|
DOARPSNIJS
Dorpskrant
voor Exmorra en Allingawier
Jaargang
47 , nr. 2083
december
2010
Voorwoord
December
Beste
mensen,
December!
De feestmaand!
Inmiddels
hebben de eerste voorzichtige sneeuwvlokjes zich
aangediend en de weg naar Bolsward is weer gereed.
Deze
maand hebben we voor u weer een rijkelijk gevuld
doarpsnijs!
Met
veel blijdschap maar helaas ook verdriet.
Ook
hebben we voor het eerst een ‘spiksplinternieuwe’
column van Pauline van Rijsoort.
De
redactie wenst alle inwoners van Exmorra en Allingawier
alvast fijne feestdagen.
Veel
leesplezier en tot ziens namens de redactie!
Inhoud
Soarch
en blydskip...........................................
4
Kleurplaat.......................................................7
Tusken
tomme en wiisfinger............................8
Ut
de kranten................................................
20
Troch
Eksmoarre en Allingawier.................... 21
Jo
sille it mar beleve.....................................
30
Gemeentenieuws..........................................
32
Fan
alles wat................................................
33
Stadsgezicht………........................................
40
Sportnijs..................................................... 44
Kerknieuws................................................. 48
Eén,
twee, drie............................................
49
Út
it laadsje................................................
52
Weer........................................................... 53
Maandkalender
......................................... 54
|
|
Soarch
en Blydskip
|
|
Na
een ernstige ziekte is overleden onze dorpsgenoot,
Margje
Elgersma - Spoor
Wij
wensen Durk Elgersma en de kinderen veel sterkte toe.
Redactie Doarpsnijs
Geschrokken
ontvingen wij het droevige bericht dat onze dorpsgenoot,
Margje
Elgersma – Spoor
Is
overleden.
Wij
wensen de familie veel sterkte toe met dit verlies,
Buurtvereniging Van der Weijpolle
Lieve
mensen van Exmorra en Allingawier,
hier
even een berichtje van mij vanuit Beetsterzwaag.
Op
het moment van schrijven ben ik sinds twee weken eindelijk begonnen
met therapie m.b.v een tijdelijke prothese. Momenteel wacht ik nog
op de definitieve. Deze heeft helaas lang op zich laten wachten
omdat de wond lange tijd open was. Als het doarpsnijs uitkomt hoop
ik inmiddels al te oefenen met de echte uiteindelijke prothese.
Mocht
dit alles goed gaan dan hoop ik na bijna een half jaar voor de
kerstdagen weer thuis te kunnen zijn.
Graag
wil ik iedereen heel hartlijk bedanken voor alle kaarten, bloemen,
cadeau’s, bezoekjes etc. die ik mocht ontvangen. Geweldig!
Groetjes
Wietske Spijksma
Adres
Wietske Spijksma:
Kamer
3
Revalidatie
Friesland
Hoofdstraat
3
9244
CL Beetsterzwaag
Tjalke
en Sjoukje van Jackle-Set,
willen
iedereen bedanken die bloemen,
cadeau’s
of kaarten stuurden ten
gelegenheid
van ons 45 jaar huwelijk
Het
was geweldig lieve mensen
Bedankt!
|
|
GESLAAGD:
Sytske Ypma, MSc. (Master of Science) aan de Faculteit Bouwkunde te Delft,
richting Renovatie en Transformatie.
Zij
volgde de masteropleiding Architecture, Urbanism and Building
Sciences . De afstudeerrichting 'Transformation of the Built
Environment'.
Afstudeeronderwerp:
Transformatie van de Duin- en Bollenstreek, van productie- naar
vrijetijdslandschap, een toekomst voor Kwekerij Veel Zorg.
( Een
strategie voor een veranderend landschap en een plan voor
herbestemming van een voormalige bloembollenkwekerij).
Haar
afstudeercijfer was 8.5 en ze kreeg een 'eervolle
vermelding'.Op 29 Oktober j.l had zij haar afstudeerpresentatie en
kreeg ze het hier bovengenoemde getuigschrift.
Gefeliciteerd!
|
|
Tusken
tomme en wiisfinger
|
|
Finse
Anette Rajala en Argentijn Federico Inwinkelried verblijven 12
maanden bij familie Van den Berg in Exmorra: “Nederland en de
familie Van den Berg zijn gewoon leuk!!”
Op
de buurtbarbecue deze zomer schoot Johannes van den Berg me even
aan. Is het niet leuk om een interview te houden met de twee
internationale studenten die momenteel inwonend zijn bij de
familie Van den Berg op Brúndear.
