DOARPSNIJS

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 45 ,  nr.  2055

augustus   2008 

Voorwoord

Beste mensen,

Augustus

De vakantie is alweer voor de helft voorbij! (op moment van schrijven) Wat gaat dat toch snel als je vrij bent.

Omdat we dit jaar vroeg vakantie hebben, beginnen de basisscholen alweer op 11 augustus.

Maar gelukkig hebben we de dorpsfeesten nog in het vooruitzicht!

Daarover meer in dit Doarpsnijs.

Hopelijk is iedereen bij het lezen van dit nummer veilig en wel weer thuis gekomen van vakantie. We zijn erg

benieuwd naar jullie vakantie verhalen. Heb je iets bijzonders gezien of meegemaakt laat het ons dan even weten.

Wat te lezen in dit Doarpsnijs; in het interview Marianne Yntema

Een gelukkige winnaar van 1,2,3, Raad maar wie, waar we nu, na de tip, wel inzendingen over binnen hebben gekregen.

Veel leesplezier en tot de volgende maand,

De redactie.

Inhoud

Soarch en blydskip................................ 4

Puzzel................................................... 6

Tusken tomme en wiisfinger.................. 7

Út de kranten .......................................14

Troch Eksmoarre en Allingawier.......... 24

Jo sille it mar beleve............................ 28

Fan alles wat ........................................30

Sportnijs.............................................. 35

Kerknieuws .........................................37

Eén, twee, drie.................................... 39

Út it laadsje........................................ 40

Weer................................................... 41

Maandkalender ..................................  42

Soarch en Blydskip

YKO de Boer IN KANDAHAR

Yko is op 3 juli vertrokken naar Kandahar (Afghanistan)
voor een periode van 5 maanden.
De eerste week zijn ze in Dubai geweest om aan de  hoge temperaturen te wennen (boven de 60 graden)
daarna op doorreis naar Kandahar.
Daar is hij inmiddels al weer 14 dagen en heeft het best naar z'n zin.
Het is misschien leuk om eens een kaartje te sturen!

zijn adres is:  KPL1 de Boer Y.K
                      WID 19178
                      JSD 7
                      NAPO 155
                     3509 VP Utrecht

p.s Op 18 augustus viert hij daar zijn verjaardag!

Tusken tomme en wiisfinger

Oud-Exmorster Marianne Yntema (leeftijd ?) vanuit werken in de horeca op stage naar een zuivelfabriek in Finland: “Ik haw altyd wol wat mei ‘iten’ dwaan wollen.”

Deze maand eens niet een keer een dorpsgenoot aan het woord die graaft in een diep verleden en absoluut geen Allingawierster met historische verhalen. Deze maand de dochter van dorpsgenoot Wietske Yntema aan het woord. Een jonge oud-Exmorster die in haar korte leven er al toe gedwongen is veel na te denken over haar toekomst en inmiddels een mooie stage achter de rug heeft in Finland. Tijdens een redactievergadering kwam haar naam ter sprake en uiteraard was dit een gelegenheid bij uitstek om eens met haar te spreken over haar stage en haar plannen voor de toekomst. Na een telefoontje was de afspraak snel geregeld. Op maandagavond rijden Anna-Wiets en ondergetekende naar Parrega. Redactielid Boukje liet deze keer lelijk verstek gaan door op vakantie te gaan, maar dat mag voor ons de pret niet drukken. Hond Rocko verwelkomt ons als eerste en daarna zien we ook Marianne in deuropening staan. We zijn aanbeland bij de nieuwe woning in Parrega waar Marianne Yntema sinds 2007 samenwoont met oud-Allingawierster  Gerard Postma (zoon van Piet en Griet Postma uit de Polder). En als we het gesprek beginnen met gebak en koffie kan de avond wat ons betreft al niet stuk.

En zoals we gewoon zijn, we beginnen bij het begin en Marianne trapt meteen af. Marianne: Ik bin fansels berne yn Eksmoarre en haw de basisskoalle yn Boalsert trochrûn. Nei de basisskoalle bin ik yn 2002 nei it VBO/Mavo tagongen. Yn it tredde jier moast ik kieze foar de Mavo of foar it VBO. It waard it VBO. Op it VBO moasten we ek in protte iten siere en dat fûn ik eins hartstikke leuk. Dan makke ik sop as papkes. Doe begûn myn takomst ek in bytsje foarm te krijen. It like my wol moai om in koksoplieding te folgjen en letter kok te wurden. En dêrom bin ik nei 4 jier VBO trochgongen nei de twajierrige oplieding Basis Oplieding Kok (BOL) oan it “Friesland College”. Dit is in oplieding oan it MBO op nivo 2. Mei dizze oplieding koe ik selsstannich kok wurde en dat woe ik eins ek.

Nei dizze twa jierren haw ik noch twa jierren der efteroan plakt en dizze twa jier wiene alhiel wurkje. It earste jier haw ik wurke yn de keuken fan de Doele yn Boalsert. Dêr dy ik in lear/wurk trajekt. Dat betsjutte ien dei nei skoalle en fjouwer as fiif dagen oan it wurk as kok. It lêste jier haw ik wurke by it restaurant neamt de Jouster Toer yn Joure. Ek dêr wurke ik fiif dagen en gong ik ien dei nei skoalle. Ik fûn it yn de Doele en yn Joure hartstikke leuk en hie it tige nei it sin. It wiene wol hiele lange wurkdagen.  Ik wurke deis meastentiids fan 12 oere middeis oant 12 oere jûns.  It wie ek faak hiel normaal dat ik mei skjinmeitsjen en neisitten somtiden om healwei trijen thús kaam. Yn it begjin moast ik der tige oan wenne, mar ek sokke wurktiden wenne wol. Dizze tiden binne tige normaal yn de hoareka en yn seis dagen makke ik meastentiids 70 oant 80 oeren.

Yn Boalsert hie ik al in bytsje lêst fan útslach op de hannen. Ik kin net goed oer nikkel en dat kinst fansels goed merke yn de keuken. Yn Joure waard dat noch folle erger en hie ik de hannen hieltiid iepen. Moarns wiene myn hannen alhiel opset en ik jokke alles iepen. Dêr kinst fansels wol wanten foar oanlûke, mar as alles al iepen is, dan binne wanten ek net in geweldige opsje. Dat jokket noch folle mear.

Mar ek al hie ik de hannen net altyd iepen, ik wie dochs oan it twiveljen oan myn takomst. Dit wurk kin hja best in oantal jierren dwaan, mar dan begjinne de oeren en de frjemde wurktiden harren wol wat te wreken. It wie hast net te kombinearen mei it wurk fan Gerard op de pleats. Der wiene dagen dat we elkoar hast net seagen en dat kin fansels net de bedoeling wêze. As oaren frij wiene, dan wie ik oan it wurk. Ik haw nei dat ik yn Joure myn wurk eindige haw, twa wike bysliepe moatten om de skea wer yn te heljen.

Mar wat moast ik dan ?  Ik hie in spesjalistyske oplieding dien, dy alhiel rjochte wie op it wurden fan in kok. En doe’t ik yn 2006 noch yn Joure wurke, begûn ik al nei te tinken oer in switch nei in oare oplieding. Mar dat foel noch net ta. Ik wie der eins wol út dat ik wat mei iten dwaan woe. Foar in protte oplieding hie ik natuerkunde en skiekunde noadich en dat hie ik net dien. Yn septimber haw ik de staazje yn Joure ôfmakke en haw ik myn diploma oan it Friesland College helle. Yntusken wie ik tegearre mei Gerard wenjen gongen yn in hierhûs oan de Brakelstrjitte dêr’t no Glenn Willemsen wennet. We haw hjir 8 moanne wenne, doe’t it hûs fan de pake fan Gerard frij kaam yn Parregea. Eintsje beslút haw we dus hiel koart yn Eksmoarre wenne en binne yn 2007 nei it hûs fan pake yn Parregea ta ferhuze. Uteinlyk sille wy as Gerard syn heit en mem fan de pleats ôf wolle op termyn ruilje. Gerard syn âlden yn ús hûs yn Parregea en wy op de pleats yn Allingawier. Mar oant dy tiid haw wy hjir in prachtich hûs foar ús tegearre.

