hier slechte
herinneringen aan. Hij kreeg steeds vaker last van zijn rug.
Vooral de opstart was moeilijk en pijnlijk. Op een gegeven moment
had hij de complete apotheek mee naar zijn werk. Voelde hij de
pijn weer opkomen dan even zo’n roze pilletje. Dit is ook
kenmerkend voor Pieter, plichtsgetrouw en doorgaan tot je erbij
neervalt. Dit gebeurde de bewust e 13 september. Pieter: “Ik kon
die morgen maar nauwelijks van mijn bed komen. Ik zat op mijn knieën
voor de wastafel en kon niet meer overeind komen.” Uiteindelijk
bleek het een hernia te zijn, of zoals de chirurg zei: “Dit is
een voorbeeld van een overduidelijke dikke hernia, één voor in
de boeken.” 15 november is Pieter onder het mes gegaan. En
hierna langzaam weer herstelt. Begin januari van dit jaar is
Pieter weer langzaam begonnen. Eerst op therapeutische basis en al
snel weer volledig. “Nu ben ik technisch weer gezond verklaard.
En nu het goed gaat vergeet je ook snel die rug. Natuurlijk denk
je er wel om en ik moet zeggen dat ik sindsdien moeite heb met
werkzaamheden op schuine daken.”
Iets
nieuws, wat al langer in de pijplijn zat maar nu pas in werking
wordt gezet, is de garantie check bij de nieuwbouw die Heeringa
heeft gepleegd. De opdrachtgevers van onze bouwwerken worden de
gelegenheid aangeboden op hun gebouw elk jaar te laten
controleren. Zeg maar een APK keuring maar dan voor gebouwen.
Menno Heeringa, die dit bedacht heeft schrijft hier meer over in
deze nieuwsbrief. Deze garantie check wordt uitgevoerd door
Pieter. “Aan de hand van een checklijst loop ik het hele gebouw
door. De eerste opzet van deze lijst heb ik gemaakt in de tijd dat
ik aan het revalideren was. Hiermee zijn we begin december
gestart. Inmiddels heb ik onder andere alle 8 woningen die op onze
oude locatie in Witmarsum staan doorlopen. Op wat nastel
werkzaamheden zag het er prima uit. De mensen zijn enthousiast en
ik vind dit mooi werk.”
Vaste
prik van mijn interview is ook steeds de hobby’s van mijn
collega’s. Pieter begint hardop te lachen
als ik hem daar naar vraag. “Lezen en creatief met kurk.
|
|
|
|
Nee
serieus, ik heb niet zoveel hobby’s. Destijds is onze
woning geheel verbouwd en nu word ik door familie of kennissen ook
wel eens om hulp gevraagd. Ook het maken van praalwagens tijdens
de dorpsfeesten is een hobby.
Over zijn toekomst zegt Pieter het volgende: “Toevallig had ik
het er vandaag in de keet met Goos over. Hoeveel stukken brood we
nog moeten werken. We kwamen tot de volgende uitkomst: 25 jaar x
220 werkdagen x 6 boterhammen. Dat is dus nog 33.000 boterhammen
te gaan. Soms denk ik wel eens, nu eens heel wat anders (heeft
dit met de leeftijd te maken, Pieter?) Maar wat, weet ik niet.
Over het algemeen ben ik best tevreden met wat ik nu doe en we
hebben een mooie ploeg. Wat binne we moai fuort, net?”
Bron:
Personeels info bouwbedrijf Heeringa
Auteur:
Joop Bootsma
‘De
takomst is foar jimme’
Wubbo
Ockels inspecteert zonneboot Marne College
BOLSWARD
– Zo belangrijk? Of toeval? Feit is dat toen oud ruimtevaarder
Wubbo Ockels in zijn door aardgas aangedreven auto de Twibaksdyk
opdraaide, het voertuig geëscorteerd werd door twee motoragenten.
Het bleek toeval te zijn, want de motoragenten reden door en Wubbo
Ockels draaide het plein voor het Marne college op. Pas naast de
zonneboot van het Marne Collega kwam de auto tot stilstand, want
om de zonneboot was het allemaal begonnen.
Het
Marne College was de eerste Friese school op de tournee die Ockels
vrijdag, als ambassadeur van de Frisian Solar Challenge, maakte.
Tijdens zijn tournee lans het Marne College, Friese Poort, Sneek,
NHL, Van Hall en AOC Friesland, te Leeuwarden, inspecteerde hij
zonneboten, maakte kennis met de bouwers, ontwerpers en
projectleiding en hield hij lezingen over duurzaamheid in de
toekomst.
Nadat
Ockels door rector Jurjen Hiemstra was begroet, maakte hij kennis
met het Marne zonnebootteam, dat onder leiding staat van Wouter
Priester. Ockels nam plaats in de zonneboot, liet zich uitgebreid
in de boot en met het team fotograferen, waarna hij een volle zaal
leerlingen voorhield dat zij de ‘toekomst in handen hebben, maar
dat dit niet vanzelf gaat’.
Volgens
Ockels zou de regering in Den Haag tien procent van de vele
miljoen euro’s die gestoken worden in innovatieprojecten aan de
jeugd moeten geven. ‘Zorg ervoor dat jullie die tien procent
krijgen, want hebben de toekomst’. Na deze inleidende woorden
ging de voormalige ruimtevaarder in op zijn ruimtevlucht in 1985
en zijn constatering dat ‘ruimte eigenlijk niet zo bijzonder is,
maar de aarde wel. Dat zie je pas als je in de ruimte bent. Dan
zie je ook dat de aarde eigenlijk niets anders is dan een
ruimteschip en zijn jullie dus allemaal astronauten.
Ruimtevaarders zorgen goed voor hun spaceshuttle en dus zouden
mensen ook goed voor hun spaceshuttle, de aarde, moeten zorgen’.
Ockels wees op de schadelijke gevolgen van CO2 uitstoot, maar
‘gelukkig raakt de olie op’.
Hij
wees jongeren er op dat van een energieprobleem geen sprake is,
want de zon is onze ideale kerncentrale, die voldoende energie
voor iedereen levert’. ‘Jullie worden bang gemaakt voor een
energieprobleem dat er niet is, en daarom moeten wij de regering
er van overtuigen om in jongeren te gaan geloven’. Ockels noemde
de zonneautorace in Australië, viermaal door een Nederlands team
gewonnen en de superbus, die deze zomer zijn eerste proefritten
gaat maken, voorbeelden van technologieën, die bewijzen dat
zonne-energie de nieuwe toekomst is.
|
|
|
|
Zijn
vraag aan het eind aan de leerlingen over de toekomst van Fryslân
was dan ook een inkoppertje. ‘Willen jullie in 2050 een schoon
Fryslân, of willen jullie een Fryslân zoals het nu is? Unaniem
kozen de Marne College leerlingen voor de eerste optie. ‘Laat de
regering dit weten, adviseerde Ockels, en zorg dat het gebeurt’
|
|
|
|
Oud-Allingawierster
Jappie Feenstra als voorzitter dorpsbelang Skuzum aan het woord
over ‘zijn’ bruisend dorp.
|
Oud-Exmorster
Grietsje Yska namens organisatie Truck Tour Team
volop
bezig met de voorbereiding van een nieuwe Truck Tour 2008 op 7
juni as. voor 150 deelnemers met een beperking die die dag mee
kunnen rijden op een truck.
|
|
|
Exmorster
Wopke Brander wint 3e prijs tijdens badmintontoernooi in Bolsward
in poule A. Wat een prestatie op die leeftijd !!!
|
|
|
Oud-Exmorster
Yke Yska nam na 28 dienstjaren voor de intergemeentelijke
sociale dienst afscheid op een ludieke manier. Om 7.00 vertrok hij
op de fiets van Bolsward naar Lemmer. Vanuit Lemmer ging hij
hardlopend naar Balk. Van Balk steppend naar Workum, waarna hij de
fiets pakte en vertrok naar Witmarsum. Vanuit Witmarsum weer
hardlopend naar Wommels en steppend weer naar Bolsward voor het
bijwonen van zijn afscheidsreceptie. Bron: BN
|
|
|
Op
de foto bij dit artikel vanuit het LC Sybren Klaas Visser.