Maar
natuurlijk, een super goed idee en we spraken af dat ik het zou
bespreken met de rest van de redactie en vervolgens een afspraak
zou maken. Dat eerste was snel geregeld, de redactie was
enthousiast, maar het tweede was lastiger. Getracht werd op het
laatste moment, net voor de deadline van het inleveren van de
kopij, een afspraak te maken met Federico en Anette. Maar helaas
voor mij zat Federico in Berlijn en lukte het gastvrouw Tiny niet
om contact met hem te krijgen. Er zat niets anders op om te
wachten tot Federico zich weer thuis meldde en er een kans was om
niet alleen Anette, maar ook Federico te spreken te krijgen.
En
dat lukte, op maandagavond vertrekken ondergetekende en
mederedactielid Klaske Boersma op de fiets naar Brúndear om in
gesprek te gaan met Anette. In gesprek gaan is één, maar hoe
gaan we dat gesprek voeren. Federico spreekt inmiddels redelijk
Nederlands, maar Anette spreekt geen Nederlands en kan een gesprek
in het Nederlands alleen een beetje volgen. Dat wordt Engels
spreken. Even vooroverleg met Tiny leert dat het interview in
Nederlands geschreven kan worden, maar dat het gesprek met Anette
wellicht het plezierigst verloopt in het Engels. Voor Klaske is
het de vuurdoop om met mij een interview af te nemen en vooraf
vraagt ze nog even wat haar rol is. Die boodschap is helder, houd
het maar in het Engels aan de praat, dan schrijf ik wel. Het is al
wel een aantal jaren geleden dat ik mijn Engels echt serieus heb
gebruikt. Gelukkig is Klaske niet voor één gat te vangen en
neemt met haar dochter Marijke nog wat Engelse oefenstof af en dat
is te horen ook. Een internationaal redactielid is voor de
toekomst een prima toegevoegde waarde!
|
|
|
|
Federico
spreekt redelijk Nederlands en kan zich goed verstaanbaar maken en
trapt het interview aan de keukentafel bij de familie Van den Berg
af. Tiny schuift ook aan om hier en daar te ondersteunen en voor
we het weten zitten we in een leuk gesprek met deze jonge
internationale studenten. Federico begint: Ik ben Federico
Inwinkelried. Ik ben geboren in Argentinië en woon in Rafela. Dat
is een stad met 100.000 inwoners in het midden van Argentinië. Ik
woon hier samen met mijn vader, moeder, een zus van 19 jaar en een
broertje van 13 jaar. Ik ben zelf 16 jaar oud en toen ik begin dit
jaar in Nederland aankwam, was ik 15 jaar oud. Mijn moeder is
lerares op de basisschool en geeft les aan kinderen van 6-9 jaar.
Mijn vader heeft met zijn broer een familiebedrijf in het
produceren van melkmachines. Mijn opa heeft het bedrijf uit
opgericht. Argentinië heeft geen melkrobots. Ik heb dus al heel
veel foto’s van melkrobots in Nederland gemaakt, zodat mijn
vader kan zien hoe ver deze ontwikkeling al in Nederland is.
Mijn
achternaam is inderdaad niet echt Argentijns. Mijn voorouders zijn
ooit geëmigreerd vanuit Italië en Zwitserland naar Argentinië.
80 % van de Argentijnen heeft Italiaanse voorouders die ooit naar
Argentinië zijn geëmigreerd. De oma van mijn oma was een
Italiaanse en de opa van mijn opa was van Zwitserse afkomst. Zij
zijn beide wel in Argentinië geboren en opgegroeid. Maar
Inwinkelried is dus een Zwitserse naam.
Ik
zit nu op de middelbare school (5 jaar en is voor iedereen
hetzelfde) met het studieprofiel economie. Het leek me geweldig om
mijn vierde studiejaar in het buitenland door te brengen. Ik
wist zeker dat ik naar Europa wilde en ben toen
|
|
|
|
op
zoek gegaan naar een organisatie die dit voor me kon regelen en
die bij me paste. Ik
kwam in contact met een Argentijns meisje die via AFS (American
Field Service) in Nederland had gestudeerd. AFS verzorgt al heel
lang High School uitwisselingen voor jongeren van 15 tot 18 jaar
en is een non-profit organisatie die zich heeft toegelegd op het
organiseren van internationale uitwisselingen voor jongeren die
tijdens de uitwisseling worden ondergebracht in gastgezinnen. Dit
meisje was erg enthousiast over haar bezoek aan Nederland. Ik had
me ingelezen in de landen Duitsland, Nederland en Frankrijk, maar
heb uiteindelijk gekozen voor Nederland. Het leek me een land met
een totaal andere cultuur, met windmolens en bovenal erg liberaal.