Yn 2006 hie ik al ris efkes nei de stúdzje “voeding en diëtiek” sjoen, dat like my wol leuk., mar it nivo wie heech en ik hie net de goeie foaroplieding. Foar dizze stúdzje moast earst “levensmiddelentechnologie” dwaan (foarhinne ‘suvelskoalle’) en doe’t ik my dêryn ferdjippe like dat in goeie kar. En dêrom binne ik yn septimber 2006 begûn oan it AOC Friesland yn Ljouwert oan de oplieding “levensmiddelentechnologie”. Nei ien dei kennis meitsje koe ik fuort staazje rinne by ús Heit Bierbrouwerij yn Boalsert. Nei dizze fjouwer wiken moast ik wer fiif dagen per wike nei skoalle. Yn april 2007 stie de folgende staazje op de planning by de drie Mollen yn Boalsert. De drie Mollen is sa as jim witte in kofjefabryk. Dêr haw ik foar myn staazje de hiele dei kofje en tee preaun. Als Annawiets en ondergetekende de wenkbrauwen hoog optrekken, legt Marianne het koffieproces bij de Drie Mollen maar even uit. Marianne: We nimme de hiele dei troch mûnsters út kofje dy dizze dei makke binne. Fan dizze mûnsters sette we dan kofje, priuwe dizze en it bêste is dan fansels dat de smaak altyd lyk bliuwt en priuwt. De kofjebeannen foar dit proses komme út de hiele wrâld wei en komme as griene beannen binnen en dus net as de brune dy’t jimme kinne. De ferskate smaken dy’t jimme kinne, komme troch de ferskate manieren fan baarnen. Espresso is as foarbield makke fan beannen dy’t lang brant binne. Hast kofje mei grove maling, patchkofje is fine maling en as ik dan deis in stik as wat kofje mûnsters priuw en der sit ferskil yn, dan kinst dat echt priuwe. By de drie Mollen hast sân priuwers dy’t fan 8.00 oant 12.00 oars net dogge dan priuwe. Ik wie fansels as stazjêre in minder erfaren priuwer. Mar nettsjinsteande wat minder erfaring gong my dit goed ôf. Dat hat fansels ek te krijgen mei myn wurk as kok en dan is priuwen en it haw fan in goede smaak tige wichtich. In erfaren priuwer wit fuort mei hokker kwaliteit kofje se te meitsjen haw. Net allinnich it produkt wurdt preaun, ek as de griene kofjebeannen binne komme wurden der in tal buskes mei griene beannen nei it laboratoarium stjoert. Dizze beannen brâne we dan sels en meitsje der ek kofje fan. Sa kinne we foardat de kofjebeannen it proses ien gean al in ynskatting meitsje fan de kwaliteit. As der wat mis giet, hat dat meastentiids neat te krijen mei de kwaliteit fan de kofjebeannen, mar mear mei fouten yn it produksjeproses. Ek it meallen fan de beannen wurdt hiel goed yn de gaten holden. Want as it der fout giet, dan kost dat wier in protte sinten. Ik fûn dizze staazje hiel goed om mei te meitsjen, foaral it laboratoariumwurk spruts my oan. Ik haw by de Drie Mollen 8 wiken west,  Ik haw nei dizze staazje noch wol in protte yn it wykein of yn de fakânsjes by de Drie Mollen oan it wurk west.

Yn juny 2007 wie ik mei dizze staazje klear en yn septimber bin ik begûn oan it twadde jier fan de oplieding. Oant maaie 2008 bestie dit gewoan út lessen folgje yn Ljouwert en fan juny 2008 ôf wie it wer tiid foar in staazje. Ik woe graach nei it bûtenlân, mar dat hoegde net ferplicht fan skoalle. In freondinne fan my, Maud Broer, woe ek graach nei it bûtenlân en neidat ek Gerard sein hie dat hy fûn dat ik dit foaral dwaan moast, binne Maud en ik tegearre nei it staazjeburo tastapt. Fan skoalle út koene we eins allinnich nei Londen, want dat wie it ienige plak dêr’t skoalle kontakten hie. Doe haw we by ús mentor west en dy joech oan dat hy miskien wol in plakje foar ús hie yn Finlân. Dat plakje wie by in suvelfabryk en hy hat foar ús kontakt socht mei Mattie. Mattie wie in man en ús Finske staazjebegelieder. Yn it begjin hat myn mentor ús goed op wei holpen, mar letter haw we sels alles regele. Ynstek fan de staazje, wy it 7 wiken op de fabryk oan it wurk.

En dat krigen we rûn en sa binne we op 2 maaie 2008 mei it fleantúch nei Finlân flein en te plak kaam yn it plakje Hämeenlinna en koene we staazje rinne op de suvelfabryk mei de namme Hämeenlinnan Osuusmeijeri. Op 20 minuten fan dit bedriuw ôf krige we tegearre in appartemint tawesen, neist in skoalle. Hjir sieten Maud en ik tegearre mei noch trije studinten. De opset fan de staazje wie dat Maud op de fabryk oan it wurk soe en ik op skoalle staazje rinne soe. Letter haw we dit lokkich wer bystelt en binne we tegearre op de fabryk oan it wurk gongen.  Fan de taal kin en koe ik wier neat ferstean. 50 % fan de minsken yn Finlân kin har yn it Ingels fersteanber meitsje, de rest praat allinnich mar Finsk. Fia de skoalle koene we ynternette en hie ik kontakt mei freonen en famylje yn Nederlân. Kontakt mei mem gong Fia Skype (bellen via het ynternet) en mei Gerard belle ik jûns in protte. Ik moat de rekken der noch fan krije, dit sil wol net meifalle.

Op moandeitemoarn 5 maaie haw we ús earste dei op skoalle hân en dêrnei op de fyts nei de fabryk. Dat haw we eltse dei dyn, in heal oere hinne en werom. De earste twa wiken haw we op it laboratoarium sitten. Dêr waarden pakken molke en sûpe makke en ek moasten we mûnsters priuwe. Yn Finlân binne se went oan de ferkeap fan molke fan in wike âld en fan molke fan in dei âld. Hiel apart. Kofjemolke wurdt mei klûnten ferkocht. Ik fûn it hiel fiis, mar de minsken dêr hellen harren skouders op. Neist it priuwen namen we ek oeral mûnsters fan om hjir in mililiter yn in skaaltsje te drippen. Dêr dienen we dan ‘medium’by. Dan kinst sjen as der yn it mûnster ek baktearjes begjinne te groeien, dit is fansels net de bedoeling en dat seit wat oer de kwaliteit fan de molke. Fierders mjitten we de fiskositeit (dikte fan de sûpe) en de Ph-norm fan de produkten.  Nei twa wike op it laboratoarium haw we ek in wike yn de pakkingshal oan it wurk west. Dat wie net bêst, it betsjutte dat we molkepakken yn de masine triuwden dy dêrnei it hiele proses trochgongen. Sa no en dan moasten we in masine skjin meitsje, mar dat wie it dan ek wol. Dêrnei haw we in wike yn de produksje wurke. Hjirre wurken we in wike lang mei in frou dy’t gjin wurd Ingels ferstie, dus dat wie lestich. De wike dy’t folge haw we by de oankomst fan it transport sitten. Dêr kaam de molke binnen en waard dit kontroleart op antybioatika. We koene hjir lestich meihelpe, dit wie echt wurk foar ien man. Lokkich koene we dêrnei twa dagen op paad mei de molkauto en riden we in protte lâns pleatsen om molke op te heljen en brochten we molke fuort nei de supermerken. Apart wie dat der hiele lytse pleatsen wiene fan 15 kei. Der wie yn hiel Finlân ien hiele grutte pleats mei 300 kei en dernei wie de grutste pleats, in pleats mei 100 kei. Fierders in protte bedriuwen mei 70 kei. It binne net de moderne pleatsen dy’t wy hjir kinne, mar wier in protte âlde bedriuwen, gjin lisboksstâlen en soms wasktankjes fan 500 liter as molktank. De lêste wiken haw we noch op it laboratoarium sitten en dat wie foar ús ek it moaiste.

