DOARPSNIJS

Dorpskrant voor Exmorra en Allingawier

Jaargang 47 ,  nr.  2083

december  2010 

Voorwoord

December

Beste mensen,

December! De feestmaand!

Inmiddels hebben de eerste voorzichtige sneeuwvlokjes zich aangediend en de weg naar Bolsward is weer gereed.

Deze maand hebben we voor u weer een rijkelijk gevuld doarpsnijs!

Met veel blijdschap maar helaas ook verdriet.

Ook hebben we voor het eerst een ‘spiksplinternieuwe’ column van Pauline van Rijsoort.

De redactie wenst alle inwoners van Exmorra en Allingawier alvast fijne feestdagen.

Veel leesplezier en tot ziens namens de redactie!  

Inhoud

Soarch en blydskip........................................... 4

Kleurplaat.......................................................7

Tusken tomme en wiisfinger............................8

Ut de kranten................................................ 20

Troch Eksmoarre en Allingawier.................... 21

Jo sille it mar beleve..................................... 30

Gemeentenieuws.......................................... 32

Fan alles wat................................................ 33

Stadsgezicht………........................................ 40

Sportnijs..................................................... 44

Kerknieuws................................................. 48

Eén, twee, drie............................................ 49

Út it laadsje................................................ 52

Weer........................................................... 53

Maandkalender .........................................  54

Soarch en Blydskip

Lieve mensen van Exmorra en Allingawier,

hier even een berichtje van mij vanuit Beetsterzwaag.

Op het moment van schrijven ben ik sinds twee weken eindelijk begonnen met therapie m.b.v een tijdelijke prothese. Momenteel wacht ik nog op de definitieve. Deze heeft helaas lang op zich laten wachten omdat de wond lange tijd open was. Als het doarpsnijs uitkomt hoop ik inmiddels al te oefenen met de echte uiteindelijke prothese.

Mocht dit alles goed gaan dan hoop ik na bijna een half jaar voor de kerstdagen weer thuis te kunnen zijn.

Graag wil ik iedereen heel hartlijk bedanken voor alle kaarten, bloemen, cadeau’s, bezoekjes etc. die ik mocht ontvangen. Geweldig!

Groetjes Wietske Spijksma

Adres Wietske Spijksma:

Kamer 3

Revalidatie Friesland

Hoofdstraat 3

9244 CL Beetsterzwaag

Tjalke en Sjoukje van Jackle-Set,

willen iedereen bedanken die bloemen,

cadeau’s of kaarten stuurden ten

gelegenheid van ons 45 jaar huwelijk

Het was geweldig lieve mensen

              Bedankt!

GESLAAGD: Sytske Ypma, MSc. (Master of Science) aan de Faculteit Bouwkunde te Delft,  richting Renovatie en Transformatie.

Zij volgde de masteropleiding Architecture, Urbanism and Building Sciences . De afstudeerrichting 'Transformation of the Built Environment'.

Afstudeeronderwerp: Transformatie van de Duin- en Bollenstreek, van productie- naar vrijetijdslandschap, een toekomst voor Kwekerij Veel Zorg.

 ( Een strategie voor een veranderend landschap en een plan voor herbestemming van een voormalige bloembollenkwekerij). 

Haar afstudeercijfer was 8.5 en  ze kreeg een 'eervolle vermelding'.Op 29 Oktober j.l had zij haar afstudeerpresentatie en kreeg ze het hier bovengenoemde getuigschrift.                                     

Gefeliciteerd!

Tusken tomme en wiisfinger

Finse Anette Rajala en Argentijn Federico Inwinkelried verblijven 12 maanden bij familie Van den Berg in Exmorra: “Nederland en de familie Van den Berg zijn gewoon leuk!!”

Op de buurtbarbecue deze zomer schoot Johannes van den Berg me even aan. Is het niet leuk om een interview te houden met de twee internationale studenten die momenteel inwonend zijn bij de familie Van den Berg op Brúndear.

Maar natuurlijk, een super goed idee en we spraken af dat ik het zou bespreken met de rest van de redactie en vervolgens een afspraak zou maken. Dat eerste was snel geregeld, de redactie was enthousiast, maar het tweede was lastiger. Getracht werd op het laatste moment, net voor de deadline van het inleveren van de kopij, een afspraak te maken met Federico en Anette. Maar helaas voor mij zat Federico in Berlijn en lukte het gastvrouw Tiny niet om contact met hem te krijgen. Er zat niets anders op om te wachten tot Federico zich weer thuis meldde en er een kans was om niet alleen Anette, maar ook Federico te spreken te krijgen.

En dat lukte, op maandagavond vertrekken ondergetekende en mederedactielid Klaske Boersma op de fiets naar Brúndear om in gesprek te gaan met Anette. In gesprek gaan is één, maar hoe gaan we dat gesprek voeren. Federico spreekt inmiddels redelijk Nederlands, maar Anette spreekt geen Nederlands en kan een gesprek in het Nederlands alleen een beetje volgen. Dat wordt Engels spreken. Even vooroverleg met Tiny leert dat het interview in Nederlands geschreven kan worden, maar dat het gesprek met Anette wellicht het plezierigst verloopt in het Engels. Voor Klaske is het de vuurdoop om met mij een interview af te nemen en vooraf vraagt ze nog even wat haar rol is. Die boodschap is helder, houd het maar in het Engels aan de praat, dan schrijf ik wel. Het is al wel een aantal jaren geleden dat ik mijn Engels echt serieus heb gebruikt. Gelukkig is Klaske niet voor één gat te vangen en neemt met haar dochter Marijke nog wat Engelse oefenstof af en dat is te horen ook. Een internationaal redactielid is voor de toekomst een prima toegevoegde waarde!

Federico spreekt redelijk Nederlands en kan zich goed verstaanbaar maken en trapt het interview aan de keukentafel bij de familie Van den Berg af. Tiny schuift ook aan om hier en daar te ondersteunen en voor we het weten zitten we in een leuk gesprek met deze jonge internationale studenten. Federico begint: Ik ben Federico Inwinkelried. Ik ben geboren in Argentinië en woon in Rafela. Dat is een stad met 100.000 inwoners in het midden van Argentinië. Ik woon hier samen met mijn vader, moeder, een zus van 19 jaar en een broertje van 13 jaar. Ik ben zelf 16 jaar oud en toen ik begin dit jaar in Nederland aankwam, was ik 15 jaar oud. Mijn moeder is lerares op de basisschool en geeft les aan kinderen van 6-9 jaar. Mijn vader heeft met zijn broer een familiebedrijf in het produceren van melkmachines. Mijn opa heeft het bedrijf uit opgericht. Argentinië heeft geen melkrobots. Ik heb dus al heel veel foto’s van melkrobots in Nederland gemaakt, zodat mijn vader kan zien hoe ver deze ontwikkeling al in Nederland is.

Mijn achternaam is inderdaad niet echt Argentijns. Mijn voorouders zijn ooit geëmigreerd vanuit Italië en Zwitserland naar Argentinië. 80 % van de Argentijnen heeft Italiaanse voorouders die ooit naar Argentinië zijn geëmigreerd. De oma van mijn oma was een Italiaanse en de opa van mijn opa was van Zwitserse afkomst. Zij zijn beide wel in Argentinië geboren en opgegroeid. Maar Inwinkelried is dus een Zwitserse naam.