Sybren
is de schoonzoon van Fokje Postma-Faber en getrouwd met dochter
Gerbrich en werkzaam bij de fritesfabriek van Lamb-Weston/Meijer
in Oosterbierum. Op de foto neemt Sybren Klaas een monster uit de
vak van een vrachtwagen.
|
|
|
Artikel
uit de Leeuwarder Courant over oud-Exmorster Aagje Postma,
echtgenote van Exmorster schoolmeester Lieuwe Postma.
Een
meisje van 81.
Ze
heeft iets meisjesachtig, iets springerigs, zoals ze van de la in
de keuken naar de tafel loopt met alweer een nieuwe sigaret in
haar hand. Aagje Postma uit Drachten is 81 en vol leven, ook al
wordt het nooit meer zoals voor haar operatie.
Even
kijkt ze verstoord op. He bah. Het is in april alweer een jaar
geleden dat ze werd geopereerd. “Na een half jaar ben ik wel
weer de oude” Hield ze zichzelf steeds voor, maar dat gebeurt
niet.
Ze
wordt nooit meer zoals ze was. Aagje Postma moet langzamer leven
en dat doet zeer. “It is in soarte fan ofskie.”maar verdrietig
is ze niet.
Fleurig:
“Ik ha sa’n leuke hulp. Se hiet Ria en se is fantastysk. »Ria
doet alles, de logeerkamers waar bijna nooit meer iemand komt, de
douche, de wc en zelfs de plint in de keuken; “Ik hoech de hiele
wike niks wer.” Om zulke dingen kan ze het uitproesten, ze kan
er “ferskriklik”van genieten.
Vorige
week reed ze met een vriendin langs de boerderij van boer Jan, uit
“boer zoekt vrouw”. Want ook van Jan heeft ze genoten. Daar
zat hij, op de televisie achter het Friesch dagblad aan de
keukentafel. Aan de andere kant van het tafelkleed zaten zijn
vrouwen een appeltje te schillen en Jan : sei gjin stom wurd”.
Aagje lag krom voor de buis. “Ik tocht: “Fertel dy froulje ris
wat.”
Exmorra
Ze
kent Jan nog van lang geleden, toen hij een jongetje was en zij
met haar man en kinderen in Exmorra woonde. Aagje beleefde daar de
mooiste tijd. In Exmorra begon ze aan haar getrouwde leven met
Lieuwe Postma. Ze leerden elkaar kennen bij de christelijke
basisschool in Jistrum. Zij was juf, hij meester en ze fietsten na
school altijd samen op naar huis. Zij naar het ouderlijke huis in
Twijzel, waar haar vader klompenmaker was, hij naar Kollumerzwaag.
De
vlotte, fleurige Aagje moest o zo aan Lieuwe wennen. Hij was
serieus, zat altijd met zijn neus in de boeken
maar je kon heerlijk met hem lachen.
Op
een schemerige winterdag in november waren ze samen wat aan het
stoeien, in de lange lege donkere gang van de christelijke
basisschool van Jistrum.
Aagje
had koude handen en probeerde de stoere warme wanten van Lieuwe af
te pakken toen de deur ineens open ging. Daar stond het Hoofd der
school.
Met
ogen op schoteltjes. “Ik
sjoch it noch foar my. “Wat
is dit”, sei er. Het hoofd zou het er met het bestuur over
hebben, galmde hij, want verkering in de school dat kon natuurlijk
niet en Lieuwe nam ontslag.
Lieuwe
werd meester in Nunspeet. Het duurde niet lang of Aagje reisde
achter hem aan, naar een basisschool in Zwolle. Ze was in de kost
bij een aardige hospita die na een tijdje opperde dat het jonge
stel maar moest trouwen, zodat zij zonder zorgen eens een dagje
weg kon, want in die tijd kon je niet ongetrouwd en ongestoord
samen zijn. “Dat hearde net.”
“Krammele
noch ta.”dacht Aagje na het ernstige gesprek met de hospita, die
de twee al in huis wilde nemen. Want Lieuwe en zij wilde vrijheid,
met z’n tweetjes zijn, samen ontbijten, in een eigen huis.
Ze
trouwden en beleefden hun “moaiste tiid”in Exmorra, waar al
maanden naar een schoolmeester werd gezocht. Lieuwe deed de
school, Aagje knapte het huis op en was al rap in verwachting.
“Ik ferfeelde my noait.”
Met
Geeske de domineesvrouw ging ze iedere week naar de
vrouwenvereniging waar “grutte statige boerinnen mei kettingen
om”bij elkaar kwamen.
Geeske
en zij stelden al gauw voor om de vergaderingen eens per veertien
dagen te houden, omdat dat nou eenmaal gemakkelijker te combineren
was met een drukke huishouding en kleine kinderen.
Daar
stonden ze, met blossen op de wangen en Aagje kan nog altijd
levendig voordoen hoe de zaal reageerde. “De foarsitster sei:
“Mar mefrou, hoe komme jo derby om ien kear yn de twa wiken te
fergaderjen, dan giet it hiele ferbận derût.”
Ze
proest het weer uit. Geeske en zij zeggen het nog vaak tegen
elkaar. “mar dan giet it hiele ferbân derût.
Ze
was gelukkig. Achteraf is het ongelooflijk dat het vlak voor haar
trouwen nog bijna uit was met Lieuwe. Hij wilde perse dat zij
hervormd werd en zij gruwde bij de gedachte aan de hervormde
dominee uit Twijzel, die o zo vrijzinnig preekte over “de
stjerren en de moanne”.
Hervormd?
Prima vond Aagje, maar dan wilde ze wel in een plaats wonen met
een stevige orthodoxe hervormde dominee. “Dêr ha wy hiel bot
spul om hân, dat kinst dy net mear begripe.” Het was twee dagen
uit, daarna vonden ze elkaar weer.
Aagje
werd hervormd en Gerrit, de man van vriendin Geeske, bleek een
hele fijne hervormde dominee in een “hele fijne”kerk.
Aagje
wijst op een bord aan de muur, ze kreeg het naar haar operatie van
dochter Dinie, die het vond op een rommelmarkt.”Hij geeft de
moed en kracht” staat erop. “Skitterrend”Het geloof is nog
altijd belangrijk voor haar, maar “ik bekear net en ik gean ek
net mear elke snein nei tsjerke”.
Vol
bestaan
Ze
is oud, maar voelt zich niet zo. Ze leidt een vol bestaan met de
vrouwenvereniging, de club van gepensioneerde leraren en de drie
“âlde minsken”die ze bezoekt. Ze schuift een boek over tafel,
van Marinus van den berg, “Als de ouderdom pijn doet”.
“In
moai kado foar âlderen”, vindt ze. Want oud worden went niet.
Ze loopt nu met een stok en ’s avonds gaat ze de deur niet meer
uit. Dat lichamelijke ongemak maakt haar soms chagrijnig. Lieuwe,
die in Drachten leraar geschiedenis werd, overleed achttien jaar
geleden.
Op
zijn veertigste kreeg hij een hartinfarct. , jaren later gevolgd
door een tweede zware hartaanval.
Hij
belandde in een bed voor het raam van de woonkamer. Lieuwe was in
de war, zegt zijn weduwe. Achteraf denkt ze dat zijn hersenen
beschadigd waren. “As ik der no noch oan tink. It wie hiel
swier”.
Op
een dag ging het te ver en werd hij opgenomen op de psychiatrische
afdeling van het ziekenhuis. Daar is hij bekomen, zegt Aagje. Na
een week al was hij rustiger. “mar hy sliepte net yn it sikehûs,
hy wie deawurch”.
Aagje
zag het aan en wilde haar man weer meenemen naar huis. Opgewekt:
“Dat ik nei de psychiater om der oer te praten”.
Fel ineens gaat ze staan en doet de psychiater na. “sa
die er”. Ze schrijdt voorbij, kijkt nuffig achterom en wenk
kortaf met de hand. “Ik tocht: ‘Kinst om myn part
ferhippe’.”Gnuivend vertelt ze hoe ze heel langzaam, met haar
hoofd gebogen naar hem toe schreed. Met opzet. “Want hy stie te
wachtsjen”. Eenmaal in de dokterskamer liet ze zich zakken op
het rode bankstel. “Hy siet achter syn buro mar ik tocht: “ik
moat serieus mei dy prate”.