Finlân sels haw we tusken de bedriuwen besjoen. We haw twa kear yn Helsinki west en in protte der op út west yn de wykeinen. Finlân hat in prachtige natuer en is hiel skjin. It lân is hiel útgestrekt en der sitte somtiden wol 100 kilometer tusken de doarpen.  De stêd Hameenlinna is ferlykber mei Ljouwert. In tsjinfaller wie dat de diskoteek op freed tagonklik wie oant 21 jier en op sneon allinnich fan 24 jier ôf. En wat we ek prebearre haw, we kamen der net ien. De lêste wike binne we nei de Midsimmer feesten west. Dit is in grut Finsk festival wat plak hat ûnder de twa dagen wêryn de sinne yn it suden hast net en yn it noarden hielendal net ûndergiet. Midsimmer is de feestdei fan Johannes de Doper en is yn Finlân bekend as ‘Juhannus’ en wurdt fiert yn it wykein dat it tichtste leit by 21 juny. Want 21 juny is de dei wêrop de simmersinne it heechst stiet

Under dizze feesten wurdt der folop ‘vreugdevuren’ûntstutsen. Under it feest hat it ljocht de oerhân en hja seit dat it dan tiid is om der op út te gean nei de marren en de bosken. Mei dûns en muzyk wurdt it feest opfleure. Somtiden hie it wol wat fan de boerebrulloft yn Joure. It wie in hiel massaal feest. Wat ús letter dúdlik waard, is dat in protte jongerein net yn Helsinki wiene, mar nei de grutte festivals yn it Noarden fan Finlân lutsen.

Op 22 juny kaam der in ein oan ús ferbliuw yn Helsinki en dêrmei wie ik ek klear mei it twadde skoaljier. En dan sitte der noch twa stúdzjejierren oan te kommen foardat ik myn diploma haw. En de takomst ?  Ik bin der no wol út dat ik letter wol laboratoariumwurk dwaan wol. Dat haw ik no in pear kear dien en dat foldocht tige goed. It moaiste soe wêze om nije produkten te ûntwikkeljen, mar dan moast echt lok haw om by it goede bedriuw te kommen. Mar dat liket mei echt ultym. Dizze wurktiden binne ek better te kombinearen mei it wurk fan Gerard op de pleats. En ja, as wy op de pleats komme yn Allingawier, wurdt it wol saak om wurk yn de buert te sykjen, mar dat sjogge we dan wol. Ik haw wol in protte nocht oan it boerelibben en genietsje echt fan de dagen dat ik op de pleats bin.

En dan komen we aan het einde van ons gesprek. Hiermee eindigt onze gezellige avond waarbij duidelijk is dat de switch van Marianne naar de studie levensmiddelentechnologie een goede is geweest. De toekomst samen met Gerard ziet er  rooskleurig uit. Daarom, Marianne, bedankt voor jouw tijd en we wensen jou veel succes bij het afronden van jouw studie en uiteraard daarna met het zoeken naar een passende baan.

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s: Marianne Yntema

Út de kranten

Rients Piersma op foto  

Er was toch mog een (oud)Exmortser op het bolswarder straat festival.

Foto George Wilemse

De genezing van twee nuchtere Friezinnen

“Ik ging om haar”, zegt de een. “Ik ging voor haar”, zegt de ander. Corrie Bruinsma en Hilda Quarré gingen een jaar geleden naar een genezingsdienst en sindsdien is hun leven ingrijpend veranderd.

Ze hebben morgen een bijzondere gedenkdag. Het is dan precies een jaar geleden dat Corrie Bruinsma (53) en Hilda Quarré (35) uit Bolsward, naar Thialf in Heerenveen gingen voor de genezingscampagne van evangelist Jan Zijlstra. Ieder met een kruk en met de nodige scepsis. Beiden werden genezen. Tot grote verrassing van hun omgeving en artsen, maar vooral van henzelf. “We zijn twee nuchtere Friezinnen”. Bruinsma genas van de continue pijn als gevolg van versleten gewrichten sinds haar tienerjaren. Quarré van twaalf jaar geleden geconstateerde posttraumatische dystrofie (“slecht functionerend weefsel”).

Bij Bruinsma duurde de lichamelijke genezing wat langer, maar Quarré kon in Thialf direct haar kruk aan de kant gooien. Ze kon niet alleen voor het eerst sinds jaren gewoon lopen, ze maakte ter plekke ook wat – aanvankelijk voorzichtige- sprongetjes. “Ik heb van blijdschap daar midden in Thialf staan juichen.”

Maar belangrijker nog, zeggen de twee, ze zijn innerlijk genezen. Het verdwijnen van de pijn haalt het niet bij de bevrijding die Bruinsma voelde. “Ik was al vrij lang best depressief, maar alles viel van mij af. Er is toen een steen van mijn hart gehaald. Ik moest huilen, ik moest lachen en heb sindsdien een rust die ik nooit met medicijnen heb gekregen.” Beiden hebben een traditionele kerkelijke achtergrond. Bruinsma is jeugdouderling in de hervormde Martinikerk, Quarré in de gereformeerde Gasthuiskerk. En allebei hadden ze hun eigen, moeizame levensweg, maar er nooit aan gedacht om verlichting te zoeken in genezingsdiensten. “Ik heb van mijn ouders geleerd om van kleine dingen te blijven genieten”, vertelt Quarré. Dat bleef ze ook doen toen na een ongelukje de dystrofie werd geconstateerd, zij uit het arbeidsproces raakte en in de medische molen kwam. “Ik nam mij voor: ik moet de dystrofie beheersen en de dystrofie niet mij.”

Ze overwon heel wat tegenslagen op eigen kracht, maar het ging twee jaar geleden weer mis. “Deze keer brak ik mijn been tijdens een ritje op de scootmobiel. Het ging niet meer, niet op eigen kracht! Ik heb toen mijn vertrouwen op God gesteld, door Hem te zoeken in gebed. Door deze moeilijke periode heb ik geleerd om in afhankelijkheid met Hem te leven.” Het allermooiste moment, zegt Quarré, was de nacht van 10 mei vorig jaar. “God heeft mij toen aangeraakt. Ik heb echte blijdschap en innerlijke vrede gekregen, die alle verstand te boven gaat. En ik kreeg een levende relatie met Jezus, die ook voor mij is gestorven en opgestaan.”

Haar handicap deed er eigenlijk niet meer toe. “Ik had de rust van wat in het Onze Vader staat: “Uw wil geschiedde.” Maar bij een dienst in de Bethelkerk van dominee Orlando Bottenbleij in Drachten, waar ze uit interesse heenging, begon de genezing. Ze kon voor het eerst sinds tijden haar enkel weer draaien. “De fysiotherapeut vroeg: wat is er met jouw gebeurd? Ik durfde het niet te vertellen.’

Waarom ze naar Thialf ging? “Ik deed het eigenlijk voor haar.” Ze lachen. Bruinsma ging om dezelfde reden. Ook zij had een slechte tijd achter de rug. Met de continue reumaontstekingen had ze leren omgaan, maar hevige depressies kregen de overhand. “Ik kon altijd voor anderen bidden, maar niet voor mijzelf. Ik had iets van: dit hoort bij mij, dit moet ik dragen.” En zo kwamen beiden een jaar geleden in Thialf. Ze zouden het allemaal eens rustig bekijken. Op de vraag “wie wil Jezus opnieuw in zijn hart?”, zei Bruinsma: “Kom op, we gaan naar voren.” En tussen drie-, vierhonderd man werd zij net zo door God aangeraak, als Quarré in mei.

Teruggekomen op hun plek, sprak Bruinsma met haar vriendin uitgebreid over wat er was gebeurd. “Tot er in mijn rug werd gepord: hij heeft het tegen jullie.” Zijlstra bleek twee jonge vrouwen- “dat jonge sprak me wel aan” –met krukken naar voren te hebben gevraagd. En zo gingen ze naar voren. “Krukkend, als Jut en Jul.”