Ik zit nu op de middelbare school (5 jaar en is voor iedereen hetzelfde) met het studieprofiel economie. Het leek me geweldig om mijn vierde studiejaar in het buitenland door te brengen. Ik wist zeker dat ik naar Europa wilde en ben toen

op zoek gegaan naar een organisatie die dit voor me kon regelen en die bij me paste. Ik kwam in contact met een Argentijns meisje die via AFS (American Field Service) in Nederland had gestudeerd. AFS verzorgt al heel lang High School uitwisselingen voor jongeren van 15 tot 18 jaar en is een non-profit organisatie die zich heeft toegelegd op het organiseren van internationale uitwisselingen voor jongeren die tijdens de uitwisseling worden ondergebracht in gastgezinnen. Dit meisje was erg enthousiast over haar bezoek aan Nederland. Ik had me ingelezen in de landen Duitsland, Nederland en Frankrijk, maar heb uiteindelijk gekozen voor Nederland. Het leek me een land met een totaal andere cultuur, met windmolens en bovenal erg liberaal. Het traject is zo dat AFS families in Nederland zoekt en dat de gastgezinnen de gastkinderen uitzoeken. We zijn met 70 kinderen in één keer in Nederland aangekomen.

In januari ben ik aangekomen. Het was 35 graden in Argentinië en bij aankomst in Nederland was het min 5. Een verschil van 40 graden. Ik kwam met blauwe lippen aan en vond het verschrikkelijk koud. In die tijd lag er veel sneeuw en lag er ook overal ijs. Samen met de familie Van den Berg zijn we toen nog bij het monument op de Afsluitdijk geweest en toen zag ik voor het eerst overal ijs. Fantastisch, dat had ik nog nooit gezien. Bij ons is het in de winter minimaal 10 graden en op dit moment is het 37 graden en dan is het nog steeds geen zomer. Na aankomst ben ik eerst twee weken naar de familie Van den Berg gegaan om te acclimatiseren. Na deze weken zijn we voor 3 dagen in een kamp bijeen gekomen met alle 70 AFS studenten en krijgen daar wat onderricht over Nederland met al zijn gewoonten en gebruiken. In december heb ik het laatste afscheidskamp van AFS voordat ik weer vertrek.

Inmiddels ben ik hier 9,5 maand en heb het prima naar de zin. Maar de kou en vooral de harde wind, daar kan ik niet aan wennen. Ik heb geschaatst op de ijsbaan in Exmorra en geschaatst op de ijsbaan in Heerenveen. En je raadt het al, ik heb in Heerenveen gewonnen van Sven Kramer. Makje!!

En hoe bevalt Nederland? Het is heel anders dan ik dacht, de mensen zijn erg leuk en ook school is erg leuk. In Argentinië is veel criminaliteit en er wonen veel arme mensen. Het land heeft ontzettend veel problemen. De Argentijnen zijn doorsnee ook veel luier dan de Nederlanders. Ik moest wennen aan het feit dat we hier geen siësta kennen en dat tijd hier ook echt tijd is. In Argentinië is 8.00 uur meestal 10.30 uur. Maar hier is 8.00 uur ook echt 8.00 uur. In Argentinië leef je het grootste deel van de dag buiten en houden we siësta van 13.00 uur tot 16.00 uur en daarna begint het leven weer door te lopen. Natuurlijk gaat het leven in Argentinië dan ’s avonds wel langer door dan in Nederland.

Ik ben na mijn aankomst vrij snel naar school gegaan op het Marne College in Bolsward. Ik was de eerste uitwisselingsstudent van het Marne College samen met nog een meisje dat nu in een gastgezin in Nijland woont en dat was voor school ook even wennen en aanpassen. Hier ben ik ingestroomd in 4 VWO met veel economische vakken. Dat heb ik één periode geprobeerd, maar dat bleek te lastig. De lessen worden in Nederlands gegeven en dat was niet te doen. Ik kende immers nog geen woord Nederlands. Ik ben daarom overgestapt naar een ander pakket met Nederlands, Engels, wiskunde, geschiedenis, aardrijkskunde, levensbeschouwing, maatschappijleer, gymnastiek en filosofie. Bij terugkomst in Argentinië wordt bekeken of ik voldoende niveau heb om door te stromen met mijn oude klasgenoten naar klas 5, zo niet, dan dien ik het vierde jaar nog een keer over te doen in Argentinië. Duidelijk is dat ik in Nederland geen goede cijfers haal, maar dat is niet zo vreemd. De uitwisseling is niet bedoeld om hier zulk hoog mogelijke cijfers te halen, maar meer om te leren van een andere omgeving en een andere cultuur en dat neem ik uiteraard wel mee terug naar Argentinië. Ik zou het iedereen aanraden. Mooi is dat je met 16 jaar hier komt, dan kun je meteen een biertje meedrinken. Dat mag in Argentinië pas vanaf 18 jaar, maar daar is nauwelijks toezicht op.

Heeft het ook zijn nadelen? Jazeker, toen ik wegging had ik nog een vriendin en die heeft het inmiddels via de MSN uitgemaakt. Dat was waarschijnlijk niet gebeurd als ik nog in Argentinië was gebleven. En de dochters Van den Berg dan ? Nou, dat zijn drie dames en geen meisjes meer. Hoe creëer je duidelijkheid …

Bijzonder is wel dat hier veel gesproken wordt binnen het gezin. In Argentinië wordt niet zoveel gesproken in het gezin. Mijn vader is binnen ons gezin de baas. Naar hem wordt door iedereen geluisterd. Argentinië heeft wel een echte mannencultuur. Je zult het niet vaak meemaken dat een vrouw leiding geeft aan een team met mannen. Mijn vader verdient het geld en vrouwen in Argentinië werken wel, maar zijn geen hoofdverdiener van het gezin. Als er een familie bij ons komt barbecueën, dan steekt mijn vader de barbecue aan en zit aan het hoofd van de tafel. Gaan wij op bezoek bij vrienden, dan is daar de man des huizes de beheerder van de barbecue.

En het eten? Pepernoten vind ik echt heel vies. Ik had nog nooit van Sinterklaas gehoord en begrijp echt niet hoe jullie die pepernoten lekker kunnen vinden. Maar frikadellen, kroketten en een stroopwafel, maar dan wel met water erbij, vind ik heerlijk. Aardappels kennen we wel in Argentinië, maar we eten ze zeker niet elke dag. In Argentinië eet je iedere dag veel vlees met iets erbij. We eten weinig brood en eten twee keer warm per dag. Waar ik straks weer met genoegen naar uitzie is de barbecue en de Italiaanse pasta van oma. Die is echt heerlijk!

Federico geeft aan dat hij zich op Brúndear prima vermaakt. Hij vindt het heerlijk om te gamen met Bauke. In Argentinië heeft 7% van de mensen een internetverbinding, hier is het 90%. De snelheid van het internet, de hoge ontwikkeling op het gebied van elektronica, telefonie en internet is hier gigantisch. Iedereen loopt hier met touchscreens en de nieuwste telefoontjes. Dat zal ik straks zeker missen. En natuurlijk de familie Van den Berg zal ik vreselijk missen. Het is een erg leuke familie en vooral Femke is erg grappig. Ze zijn echt heel leuk. En ja, het einde is in zicht. Ik blijf hier 11 maanden en in januari vlieg ik alweer terug naar Argentinië en dien ik het leven daar weer op te pakken.

En dan Anette, zij zit tijdens het gesprek met Feder

 ico ons vaak met vragende ogen aan te kijken. Ons gesprek krijgt ze voor het grootste deel wel mee, ze weet in grote lijnen waar het om gaat, maar kan het gesprek nog niet in het Nederlands voeren. Dat geeft ook niet, want daarvoor heb ik Klaske meegenomen. Zij spreekt een goed woordje Engels en dat geldt ook voor Anette en dus hebben we een primeur en een nieuwe markt te pakken. Doarpsnijs interviewt vanaf heden ook in het Engels. Anette (17 jaar) trapt af: Ik ben inmiddels ook al weer drie maanden in Nederland en ook woonachtig bij familie Van den Berg. Ik kom uit Finland en woon daar in de stad Hyvinkää. Hyvinkää heeft 50.000 inwoners en ligt op ongeveer 50 kilometer van Helsinki. Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon samen met mijn broertje van 13 afwisselend bij mijn moeder, stiefvader en halfzusje van 20 of bij mijn vader. Mijn ouders wonen nog steeds maar 600 meter bij elkaar vandaan. Mijn moeder is secretaresse en geeft les op de sportschool en mijn vader is politieagent.