Het traject is zo dat AFS families in Nederland zoekt en dat de
gastgezinnen de gastkinderen uitzoeken. We zijn met 70 kinderen in
één keer in Nederland aangekomen.
|
|
|
|
In
januari ben ik aangekomen. Het was 35 graden in Argentinië en bij
aankomst in Nederland was het min 5. Een
verschil van 40 graden. Ik kwam met blauwe lippen aan en vond het
verschrikkelijk koud. In die tijd lag er veel sneeuw en lag er ook
overal ijs. Samen met de familie Van den Berg zijn we toen nog bij
het monument op de Afsluitdijk geweest en toen zag ik voor het
eerst overal ijs. Fantastisch, dat had ik nog nooit gezien. Bij
ons is het in de winter minimaal 10 graden en op dit moment is het
37 graden en dan is het nog steeds geen zomer. Na aankomst ben ik
eerst twee weken naar de familie Van den Berg gegaan om te
acclimatiseren. Na deze weken zijn we voor 3 dagen in een kamp
bijeen gekomen met alle 70 AFS studenten en krijgen daar wat
onderricht over Nederland met al zijn gewoonten en gebruiken. In
december heb ik het laatste afscheidskamp van AFS voordat ik weer
vertrek.
Inmiddels
ben ik hier 9,5 maand en heb het prima naar de zin. Maar de kou en
vooral de harde wind, daar kan ik niet aan wennen. Ik heb
geschaatst op de ijsbaan in Exmorra en geschaatst op de ijsbaan in
Heerenveen. En je raadt het al, ik heb in Heerenveen gewonnen van
Sven Kramer. Makje!!
En
hoe bevalt Nederland? Het is heel anders dan ik dacht, de mensen
zijn erg leuk en ook school is erg leuk. In Argentinië is veel
criminaliteit en er wonen veel arme mensen. Het land heeft
ontzettend veel problemen. De Argentijnen zijn doorsnee ook veel
luier dan de Nederlanders. Ik moest wennen aan het feit dat we
hier geen siësta kennen en dat tijd hier ook echt tijd is. In
Argentinië is 8.00 uur meestal 10.30 uur. Maar hier is 8.00 uur
ook echt 8.00 uur. In Argentinië leef je het grootste deel van de
dag buiten en houden we siësta van 13.00 uur tot 16.00 uur en
daarna begint het leven weer door te lopen. Natuurlijk gaat het
leven in Argentinië dan ’s avonds wel langer door dan in
Nederland.
Ik
ben na mijn aankomst vrij snel naar school gegaan op het Marne
College in Bolsward. Ik was de eerste uitwisselingsstudent van het
Marne College samen met nog een meisje dat nu in een gastgezin in
Nijland woont en dat was voor school ook even wennen en aanpassen.
Hier ben ik ingestroomd in 4 VWO met veel economische vakken. Dat
heb ik één periode geprobeerd, maar dat bleek te lastig. De
lessen worden in Nederlands gegeven en dat was niet te doen. Ik
kende immers nog geen woord Nederlands. Ik ben daarom overgestapt
naar een ander pakket met Nederlands, Engels, wiskunde,
geschiedenis, aardrijkskunde, levensbeschouwing, maatschappijleer,
gymnastiek en filosofie. Bij terugkomst in Argentinië wordt
bekeken of ik voldoende niveau heb om door te stromen met mijn
oude klasgenoten naar klas 5, zo niet, dan dien ik het vierde jaar
nog een keer over te doen in Argentinië. Duidelijk is dat ik in
Nederland geen goede cijfers haal, maar dat is niet zo vreemd. De
uitwisseling is niet bedoeld om hier zulk hoog mogelijke cijfers
te halen, maar meer om te leren van een andere omgeving en een
andere cultuur en dat neem ik uiteraard wel mee terug naar
Argentinië. Ik zou het iedereen aanraden. Mooi is dat je met 16
jaar hier komt, dan kun je meteen een biertje meedrinken. Dat mag
in Argentinië pas vanaf 18 jaar, maar daar is nauwelijks toezicht
op.