Aagje
bleef op de bank zitten en zag voldaan hoe de psychiater bakzeil
haalde en bij haar aanschoof. Maar ze moest tot volgende week
dinsdag wachten voor ze Lieuwe mee mocht nemen, vond de
specialist. Zijn ontslag moest eerst besproken worden in het
overleg.
Kort:
“ik sei: “Niks derfan. Ik nim him moarn mei’.”Dan moet u
het zelf maar weten’, antwoordde de arts. Nou dat wist ze. Aagje
wist het zelf heel goed.
Slaap
Op
een vrijdagmorgen nam ze Lieuwe, in een rolstoel, mee nar huis.
Haar dochter, Aukje, die wijkverpleegster is en haar schoonzoon
Frans was erbij. Die nacht en die zaterdagochtend daarop
sliep haar man “sa moai. Maar op zaterdag, toen hij aan tafel
zat en van Aukje een kopje thee kreeg zag Aukje haar man
wegglijden. “Ik raarsde: “Aukje, hy stjert!”Frans hat gau
alle bern belle, mar it wie al te let.”
Haar
man is thuis gestorven en daar is ze blij om. Ze is blij dat hij
niet helemaal alleen in het ziekenhuis wakker lag, dat hij niet
eenzaam is overleden. Ze kan er nu over praten, maar lange tijd
heeft ze gezwegen over de manier waarop Lieuwe is dood gegaan. Een
keer had ze lekker gekookt en veegde hij alles, rrrroets, zo van
tafel. “Ik wie des duivels. Ik rûn nei bûten en doe die hy
alle dourren op slot.”Het was niet gemakkelijk. Ze was doodop
toen Lieuwe stierf, maar ze is altijd rustig gebleven, zegt ze. En
fleurig toch ook. Ze houdt flair, altijd.
Ooit
haalde ze het toelatingsexamen voor de kweekschool, omdat ze maar
raak kletste over aardbeien in het Engels. “O, ik ha sa bot oan
it lullen west. Ik krige in dikke acht”.
En
na haar operatie vorig jaar lag ze op de intensive care ontzettend
gezellig met haar dochters te keuvelen. “mem, wat ha we doe
lake”, glommen de meiden. Ze weet er niks meer van maar ze heeft
een sort nuchterheid en humor, knikt ze.
Net
dement
Boven
haar gasfornuis hangt een briefje, met in grote letters ‘Gas
uit”erop geschreven. Haar dochter Dinie ontdekte op een dag dat
de gaspit nog aan stond. Stoer: “Ik wol it der wer wei ha. Ik
bin net demint”.
Dat
ongelukje met die pit was een uitzondering. En welnee, ze gaat
voor geen goud naar een flat. Ze blijft lekker in het huis wonen
waar ze al die jaren met Lieuwe en vijf kinderen leefde. Desnoods
verhuist ze het orgel en zet ze een bed in de woonkamer. “Of yn
de bijkeuken, dat kin ek”. Daar zit ze, aan tafel, achter de
asbak met het klepje. Het is stil geworden in huis, dat wel.
“Mar ik gean hjir net wei. It is sa glûpende skjin.”Ria heft
zelfs de telefoon gesopt. Ze proest, alweer.
Biografie
Aagje
Postma, geboren op 24 september 1926
Dochter
van Aukje de Haan en Joon Veenstra, klompenmaker te Twijzel weduwe
van Lieuwe Postma, onderwijzeres moeder van Aukje, Piet, Alie,
Dinie en Joon gewoond in Twijzel, Zwolle, Exmorra en Drachten.
|
Troch
Eksmoarre en Allingawier
|
|
TUINFEEST
MET SYNERGY
EN NIENKE
Het
jaarlijkse tuinfeest van Stichting Club’77 is dit jaar op zaterdag
17 mei a.s. met een optreden van de Friese zangeres Nienke.
Daarnaast speelt de oord-Hollandse coverband Synergy
bestaande uit één dame en vijf heren. Wil je alvast horen hoe goed
deze band is dan kun je zaterdag 12 april naar de feesttent te
Pingjum, waar Synergy acte de presence geeft.
Nieuws
over Synergy vindt je op de website www.synergyband.nl
Synergy
is een energieke en frisse allround top40/top100 coverband afkomstig
uit de provincie Noord–Holland. De bezetting bestaat uit 6
getalenteerde en gedreven muzikanten die elk hun sporen ruimschoots
hebben verdiend in het bar-dancing, zalen en feesttenten circuit en
in artiesten begeleiding.
Deze
veelzijdige formatie met Zangeres en Zanger brengt een gevarieerd en
update repertoire, van de laatste Top 40 Hits tot aan de grootste
pop klassiekers, van Dance tot R&B, van Rock tot Pop, van feest
tot “beest” en alles wat daartussen zit. Hierdoor is deze
energieke formatie “waarbij de vonken van het podium afspatten” breed
inzetbaar of het nu gaat om een bedrijfsfeest, bruiloft, kroeg,
dancing/discotheken, feesttenten of festival.
De
band werkt samen met een professioneel geluidsbedrijf welke
inmiddels een jaren lange ervaring met andere topformaties heeft. De
geluid en licht systemen zijn modulair van opbouw, zo men is staat
Synergy te boeken met verschillende geluid en lichtsets. Van
geluidsets voor bruiloften en kroegen, dancings/discotheken,
feesttenten en grote festivals “dus nooit te hard, en nooit te
zacht”, tot en met computergestuurde lichtsystemen. Deze geven de
show nog een extra dimensie. Kortom maatwerk, en altijd een prijs
die bij u past.
|
We
zijn met Trye yn ien kinderen op pad geweest.
Maandag
7/4/08 vertrokken we met vier auto's naar het Rijsterbos. De
kinderen gingen wandelen van de ene naar de andere kant met Tineke
en Sita. Asia en ik gingen een estafettebaan uitzetten. Een
rol buurtvlaggen gingen kris kras door het bos. Het was
heerlijk weer .We waren klaar toen de club eraan kwam. Om de beurt
gingen de kinderen het parcour af. Over de boomstronken,via geulen
en onder bomen door. Een paar opdrachten doen en wij namen de
tijd op. Ze vonden het prachtig. Na dit gebeuren gezellig picknicken
aan de kant van de weg. We liepen naar het water en keken uit over
het IJsselmeer.
Even door het water lopen. Na de terugtocht door het bos gingen we
voldaan en moe
weer naar Exmorra. Een geslaagd uitje.
|
|
|
 Opbrengst
Simavi 2008
|
Te
leen of te koop gevraagd;
Voor
onze dochter Ilse zijn wij op zoek naar een kaatswant voor komend
seizoen. Wie kan ons hieraan helpen?
Graag
bellen op 0515-577051.
Alwin en Barbara Overwater.
Jeugd
massaal aan het eierzoeken in Allingawier
|
|
|
|
We gingen op zaterdag 29/3 met kinderen
en oudere geïnteresseerden kievietseieren zoeken bij Fam
Mulder. Jelly legde eerst uit wat de bedoeling was. Niet als een kip
zonder kop het weiland over draven . Nee, eerst kijken naar het land
en wie weet zie je dan een roek die ook aast op de eitjes. Eindelijk
mochten we los! Rennen!! Het was best lastig om
goed te zoeken en ook een ei te vinden. Het zijn kleine nestjes en
de eitjes hebben een schutkleur. We vonden niet veel. Foekje-Nynke
vond een nestje na enige aanwijzingen. Dus zo ziet een nest
eruit. We zijn ruim een uur aan het zoeken geweest. Toen werd
het kouder en liepen we terug. Een leerzame ervaring
Ingrid
Jonkhout.