In Finland is de primairy school (basisschool) vanaf 7 tot en met 15 jaar en daarna kun je aan het werk of studeer je verder. Aan het werk is geen optie, want niemand neemt een werknemer aan van 15 jaar. Dus is de enige optie doorstuderen aan de secundairy school. Deze opleiding duurt 3 à 4 jaar en is afhankelijk van jouw eigen snelheid. In Finland zit je niet in een vaste klas, maar heb je schema’s en schuif je aan bij de lessen die je dient te volgen volgens jouw pakket. Ik woon in Finland op 3 kilometer van school en ben er met mijn scooter in 5 minuten. Dat is wel een verschil met de 7 kilometer die ik nu naar Bolsward moet fietsen om op school of bij de winkels te komen.

Toen ik 10 jaar oud was, vertelde mijn moeder me altijd de verhalen die zij had meegemaakt als Exchange Student naar Texas in de USA. Ik vond dat geweldig en mijn moeder had dit een prachtige ervaring gevonden. Vanaf die tijd had ik ook mijn zinnen gezet op een uitwisseling naar school in het buitenland. In Finland is 17 jaar wel een normale leeftijd om aan een uitwisselingsprogramma te beginnen en gebeurt het ook regelmatig dat een leerling voor een jaar naar het buitenland vertrekt. Bij de AFS kan je tot 18 jaar meedoen, dus dat paste precies bij mij. Waarom naar Nederland? Ik ben twee jaar geleden in Amsterdam geweest en ik kende een meisje dat ook met AFS naar Nederland was geweest. Ik had me naar aanleiding hiervan een beeld gevormd van Nederland en dat sprak me wel aan. Nederland leek me bijzonder open-minded.

In augustus ben ik hier op het vliegveld aangekomen en ben afgehaald door Tiny. Ik heb hetzelfde programma gevolgd als Federico. Ik ben eerst 3 weken hier in Exmorra geweest en ben daarna weer voor 3 dagen naar het AFS kamp vertrokken.

Nu ik hier drie maanden ben, zie ik ook wel wat meer verschillen tussen Finnen en Nederlanders. Finnen zijn kouder en houden niet van aanrakingen. Finnen geven maximaal een hand en gaan zeker niet met jou zoenen. En ook al kom ik een bekende tegen op straat, 9 van de 10 keer groeten we elkaar niet. In Nederland groet iedereen elkaar. In Finland heeft ook iedereen het liefst de deur dicht. Ik vond het echt een schok hier, iedereen liep maar in en uit en iedereen was zo enthousiast. Maar ik heb hier alle ruimte om mezelf even terug te trekken.

Ik ben op het Marne College ingestroomd in het vierde jaar van het Atheneum. Ik ben dus gemiddeld twee jaar ouder dan mijn klasgenoten en dat vind ik best lastig. Ik had liever bij mijn leeftijdsgenoten in de klas gezeten (vijfde jaar), maar het volgen van alle vakken in het Nederlands gecombineerd met het niveau van het vijfde jaar is niet mogelijk. Het betekent voor mij wel dat ik bij terugkomst in Finland dit jaar dien over te doen. Maar dat is niet anders, dat heb ik voor de ervaring graag over. De lessen worden uiteraard in het Nederlands gegeven en dat is best lastig. Biologie is niet te volgen en de boeken kan ik niet lezen. Soms legt een medeleerling het aan me uit en soms spreekt de leraar goed Engels. Nederlandse meisjes spreken nu wel Nederlands tegen me en dat is -als ik het snel wil leren- beter, dan dat ze steeds Engels spreken. Federico had het Nederlands in 5 maanden onder de knie, ik streef naar 4 maanden.

Oh ja en wat echt bijzonder in Nederland is, is dat heel veel kinderen naar school fietsen. Dat doe ik dus ook (just go!!) en dan kom ik op school aan en ben compleet bezweet en mijn haar ziet er niet meer uit. Maar die Nederlandse meisjes stappen van de fiets en zien er nog perfect uit. Hoe ze dat toch doen?

Probleem is wel dat ik weinig vrienden heb op school. Ze zijn allemaal twee jaar jonger en hebben andere interesses en mogen vaak ook nog niet uitgaan omdat ze 15 jaar zijn. Ik ben gek op uitgaan, samen met Federico was een optie geweest, maar Federico houdt niet van uitgaan. Federico heeft meer contact met buitenlandse studenten die ook in Nederland zijn met het AFS programma. Ik zoek meer Nederlandse vrienden, maar dat is gewoon lastiger. Maar ik kan er goed tegen om alleen te zijn en trek er ook veel alleen op uit. Zo ben ik al alleen naar Leeuwarden, Groningen en Amsterdam geweest. En in de kerstvakantie heb ik twee weken om er op uit te trekken.

De seizoenen in Finland zijn vergelijkbaar met de seizoenen in Nederland. Wij hebben een meer extreme winter. Momenteel is het daar min 10 graden. Het kan min 20 graden worden, maar vergeet niet dat het in de zomer erg warm kan worden. Een normale zomer is 20-25 graden, maar incidenteel kan het ook 40 graden worden. Men verwacht dit jaar de koudste winter in Finland van de afgelopen 1000 jaar. Nou, eerlijk gezegd, wens ik mijn landgenoten daar veel succes. Ik houd niet echt van de kou en vind het daarom wel prima dat ik dat niet hoef mee te maken. In ons land zijn dan ook vooral de wintersporten populair. Er wordt veel geskied en ook ijshockey en snowboarden zijn populair. Ik hou absoluut niet van sport, maar houd meer van dansen zoals ritmische gymnastiek. Vroeger trainde ik iedere dag, maar momenteel dans ik alleen nog voor mijn plezier.

Later lijkt het me fantastisch om te werken met films. Ik wil geen actrice worden, maar wil wel graag iets met films doen. Momenteel geniet ik van de vrijheid hier, ik kan doen wat ik wil. Je mag hier met 16 jaar bier drinken en in Finland pas met 18 jaar. Ik merk gewoon dat ik hier meer verantwoordelijkheid neem en ben in 3 maanden al erg veranderd (Tiny beaamt dit). Het is jammer dat ik nog weinig mensen uit Exmorra ken. Ik heb het dorpsfeest niet meegemaakt en ga dit ook niet meemaken, want dan ben ik net weer terug. Ik houd ook van al het eten in Nederland en volgens mij ben ik al gegroeid. Ik mis wel ‘rygebred’. Dat is erg donker roggebrood. Ik blijf maar dooreten van het brood hier, het vult me niet.

Allingawier

En dan zijn we bijna aan het einde gekomen van ons gesprek. Een bijzonder interview met een mooie mengelmoes van verschillende culturen aan tafel. Gaan Anette en Federico elkaar ook missen als in januari hun wegen elkaar weer scheiden? Glimlachend beantwoorden ze beide dat ze wel zonder elkaar kunnen en dat Anette erg blij is dat ze dan het tweepersoons bed van Federico kan overnemen en Federico baalt dat hij het tweepersoons bed niet mee kan nemen naar Argentinië. En zo blijft er altijd wel wat over te wensen.

Na afloop staan we in de bijkeuken nog even na te praten met gastvrouw Tiny, die zelf niet aan bod is gekomen. Tiny geeft aan dat ze geniet van de twee studenten en dat het beide inderdaad erg verschillende persoonlijkheden zijn, maar geeft aan dat ze geniet van verschillende culturen in hun huishouding. De deuren staan altijd open voor culturele ontmoetingen en ook de kinderen geven aan dat dit hen veel heeft gebracht.