Quarré was direct genezen. Bruinsma “voelde iets ongelofelijks” door zich heen stromen. “Maar opeens was het weg”.

Later belde Zijlstra op hoe het met haar ging- “de nazorg is geweldig” –en na herhaald gebed raakte ook  zij haar pijn kwijt. Maar net als bij Quarré was dat voor haar een bijkomende zaak. De twee kennen de kritiek: Is het geen inbeelding? Waarom wordt niet iedereen genezen? Is het wel blijvend? Bruinsma steekt een kruk om hoog. Ze heeft net een metalen plaat uit een voet laten halen. “Dat je geneest, is geen garantie dat er daarna nooit meer wat gebeurt. En mijn gewrichten zijn versleten.” Quarré en Bruinsma vinden het moeilijk dat niet iedereen geneest. “Wij waren er niet op uit. Wij zouden die lichamelijke genezing graag aan iemand anders geven. Wij waren al zo blij, dat is voor ons meer dan voldoende.” Bruinsma: “Je krijgt soms nare reacties. “Ik geloof niet in een God die jou wel helpt en mij niet.” Dan word ik stil en kan alleen maar bidden.”

Ze hebben geen enkele aandrang om naar een andere kerk te gaan. Beiden blijven actief in de eigen kerk. Als ze straks jeugdouderling af is, wordt Bruinsma missionair ouderling. Ze gaat haar hart volgen. “Ik wil zeker uitdragen wat er met mij is gebeurd, maar dan wel op een manier die bij me past.”

Bolsward deelt stadspenningen uit

BOLSWARD – Wolter Peterson, Tjalling de Jong, Pieter Hoekstra en Martijn Ypma, de vier leerlingen van het Marne College in Bolsward die hebben deelgenomen aan de Frisian Solar Challenge 2008, hebben de Bolswarder stadspenning gekregen. Het college vindt dat de vier met hun deelname aan de zonnebootrace een bijdrage hebben geleverd aan de uitstraling van Bolsward. Dat geldt ook voor de dansgroepen uit Rusland, België, Duitsland, Oostenrijk, Slowakije en Venezuela die hebben deelgenomen aan het Internationaal Folkloristisch Dansfestival tijdens de Heamieldagen in de stad. Ook zij hebben de stadspenning gekregen.

‘Winne ferfeelt noait’

Géjanna Dijkstra, voorheen Buma, is al zestien jaar toonaangevend in de dameskaatssport. Ze stopt na dit seizoen, maar het gaat nog zo geweldig. “De minsken bringe my wol oan it twiveljen.” Door Johan Vellinga

Zestien seizoenen, zestien fruolju’s PC’s kaatste ze. Met als resultaat een erelijst om u tegen te zeggen. Toch telt Géjanna Dijkstra pas dertig lentes. De kaatsster – geboren en getogen in Exmorra, nu woonachtig in Bolsward – werd al vroeg uit de meisjescategorie geplukt om op het hoogste niveau strijd te leveren. De afgelopen winter besloot ze, na lang wikken en wegen, na dit seizoen ermee te stoppen. “Ik twivele al langer en haw it earst noch ris yn ‘e groep goaid. Ik woei t beslút ek nimme foardat it seizoen begjinne soe, want dan wie it foar eltsenien dúdlik.”

Dit seizoen bereidde ze zich niet anders voor dan andere jaren. Vorig seizoen leek het nog even alsof Dijkstra op haar retour was. De jeugd klopte nadrukkelijk aan de poort. Maar na een dramatische seizoenstart wist ze met haar vaste maat Afke Hijlkema toch nog sterk te eindigen. Hijlkema, de beste kaatsster aller tijden, won het puntenklassement nipt. Dijkstra eindigde op de vierde plek, waarmee ze de lange ononderbroken serie van podiumplaatsen in het puntenklassement doorbrak. Ze leek over haar hoogtepunt heen.

Moed

Het was een seizoen waarin ze wel eens huilend in de kleedkamer zet. Maar dit seizoen is alles anders. Dijkstra wint bijna alles wat er te winnen valt. In Grou pakte de Bolwardse al weer de achtste krans. Vijfmaal won ze met haar partuur (Gerieke de Groot en Afke Hijlkema); tweemaal was ze succesvol op een uitnodigingspartij en eenmaal op een afdelingspartij. Die laatste zege geeft moed voor de Damesbond vandaag in Minnertsga, een van de grote partijen waarop Dijkstra nog eenmaal haar zinnen heeft gezet. Sinds ze naar Bolsward verhuisde won ze de bond tweemaal (2002 en 2006). “It giet best. Sterker noch, ik haw noch noait sa goeie start hân”, lacht ze.

Het succes brengt met zich mee dat Dijkstra aan het twijfelen wordt gebracht. “In soad minsken prate tsjin my oan. Dat ik dochs mar trochgean moat. Mar ik kin no net mear op myn beslút werom komme. Dat fyn ik net kinnen. En it is better der op dizze wize mei op te hâlden as dat se sizze: dy Dykstra, ja, dat wie eartiids noch wat. Mar earlik sein freegje ik mysels wolris of oft ik wol de goeie kar makke haw. Tagelyk bin ik ien fan de âldsten. Ik ha wit measte wol wûn en der giet in soad tiid yn sitten. Ik wol yn it wykein ek wolris wat oars dwaan. Ik haw noch gjin idee wat, mar dat sjoch ik wol. It sil fêst wat mei de keatssport te krijen hawwe.”

De carrière van Dijkstra, lerares op een basisschool in Den Oever, is er eentje zonder dieptepunten. Ze werd in 1992, als veertienjarige, al gevraagd voor de hoofdklasse (Nu laat de kaatsbond meisjes tot minimaal hun zeventiende kaatsen in hun eigen categorie). Ze begon in Exmorra met kaatsen omdat er nu eenmaal niets anders te doen was. Ze won de schoolmeisjes- en de meisjesbond en pakte in 1992 een derde prijs op de damesbond. Fanatiek was ze altijd wel en haar prestaties vielen op. Zelf moest ze als meisje wel wennen aan het omgaan met oudere dames. “Die wienen allegeare boppe de tweintich. It wie doe noch hiel ûnwennich.”

Honger

Dijkstra, toen nog Buma, liet zich niet door het leeftijdsverschil uit het veld slaan. Al snel kwamen de successen. Zeker toen Hijlkema en zij de handen ineen sloegen.

“Ik wist dat sy in grutte wurde soe.” De opslager, weinig gekweld door blessureleed, pakte meer dan 150 overwinningen. Samen met Hijlkema won ze negen maal de PC (1997, 1998,1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2005 en 2006). Tweemaal won Dijkstra het puntenklassement en vanaf 1998 tot en met 2006 behoorde ze altijd tot de top drie. In totaal heeft ze straks ruim 650 punten bijeen gekaatst, goed voor de tweede plek op de ‘Adelaarskalender’, achter Hijlkema. “Ik mei myn hannen ticht knipe.”

Je zou bijna zeggen dat al die successen de honger naar meer prijzen stilt. Niets is minder waar. “Ik ha wit noait saai fûn, want winne ferfeelt noait. Mar soms wie de motivaasje wol wat fuort en dy moatte je dan sykje. Bygelyks yn in nije foarynse. Mar ek al krije wy net in soad omtinken en steane der net in soad minsken oan ‘e kant, it bliuwt in moai spultsje. Wy traine sûnt fjouwer jier no mei de manljuskeatsers fan stichting Score. Dêr kinne wy ús moai oan oplûke. Je wolle je dochs sjen litte en sa Tille je it nivo omheech.”

Hijlkema en Dijkstra zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Toen de Akkrumse haar vroeg een partuur te vormen zag de opslager dat wel zitten. Tien seizoenen houden ze het al met elkaar vol. “Wy binne keatsfreondinnen”, vertelt Dijkstra. “It klikt, wy binne beide fûl. Sa lang as it goed giet is der neat oan ‘e hân. Ik wol my allinnich ferbetterje en der is gjinien better as Afke.” Dat haar achterinse meer de aandacht opeist, heeft ze nooit echt vervelend gevonden. Dijkstra hoefde niet zo nodig op de voorgrond te treden.