Foekje-Nynke
vindt een ei !!!
|
Kabouter
Jelle is jarig !!
|
|
|
|
|
|
Op
19 april jl. werd op het kaatsveld in Exmorra het verjaardagsfeest
van Kabouter Jelle gevierd. Dit festijn werd georganiseerd door de
kinderkerk onder leiding van Betty Schellevis. In groepjes werden de
kinderen langs verschillende activiteiten geleid die allemaal
verband hielden met de natuur. Een grote opkomst en superleuk en
gewaardeerd intiatief !!!
|
|
|
|
|
|
Kampweekend
2008 16- club
Op
4,5 en 6 april waren bijna alle 16minners weer bij kampeerboerderij
Groen in Gaasterland voor het traditionele kampweekend.
 Alhoewel
de weersvooruitzichten niet veel goeds beloofden, was het toch prima
weer. De bagage , uiteenlopend van sporttassen, beautycases,
tot gigantische jumbokoffers op wielen, en de door Jolanda
gedane boodschappen, werd
dit jaar gebracht door de fam. Terluin.
Toen
Alwin Rixt zag met haar superkoffer, vroeg hij verbaasd aan Bram :
hebben we het wel goed
op de uitnodiging gezet? want
hiermee kan je wel 10 weekenden weg. Na het afscheid van de vele
oudclubleden en heiten en memmen gingen we op weg. De tocht op de
fiets ging goed en via het nieuwe Galamadammen-viaduct
kreeg je een enorme snelheid te pakken tot aan de 1stvolgende
rotonde waar werd besloten het fietspad naar Hemelum langs het meer
te volgen. Blijkbaar had Willem Jan nog steeds het last van het
Galamadammen-effect of hij had er zo’n zin in, dat hij
doorsjeesde, verbaasd pas in Bakhuizen
stopte, en zich afvroeg;
“waar
zijn ze allemaal?” Rond 9
uur waren we bij de kampeerboerderij, op Douwe en Douwina na. Het is
ons nog steeds niet duidelijk waarom ehh……die wat later kwamen.
De bedden werden ingedeeld en de thee, koffie en cake werden door
iedereen gretig genuttigd.
Robert,
Douwe, Daniel en Klaas Anne kijken misschien wat te veel naar
Brainiac en waren daarna, zeer kreatief met de matrassen bezig.
Dat
er dit jaar was besloten om te stoppen met het Martijnprincipe, nl
het meenemen van tv met dvdspeler, werd door meesten van de groep
niet gewaardeerd.
Rond
22.30 uur, waren er 2 vrijwilligers nl. Anne Gietema en Pieter
Feenstra die ons dropten in en rond de gaasterlandse bossen.
De
1ste groep schrok van een enorme muskusrat en de muskusrat schrok
weer van hen. Hierdoor waren ze blijkbaar extra snel terug.
TomTom
Willem Jan wist de 2e groep te leiden via de z.g.n. kortste route en
belande in het centrum van Balk. Via deze “omweg” was Annelies
op’t laatst zo moe en klaagde alles bijelkaar, dat zelfs het
asfalt voor haar goed genoeg was om te slapen. Midden in het bos was
een bankje rustplaats nr. 2 en nadat de batterijen van de MP3s en
mobieltjes leeg waren ging de groep verder. Rixt die de hele tijd op
een paddestoel had gezeten leek net Kabouter Kwebbel.
Simone wou de rest van de tocht graag, hand aan hand lopen,
dit stond toch aangegeven op de verkeersborden?
Na
aankomst van beide groepen was het tijd om bij te praten en te
rusten en gelukkig was er Klaas Anne die zorgde voor de vele
knakworstjes.
Anna
Elske had niet te klagen over mannelijke aandacht ……en ging daar
soms mee op de loop! Rond de klok van 6 uur werd het rustig en werd
er geslapen. Zaterdagmorgen was iedereen vrij en ‘s middags stond
er een fietsspeurtocht door Gaasterland op het programma.
Blijkbaar
waren enkele meiden nog moe van de dropping en klaagden over het
vele fietsen. Dit ging zolang door, dat Bram zelfs met veel
tegenzin, uiteindelijk besloot om met zijn groep 1 te stoppen met de
speurtocht. In groep 2 waren Rixt haar laatste funktionerende
hersencellen nog dusdanig actief en slim genoeg door de speurtocht
zonder te fietsen te ontcijferen!!! Rond 6 uur aten we macaroni met
siepels gemaakt door het kokkerel-lachduo Wilma en Bram.
Het
spel, wie kan zo lang mogelijk uien
snijden zonder te huilen werd gewonnen door Wilma. Hierdoor
kwamen er wel erg veel uien in de macaroni!!!!!!....wat niet
iedereen kon waarderen. ‘s Avonds was er de ruimte voor een
playback, spel of toneel
voor de bonte-avond!
Wat
doe je, als bijna niemand hiervoor iets heeft bedacht ??? “ Ja het
te bont maken.” Hierdoor besloot de leiding, om ook verder maar
niks te doen en dat gaf wel wat een domper voor deze avond en
een minder waardige afsluiting van dit weekend. En zo deed een ieder
wat hij of zij leuk vond. Hilde en Lisa Marije hadden moeite om de
ogen open te houden… maar uiteindelijk won de
slaap toch.
‘s-Nachts
had het stevig geregend maar zondag was het weer opnieuw goed.
Zondagmorgen rond 9 uur schrok Klaas Anne zich wakker en dacht dat
het muziekkorps voorbij kwam, maar het was Bram met 2 deksels uit de
keuken die het de hoogste tijd vond om wakker te worden.
Met
veel gerommel en gemompel werd ook de rest wakker.
De
vele uien in de macaroni hadden hun werk goed gedaan.
……….zodat alle slaapzakken werden gelucht!
Opnieuw
stond Wilma achter het fornuis en verzorgde voor iedereen een
gekookt of een gebakken eitje. Even later teste Willem Jan zijn
zangtalenten onder de douche en zong het hoogste lied.
Zijn
gezang over “Rosanne en dat er heel veel mannen zijn” werd wreed
verstoord, want zoals dat dan meestal gaat kreeg hij hulp….maar
dan wel met extra emmers koud water!. Zondag ‘s-morgens is het
gezamenlijk opruimen geblazen, maar een aantal vinden het
leuker
om te kijken hoe een ander dat voor je doet.
 Rond
12 uur gingen we weer terug huiswaarts via Hindeloopen waar we
traditioneel gaan snacken, snacken, snacken, snacken, en sommigen
nog meer …….. Na deze vet vette hap hadden we voldoende energie
voor de laatste kilometers….. En zodra Exmorra in zicht komt
fietst het ineens lichter en scheurt het peloton uitelkaar! Zo zijn
we met z’n allen weer moe maar voldaan thuis gekomen na een “vet
weekend.”
Een
speciale dank voor Jolanda, fam. Terluin, Anne Gietema en Pieter
Feenstra en alle cakebakkers/-sters en natuurlijk alle 16 minners
voor dit seizoen en dit weekend!
Met
vriendelijke groet, Alwin en Bram
|
|
|
Inspectie
Johannes de Dooper Kerk
|
|
|
|
De
kerktoren was aan een APK-beurt onderhevig
en
met een enorme kraan werd de toren geïnspecteerd. Voorlopig kunnen
we er weer even tegen.
|
Koe
Froukje van maatschap Gietema overschrijdt grens 10.000 kg vet en
eiwit
Froukje
van maatschap Aiso en Jouke Gietema uit Allingawier viel deze eer te
beurt. De 15-jarige telg van Feikje’s Hoekstra uit een Nelis
12-moeder is bezig
met
haar tiende lactatie en volbracht de prestatie met 125.938 kilo melk
met 4,27 procent vet en 3,73 procent eiwit.
Aiso Gietema uit Allingawier over Froukje: “Ze is een eigengereide
koe. Als er een koe bij de voerbox staat en madam heeft honger, dan
moet die andere koe wel vertrekken. Je krijgt haar ook vast niet
alleen in de klauwbehandelbox, daar heb je echt twee man voor nodig.
Het is een koe met karakter en met weinig grijze haren. Voor een koe
is die 10 ton een hele marathon, maar ze is eigenlijk vrij
onopvallend naar de tien ton gegaan. Ik kan met niet herinneren dat
we er ooit een dierenarts bij hebben gehad. Ze heeft altijd goede
gehaltes gehad. Daar was geen extra zorg voor nodig. Vorig jaar
heeft ze nog gewoon afgekalfd op de roostervloer en ook nu loopt ze
ondanks haar bijna 16 jaar gewoon met de rest op stal.