Tiny: ‘Ach, it binne gewoan bern fan ús. Se hearre derby en meitsje diel út fan ús húshâlding. Federico giet straks wer werom en Anette is derby kommen en it libben giet gewoan wer fjirder. Yntusken is ús dochter Jildau sûnt augustus fan dit jier as frijwilliger by AFS wurksum, dat betsjut u.o. dat minsken by har te plak kinne foar mear ynformaasje. AFS, www.afs.nl, docht nêst útwikselingen fan bûtenlânske studinten nammentlik ek oan útstjoering fan Hollânske bern nei it bûtenlân. Tink mar oan in exchange op in Highschool en yn 'e foarm fan frijwilligerswurk yn ûntwikkelingslannen. We genietsje folop en gean hjir grif mei troch. We kinne it eltsenien oanriede!!

En daarmee beëindigen we het gesprek. In het donker gekomen wappert de Friese vlag nog symbolisch aan de vlaggenstok. Tiny en Johannes, namens Doarpsnijs, bedankt voor de gastvrijheid. Federico wensen we een goede terugreis naar Argentinië, wellicht dat we ooit nog wat van hem horen als groot econoom en Anette woont de komende maanden nog wel in ons dorpje en komen we vast en zeker nog wel eens ergens tegen.

Tekst: Sarie Lycklama à Nijeholt

Foto’s: Federico en Anette

Út de kranten

Bron: BN

Bron: BN            Op foto in rolstoel: Siebren Venema,

                              voorheen meerswal

Troch Eksmoarre en Allingawier

Niels Steigenga heeft vrijdag 19 november zijn zwemdiploma A gehaald!

Yourie Drost behaalde zijn zwemdiploma B wat een super presentatie.

Namens Doarpsnijs Gefeliciteerd!!

Peuterspeelzaal t’ Peuterhonk” bestaat 25 jaar!!!

Op 28 november 2010 is het 25 jaar geleden dat peuterspeelzaal “t Peuterhonk” is opgericht.

Dit 25 jarig jubileum willen wij niet ongemerkt aan u voorbij laten gaan.

Wij willen u daarom uitnodigen om dit samen met ons te vieren op zaterdag 18 december 2010 van 10:00 uur tot ongeveer 12:00 in de kaatskantine van Exmorra.

Indien u van plan bent om een cadeau te geven dan zouden wij het leuk vinden dat u  i.p.v. een cadeau een donatie doet aan KIKA kinderkankervrij. Tijdens deze ochtend zal er een collectebus van “Kika” aanwezig zijn. 

Hopelijk tot dan,

Met vriendelijke groet,

De peuterleidsters en het bestuur van peuterspeelzaal “t Peuterhonk” te Exmorra

UITJE KINDEREN VAN DER WEYPÔLLE.

In de herfstvakantie organiseerde de buurtvereniging "Van Der Weypôlle" een uitje voor hun kinderen. De reis ging naar de speelboerderij in Allingawier. Met 12 kinderen, een aantal moeders en één vader meldden we ons bij de kassa van Aldfaers Erf. De hele ochtend hielden we de buienradar in de gaten want de grijze lucht met miezerregen zou spelbreker kunnen worden. Om twee uur zou het droog moeten zijn..... De voorspelling kwam uit en met plezier begonnen de jongsten aan het kabouterpad. Vanwege de kou (?) hadden de kabouters zich goed verstopt. Eenmaal gevonden vroegen ze de kinderen allerlei spelletjes te doen. Met de oudsten begonnen we met het aantrekkelijkste speeltuig: de kabelbaan.

Voor de langste kinderen een koud kunstje, maar voor de wat kleinere een "hele hijs"! Als ze met een flinke duw in het midden dreigden te stoppen, werden ze door anderen naar het eind getrokken. Na nog een rondje slingeren begonnen we aan een speurtocht in het "dorp". De kinderen kwamen zo allerlei zaken over vroeger te weten. Ooit van een houten honingraadpers gehoord? De travalje (hoefstal) viel beter te begrijpen én uit te leggen. De speurtocht liep ook door de bakkerij. Het rook er lekker en de uitleg over de drabbelkoeken was mooi aanschouwelijk, maar..... om nou van die bruine wormpjes te proeven? Toen alle kinderen met hun speurwerk klaar waren verzamelden we in de nieuwe schuur. Ze kregen limonade en iets heel lekkers (!). Binnen viel nog genoeg te spelen om een paar uren vol te maken. We namen een gelukkige groep kinderen mee naar huis. Een geslaagd uitje op loopafstand!

Betty Schellevis                                 (foto's Marie-Hella van Ooij)

KERSTCONCERT  ZANGGROEP “SAMAR”

Op zondag avond 19 december 2010 geeft zanggroep samar in de doniakerk te makkum haar concert.

o.l.v. Dirigent Luuk de Vries.

M.m.w. van fluitiste Patricia Vellinga en pianiste Alie Geel.

Solistische optredens van Aukje vd Meer en Reinder Jan Postma.

U bent van Harte Welkom!!!

INTOCHT SINTERKLAAS

Zaterdagmiddag 4 december a.s. komt Sint met zijn Pieten weer naar Exmorra.

Om ongeveer 14.00 uur arriveert het gezelschap op de opslag vanuit de richting Bolsward .

Hoe? Dat is de vraag.

Na een rondrit door Exmorra gaan de kinderen van 0 jaar t/m groep 4 van de basisschool met Sinterklaas en Zwarte Pieten feestvieren in dorpshuis ’t Honk.

HELDEN VAN EXMORRA/ Allingawier…

Het einde van het jaar is in zicht en de dorpsheld komt er aan.       Wat wij al weten is dat Pier Postma zijn wisselbeker in moet leveren.
Wat wij nog niet weten is bij wie we de beker langs gaan brengen op oudejaarsdag.
Gerrit Ringnalda stond er lang bij,maar jammer je zakt op de lijst.
Ook Jan Steigenga bedankt voor je inzet in het dorp,maar ook jij zakt op de lijst.
Wie er over blijft dat ligt aan u als dorpsgenoten.

De stand op dit moment

1    Gerben Brouwer

2    Harm en Foppie Kooistra (onderhouden tuin bij Wietske Spijksma en maaien van het kerkhof)

3    Gemeente 

Vul nog een keer het strookje in en breng het naar de redactie,U begrijpt dat wij graag naar de Fam Brouwer gaan maar dan hebben we nog wel stemmen nodig!
 De redactie van het Doarpsnijs.  

Antwoordstrook HELD van Exmorra/Allingawier:

Mijn held 2010 is:

1………………………………………….

2………………………………………….

3………………………………………….

4………………………………………….

In te leveren bij Boukje Brander of Petra Tolsma.

Een kerstbomenactie voor World Servants

In het vorige Doarpsnijs heeft u kunnen lezen dat ik in juli jl. met ontwikkelingsorganisatie World Servants naar Ecuador ben geweest om daar mee te helpen aan de bouw van een school, eetzaal en een toiletgebouw. Dit jaar ga ik opnieuw mee en ga ik me 3 weken lang in het Afrikaanse Malawi inzetten bij de bouw van woningen, klaslokalen en latrines (openbare toiletten).

“De lokale basisschool met 520 leerlingen heeft 2 degelijke lokalen.

De overige vijf lokalen verkeren net als de latrines in slechte staat en zijn gemaakt van modder en gras. De oudere meisjes moeten zich nu hier verschonen als ze ongesteld zijn. Naast dat dit onhygiënisch is, voelen

ze zich onveilig en blijven ze vaker thuis. Een deel van de kinderen krijgt buiten onder de boom les. Voor de vijf leerkrachten en twee vrijwilligers

 is er slechts een woning beschikbaar. De meeste leerkrachten moeten dagelijks 2,5 kilometer of meer lopen om op school te komen.

Kinderen kunnen geen warme maaltijd krijgen tussen de middag”.