Heeft
het ook zijn nadelen? Jazeker, toen ik wegging had ik nog een
vriendin en die heeft het inmiddels via de MSN uitgemaakt. Dat was
waarschijnlijk niet gebeurd als ik nog in Argentinië was
gebleven. En de dochters Van den Berg dan ? Nou, dat zijn drie
dames en geen meisjes meer. Hoe creëer je duidelijkheid …
Bijzonder
is wel dat hier veel gesproken wordt binnen het gezin. In
Argentinië wordt niet zoveel gesproken in het gezin. Mijn vader
is binnen ons gezin de baas. Naar hem wordt door iedereen
geluisterd. Argentinië heeft wel een echte mannencultuur. Je zult
het niet vaak meemaken dat een vrouw leiding geeft aan een team
met mannen. Mijn vader verdient het geld en vrouwen in Argentinië
werken wel, maar zijn geen hoofdverdiener van het gezin. Als er
een familie bij ons komt barbecueën, dan steekt mijn vader de
barbecue aan en zit aan het hoofd van de tafel. Gaan wij op bezoek
bij vrienden, dan is daar de man des huizes de beheerder van de
barbecue.
En
het eten? Pepernoten vind ik echt heel vies. Ik had nog nooit van
Sinterklaas gehoord en begrijp echt niet hoe jullie die pepernoten
lekker kunnen vinden. Maar frikadellen, kroketten en een
stroopwafel, maar dan wel met water erbij, vind ik heerlijk.
Aardappels kennen we wel in Argentinië, maar we eten ze zeker
niet elke dag. In Argentinië eet je iedere dag veel vlees met
iets erbij. We eten weinig brood en eten twee keer warm per dag.
Waar ik straks weer met genoegen naar uitzie is de barbecue en de
Italiaanse pasta van oma. Die is echt heerlijk!
Federico
geeft aan dat hij zich op Brúndear prima vermaakt. Hij vindt het
heerlijk om te gamen met Bauke. In Argentinië heeft 7% van de
mensen een internetverbinding, hier is het 90%. De snelheid van
het internet, de hoge ontwikkeling op het gebied van elektronica,
telefonie en internet is hier gigantisch. Iedereen loopt hier met
touchscreens en de nieuwste telefoontjes. Dat zal ik straks zeker
missen. En natuurlijk de familie Van den Berg zal ik vreselijk
missen. Het is een erg leuke familie en vooral Femke is erg
grappig. Ze zijn echt heel leuk. En ja, het einde is in zicht. Ik
blijf hier 11 maanden en in januari vlieg ik alweer terug naar
Argentinië en dien ik het leven daar weer op te pakken.

En dan Anette, zij zit tijdens het gesprek met Feder
ico
ons vaak met vragende ogen aan te kijken. Ons gesprek krijgt ze
voor het grootste deel wel mee, ze weet in grote lijnen waar het
om gaat, maar kan het gesprek nog niet in het Nederlands voeren.
Dat geeft ook niet, want daarvoor heb ik Klaske meegenomen. Zij
spreekt een goed woordje Engels en dat geldt ook voor Anette en
dus hebben we een primeur en een nieuwe markt te pakken.
Doarpsnijs interviewt vanaf heden ook in het Engels. Anette (17
jaar) trapt af: Ik ben inmiddels ook al weer drie maanden in
Nederland en ook woonachtig bij familie Van den Berg. Ik kom uit
Finland en woon daar in de stad Hyvinkää. Hyvinkää heeft
50.000 inwoners en ligt op ongeveer 50 kilometer van Helsinki.
Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon samen met mijn broertje van
13 afwisselend bij mijn moeder, stiefvader en halfzusje van 20 of
bij mijn vader. Mijn ouders wonen nog steeds maar 600 meter bij
elkaar vandaan. Mijn moeder is secretaresse en geeft les op de
sportschool en mijn vader is politieagent.
In
Finland is de primairy school (basisschool) vanaf 7 tot en met 15
jaar en daarna kun je aan het werk of studeer je verder. Aan het
werk is geen optie, want niemand neemt een werknemer aan van 15
jaar. Dus is de enige optie doorstuderen aan de secundairy school.
Deze opleiding duurt 3 à 4 jaar en is afhankelijk van jouw eigen
snelheid. In Finland zit je niet in een vaste klas, maar heb je
schema’s en schuif je aan bij de lessen die je dient te volgen
volgens jouw pakket. Ik woon in Finland op 3 kilometer van school
en ben er met mijn scooter in 5 minuten. Dat is wel een verschil
met de 7 kilometer die ik nu naar Bolsward moet fietsen om op
school of bij de winkels te komen.