Opvolgster

De afgelopen zestien jaar heeft Dijkstra het dameskaatsen een impuls gegeven en naar een hoger niveau getild. Het is nu aan de volgende generatie om daar verder aan te bouwen. Een opvolgster voor Dijkstra ziet ze zelf niet zo een-twee-drie. “Ik sjoch net ien dy’t sa konstant is as ik bin. Ik bin altyd serieus mei de sport omgien. Guon keatsters geane simmerdeis de sneons fuort en steane de sneins op it fjild te roken. By de jeugd sjoch ik ek net in soad grutte talinten.”

Dit jaar traint Dijkstra op het mooie kaatsveld in Weidum, waar de hoogtijdag van de dameskaatssport in augustus gehouden wordt. Ze droomt van een mooi afscheid met minimaal een finale. De echte bekroning zou zijn dat ze toch eenmaal koningin op de PC wordt. Dat overkwam haar nog nooit. Ze is wel aanvoerster van het PC-puntenklassement omdat ze net iets langer meeloopt dan achterinse Hijlkema. “De PC, dêr sjoch ik dit jier ek wol tsjin oan. Dat is gewoan spannend. Hooplik gean ik der net foar de finale of.” Gezien de suprematie dit seizoen, hoeft ze zich weinig zorgen te maken. “It is hast te gek foar wurden dat wy no noch altyd  oan ‘e top steane, ek al is it wol knap”, vindt Dijkstra. Hoe dan ook, de Bolswardse kijkt straks terug op een fraaie kaatsloopbaan. “Ik kin allinnich mar tefreden wêze.”

Troch Eksmoarre en Allingawier

        Nog meer geslaagden ……..

Jan Jouke van der Goot:

Constructiewerker Staalbouw,      Friese Poort te Sneek

GEFELICITEERD!!!

14 juni uitje “Trye yn ien”

Op zaterdagavond vertrokken we  met een rij auto’s  richting  Oudemirdum.

Wat is het een gezellig dorp om binnen te rijden en te wandelen.

Buiten op het overdekt terras  van Restaurant’ Boschlust’ namen we  koffie en konden gezellig relaxen. Het was een warme avond . Ideaal voor een wandeling in het bos.

De spelregels van het Klootschieten werden uitgelegd en we gingen op pad.

We moesten de houten bal ,met ijzeren pinnen ter verzwaring, om de beurt door het bos gooien totdat het parcours was afgelegd. Hoe minder worpen des te beter.

We mochten de ballen natuurlijk niet kwijtraken maar die houtkleurige bal verdween her en der in een greppeltje of struikgewas. Even zoeken en daar gingen we weer.

De natuur was prachtig . Naarmate het later werd werden de muggen actiever en gooiden wij sneller. Rond 21:30 waren we terug en konden we aan tafel. Wat een heerlijk eten hebben ze daar . Er was ruime keuze en ruim voldoende voor ieder. Het smaakte best en het was gezellig. Na afloop koffie of ijs . Daar ging de karavaan weer richting Exmorra. Mooie avond.

                                                                                   Het bestuur.

Even Voorstellen

Hallo doarpsgenoaten,

Er is ons gevraagd om iets te vertellen over onszelf in het DOARPSNIJS omdat wij sinds april in de Hendrik Postmastrjitte 5 in Exmorra zijn komen wonen.

Wij doen dit natuurlijk met veel plezier.

Wij zijn Dick en Els Schotsman en komen uitt Zuid-Scharwoude, wij zochten een mooie woning in een rustige en fijne omgeving en we denken dat in Exmorra gevonden te hebben.

Wij hebben het tot nu toe heel erg naar ons zin.

Onze twee kinderen en onze schoondochter en schoonzoon en onze eerste kleinzoon vinden het hier heel fijn om te komen.  

De hobby's van Dick zijn motorrijden en naar een goede voetbalwedstrijd kijken en de hobby's van Els zijn 3D wenskaarten maken, borduren en volksdansen. 

Ook hebben we ontdekt dat je hier een schitterende omgeving hebt om te fietsen iets wat we graag doen.

groetjes van Els en Dick

Expositie van werken Sipke Jansma.

Allingawier - In de expositiekerk van Allingawier worden t/m 31 augustus schilderwerken tentoongesteld van de schilder Sipke Jansma.

Sipke Jansma werd in 1923 geboren in Ryptsjerk en naast zijn werkzame leven schilderde en boetseerde hij. Na een hartinfarct in 1975 keerde hij het zakenleven de rug toe en legt zich geheel toe op zijn schilderwerk. Op uitnodiging van de Chaffey Comminity Art Association in Californie exposeert hij in 1977 zijn werk met groot succes. Aanvankelijk was zijn werk aan de sobere kant en in diverse stijlen maar in 1980 ontwikkelt hij een geheel eigen expressionistische schilderstijl die opvalt door krachtig kleurgebruik. In het najaar van 1989 wordt het werk luchtiger. Hierover zegt de schilder zelf: "Er is zoveel moois in de wereld, ik wil nu naar het licht, we moeten naar het licht". Sipke overleed in juli 2001

De 60 plussers op stap

Zaterdag 19 juli ’08 waren de bovengenoemde ouderen van Exmorra/Allingawier met Club 77 op reis. Om 12.30 uur vanaf de Golle in de bus naar Blokzijl. Daar werd overgestapt in een rondvaartboot voor een vaartocht langs o.a. Muggenbeet, Kalenberg en de Weerribben. Schitterend vanwege de gezelligheid benedendeks, bovendeks sloegen de striemende regenbuien je gedurig om de oren.

Zo werden je de oren gewassen, benedendeks figuurlijk en bovendeks letterlijk. Dit heeft zijn bekoring! En er was een tap aan boord als onderdeel van een gezellige bar. Bepaald stemming verhogend. Weer in Blokzijl aangeland, werd het weer droger, evenals de humor. Op de terugweg naar Exmorra (met de bus) beleefden we de ongekende luxe dat halverwege een sanitaire stop werd ingelast, royale inname van vocht maakte dit voor een drietal nodig. Als pleister op de wonde, voor dit oponthoudt, werden we getrakteerd op snoep! (Hwer belibje jo soks nou noch: pisje en snobje. Hwat in weelde!). Terug in Exmorra en toen …… een overheerlijke broodmaaltijd in ’t Honk. Tussen twee gedichten van dominee-dichter Jaap Zijlstra in hebben we het voedsel tot ons genomen. En tot slot hebben we het organiserend comité: Club 77 hartelijk bedankt voor dit geweldige uitstapje en dat al voor de 26ste keer! Hulde! Zo hebben zij het toch maar gepresteerd om 42 ouderen van 12.30 – 20.30 uur van de straat te houden. Op de foto: Enkele ouderen benedendeks bij bar en tap.       P.D.

Dorpsfeest 2008 in Exmorra & Allingawier

Op donderdag 14, vrijdag 15 en zaterdag 16 augustus is het alweer zover.......DORPSFEEST!

Zijn er mensen die nog graag een programmaboekje willen hebben? Deze zijn te verkrijgen bij

Esther Wiersma, Exmorrazijl 1a, telefoonnummer 574272.

Samenvatting van het programma:

Donderdag 19.00 uur opening Dorpsfeest met drumband “Eufonia”. Start vanaf Allingawier richting Exmorra met de Olympische fakkel. Rondgang door Exmorra met fakeldra(a)g(er)(ster) en Olympische deelnemers , eindbestemming het feestterrein. Circa 20.30 uur Feestprogramma in de tent met o.a. toneelvereniging “Nij Begjin” en daarna muziek van “Lazy Lads”. Vrijdag; Feestkaatsen voor dames & heren, Knutselen gr. 1&2, 55+ plussers, Kinderspelen gr. 3 t/m 8, grabbelton, om 14.00 uur spel “Sumo Worstelen” en v.a. 20.00 uur Olympische Buurtenstrijd, v.a. 22.30 uur in de feesttent optreden van de Harlinger muziekband “Hou’t Kort”. Zaterdag; v.a. 10.30 uur Matinee m.m.v. Melody Makers, en om 14.00 uur “Beddenrace”, v.a. 22.00 uur Slotavond in de feesttent met live muziek van de band “DEADLINE”!