 Bron: www.worldservants.nl

World Servants werkt tijdens dit project samen met een aantal partnerorganisaties (waaronder Edukans), die zorgen er bijvoorbeeld voor dat er ook naar de kennis en vaardigheden van leerkrachten en naar de inhoud van de lesprogramma’s wordt gekeken.

Deze moeten voldoende afgestemd worden op de behoeften van de leerlingen. Door met diverse organisaties samen te werken kan er meer uit een project gehaald worden en heeft dit vrijwilligerswerk dan ook een veel groter effect.

Deelnemen aan een World Servants project is een prachtige ervaring, maar kost ook het nodige. Dit jaar moet ik €2470,- euro inzamelen om mee te kunnen gaan. Dit geld wordt onder andere gebruikt voor de (bouw-) materialen, plaatselijke werknemers, de reis en het verblijf in het projectland. Hier komen er nog extra kosten bij voor oa.  vaccinaties, kinderwerkmaterialen en verplichte werkkleding.

Deze extra kosten betaal ik zelf, evenals een startbijdrage van €200,-Het resterende bedrag à €2270,- hoop ik, evenals vorig jaar, op te halen door middel van acties.

In samenwerking met Groencentrum Witmarsum houd ik deze maand een kerstbomenactie. Ik kom tussen 6 en 17 december met een kar vol fijnsparren langs de deuren, zodat u ter plekke een mooie boom kunt uitzoeken. De fijnsparren hebben allemaal een kluit, en zijn tussen  de 1 en 2 meter hoog. De prijzen van deze bomen variëren van 15 tot 25 euro. Bij aanschaf wordt de boom (indien gewenst) in uw garage/schuur gezet. Dit zit natuurlijk bij de prijs inbegrepen!

Om goed in te kunnen schatten hoeveel bomen ik moet reserveren, is het handig om telefonisch of via email alvast een boom te bestellen.

Dit is niet verplicht, maar maakt het voor mij wel iets makkelijker en wordt dus zeer gewaardeerd! Eventuele wensen kunnen hierbij ook doorgegeven worden. Bestellen mag telefonisch via 0515 of via email;

Alvast bedankt!                               

Jildau van den Berg

Jo sille it mar beleve!!

Briefkerij tusken Eksmoarre en Boalsert

Bêste Freerk,

Do wolst it net witte, mar ik haw my fan ‘e wike frjemd fernuvere. Ik wie -sa as altyd- presint by ús wyklikse biljertklubke, om efkes as mannen ûnderelkoar ús krêften te mjitten op it griene biljert. Alles like hiel normaal. Herman siet lykas altyd oan de ferkearde kant fan de bar. Bûten ús wie der net in harsens yn it Honk. En we koene elkoar hast net fersteanbar meitsje boppe it geroggel fan Herman út. Krekt sa as ik sei, in jûn as altyd.

Ik soe krekt de safolste karambole dellizze doe’t ús maat Eringa binnenkaam mei bjusterbaarlik nijs. Neffens Sipke wiene Yme en Henny Feenstra wer heit en mem wurden, want der hongen blauwe ballonnen yn de flaggemêst. No, soks nijs kin je miskien op de frouljusferieniging fertelle, (hja breidzje dan gewoan rêstich troch..), mar soks kin net op de biljertferieniging fan ús mannen. Dêr kinne we net mei omgean. We seagen Sipke allegear wat ûnoannimlik oan, dat wie dochs net mooglik. Dy jongste fan Yme en Henny wie dochs al sa ‘n tweintich jier ? Sipke refereerde oan dy Italiaanske gynekolooch Severino Antinori, dy’t wrâldfaam behelle mei syn IVF baby, berne út in 63-jierrige Italiaanske frou. Fansels Freerk, wy witte allegear wol dat Sipke dat net fan him sels hat, mar dat Lammy de google-freak is by harren thús. Mar dêr giet it no net om....

Dy karavan dy’t der al jierren op it hiem stie, soe dy elts jier oant Italië ryde? Soe dan Henny…. En no kamen de feiten boppe tafel. Ja, Henny seach er de lêste wiken al wat waarch út en ja, se hie de leste wiken ek wol in lyts búkje hân. Ach Freerk, we roppen ek mar wat, it woe der net yn dat ús dit oer it mat kamen wie. En efkes troch beredenearjend, dat betsjutte dat Yme op syn leaftyd.. No ja, it is net netsjes om dat yn dizze brief fuort te skriuwen, mar Freerk, do wist dondersgoed wêr’t wy oan sieten te tinken. Dat wie dochs in hiele prestaasje ! Ien foar ien moasten wy skrutel ta jaan dat wy –mannen fan de wrâld it net sûnder wat help –lês: Viagra- klear krije koene. Us respekt foar Yme groeide mei de minút.

Mar der barde noch wat, ien foar ien seagen we wer wat kansen foar de takomst. De iene tocht hurdop oer ek in lytse neikommer en woe betyd nei hûs om de frou op in natuerlike manier te ferrassen. De oar siet noch in stapke dêrfoar en woe dochs nei 10 jier fakânsje op Skylge ek mar ris mei de kamper nei Italië. Hoe hjitte dy doktor ek al wer ? En nûmmer trije frege sich ôf as in IVF behanneling ek yn it soarchpakket siet yn 2011. Mei oare wurden, de biljertferieniging wie mei hiele oare ballen dwaande en we wiene allegear de kluts kwyt. Wat betsjutten wy noch yn ús doarpke as Yme en Henny dit prestearden… 

Mar lokkich, Freerk, kaam alles wer op syn poatsjes terjochte. Doe’t wy mannen nei it biljerten efkes lâns it hûs fan Yme en Henny rûnen om de lokkige húshâlding fanôf de dyk te sjen, kaam Yme ús op de dyk te mjitte. Yme fertelde mei grutskens dat hy pake wurden wie en dat ien fan syn dochters in soan krigen hie en dat dêrom de blauwe ballonnen yn de flaggemêst hongen. It wie in prachtich gesicht, 5 teloarstelde mannen rûnen mei de stut tusken de poaten nei hûs, fuort dream, fuort fakânsje nei Italië, it wie net mear nedich. We wiene al pake’s en dat moast mar sa bliuwe. ’s Nachts wer mei flessen yn de baan like ús allegear ek net sa’n goed idee ta. De hormonen en ús testosteron –komt ek by Sipke wei- sakken wer nei in normaal nivo. Wat in tastân..

Wat yndie ek in tastân is, is it keatsfjild. De earste klachten oan it adres fan de keatsferieniging binne al binnen. “We haw betelle foar in keatsfjild en net foar in fiskfyver”. Neffens de lêste berjochten binne der al wat goudfisken op it fjild signalearre en bedije de iel ek perfekt op dit sportfjildwetter. Miskien in goed idee foar foarsitter Jan Steigenga om de keatsleden te hifkjen oar sportfiskerij. Ik soe sizze, trije fisken is út. En de tillegraaf kin moai it tal fongen fisken byhâlde. De fongen goudfisken binne de reade blokjes, de wite blokjes binne de wytfiskjes. Dat is werris wat oars dan strjitkeatse op keninginnedei. De keatslynen oer it wetter spanne om net yn elkoars fiskwetter te sitten. De earste keats is de earste kear byt en de twadde keats is dan fansels twa kear byt, mar dan wol fan deselde fisk. Man, man, wat in spektakel !  Ik haw suver sin oan it keatsseizoen. Lit der noch mar in pear bêste buien komme…

En dat skilt ek in hoop sodemieter mei dy âld man. Kin Sinterklaas einliks op in fatsoenlike manier Eksmoarre oandwaan. Net mei in sportauto of op in âld hynder as op in heakarre, mar mei syn eigen stoomboat fia de nijbou trochfarre nei it keatsfjild. Wat sil dy man bliid wêze, dat der dit noch op syn leaftyd mei meitsje mei. Eksmoarre as perfekt oankom-doarp op de kaart, Freerk, dat is it idee !!