Waarschijnlijk is ze zelfs drachtig. We hebben nog enkele
nakomelingen van haar op het bedrijf. Eén ervan zit op ruim
tachtigduizend liter, die doet het ook goed. Maar een tientonner is
een unicum. Ik ben 72 jaar en zit in maatschap met mijn zoon Jouke.
Zo lang ik weet, is hier geen koe aangevoerd. Froukje is dus ook
helemaal eigen fok en daarom is dit een kroon op ons werk.”
(Bron:
Landbouwblad)
|
|
|
Jo
sille it mar beleve!!
|
|
Briefkerij
tusken Eksmoarre en Boalsert
Bêste
Hindrik,
Ik ha it wol hân mei jimme Jan. Jo hoechden de tillevyzje mar oan
te setten of hy wie der wer op mei syn kop. Dêrom wie ik ek bliid
dat it reklamespotsje net trochgie. Ik bin saneamd Jan-moe. Dat
komt fansels foar in grut part troch de media. Yn dyn lêste brief
fregest my om dy rêstich te krijen. No
hjir is myn tip: do moast dy ôfslúte fan de bûtenwrâld. Dus
gjin tillevyzje of radio mear oan. Net mear surfe op it ynternet
en dyn abonneminten op alle kranten opsizze. It is namtlik de
media dy ús gek en bang makket. Sjoch bygelyks nei de mediahype rûnom
de ‘film’ fan Wilders. It is faaks in noardwesterstoarm yn in
fiersten te lyts berenburggleske. Achterôf stelde it dochs gjin
sipelsek foar. Sjoch nei it nijs oer it itenstekoart. Ik doar te
bewearen dat dat wol in bytsje tafalt. Us griene kliko leit
namtlik fol mei grienten, ierdappels en bôleplaskes. Yn myn eagen
betsjuttet dat krekt in tefolle oan iten. Sjoch ek nei de boycot
op de Olympyske Spullen. As it puntsje by it pealtsje komt, dan
geane wy nachts massaal fan bêd om yn ús yn China makke oranje
duster it nije wrâldrekord fan Pieter en Marleen te fieren.
It keninklik besyk oan Makkum en Frentsjer wie ek sokssawat. Eltse
dei stie de krante der fol mei. It moast in hiel spektakel wurde.
Ek no foel dat allegear wol wat ta. It wie ommers krekt lykas
foargeande jierren. Teminsten, dat haw ik heard. Sels ha ik neat
sjoen. Ik wie doe namtlik al Bea- Wimlex- en Maxima-moe. Dêrom
Hindrik, myn advys oan dy is in folsleine mediastop.
Aanst komt ommers it EK-foutbal. Fier fan tefoaren wurdst deagoaid
mei foarbeskôchings, selekjes, favoryten en fansels reboelje
binnen it Nederlânsk âlvetal. Myn EK is al bedoarn foardat it
begûn is. Dit sil my net oerkomme. Ik lês foar 7 juni gjin
letter en sjoch gjin útstjoering oer it EK.
No hear ik dy tinken, hoe ik dan myn tiid trochkomme moat sûnder
depressyf te wurden. Ik moat sizze dat slagget my bêst. Trees en
ik ha namtlik sûnt koart in bjusterbaarlik sekslibben. Noch net
sa lang lyn wie myn útbluste tampeloeris noch op syn heechst ien
kear per twa wike yn steat de ultyme ferwenner út te hingjen. Mar
doe’t ik hearde wat in byt fan dy spin by Jumbo Kooistra ta
gefolch hie, ha ik fuort en daliks myn eigen ereksjespin út
Brazilië ymportearre. De goudfisk ha ik troch de wc spield en yn
de kom krûpt no myn achtpoatige freon. Eltse
dei nei it jûnsiten lit ik my, by wize fan neigerjocht, troch him
fergiftigje. It gefolch: fjouwer oeren lang ien en al
leafdesgenot. Wy gean de lêste tiid dan ek al om acht oere nei bêd.
It is wer krekt lykas foarhinne. Moast it foar de grap ek marris
besykje. Ik soe sizze kom in kear del en stek dyn hân yn úse
fiskekom. It is oan te rieden mei de auto te kommen, want mei in
enoarme bult yn’e broek fytst it neffens my net sa bêst.
No Hindrik ik stopje der wer mei want ik moat wer yn aksje. Ik soe
sizze oant skriuwens en groetnis oan Lieske.
Dyn maat,
Freerk
|
Fan
alles wat
|
|
Daniël
Jonkhout en Robert Hendrik Twijnstra winnen 2e prijs met schrijven
van Friese rap
Sjong
libbet. Dat doart de organisaasje fan dit sjongfestival foar
middelbere skoallen wol te sizzen. Mear as fjirtich solisten en
groepen fan achttjin skoallen hawwe meidien oan de foarrondes op 27
maart. Se sjonge besteande hits mei in nije fryske tekst. Dit stond in het LC te lezen van 12 april jl. Daniël
Jonkhout, Robert Hendrik Twijnstra, Sietse Baarda, Johannes Popma,
Minne Koopmans, Wiebe Bonekamp, Jari Hoekstra, Willem Zijlstra en
Hans Adema maakten samen een rap namens het Marne College uit
Bolsward en vielen hiermee in de prijzen. Zij behaalden een tweede
prijs uit de 10 mooiste teksten uit de voorrondes met het liedje :
Oh, ik haw myn Nikez. Het lied werd gezonden door Nick Waterlander.
Van
harte gefeliciteerd !!
|
Daar
zijn ze weer… De zwemdiploma’s !!
Deze
beide mannetjes behaalden zonder problemen hun A-diploma. Christiaan
Stremler en Sietse Zijlstra doken als vissen door alle gaten die ze
konden vinden en konden na afloop hun diploma afhalen. Een
bijzondere prestatie voor Sietse die zijn diploma binnen een half
jaar haalde !!! Van harte gefeliciteerd !!
|
Ook
geslaagd, maar dan binnen twee maanden voor
hun B-diploma zijn
Tiemen Steigenga en Hylke Heeres. Zij gedroegen zich een half uur
als echte dolfijnen en slaagden met vlag en wimpel voor hun diploma.
Van harte gefeliciteerd !!
|
En
nog meer zwemdiploma’s …..
|
|
|
|
En
na het behalen van hun A-diploma behaalden Pieter Jan Leijenaar en
Ilse Overwater binnen een maand hun B-diploma. Een geweldige
prestatie. Ze sprongen als dolfijnen door alle gaten die ze konden
vinden en zwommen als echte zeehonden door het bad. Van harte
gefeliciteerd !!!
Liturgisch
en Symbolisch Bloemstuk met als thema ‘Samen op weg’.
 Veel
dorpsgenoten schoven in april jl. aan in het Honk om samen met Tine
Piersma een liturgisch bloemstuk te maken. Een bloemstuk gemaakt van
rozen, takken, tulpen en verschillende soorten groen.
Voor de exacte beschrijving van de betekenis van de
bloemstukken verwijzen wij u naar het artikeltje in het Klankboerd
van april.
|
|
|
|
|
UNICEFCOLLECTE
De Unicefcollecte heeft in Exmorra en Allingawier
opgebracht € 279,86
Hartelijk dank voor uw bijdrage namens alle kinderen
die door Unicef geholpen worden.
Ook bedankt namens de collectanten Wietske Spijksma,
Thea de Boer, Regina Leijenaar en Anneke de Boer.
 Gehandicaptensport
collecte 2008
Stifting “Mei alle wille”
Hoi
jongens en famkes,
Hawwe
jim ek al wer sa’n sin oan de grutte fakânksje?
Wij
fan stifting “Mei Alle
Wille”wol!
De
Kamprie is al wer drok dwaande om de simmerkampen
fan
dit jier te organisearjen. Wy gean dit jier nei Appelskea.
Wy
hoopje dat wer in protte jeugd
harren
opjout foar dizze gesellige kampen.
 Wy organisearje twa kampen.
It
jongste kamp is foar bêrn fan 9,10 en 11 jier.