Zondagmiddag om 14.00 uur organiseert de tentdienstcommissie een Cabaret & Zangdienst in de tent. Op donderdag vrij entree voor iedereen. Voor vrijdagavond hebben leden van de Oranje Vereniging op vertoon van hun lidmaatschapskaartje vrij entree. Voor niet leden is de entree 5 euro. Zaterdagavond; leden van de Oranje Vereniging betalen 5 euro entree bij inlevering van hun lidmaatschapskaartje. Niet leden betalen dan 10 euro entree.

Onder de 16 jaar wordt er geen alcohol geschonken.

We willen het toch nog een keer noemen, want controles zullen zeker plaatsvinden.

Dringend verzoek aan een ieder om hier rekening mee te houden!

HEEL VEEL PLEZIER EN TOT ZIENS OP HET OLYMPISCHE DORPSFEEST VAN 2008!

Met een Olympische feestgroet van het bestuur van de Oranje Vereniging.

Jo sille it mar beleve!!

Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

Bêste Freerk,

Hearlik jonge, we haw hast fakânsje ! Lekker mei de kipkaravan derop út ? Bist hartstikke gek, wy bliuwe moai thús. Want it moaie fan fakânsje is, dat wy as Futters altyd fakânsje haw,  tocht ik oan it ein fan myn wurkpaad. Spitich genôch tinkt myn wiif der dúdlik oars oer. Ik haw sa’n wiif dy’t sûnder muoite har man oan it wurk sette kin en dy dij dan ek noch it gefoel jout dat al dat wurk al trije moanne lyn dien wurden hie. Myn wiif is in keunstner yn it foardragen fan wurk. “Hindrik, de kezinen moatte dit jier ek wer ris in likje ferve haw en it liket krekt as de hage oan in snoeibeurt ta is ?” Gek wurd ik der fan. Want foardat ik in skerp antwurd werom jaan kin, hanteart moeke it lik op stik belied. “Tinkst dat ik út myn noas sit te fretten”. En dan leppelt se sûnder nei te tinken alle it wurk op dy’t se deis al dien hat. Allinnich dêrfoar hie ik al in briefke noadich hân. En dêr kin jo it as man wer mei dwaan en dus lûk ik de âlde klean mar wer oan om oan myn safolste klus te begjinnen. En earlik Freerk, ik bin útklust en ta oan fakânsje. Myn wiif hat my tasein trije wike lang gjin wurk ta te skowen. En dat fielt no al as in rykdom.

En dan fregest sto dy ôf. Net mei de kipkaravan fuort, thúsbliuwe en net klusse? Wat dan? Lieske en ik haw ien hobby tegearre. We hâlde sa yn de fakânsje wat mear as oars yn de gaten, wat foar keapers de huzen yn ús doarpen keapje. Want as it hiele doarp mei fakânsje is, kinne wy ongesjeneard gljurkje nei potinsjele keapers. Sa haw wy begrepen dat het hûs fan Thomas en Anke ferkocht is oan in jong stel. En yntusken binne we der ek efter dat yn de betinksten by de keap opnommen is dat de dame fan it jonge stel meikoarten de keukentaken fan Anke oernimt. Sa sil sy, lykas Anke hat dien, op keukentiden swaaie nei alle doarpsgenoaten dy’t lâns it keukenraam ride. In goede saak liket my, want it sosjale elemint is wichtich yn ús doarpke. Ik haw begrepen dat Doarpsbelang der in swiere rol yn spile hat. Ja, jonge, der bart wat by ús eigen gemeenterie.

Sa binne we der nei in pear dagen gljurkjen ek efter dat de kolossale wente fan keningin Jikky en keizer Ane is kocht troch in boatsjebouwer. Mar dat is net samar in boatsjebouwer, dat is in elektronboatsje bouwer. Net te leauwen, Exmorra hat in boubedriuw minder, mar wol in elektron boatsjebouwer mear. En sa haw Lieske en ik al betocht, dat de komst fan in elektron boatsjebouwer perspektyf jout foar ús doarpke. Sa sil it swimbad by húske Abma fêst wat grutter wurde, want it boatsje sil testen wurde moatte op wettertichte laatkleppen. En werom keapet in boatsjebouwer in hûs mei swimbad ? Krekt, do hast it yn de gaten. En set op elk boatsje in gleufke dêr’t in euro yn kin en klear is kees. Dan haw jo foar it doarp der in attraksje by en kin jo foar in euro in ritsje meitsje yn in botselektroboatsje. Jaaaa.... jo moatte der mar opkomme. Das ek in leuk alternatyf foar de jongerein dy dit jier noch in boat hiere moasten yn Parregea. Dat kin goedkeaper en tichteby.

Sa haw ik begrepen dat dy baggerij yn it fan Panhuyskanaal úteinlik dien is om dy elektronboaten fan Eksmoarre nei de takomstige bernebuorkerij fan Freddy Schakel te krijen. Want âlde Yde is dan wol 80 jier wurden, mar wier net ûnnoazel. As de man seit dat syn jild hast op is, sit der mar ien ding op, wer nij jild fertsjinne. En omdat soan Freddy yn Ald Faers Erf omhingjen bliuwt, hat âlde Yde al in Nije Faers Erf Route yn de holle, mar dan mei elektronboaten fan Allingawier nei Eksmoarre en wer werom. En dan net in euro der yn, mar 10 euro en kassa mar!!! Ja, ik hie it sels betinke kinnen. Sjocht de âld man jûns de bakjes mei euro’s al leech heljen by de boatsjes. Nee dus en dan is sa’n jong wyfke wol wer maklik.

Freerk jonge, do hast it wol yn de gaten. Sa hat alles syn reden en bart der mear yn ús doarpke dan sa op it each sichtber is. Ast dyn nocht hast yn de Kipkaravan kinst altyd dizze kant opkomme. It hûs fan Klein Shoarma en fan Peelen stiet ek noch hieltyd te keap. Ik haw it smoardrok.

Groetnis oan Trees en oant skriuwens,

dyn maat,         Hindrik  

Fan alles wat

OPROEPJE VAN DE REDACTIE

Veel van onze dorpsgenoten en DN-lezers zullen in de zomervakantie een paar dagen of zelfs weken ‘er tussen uit gaan’ oftewel; OP VAKANTIE!!!!!!

Misschien hebben jullie de zon opgezocht in het ‘Zonnige Zuiden’ of hebben jullie in ons eigen landje ontspanning gezocht. Hoe dan ook, altijd worden er wel foto’s genomen…….. en dáár gaat het ons nou om:  

Hebben jullie leuke, hilarische, pikante, spectaculaire, bijzondere

vakantiekiekjes en wilt ons daarvan mee laten genieten???? 

Dat kan!! Lever de foto in bij één van de redactieleden in de brievenbus of mail de foto naar ons mailadres.   

De foto’s worden met zorg behandeld en weer bij je/u afgeleverd. We hopen op een brievenbus/ mailbox vol!!!!!

Alvast bedankt!!                            Redactie Doarpsnijs    

Maisdoolhof in Allingawier

In Allingawier hebben we een doolhof in het mais gemaakt.

Vanaf 1 augustus is het te bewonderen naast het kasteeltje in Allingawier.

De entree is 50 cent p.p en het geld gaat naar Stichting Doe een Wens.

Dat is een stichting die geld geeft aan zieke kinderen in Nederland.

U bent van harte welkom in het doolhof.

Groetjes Sijbren, Jelly , Ingmar en Martine

LEX Nieuws      LEX Nieuws       LEX Nieuws     LEX

Beste dorpsgenoten,

Helaas kon te weinig deelname de vlottenrace en het beachvolleybal op 12-07-08 niet doorgaan,

we hebben nu een nieuwe datum uitgezocht voor beide activiteiten.