En Boalsert, bin jim noch hieltyd drok dwaande mei in brêge oer de iisbaan ? Moai mei trochgean, jonge ! Dyn tyd komt nog wolris ! Freerk, ik hâld der mei op. Ik moat fan Lieske trije doazen Viagra-pillen wer werom stjoere. Se seit dat we de iene doase fan foarich jier noch niet iens opmakke haw. Sa jammer, mar ja, myn wiif is my noch hieltyd de baas.

Groetnis oan Trees en oant skriuwens,

dyn maat, Hindrik  

Fan alles wat

Gemeentenieuws                                 

Verkiezingsuitslag gemeenteraadsverkiezingen 24 november 2010, stembureau Exmorra:

Dorpshuis It Honk

Opbrengst collecte Fonds verstandelijk gehandicapten

Allingawier-Exmorra

Totaal € 353,08

Bedankt namens de collectanten

Otto en Marietje

Jannie

Anneke

Edukans 2010 (voorheen Uniecollecte)

De collecte heeft een bedrag van € 303,69,- opgeleverd.  Voor dit jaar is het project: Kleuteronderwijs op het platteland in Ethiopië uitgezocht. Allemaal hartelijk bedankt voor uw bijdrage.

Schoolcommissie en Medezeggenschapsraad CBS “De Oerdracht”

Hallo dorpsgenoten!

Wie o wie kan ons helpen aan een hele lange draad met stroom dat wij rondom onze tuin kunnen zetten voor een paar weken zodat onze hond weet waar de grens is? We hebben namelijk gehoord dat dit helpt om hem op ons terrein te houden maar wij vinden de kosten te hoog om het aan te schaffen gezien de korte tijd (een week of 2 tot 3?) dat het nodig is.

Of heeft iemand nog een ander/beter idee? We zouden het namelijk fijn vinden als Flynn komend voorjaar gewoon in de tuin kan rondlopen!

Alvast bedankt voor het meedenken of uitlenen/verhuren!

Familie Van Ooij

Jelle Huitemastrjitte 5

Hallo dorpsgenoten,

Hier nog een foto van het zaalkaatskampioenschap voor basisscholen Wunserdiel te Makkum.
Er is al aandacht aan geschonken in het november doarpsnijs maar hier dus nog een foto van de kaatsers.
Gr Sybren.

Wist u dat er in januari 2011 weer schilderlessen voor beginners starten?

Plaats: in het nieuwe atelier op de boerderij aan de Oude Hichtumerdijk 2, Bolsward.
Wanneer: Op de dinsdagmorgen/middag.
Opgeven bij: Aukje Gietema Tel: 0515-572741 of 06-21895664
E-mail: aukje_gietema@hotmail.com
  

Far wol freon Wûnseradiel

De Eerste CD"Farwol Wunseradiel" wordt hier door voorzitter van dorpsbelang Allingawier Gerrit v.d.Steege uitgereikt aan Tjalke Bergsma.

Dit jaar heeft de diabetes collecte in  Exmorra en Allingawier rond  de € 360,-  opgeleverd.

Met het geld werkt het Diabetes Fonds hard aan oplossingen voor diabetes. Zo betaalt het Fonds onderzoek naar manieren om diabetes beter te behandelen of te voorkomen.

Er is al veel ontdekt waardoor mensen met diabetes gezonder en langer kunnen leven.

Bedankt.

De collectanten; Ria Poepjes, Mevr. Slump, Otty Steigenga, Ingrid Jonkhout, Irma Feenstra en Fokeline Walburg

Hier nog een mooie foto van schoolkinderen uit Exmorra en Allingawier 1925.

Met ouders en 2 meesters en 1 juffrouw.

Ik, Gerrit Ringnalda weet er maat enkele te noemen.

Misschien zijn er nog oud leerlingen van de school die er wel meer van kunnen herinneren, ik ben er benieuwd naar wat de reactie`s zullen zijn.

Gerrit Ringalda

Oud papier!

Zaterdag 18 december 2010

Bolswarderweg, De Zyl, Meerweg: Simon Steigenga, Eelke Brunia

Alligawier: Jentje Wynalda en Klaasje Bijlsma

Exmorra: Jelle Elgersma, Jetze/Martijn Ypma, Gerard Brunia, Bindert F.

Reserve: , Alwin Overwater, Piet Heinsma, Yep de Witte, Harry Postma

25 november 2010

Nieuws van het dorpsbelang.

Een kribbe/kerststal in Exmorra met de kerstdagen ?

Helaas, op onze oproep voor vrijwilligers om mee te helpen om een kerststal te organiseren, is te weinig respons gekomen. Uiteraard komt de jaarlijkse kerstboom wel weer in het dorp. En als compensatie, dit keer extra feestelijk versiert.

A.E.D. (Automatische Externe Defibrilator) in Exmorra ?

Wij denken er aan om een A.E.D. aan te schaffen in Exmorra. De A.E.D. wordt gebruikt bij hartfalen, en kan levens redden. Om echter in aanmerking te komen voor een A.E.D.  moeten er minimaal 10 vrijwilligers zijn in het bezit zijn van een AED-certificaat. (of de opleiding hiervoor willen volgen.) Nu is het voor ons de vraag of er 10 vrijwilligers zijn te vinden. Wij willen jullie vragen of eventuele vrijwilligers zich bij ons op willen geven. (Johan Zijlstra, tel. 0515-57.73.94)

Zoutbak.

In verband met de gladheidbestrijding heeft de gemeente een zoutbak geplaatst bij het Honk.  Het zout uit deze bak is in eerste instantie bedoelt om de toegang naar het Honk veilig te maken.  Maar ook is het toegestaan om het zout voor andere gevaarlijke openbare situaties te gebruiken. Het staat u vrij om een emmertje op te halen, en te strooien.  De zoutbak wordt regelmatig bijgevuld door de Gemeente. Houdt u er a.u.b. wel rekening mee dat er voldoende over blijft voor het Honk.

Voorwoord

Mij is deze zomer gevraagd of ik wellicht zin en tijd had om een bijdrage aan het Doarpsnijs te leveren. En nee, deze vraag kwam niet spontaan opborrelen in de kleine uurtjes na afloop van de jaarlijkse barbecue in Allingawier of op een iets minder toerekeningsvatbaar moment tijdens het dorpsfeest in Exmorra, zoals menigeen nu zal concluderen. Het betrof een volkomen nuchter en weloverwogen verzoek op klaarlichte dag. De dame in kwestie was er speciaal voor naar onze boerderij komen fietsen.

“Eh… ja, natuurlijk,” was mijn iets minder weloverwogen eerste reactie, “je bedoelt een tekening of een kleurplaat of zo?” Nee, dat bedoelde ze niet. Of nou ja, misschien ook, maar ’t ging eigenlijk meer om iets structureels. Iets nieuws. Iets om aan het blad toe te voegen, als het ware. En of ik dan in elk geval bereid was erover na te denken. Dat wilde ik wel. Af en toe een beetje gericht over iets nadenken kan sowieso geen kwaad, vind ik. En dus spraken we af dat ik na de zomer wel wat van me zou laten horen.

“Het lijkt me wel leuk om een soort column te schrijven,” hoorde ik mezelf in september tegen diezelfde dame zeggen. “Over hoe een stadse als ik kijkt tegen het leven op het platteland, en Allingawier en Exmorra in het bijzonder.”

En dat is dan ook precies wat ik de komende tijd ga proberen te doen, hier in het Doarpsnijs, onder de noemer: stadsgezicht. Niet omdat ik zo trots ben op mijn stadse achtergrond, die in feite helemaal niet zo stads is als menigeen denkt. Nee, het is eigenlijk precies andersom: ik ben er juist trots op om nu in Allingawier te wonen. Trots ben ik op de schitterende dorpsgezichten van Allingawier en Exmorra, op de monumentale boerderijen en de prachtige omgeving.  En trots om deel te mogen uitmaken van dit dorpsgenootschap natuurlijk, allemaal mensen die op mij net zo open overkomen als het weidse Friese land waarin zij wonen. Mijn grote liefde voor Rotterdam zal nooit minder worden, en dat hoeft ook niet, want die stad is er gewoon nog. Ik kan er heen wanneer ik maar wil. Maar wonen doe ik nu hier in Friesland, met heel mijn hart en met alle plezier.