It
kamp is fan 12 o/m 16 juli
De
kosten binne € 65,-
It
âldste kamp is foar bêrn fan 12,13 en 14 jier.
It
kamp is fan 5 o/m 12 juli
De
kosten binne € 90,-
Wolle
jim graach mei? Skilje dan foar 1juny mei:
Elske Ketelaar: 0515579707 of 0640376310
Mariska
Rijpkema: 0628680515
|
Nathalie
Jonkhout neemt deel aan ‘Lyts Frysk Dictee’
Op
dinsdagmiddag 15 april heeft Nathalie Jonkhout uit groep 8 meegedaan
aan het ‘Lyts Frysk Dictee’in Leeuwarden. Kinderen uit de
hoogste groepen van de basisschool streden om de eer wie het beste
Frysk kan spellen. In de klas hebben we voorrondes gehouden en
Nathalie (Sytse de Witte was helaas ziek) was afgevaardigde van onze
school. Helaas heeft Nathalie niet gewonnen, maar het was erg leuk
om mee te doen.
Dramatische
verbeelding van het thema ‘pesten’
 Gaast-
Voor een enthousiast publiek van 150 vrienden, familieleden en
nieuwsgierigen
ging
zondagavond 30 maart j.l. in de Fûke te Gaast de film ‘Spijt’
in première. Het is een compleet eigen productie van de
catechisatiegroep Gaas/Ferwoude en Exmorra/Allingawier. Met de film
hebben de jongeren het actuele thema ‘pesten’ op indrukwekkende
wijze verbeeld: daar was het publiek unaniem eens over.
“We
wilden eens iets anders dan ‘gewoon’ een uurtje over
bijbelverhalen praten, “legde begeleider Marten Hoekstra uit.
“Iets waar we samen mee bezig zouden kunnen zijn., wat we samen
konden maken.”Het werd samen met twee andere begeleiders Rinske
Koopmans en Anita Hoekstra tot stand gebracht. De keuze voor een
film werd ontleend aan een idee van het Nederlandse
Bijbelgenootschap. De jongeren kozen zelf het thema; het werd
‘pesten, dat ze allemaal als een ernstig probleem zien.
Het
verhaal, dat door Siebe, Petra, Janna, Rixt en Sytse Samuël tot
script werd uitgewerkt, is niet flauw. Een schooljongen wordt door
zijn klasgenoten zó zwaar gepest dat hij uiteindelijk vlucht in
zelfdoding. Zijn wanhoop wordt mede ingegeven omdat zijn ouders
niets van zijn probleem begrijpen. Als het drama zich heeft
voltrokken krijgen de klasgenoten berouw over hun gedrag. Ze brengen
de moed op om bij de ouders van de jongen hun spijt te betuigen.De
catechisanten speelden zelf alle (jonge) rollen, Janna Sterkenburgh
was de cameravrouw en Sietse Samuël deed de montage. De
semi-professionele camera is van Janna’s ouders. Hoofdrolspeler
Willem-Jan Postma uit Exmorra vindt dat de film heel indrukwekkend
is geworden. “In het begin zagen we dat nog niet zo, maar toen hij
meer en meer vorm kreeg werden we steeds enthousiaster.”Dat
enthousiasme deelde het publiek volledig. Ook de begeleiders vinden
het een buitengewoon geslaagd experiment.
“Het
smaakt misschien wel naar meer, “zegt Marten Hoekstra. Wie meer
wil weten kan bij hem terecht. 0515-543325
En
voor wie niet naar Makkum of Franeker wil: het programma van
Bolsward:
PROGRAMMA
KONINGINNEDAG 2008
08.00
uur:
Klokgelui
De
klokken van Bolsward luiden het Oranjefeest in.
08.15
uur:
Beiaardbespeling
Beiaardier
Klaas de Haan uit Bussum bespeelt de stadhuisbeiaard.
09.00
uur:
Aubade en ballonnenwedstrijd
De
aubade vindt traditiegetrouw plaats voor het stadhuis.
Toespraak
door de burgemeester van Bolsward , gevolgd door het zingen
van het Wilhelmus, het Fries volkslied
en het speciaal voor Bolsward geschreven Koninginnelied.
Daarna het oplaten door de kinderen van meer dan 1000 gekleurde
ballonnen.
Met deze ballonnenwedstrijd zijn fraaie prijzen te winnen!
09.00
uur:
Vermaak voor de jeugd
Op
het Marktplein voor de jeugd een draaimolen en groot Springkussen en
funcar.
De
funcar rechts op de foto. Voor de liefhebbers: een suikerspinmachine
09.30
uur:
Coco’s kinderspelletjes
Spelletjes
voor de kinderen van de basisscholen op de Appelmarkt.
Einde
van de kinderspelen: 12.00 uur.
10.00
uur:
Kleuter/Peuter vermaak
In
de Broerekerk worden peuters en kleuters bezig gehouden met het
maken van een kroon. De mooiste kroon een prijs. Verder is daar een
grabbelton en veel meer moois. Einde 12.00 uur.
10.00
uur
Gratis ritje met een treintje door de stad. Einde 12.00 uur.
10.00
uur
Gratis Pony rit. Einde 12.00 uur.
09.30
uur:
Kofferbakverkoop,
Op
het Broereplein, Jongemastraat en Raadhuisplein is van 10.00 –
14.00 uur een grote vrijmarkt vanuit je kofferbak. Voor ‘Ons
Gebouw’ is koffie verkrijgbaar.
10.00
uur: Straatvoetbaltoernooi
Voor
de jeugd van de basisscholen is er op Plein 1455 een
straatvoetbaltoernooi. Dit toernooi wordt georganiseerd i.s.m. de
plaatselijke voetbalverenigingen.
10.00
uur:
Schaken
In
‘Ons Gebouw’ wordt i.s.m. schaakclub ‘Westergoo’ een
schaakmorgen georganiseerd. Mensen met belangstelling voor de
schaaksport kunnen nu daarmee kennismaken of meedoen. De entree is
vrij.
13.00
uur:
Gratis
rondvaart door de grachten. Einde 16.00 uur.
13.30
uur:
Streetparade
In
de binnenstad treden op: Cresendo, Opeinde, Showband ‘Hollandia’
Bolsward,
Paveerkorps,
Leeuwarden, Showband ‘Oranje’ uit Bolsward
15.30
uur:
Matineé
Entree
is gratis, Koninginnedag aanbod; Koffie met gebak, € 1.50.
15.45
uur
Taptoe
Cresendo,
Opeinde, Showband ‘Hollandia’ Bolsward, Pasveerkorps, Leeuwarden
20.00
uur: Koninginnedagconcert
In
sporthal ‘De Middelzee’ treden voor u op:
Fanfareorkest
CMV ‘Oranje’ o.l.v. Martijn Veenstra.
 Rolling
Home Going Celtic.
De
drie J’s
Presentatie:
Froukje Bosma.
|
VRIENDELIJK
VERZOEK!
Als eerste willen wij ons aan u voorstellen.
Wij zijn Sandra Visser en Tineke Ekkers, wonend in Zwaagwesteinde en
Birdaard, het mooie Friesland. Friesland staat vooral bekend om de
Elfstedentocht in welke vorm dan ook.
 Al
heel lang (15 jaar) hebben wij de wens om de Elfstedentocht op het
paard te volbrengen, maar tot op heden is dit jammer genoeg nog niet
gebeurd. Maar het jaar 200 gaat daar verandering inbrengen..
Op Maandag 8 september starten wij onze tocht der tochten, voor ons
al een groot spektakel en het leek ons dan ook een zinvol idee om er
meteen een sponsortocht van te maken, om zo een goed doel te
ondersteunen.
Het doel wat wij gekozen hebben is de Dierenambulance Leeuwarden
e.o. Meer hierover is te vinden op onze site: http://elfstedentepaard.web
-log.nl
U zult zich misschien afvragen waarom wij u benaderen.. Dit komt
door het volgende op dag 2 doen wij Exmorra/ Allingawier aan.
Dit is voor ons het eindpunt van dag 2!. Wij zijn dus op zoek naar
een overnachtigsplaats voor zowel ons als onze paarden. (dag 2 start
hier ook).