Toen
ik 10 jaar oud was, vertelde mijn moeder me altijd de verhalen die
zij had meegemaakt als Exchange Student naar Texas in de USA. Ik
vond dat geweldig en mijn moeder had dit een prachtige ervaring
gevonden. Vanaf die tijd had ik ook mijn zinnen gezet op een
uitwisseling naar school in het buitenland. In Finland is 17 jaar
wel een normale leeftijd om aan een uitwisselingsprogramma te
beginnen en gebeurt het ook regelmatig dat een leerling voor een
jaar naar het buitenland vertrekt. Bij de AFS kan je tot 18 jaar
meedoen, dus dat paste precies bij mij. Waarom naar Nederland? Ik
ben twee jaar geleden in Amsterdam geweest en ik kende een meisje
dat ook met AFS naar Nederland was geweest. Ik had me naar
aanleiding hiervan een beeld gevormd van Nederland en dat sprak me
wel aan. Nederland leek me bijzonder open-minded.
In
augustus ben ik hier op het vliegveld aangekomen en ben afgehaald
door Tiny. Ik heb hetzelfde programma gevolgd als Federico. Ik ben
eerst 3 weken hier in Exmorra geweest en ben daarna weer voor 3
dagen naar het AFS kamp vertrokken.
Nu
ik hier drie maanden ben, zie ik ook wel wat meer verschillen
tussen Finnen en Nederlanders. Finnen zijn kouder en houden niet
van aanrakingen. Finnen geven maximaal een hand en gaan zeker niet
met jou zoenen. En ook al kom ik een bekende tegen op straat, 9
van de 10 keer groeten we elkaar niet. In Nederland groet iedereen
elkaar. In Finland heeft ook iedereen het liefst de deur dicht. Ik
vond het echt een schok hier, iedereen liep maar in en uit en
iedereen was zo enthousiast. Maar ik heb hier alle ruimte om
mezelf even terug te trekken.
Ik
ben op het Marne College ingestroomd in het vierde jaar van het
Atheneum. Ik ben dus gemiddeld twee jaar ouder dan mijn
klasgenoten en dat vind ik best lastig. Ik had liever bij mijn
leeftijdsgenoten in de klas gezeten (vijfde jaar), maar het volgen
van alle vakken in het Nederlands gecombineerd met het niveau van
het vijfde jaar is niet mogelijk. Het betekent voor mij wel dat ik
bij terugkomst in Finland dit jaar dien over te doen. Maar dat is
niet anders, dat heb ik voor de ervaring graag over. De lessen
worden uiteraard in het Nederlands gegeven en dat is best lastig.
Biologie is niet te volgen en de boeken kan ik niet lezen. Soms
legt een medeleerling het aan me uit en soms spreekt de leraar
goed Engels. Nederlandse meisjes spreken nu wel Nederlands tegen
me en dat is -als ik het snel wil leren- beter, dan dat ze steeds
Engels spreken. Federico had het Nederlands in 5 maanden onder de
knie, ik streef naar 4 maanden.
Oh
ja en wat echt bijzonder in Nederland is, is dat heel veel
kinderen naar school fietsen. Dat doe ik dus ook (just go!!) en
dan kom ik op school aan en ben compleet bezweet en mijn haar ziet
er niet meer uit. Maar die Nederlandse meisjes stappen van de
fiets en zien er nog perfect uit. Hoe ze dat toch doen?
Probleem
is wel dat ik weinig vrienden heb op school. Ze zijn allemaal twee
jaar jonger en hebben andere interesses en mogen vaak ook nog niet
uitgaan omdat ze 15 jaar zijn. Ik ben gek op uitgaan, samen met
Federico was een optie geweest, maar Federico houdt niet van
uitgaan. Federico heeft meer contact met buitenlandse studenten
die ook in Nederland zijn met het AFS programma. Ik zoek meer
Nederlandse vrienden, maar dat is gewoon lastiger. Maar ik kan er
goed tegen om alleen te zijn en trek er ook veel alleen op uit. Zo
ben ik al alleen naar Leeuwarden, Groningen en Amsterdam geweest.
En in de kerstvakantie heb ik twee weken om er op uit te trekken.