Geef je wel opnieuw op bij Hessel of Tessie

De voorwaarden voor de vlottenrace op 23-08-2008 zijn:

-          Het is voor alle leeftijden, maar je moet een zwemdiploma hebben.

-          Het vlot moet zelf gemaakt zijn maar mag geen bootonderdelen bevatten.

-          Er wordt een parcours uitgezet waar je tegen een ander vlot zo snel mogelijk moet varen.

-          Er is een prijs voor het snelste vlot en voor het schoonste geheel.

-          Aarzel niet en ga aan de slag, dat het leuk wordt is zeker!!

-          Geef je zo snel mogelijk op bij Hessel  Bergsma(574133)  adres. Jelle Huitemastrijte 2

of Tessie Kooistra (852105 of 06 53581648) van der weystraat 9

-          Het begint om 14.00 uur bij fam. Drost op de steiger langs de opfeart.

-          Iedereen die niet in staat is zich staande te houden op een vlot mag komen aanmoedigen!

Nieuw bij ons is dat we na het vlotvaren een Beach volleybal toernooi organiseren bij de fam. Drost achter in het zand.

Graag opgave bij Hessel (574133) of Tessie (852105 of 06 53581648)

- Er word 2 tegen 2 gespeeld, Je kunt je alleen of per team               opgeven.

- Deelname is vanaf de basisschool.

- Opgave tot 20-08-2008 bij onvoldoende opgave kan het helaas niet doorgaan dus geef  je snel op

- Het begint om 16.00 uur en aansluitend is er een BBQ.

- Doe je niet mee kun je altijd komen om een ander toe te juichen, gezellig !!!!

LEX Nieuws         LEX Nieuws    LEX Nieuws     LEX

POLDERPOP 2008

Datum:13 september 2008

Waar: minicamping Feenstra Allingawier

De muziek wordt dit jaar verzorgt door “ENERGY!”

Energy! is een frisse jonge 4 mans formatie die muziek maakt voor 10.

De band bestaat louter uit muzikanten die hun sporen in de muziek reeds

 ruimschoots verdient hebben.Deze band onderscheid zich van de meeste

andere bands in het top 40 circuit doordat er niet met een vaste repertoirelijst

wordt gewerkt.Energy! staat dus niet elke avond hetzelfde repertoire af te draaien,

maar past zich aan naar de wensen van het publiek.Hierdoor blijft de avond verassend

en spontaan voor zowel de band als publiek.Het repertoire is werkelijk zeer breed,

variërend van rocknummers van Anouk tot de soul/disco van Stevie Wonder

Feest terrein open om 21.30 uur

Hier alvast de datums van de komende Lex activiteiten voor in de agenda

23-08-2008                Vlottenrace/ Beach volleybal

13-09-2008                 Polderpop

11-10-2008                 Casino avond

08-11-2008                 Playback show

29-11-2008                 sinterklaas bazaar

28-02-2009                Carnaval

Poppenkast

Exmorra - Het grootste poppenhuis van de Zuidwesthoek was zaterdag (21 juni) te zien in Exmorra.

In en bij de Spintol werd van 10 tot 5 uur open huis gehouden. Er werden demonstraties gegeven, onder andere houtdraaien, er waren workshops waar men een armband, een mooi bloemstukje of een vilten beestje of engeltje kon maken.

Dit alles vond plaats op het pleintje naast de winkel de Spintol die ook de heel dag geopend was.

Icoon brengt het goddelijke nabij

In Exmorra gebeurde gisteren iets bijzonders: in een protestantse kerk 'schreef'

een katholieke priester een byzantijnse icoon.

Sinds de zestiende eeuw is de Jehannes de Dopertsjerke in Exmorra een protestants godshuis.

Maar gisteren was het de 'werkplaats' van een Rooms-katholiek priester. Paul Brenninkmeijer uit Nieuwegein werkte onder de preekstoel aan een icoon voor het kerkje.

Normaal werkt de geestelijk in alle rust, maar op verzoek is hij - met het oog op mogelijke toeristen - deze middag in de kerk.

De icoon van Jehannes De Doper, de naamheilige van het kerkgebouw, wordt bescheiden van afmetingen. "Daar is in overleg met de kerkenraad voor gekozen", vertelt Brenninkmeijer. "Het moest niet te veel domineren in de kerk."

Brenninkmeijer kwam naar Exmorra via dominee Geertje Rol, die net als hij enige jaren geleden in IJsselstein werkzaam was. Rol vertrok naar Friesland, hij ging begin 2006 met emiraat en kon zich geheel wijden aan het icoon schilderen.

"Van jongs af aan ben ik gefasineerd door iconen." Toen hij, vijftig jaar oud, zijn koperen priesterjubileum vierde, kreeg hij van parochianen een cursus iconen schilderen cadeau.  "Ik heb die een paar keer gevolgd en jaren geoefend."

In de kerk van Exmorra zag hij tijdens een bezoek aan Rol een reproductie van een icoon van Jehannes de Doper, die door pastoor Jan van der Wal uit Bolsward aan de kerk geschonken was. Hij bood aan een echte icoon te schilderen. De kerkenraad stemde in en zo ging Brenninkmeijer aan het werk.

Toeristen in bijvoorbeeld Griekenland kunnen overal 'echte' iconen kopen, maar wil een icoon echt authentiek zijn, dan moet aan een aantal regels zijn voldaan.

Allereerst vraagt het een bepaalde gesteldheid van degene die de afbeelding van Christus of een heilige 'schrijft', zoals het heet.

"Het vraagt een meditatieve instelling", aldus Brenninkmeijer.

"Het moet in stilte gebeuren en je moet een biddend leven leiden. Het is echt een godsdienstig werk. Je beleeft ook een beetje de aanwezigheid van degene die is afgebeeld."

Maar, zegt hij, het is allereerst een ambacht."Tijdens het werk ben je toch vooral heel aandachtig en geconcentreerd bezig op datgene wat je doet."

Daarnaast moet de maker zich volgens Brenninkmeijer houden aan oude technieken en strenge regels, die al sinds de vierde eeuw worden toegepast.

Hij houdt zich dan ook aan de bekende gestileerde, wat onaardse wijze van portretteren. "Ik ben geen kunstenaar , die iets zelf verzint, ik ben meer een ambachtsman."

De icoon wordt doorgaans op gedroogd, met krijt bewerkt hout gemaakt. "Ik heb een mooie, oude plank gekregen die afkomstig is uit een Friese kerk. Waarschijnlijk was het de plank waarop de ouderlingen hun bijbel legden."Brenninkmeijer laat zien hoe hij met de verf van het donker naar het licht werkt, ook dat is een gouden regel voor een icoonschilder.

Iconen worden in de oosters-orthodoxe traditie niet aanbeden, maar vereerd.

"Zeker voor orthodoxe christenen is een icoon bijna zo heilig als de Schrift."Of dat voor hem ook geldt? Brenninkmeijer: "ja daar groei je in. Je beleeft door het icoon de nabijheid van het goddelijke."

de protestenten, die vanouds principiele bezwaren hebben tegen beeldenverering, hoeven er zo niet mee om te gaan.

"Je kunt een icoon ook bekijken zoals je een foto van een dierbare bekijkt."

Er is nog een voorwaarde waaraan een moet voldoen, om echt een icoon te zijn. En dat maakt het kleinood voor protestants Exmorra extra boeiend: de icoon moet worden gewijd. Wat is wijden? zegt Brenninkmeijer. "Er kan een gebed worden uitgesproken, maar het kan ook in een byzantijnse viering gebeuren."

Daarover moeten ze in Exmorra nog een besluit nemen; de wijding zal ergens eind dit jaar gebeuren

Sportnijs

KAATSNIEUWS

Vrijdag 15 augustus a.s. is de Exmorster PC met voor de heren als aanvang 09.00 uur en voor de dames 09.30 uur. Opgave voor deze wedstrijd bij Agnes Drost (tel. 577489) vóór dinsdag 12 augustus a.s. 20.00 uur. 