Omdat wij helaas niet bekend zijn in Exmorra/Allingawier en de
omstreek benaderen wij u! Zoals ik eerder al aangaf zijn wij op zoek
naar slaapplaats vo
or onszelf maar ook een goed onderdak (het liefst 2 boxen) voor onze
paarden. (Voer nemen we zelf mee het gaat dus om stalling). Het
liefst tegen een schappelijke prijs dit omdat wij graag zo veel
mogelijk op willen brengen voor ons goede doel (het is dus mogelijk
om de overnachting als het ware te sponsoren, hierover vind u meer
informatie op onze website onder het linkje sponsorformulier.)
Wij willen u bij deze eerst vriendelijk bedanken voor het lezen van
onze vraag en hopen natuurlijk dat u ons verder op weg kunt helpen.
Alvast bedankt.
Met vriendelijke groet, Sandra Visser
OPEN
DAG CBS DE OERDRACHT
Op
dinsdagmiddag 20 mei van 13.00 tot 15.30 uur biedt CBS De Oerdracht
in Exmorra ouders en kinderen de gelegenheid de school te bezoeken.
Alle kinderen die over niet al te lange tijd 4 jaar worden krijgen
de gelegenheid een kijkje te nemen op deze "oer"gezellige
school, samen met papa en/of mama. Wij bieden deze gelegenheid zodat
u een goed beeld kunt krijgen van onze school.
CBS
De Oerdracht is een kleine basisschool met ongeveer 70 leerlingen, 6
leerkrachten, 2 algemeen medewerk(st)ers en een zogenaamde
meerscholendirecteur. Zij
zorgen ervoor dat de kinderen in een prettige sfeer kunnen leren en
spelen. Op 20 mei is zowel de directeur, de heer G. Minzinga
Zijlstra als de kleuterjuf, mevrouw Natasja Ruardi aanwezig om u te
woord te staan en u van informatie te voorzien. Verder is er een lid
van de schoolcommissie aanwezig.
Graag
ontmoeten wij u samen met uw kind(eren) op deze inloopmiddag!
|
VERZOEK
VAN DE REDAC
TIE
Op
het moment van verschijnen van dit DN nummer zijn de koningin en
consorten allang weer vertrokken. Er zullen vast lezers en
lezeressen van het DN zijn die naar Makkum en/of Franeker zijn
geweest om deze heugelijke gebeurtenis bij te wonen.
En
misschien zelfs wel bijzondere foto’s hebben kunnen maken……
 En dáár gaat het ons nu om:
Hebben
jullie bijzondere kiekjes kunnen nemen tijdens het Koninginnefeest??
Dan
zouden wij het erg waarderen om die via de mail (of door de
brievenbus) te ontvangen zodat iedereen hiervan mee kan genieten!!
U
bent verzekerd dat wij ze met zorg behandelen!
Alvast
bedankt!!
Red. DN
|
Sportnijs
|
|
KAATSNIEUWS
Zaterdag
10 mei a.s. komt de jeugd van Wûnseradiel, Bolsward en Workum
weer naar Exmorra om mee te doen aan de door de Rabobank
gesponsorde federatiewedstrijd jeugd d.e.l. op sportveld
“Boppeslach”.
De
wedstrijd begint pas om 13.00 uur, zodat ook de voetballers nog
mee kunnen doen.
Op
vrijdag 23 mei a.s. is de eerste jeugdledenpartij gesponsord door
Installatiebedrijf Johannes van den Berg. Het begint om 16.00 uur
en opgave is bij Klaaske Feenstra vóór woensdag 21 mei 20.00
uur.
Het
“pearkekeatsen” is op zaterdag 24 mei a.s. en begint om 11.00
uur. Opgave bij Agnes Drost vóór donderdag 22 mei 20.00 uur.
Sponsor
van de wedstrijd is “Klussenbedrijf Strikwerda” uit Exmorra.
Minimaal
één kaats(t)er van het pearke dient lid te zijn van KV Exmorra.
De
eerste KNKB-wedstrijd is op zaterdag 31 mei a.s. en wel voor de
meisjes die worden uitgenodigd door de KNKB om in Exmorra te komen
kaatsen. Scheidsrechter is Hendrik Sweering uit Folsgare. De
wedstrijd begint om 10.00 uur.
In
de kaatskantine mag niet meer gerookt worden. Dit n.a.v. het
wettelijk verbod op roken in restaurants, dorpshuizen,
sportkantines e.d.
 Wymbritseradieltocht
En
wat doet hij het toch goed………
10
kilometer, recreanten:
3.
Willem de Boer, Exmorra, 35.06
|
|
|
Opslager
en hoofdklassekaatsster Géjanna Dijkstra houdt
het na het seizoen 2008 voor gezien.
Géjanna: tiid foar wat
oars!
De uitnodigingswedstrijd op 13 september in Marssum wordt haar
laatste optreden in de rijen van de hoofdklasse. Géjanna
debuteerde in 1992 en won in haar lange carrière bijna alles wat
er maar te winnen viel. Géjanna stond meer dan 200 keer in de
finale en wist daar 148 van te winnen. Won alle grote partijen
minimaal eenmaal en de PC zelfs negenmaal. Het stoppen van de nu
dertigjarige Géjanna Dijkstra wordt mede in gegeven door het feit
dat er andere zaken beginnen te spelen. Of zoals ze het zelf
verwoordt: “It is moai west, tiid foar wat oars.”
Bron:
www.kaatsnieuws.nl
|
Tafeltennisvereniging
Exmorra/Allingawier
Op
7 april j.l. was het alweer de laatste keer dat er werd
getafeltennist.
 De
jaarvergadering was zoals gebruikelijk kort. Er werd o.a. besloten
dat het tafeltennisseizoen strikt loopt van eerste week oktober
t/m laatste week maart. In april wordt dan de ledenvergadering
gehouden. De aanvang is voortaan een kwartier later (19.45 uur).
De uitslagen van de competitie
is als volgt: In de A klasse is Hendry Steigenga de beste; George
Willemsen werd 2e. In de B klasse is Lammert Steigenga de nummer
1; Klaas Yska werd 2e. De 14 aanwezigen konden zich de rest van de
avond amuseren met “dubbelen”.
JdG.
Slotavond
klaverjassen
Op
28 maart jl speelden we de laatste klaverjasavond. De opkomst was
niet denderend 2 tafels, wat eigenlijk het hele seizoen zo was.
Ondanks dat we met een klein ploegje waren, werd het toch
gezellig. Onder het genot van een hapje werden de drie bomen
gespeeld. De vleesprijzen werden gewonnen door: 1. Pieter
Feenstra, 2. Gerda Strikwerda en 3. Joris Faber. Daarna werden de
prijzen uitgereikt van de competitie.
-
Joris
Faber
70750 2.
Immie Faber 66147
3.
Harry Postma
64367 4. Gerrit
v.d. Berg 63288
5.
Wiets v.Swinden K.
61846 6. Pieter
Feenstra
57623
7.
Jan Steigenga
52397 8. Klaasje Bijlsma
48564
9.
Gerda Strikwerda
42313 10. Maria
Kuipers
39265
11.
Jouke Kuipers
38446
Ik
wens jullie allemaal een fijne zomer toe, en hoop dat er het
volgende kaartseizoen meer kaarters komen.
Aafke
Postma, Lysbeth van der Zee en Iris van der Werf in de prijzen bij
turnkampioenschap Wûnseradiel
Op
29 maart jl. werden de Wûnseradielkampioenschappen turnen
gehouden in de sporthal te Makkum. Hieraan deden ook veel
deelneemstertjes mee uit Exmorra en Allingawier. Kim Overwater,
Ilse Overwater, Iris van der Werf, Anneke Welbedacht, Foekje Nynke
Terluin, Martine Mulder, Nynke Kuiper, Aafke Postma, Rianne
Stremler, Berber van der Zee, Lysbeth van der Zee turnden op hun
eigen niveau allemaal prima oefeningen. Maar alleen Aafke Postma
(2e prijs op niveau 16 geboortejaar ’96-‘98), Iris van der
Werf (7e prijs op niveau 17 geboortejaar ’99-’00) en Lysbeth
van der Zee (2e prijs op niveau 13 geboortejaar ’98-’00)
vielen in de prijs en dat is een geweldige prestatie.