 Pauline van Rijsoort

S  T  A  D  S  G  E  Z  I  C  H  T

   C o l u m n  v a n  P a u l i n e

Destijds ben ik op televisie afgeschilderd als een volslagen plattelandsvreemde stadse dame die in het gunstigste geval wel eens een kinderboerderij had bezocht, maar nog nooit een varken van dichtbij had gezien. Nou is dat laatste eerlijk gezegd wel waar, maar dat ik mijn boerderijdierenkennis louter en alleen opgedaan zou hebben bij “De Molenwei” van Rotterdam-Charlois is natuurlijk klinkklare onzin.

Met het gezin waarin ik opgroeide, ben ik vaak verhuisd. En dan bedoel ik niet dat we binnen of net buiten de gemeentelijke grenzen wat met de meubels heen en weer geschoven hebben, nee, we verhuisden met zekere regelmaat heel rigoureus van het noorden naar het zuiden van Nederland en weer terug. In de tijd dat we in het Brabantse Helmond woonden, fietste mijn moeder iedere vrijdag met mijn broertje en mij naar een kippenboer in Bakel, waar we onze wekelijks benodigde voorraad eieren kochten. Later, toen we naar het Noord-Hollandse dorpje Oudkarspel waren verhuisd, haalden mijn buurmeisje en ik voor onze moeders verse melk bij Piet de Boer. Piet de Boer had een boerderij met zwartbonte koeien, die hij samen met zijn knecht Johan molk. Uiteraard wil dat niet zeggen dat ik daarmee gelijk al alles van kippen en koeien en de melkveehouderij in het bijzonder wist. Maar toch, ik was niet volslagen onbenullig.

Hoewel… ik herinner me een keer dat Piet de Boer me ooit, na lang aandringen van mijn kant, eindelijk toezei dat ik ook wel een koe mocht melken. Hij wees me een flink exemplaar in de hoek van de stal aan, en gaf me een melkkrukje mee. “Ga er maar vast naast zitten,” zei hij. Dat liet ik me geen twee keer zeggen. Dus daar zat ik, trots als een pauw, klaar voor m’n eerste melkles. Johan stond achter me en lachte zich suf. “Leg je vingers maar alvast om z’n uiers,” hikte hij. Ik boog me onder de koe en zag… geen uiers?? “Je zit bij de stier!!” hoorde ik Johan nog briesen, en als een afgeschoten pijl vloog ik in één rechte lijn de stal uit, het dorp in, naar huis, zó geschrokken want doodsbang voor stieren was ik. Ik droeg in die tijd vaak een rood trainingspak met een dubbele witte streep langs de mouwen en pijpen. Piet de Boer had mij al van begin af aan wijsgemaakt dat stieren erg boos werden als ze iets roods zagen. En dat zo’n stier mij elke keer als hij me in dat trainingspak zag onmiddellijk aan zou vallen. Nou, ik droeg dat trainingspak dus op die dag en ja, natuurlijk geloofde ik alles wat Piet de Boer me zei. Ik voelde me alsof ik aan de dood ontsnapt was.

Enfin, ik wist tegen de tijd dat ik aan Boer Zoekt Vrouw mee ging doen dus wel degelijk dat melk niet zomaar uit de supermarkt komt en dat je voor de allerlekkerste eitjes toch echt bij een kippenboer moet zijn. Maar dat een melkveehouder zijn koeien nooit ’s winters buiten heeft staan en dat ze ’s zomers vanwege het gras regelmatig van weiland moeten wisselen, is me domweg nooit opgevallen. Dat zijn van die dingen die ik pas heb geleerd nadat ik Jan heb leren kennen.

Op een mooie ochtend afgelopen zomer brachten we samen weer eens de koeien naar het perceel dat grenst aan Allingawier. Dat betekent niet alleen met de hele kudde een aardig stukje over de weg lopen, het is ook altijd even goed opletten of alle andere hekken wel gesloten zijn. Voor je ’t weet immers lopen de koeien het verkeerde weiland in en zie ze dan maar weer eens te keren. We waren nog maar net van het erf toen er vanuit het dorp een auto onze richting op kwam rijden.

Zodra de bestuurder ons zag, zette hij zijn auto in de berm om de weg voor ons vrij te maken. “Daar heb je ’t gebliksem weer!” riep Jan geïrriteerd, die vanachter de kudde natuurlijk niet onmiddellijk ingrijpen kon. “Zet die onbenul z’n auto precies op de dam!”

Hoewel zelfs ik van die afstand kon zien dat de auto in die positie inderdaad waarschijnlijk de hele weidegang zou gaan belemmeren, wilde ik toch eventjes voor ‘die onbenul’ in de bres springen. “Niet zo boos worden lieverd, dat is gewoon een vreemde hier. Hoe moet hij nou weten dat wij met onze koeien precies dáár heen willen?” “Dat zie je toch?!” zei Jan, vol onbegrip. “Hij ziet toch dat daar het hek open staat?!”

Deze logica trof me ongeveer net zo hard als het onmiddellijke besef daarna dat iemand die niet in zo’n omgeving als deze is opgegroeid dat dus inderdaad niet ziet. Zo iemand heeft op dat moment waarschijnlijk zelfs helemaal geen oog voor een hek of een weiland. Die ziet alleen maar in de verte een kudde koeien met een paar boeren op zich afkomen. En dan handelt hij naar wat hij gewend is. Ofwel: komt er iets aan wat groter en sterker is dan jij en wat met grote zekerheid schade aan je auto kan aanrichten, ga dan zo snel en onopvallend mogelijk opzij. Rustig vanaf de zijlijn de hele boel laten voorbijgaan. Zo pakken wij stedelingen dit soort risico’s aan. Of er naast die zijlijn toevallig een al dan niet geopend hek is, doet simpelweg niet ter zake.

“Daar denk je gewoon niet aan als je daar geen besef van hebt,” zei ik dus, blij dat ik zojuist in gedachten weer een cultuurverschil als overwonnen had af kunnen vinken, “dat je moet kijken of er ergens een hek open staat.” “Waarvoor zou ik hier anders met m’n koeien lopen, als ik niet op weg was naar een open hek?” “Geen idee, Jan. Ik zou ook domweg gedacht hebben dat je met je koeien aan het wandelen was. Misschien wel van hier naar Bolsward. Over de weg. Niets meer, niets minder.”

Ja, ik geef het toe, het klonk wel heel erg onwetend. Maar dat was ik dan ook, tot voor kort. Kijken naar hekken is in elk geval niet iets waar ik mee opgegroeid ben. En ik denk dat die automobilist van die ochtend dat ook niet was. Sterker… misschien hadden we hem nog wel kunnen wijsmaken dat zijn rode auto de stier agressief maakt, en dat hij daarom maar beter een aantal meter achteruit kon gaan. Nu hebben we ’t hem maar gewoon zonder verhaaltje gevraagd.

Beste dorpsgenoten

Alweer is er een jaar voorbij waarin het Doarpsnijs 12 keer

is verschenen. Met veel plezier heeft de redactie haar best

gedaan om elke maand een gevarieerd boekwerk te maken.

Daarbij zijn we ook afhankelijk van uw inbreng in de vorm van

brieven, e-mails of op welke manier u ons ook kopij aanreikt.

We hebben geprobeerd wat nieuws op te zetten zoals:

     - de held van Exmorra/Allingawier

     - de hoogste zonnebloem

     - vakantiefoto met Doarpsnijs

     - dat verdient een bloemetje

     - te koop

Het is fijn wanneer daar op gereageerd wordt en mocht u nieuwe ideeën hebben, dan zijn die natuurlijk altijd van harte welkom!