Op zaterdag 23 augustus a.s. de ouder-kindpartij gesponsord door HEMA Bolsward. Opgave bij Klaaske Feenstra vóór donderdag 21 augustus a.s.  20.00 uur en de wedstrijd begint om 11.00 uur.

Op vrijdag 29 augustus a.s. het nachtkaatsen om 20.00 uur gesponsord door Autobedrijf Tolsma. Opgave is bij Agnes Drost vóór woensdag 27 augustus 20.00 uur.

Bij de KNKB-wedstrijden was er een 1e prijs voor Willem Jan Postma bij de jongens d.e.l.-wedstrijd te Makkum.

Jehannes Jouke Gietema won een 1e prijs bij de jongenspupillen d.e.l. te Tzummarum en een 2e prijs bij de uitnodigingswedstrijden te Easterlittens en Kimswerd.

Bedrijfskaatsen Makkum

Dertien bedrijven namen zaterdag deel aan het bedrijfskaatsen in Makkum. Uitslagen: ………..

Verliezersronde: 1. Bloemsma Aluminiumbouw;

Eelke Brunia – Gerrie Krikke – Sierd Jan Steigenga

Familiekaatspartij te Makkum

Dertien families en aanverwanten probeerden zondag op ‘Keatslân De Seize’ de ‘overheerlijke prijzen’ in de wacht te slepen. De weersomstandigheden waren ideaal dus daar lag het niet aan. Een aantal kaatsers moest nog bij komen van het bedrijfskaatsen een dag eerder.

Uitslag : 1. Geert Wijma, Karin Wijma en Agnes Drost.

JUBILEUM Keetkaatspartij op   9 augustus 2008       10e keer

Op zaterdag 9 augustus 2008 organiseert de Keet Exmorra, voor de 10e keer op rij, de jaarlijkse vrije formatie partij met verliezersronde. In verband met het 10-jarig jubileum zijn er ditmaal heel veel leuke en extra prijzen te winnen. Deze partij zal plaatsvinden op “de Boppeslach” te Exmorra. De aanvang is om 10.00 uur! Deze wedstrijd is zowel voor leden als niet-leden van de kaatsvereniging. Aan deze partij zijn een paar regels verbonden. Elk partuur dient minimaal te bestaan uit één dame of een C-kaatser. Iedere kaatser dient een functie te vervullen, dus geen “foar niks op it hoekje”. Tevens dient de persoon die voor best op slaat, minimaal van achter de middenlijn op te kunnen slaan. De inleg bedraagt € 12.00 per partuur. De prijsuitreiking is na afloop in ’t honk waar we er een met z’n allen een gezellige feestavond van hopen te maken.  

Opgave tot donderdag 7 augustus 20.00 uur bij Marco Lemstra 06-23915105 / 0515-574513. De openbare loting vindt plaats op die zelfde donderdagavond in de kantine na afloop van het competitiekaatsen.   

Een, twee, drie,    raad maar wie

Wie herkent dit jongetje op de foto ? Hij woont momenteel in Exmorra en is hier ook geboren. Wie weet het goede antwoord ?

Gooi uw oplossing in de bus bij Dorpsstraat 21 of stuur het naar ons e-mail adres doarpsnijs@yahoo.com en maak kans op een leuke prijs! Het goede antwoord en de winnaar/winnares worden bekend gemaakt in één van de volgende nummers van DN.

1,2,3 vorige maand nog niet geraden.

En we hadden wel in de gaten dat dit een lastige foto zou worden.Tipje: hij heeft 2 kinderen 1 ervan woont ook in Exmorra. Weet je met deze aanwijzing nu om wie dit gaat ?  Veel succes, de prijzen worden per maand groter ….

Winnaars 1,2,3

De foto van het meisje in het Mei nummer werd door de lezers lastig geraden. Bijna geen reacties kwamen bij de redactie binnen. Gelukkig zag toch één lezeres dat het Yfke Reinsma betrof. Femy Oppendijk ontving van Boukje Brander een doos chocolaatjes. Van harte gefeliciteerd !!

De foto uit het nummer van juni werd door ook bijnaniet geraden. Er was echter maar één die het raade.Otto Steigenga zag toch dat het om Obe Lycklama à Nijeholt. Otto Steigenga ontving van Boukje Brander ook een doos  chocolatjes. Ook van harte gefeliciteerd !!

Kim Overwater winnaar puzzel DN juli

En er wordt keihard gestreden om de prijzen voor de jeugdpuzzel.  Maar eerlijk is eerlijk, deze maand was kim Overwater de eerste die de juiste oplossing “lol plezier’ inleverde. Van harte gefeliciteerd. Een speciale vermelding voor de prachtige tekeningen van Annemiek Zuidema. Deze week weer een nieuwe kans !!!

Ut it laadsje

Augustus 1990

De jongste Exmorster was al 222 dagen oud (Pieter Kooistra) totdat er een nieuwe jongste inwoner is. De geboorte van een baby begint in onze dorpen zeldzaam te worden. Zaterdag 28 juli ’s morgens om 9 uur was Dennis Wijnalda er, de eerste baby van het jaar 1990! Buurvrouw Anneke Heinsma konstateerde dat het een hele knappe baby is.

Een koperen paar in de v.d. Weystrjitte: Hieltje en Anneke de Boer-Ypma.

Ook dit jaar is het dorpsfeest weer een “verbroedering”, alle oud zeer wordt bijgelegd. De gebruiker van het feestterrein Aiso Gietema heeft dinsdag nog kunstmest gestrooid op het land waar het feest is. Woensdagmorgen regende het: het gras groeit alweer: ook een feest voor alle boeren!

Oranjevereniging: Het feest is weer voorbij. Van onze kant kunnen we terug zien op een zéér geslaagd feest.

Donderdagavond: begon het met een optreden van het Fries Wierings Jeugd Harmonie Orkest. Het konsert was keurig verzorgd en heeft veel publiek getrokken. Vrijdag na de rondgang van de DRUM/showband CONCORDIA waren er de kinderspelen en tegelijk ging op de BOPPESLACH e Exmorster PC van start. ’s Middags zeskamp. ’s Avonds toneeluitvoering en voetjes van de vloer met ‘PARADISE’.

Zaterdag begon met de vliegerwedstrijd, met prachtige exemplaren. En natuurlijk de 50+ spelen. Het matiné gedeeltelijk binnen en gedeeltelijk buiten, gevierd als vanouds. En ’s middags een spectaculaire beddenrace! Zaterdagavond de Bulgaars groep TANGRA. Het was gezellig, warm en vol in de tent. De band was goed en bracht veel sfeer.

Weerstation Schettens

JUNI 2008 

                                2008          Normaal        Record
temperatuur (C):                          ('71-'00)        (sinds '69)

gemidd. maximum      20.2              18.2
gemidd. etmaal          16.2              14.4
gemidd. minimum      12.2               10.8
hoogste (+ datum)    27.8 (2)                           31.7 (1996)
laagste  (+ datum)      5.9 (24)                           1.0 (1975)
aantal warme dagen    14                 8.5              20    (2003)
aantal zomerse dagen    4                 2.1             10   (1970)
aanal tropische dagen  0                  0.2              2   ('76/'00)
           
Op een warme dag wordt het maximaal 20 C of hoger, op een zomerse dag 25 C of hoger en op een tropische dag  30 C of hoger.       

Neerslag (mm):

Totaal                       36.8           58.6         131.3  (1997)
hoogste etmaalsom     11.4  (1)                          347.4  (1979)
dagen hagel                 0                 0.2             2     (1985)
dagen onweer             4                 3.7             8     ('72/'98)

Juni was een warme maand zonder echte uitschieters. De meeste warmte zat in de eerste week.Vorig jaar was het met 16.8C nog nog warmer. Veruit de koudste juni hadden we in 1991 met slechts 12.4C. De droogte van april en mei werd in juni voortgezet, zodat deze drie maanden samen met slechts 71 mm de droogste werden sinds het legendarische jaar 1976, toen er 63 mm viel in die periode. Toen volgde ook een droge zomer. De droogste juni uit de reeks sinds 1969 blijft die van 1970 met 20 mm.