Allemaal
van harte gefeliciteerd.
Jehannes
Gietema wint 1e prijs met muurkaatsen
En
hoewel het kaatsseizoen buiten al staat te beginnen, deed Jehannes
Gietema nog mee met een muurkaatstoernooi in de zaal in de Trije
te Franeker. En met succes, hij behaalde een eerste prijs en dat
is een prima prestatie en een goede voorbereiding op het nieuwe
kaatsseizoen. Van harte gefeliciteerd !!!
Biljartvereniging
’t Keutje speelt thuis en uit tegen Witmarsum
Op
18 april 2008 waren wij uitgenodigd in Witmarsum om de retour
wedstrijd Witmarsum-Exmorra te spelen. Deze avond vond plaats in
een gezellige en sportieve sfeer. De wedstrijd was zeer spannend
tot en met de laatste partij. De laatste partij eindigde in een
remisie en deze uitslag bracht ons de felbegeerde overwinning. De
heer Eppie Otter (eigenaar Café ’t Ottertje) had een
wisselbeker ter beschikking gesteld (bedankt voor deze prachtige
geste !!) die voor het seizoen 2007/2008 mee naar Exmorra mocht.
Volgend jaar hopen wij opnieuw te kunnen strijden om deze trofee.
Bedankt voor de gezellige avond.
26-1-08
Uitslag Exmorra-Witmarsum
8-6
18-4-08
Uitslag Witmarsum-Exmorra
7-7
Einduitslag
15-13
De
hoogste serie 8 werd
gespeeld door Robert van Swinden Koopmans.
Namens
het bestuur: secretaris R. Teerenstra
Uitslagen
Biljartkampioenschap Exmorra en Allingawier
Op
zaterdag 29 maart jl. werd er weer gebiljart om het kampioenschap
van Exmorra en Allingawier in dorpshuis ’t Honk te Exmorra. Ook
dit jaar werd dit toernooi georganiseerd door biljartvereniging
’t Keutje. Er werd gespeeld in een A-poule, B-poule en D-poule. Vorig jaar werd de A-poule gewonnen door Ane-Yme Strikwerda,
de B-poule door Rudolf Bruinsma en de D-poule door Dirkje
Feenstra. Voor deze editie hadden zich 42 personen ingeschreven.
16 in de A’s, 16 in de B’s en 10 in de D’s.
Uitslagen:
A-poule:
1e
Yko de Boer
54 punten
2e
Arno Tolsma
48 punten
 3e
Gerrit Feenstra 45 punten
Hoogste
serie: Hanny Bruinsma
14
B-poule:
1e
Jeroen Feenstra
32 punten
2e
Tjitse Schilstra 29
punten
3e
Harry Postma
29 punten
Hoogste
serie: Jeroen Feenstra 9
D-poule:
1e
Marianne Yntema
24 punten
2e
Petra Hannema
17 punten
3e
Klaasje Bijlsma
12 punten
Hoogste
serie: Sylvia Oppedyk en Gerda Strikwerda 4
|
Een
,twee, drie raad maar van wie
|
|
|
|
Na
de makkelijke foto van vorige maand, deze week weer een lastige.
Wie is dit Exmorster meisje ? Ze is nog steeds woonachtig in
Exmorra.
Gooi
uw oplossing in de bus bij Dorpsstraat 21 of stuur het naar ons
e-mail adres doarpsnijs@yahoo.com en maak kans op een leuke prijs! Het goede antwoord
en de winnaar/winnares worden bekend gemaakt in één van de
volgende nummers van DN.
|
|
|
Rianne
Stremler winnares puzzel DN april
|
|
|
|
|
|
En
na het uitkomen is het een ware wedloop naar de redactieleden.
Maar Rianne Stremler was met recht de eerste en had het goede
antwoord ‘WILLEM ALEXANDER’ bijelkaar gepuzzeld. Zij ontving
een prachtige prijs van Boukje Brander. Naast Rianne waren er ook
goede inzendingen van Albert Feenstra, Iris van der Werf en
Lysbeth van der Zee. Van harte gefeliciteerd en deze maand weer
nieuwe kansen.
Fokje
Postma raadt 1,2,3 DN April
Deze foto werd niet alleen door veel volwassenen
geraden, maar ook door veel kinderen. Wellicht dat Jasper hier en
daar had verteld dat hij in DN stond. Want inderdaad, dit kleine
mannetje was Jasper Zuidema in zijn jonge jaren. Een de eerste
goede oplossing kwam bij zijn overbuurvrouw Fokje Postma vandaan.
Zij ontving een miljoenenprijs van redactielid Boukje Brander. Van
harte gefeliciteerd !!
|
|
|
Ut
it Laadsje
|
|
Mei
1990
Exmorra
5 maaie: Bram
Twynstra en Tineke Hofstra trouw freed! Bram en Tineke sitte yn
selskip faak tige ticht byelkoar, derom krigen se yn’e
ferkearingstiid de namme ‘toarteldoukes’ en dat hawwe se no ek
mar as namme op harren hûs yn de Eksmoaster Brakelstrjitte set.
11
maaie: Er is weer
iets te klagen in Exmorra. Nu niet over zaken die komen, maar die je
hier elke dag meemaakt. Er heerst een kattenplaag!!!!
In sipertse kat ut
Eksmoarre
Hie altyd har earberens bewarre,
Oant maart kaam yn’t lân
Doe rûn ’t ut ‘e hân,
Hja waard stoeipoes fan eltse
boarre!
De
oudsten: Oudste
inwoner van Exmorra is nu Klasina van Duyvenbode, zij is 92 jaar. De
oudste van Allingawier: Abe Ringalda, is nog ongeveer 10 jaar
jonger.
Zondag
20 mei jl. In
de Mar onder Allingawier drie paartjes 24 jaar getrouwd: Obe
en Poppy, Piet en Anna en Johannes en Rommy.
De
laatsten kregen alvast een bloemstuk van iemand die één jaar in de
war was en meende dat er al zilver te vieren was!
Jacob
Lootsma haalde
vorig weekend een 3de prijs uit Bolsward (federatiekaatsen) en Dirk
Kuperus kwam met een 3de prijs thuis uit Marsum in een wedstrijd
senioren d.e.l.
|
Weerstation
Schettens
|
|
2008
Normaal
Record
temperatuur (C):
('71-'00)
(sinds '69)
gemidd. maximum
8.2
8.1
gemidd. etmaal
5.6
4.9
gemidd. minimum
3.1
2.1
hoogste (+ datum)
12.3 (31)
19.2 ('89/'90)
laagste (+ datum)
- 4.9 (23)
-16.7 (2005)
aantal VORSTdagen
4
7.3
24 (1969)
aantal ijsdagen
0
0.4
5 (1971)
Een vorstdag is een etmaal waarop de temperatuur tot onder het
vriespunt daalt;
op een ijsdag blijft de temperatuur het hele etmaal onder nul.
Neerslag (mm):
Totaal
91.4 54.5
107.8 (1981)
hoogste etmaalso
20.5 (21)
22.6 (1961)
dagen sneeuw
8 3.3
10 (1970)
dagen hagel
6 3.1
12 (1995)
dagen onweer
3 0.4
3
(2008)
Vooral door de zachte nachten
is maart gemiddeld iets warmer uitgevallen dan normaal. Alleen rond
de paasdagen lag het kwik belangrijk onder normaal met talrijke
sneeuw- en hagelbuien.
Vorig jaar was maart met 7.6C recordwarm. De koudste maart werd in
1987 gemten met 0.6C. Maart gaf maar vijf droge dagen en is de
natste in zijn soort geworden sinds 1994 (96 mm).
Sinds 1900 warern er in onze omgeving maar vier maartmaanden natter:
1914, 1981, 1983 en 1994.
De droogste maart van de laatste 40 jaar was die van 1993 met ruim 9
mm. Sinds de waarnemingen begonnen in Schettens, kwam het in maart
nog nooit eerder tot 3 onweersdagen.
|
|
|
|