Ook was er een wisseling in de redactie. Mirjam van der Helm,

Anna-Wiets Dijkstra en Sarie Lycklama à Nijeholt zijn vertrokken. Nogmaals onze hartelijk dank voor jullie inzet in de afgelopen jaren!

Klaske Boersma, Petra Tolsma en Mariska Spijksma zijn erbij gekomen. Fijn dat er mensen zijn die dit leuke werk mee op willen pakken.

We wensen alle dorpsgenoten alvast een gezond en gelukkig 2011 en hopen dat we volgend jaar weer veel ‘nijsgjirriche saken’ van jullie mogen ontvangen.

Groeten van de

                       redactie:

                                   Chris   Petra  Mariska  Klaske   Boukje

Sportnijs

KAATSNIEUWS

De najaarsledenvergadering van de Kaatsvereniging op woensdag 17 november j.l. trok ondanks meerdere vergaderingen toch nog 16 aanwezige leden (incl. bestuur). Hot item was het omgeploegde sportveld waar volgens de planning nu al gras op had moeten groeien, maar het natte najaar gooide roet in het eten. Er zal gezocht worden naar een alternatief om toch te kunnen kaatsen zolang het sportveld komend seizoen niet beschikbaar is. Belangrijk was natuurlijk ook dat Astrid van der Pol niet alleen de kaatscompetitie bij de dames won maar ook als de nieuwe secretaresse van de kaatsvereniging werd gekozen.

De afsluiting van het kaatsseizoen voor de jeugd was zeer geslaagd met 35 aanwezigen in de kaatskantine op zaterdag 20 november j.l..

De “Anske Lootsma-wisselbeker” voor de succesvolste kaatser van het jaar 2010 werd uitgereikt aan Dennis Strikwerda met 20 punten. Op de tweede plaats kwam Albert Feenstra met 19 punten en derde werd Jelmer Dijkstra met 15 punten.

De playbackwedstrijd werd gewonnen door Rianna Twijnstra en Nynke Zijlstra die een fantastische uitvoering gaven van Anna & Senna met het nummer “My family”. Ze kregen van de drie juryleden 77 punten. De 2e prijs was voor Trynke Feenstra die als Eva L. met het liedje “Gevangen in je hart” 75 punten kreeg. De 15 andere optredende artiesten kregen een 3e prijs.

De “Oliebollenpartij” in de sporthal te Makkum wordt verkaatst op dinsdag 28 december a.s. met als aanvang 19.30 uur. Opgave voor deze partij is bij de nieuwe secretaresse Astrid van der Pol (tel. 0515-8555854) vóór zaterdag 25 december a.s. 20.00 uur.

De 1e prijswinnaars Nienke Zijlstra en Rianna Twijnstra

van links naar rechts Sigrid Strikwerda, Femke Kuiper en Lieke Steigenga die van de 3e prijswinnaars de meeste punten ( 74,5 pt) behaalden met het liedje ôHet is zomerö van Amika.

Een, twee, drie raad maar van wie

Wie herkent de middelste dame op foto? Zij komt van oorsprong niet van Exmorra maar heeft hier wel jaren gewoond.

Wie weet om wie het deze keer gaat? Een grote prijs wordt uitgeloofd voor degene die de juiste naam weet te melden.

Gooi uw oplossing in de bus bij Dorpsstraat 25 A of stuur het naar ons e-mail adres doarpsnijs@yahoo.com en maak kans op een leuke prijs! Het goede antwoord en de winnaar/winnares worden bekend gemaakt in één van de volgende nummers van DN.

In het nummer van september stond een prachtige foto van een Exmorster dame.

Maar pas na de tweede aanwijzing werd het geraden.

Het ging om Anneke Tolsma - Zeinstra.

Baukje van der Veen heeft inmiddels de prijs ontvangen.

Gefeliciteerd!!

De Allingawierster dame op de foto in het vorige DN werd door veel mensen geraden.

Maar er kan maar één de eerste zijn.

Fokeline Walburg zag meteen dat het om Pauline van Rijsoort ging.

Inmiddels heeft Fokeline de prijs ontvangen.

Gefeliciteerd!

Ut it laadsje

December 1995

Sinterklaas was in Exmorra op zaterdag 2 december. Hij kwam binnen in het zijspan van motorrijder Jolle van der Wal uit It Heidenskip. Jolle is een schoonzoon van Pier Postma van Fjouwerhûs. De zwarte pieten waren op de fiets.

Koffiezetapparaat in de keet! Tijdje geleden was er het bericht dat er in “de keet”, het jeugdhonk achter bij Gerrit van der Valk op het erf een koffiezetapparaat was aangeschaft. Lekkere hete koffie in de kou, dat is een goede zaak.

Maandag 25 december zal het 100 jaar geleden zijn dat het orgel in de kerk van Exmorra werd ingewijd. Op het nieuwe orgel werd een koperen plaatje bevestigd met daarop de namen van de trotse kerkvoogden: Johannes Baukes Postma, Djurre Piers de Jong en Yke Sieks Postma. Het nieuwe orgel werd geschilderd in de kleuren bruin en goud door de plaatselijke schilder Fetze Dijkstra.

Op ‘e krystmerk yn Allingawier: houtsnijwurk, keramiek, pergamano, dieptekaarten, flochten strie-figuren, quilten, calligrafie, beskildere kersen ensafuorthinne..... It is de muoite wurdich om yn dizze Krysttiid yn Allingawier te wêzen en it kin fanôf Twadde Krystdei 26 desimber oant en mei 29 desimber. Kryst- en hobby-merk: yn de Izeren Ko, Skeppingsferhaal yn de Grutte Tsjerke en yn de Meermin even sitte mei in slokje, bygelyks “glühwein”. Trije plakken binne op dy dagen iepen en it is der waarm.

Oudejaarsavond zat Allingawier ruim een uur zonder licht en de straatverlichting was nog veel langer niet in werking. Oorzaak van de storing lag in het gemaal Carl Fellinger onder Makkum.

Weerstation Schettens

WEERSTATION SCHETTENS   OKTOBER  2010

                               2010       Normaal          Record
Temperatuur (°C):                 (‘71-’00)        (sinds ’69)     
 
Gemidd. maximum      13.9               13.3                     
Gemidd. etmaal           10.8                10.3

  Gemidd. minimum      7.9               7.3
Hoogste (+ datum)       21.8 (3)                    23.0 (´85)
Laagste  (+ datum)         1.6(17)                  - 5.2 (1997)
Aantal vorstdagen           0               0.8         7    (2003)
Aantal warme dagen      2               0.5          3   (´90/’95)

Een warme dag is een dag met een hoogste temperatuur van 20 °C of hoger;
een vorstdag is een etmaal met een laagste temperatuur onder het vriespunt.

Neerslag (mm):

Totaal                       66.3           76.9             171.0 (1998)
Hoogste etmaalsom  11.8 (16)                         32.5  (2000) 
Dagen hagel              1                1.7               7     (1974)
Dagen onweer           1                2.6               8     (1998)

Dankzij een uitzonderlijk zachte eerste week eindigde oktober thermisch iets boven normaal. Tegenover de warme 3e en 4e ontbraken echt koude dagen. Wel kwam het in vier nachten tot vorst aan de grond. Vorig jaar was oktober net iets kouder en de koudste wijnmaand blijft die van 2003 met 7.1 °C. De warmste oktobermaand werd gemeten in 2001 met gemiddeld 14.2 °C. Het was iets droger dan normaal en dat was na de natte periode in aug/sept ook hard nodig. Vorig jaar verliep de wijnmaand aanzienlijk droger (39 mm). De droogste oktober van de laatste 40 jaar blijft 1978, toen er 27 mm viel.