De
seizoenen in Finland zijn vergelijkbaar met de seizoenen in
Nederland. Wij hebben een meer extreme winter. Momenteel is het
daar min 10 graden. Het kan min 20 graden worden, maar vergeet
niet dat het in de zomer erg warm kan worden. Een normale zomer is
20-25 graden, maar incidenteel kan het ook 40 graden worden. Men
verwacht dit jaar de koudste winter in Finland van de afgelopen
1000 jaar. Nou, eerlijk gezegd, wens ik mijn landgenoten daar veel
succes. Ik houd niet echt van de kou en vind het daarom wel prima
dat ik dat niet hoef mee te maken. In ons land zijn dan ook vooral
de wintersporten populair. Er wordt veel geskied en ook ijshockey
en snowboarden zijn populair. Ik hou absoluut niet van sport, maar
houd meer van dansen zoals ritmische gymnastiek. Vroeger trainde
ik iedere dag, maar momenteel dans ik alleen nog voor mijn
plezier.
Later
lijkt het me fantastisch om te werken met films. Ik wil geen
actrice worden, maar wil wel graag iets met films doen. Momenteel
geniet ik van de vrijheid hier, ik kan doen wat ik wil. Je mag
hier met 16 jaar bier drinken en in Finland pas met 18 jaar. Ik
merk gewoon dat ik hier meer verantwoordelijkheid neem en ben in 3
maanden al erg veranderd (Tiny beaamt dit). Het is jammer dat ik
nog weinig mensen uit Exmorra ken. Ik heb het dorpsfeest niet
meegemaakt en ga dit ook niet meemaken, want dan ben ik net weer
terug. Ik houd ook van al het eten in Nederland en volgens mij ben
ik al gegroeid. Ik mis wel ‘rygebred’. Dat is erg donker
roggebrood. Ik blijf maar dooreten van het brood hier, het vult me
niet.

Allingawier
En
dan zijn we bijna aan het einde gekomen van ons gesprek. Een
bijzonder interview met een mooie mengelmoes van verschillende
culturen aan tafel. Gaan Anette en Federico elkaar ook missen als
in januari hun wegen elkaar weer scheiden? Glimlachend
beantwoorden ze beide dat ze wel zonder elkaar kunnen en dat
Anette erg blij is dat ze dan het tweepersoons bed van Federico
kan overnemen en Federico baalt dat hij het tweepersoons bed niet
mee kan nemen naar Argentinië. En zo blijft er altijd wel wat
over te wensen.
Na afloop staan we in de bijkeuken nog even na te praten met
gastvrouw Tiny, die zelf niet aan bod is gekomen. Tiny geeft aan
dat ze geniet van de twee studenten en dat het beide inderdaad erg
verschillende persoonlijkheden zijn, maar geeft aan dat ze geniet
van verschillende culturen in hun huishouding. De deuren staan
altijd open voor culturele ontmoetingen en ook de kinderen geven
aan dat dit hen veel heeft gebracht.
Tiny:
‘Ach, it binne gewoan bern fan ús. Se hearre derby en meitsje
diel út fan ús húshâlding. Federico giet straks wer werom en
Anette is derby kommen en it libben giet gewoan wer fjirder.
Yntusken is ús dochter Jildau sûnt augustus fan dit jier as
frijwilliger by AFS wurksum, dat betsjut u.o. dat minsken by har
te plak kinne foar mear ynformaasje. AFS, www.afs.nl,
docht nêst útwikselingen fan bûtenlânske studinten nammentlik
ek oan útstjoering fan Hollânske bern nei it bûtenlân. Tink
mar oan in exchange op in Highschool en yn 'e foarm fan
frijwilligerswurk yn ûntwikkelingslannen. We genietsje folop en
gean hjir grif mei troch. We kinne it eltsenien oanriede!!
En
daarmee beëindigen we het gesprek. In het donker gekomen wappert
de Friese vlag nog symbolisch aan de vlaggenstok. Tiny en
Johannes, namens Doarpsnijs, bedankt voor de gastvrijheid.
Federico wensen we een goede terugreis naar Argentinië, wellicht
dat we ooit nog wat van hem horen als groot econoom en Anette
woont de komende maanden nog wel in ons dorpje en komen we vast en
zeker nog wel eens ergens tegen.
Tekst:
Sarie Lycklama à Nijeholt
Foto’s:
Federico en Anette
|
Út
de kranten
|
|
|
|
Bron:
BN
|
|
|
|
Bron:
BN
Op
foto
in rolstoel:
Siebren
Venema,
voorheen
meerswal
|
Troch
Eksmoarre en Allingawier
|
|
|
|
Niels
Steigenga heeft vrijdag 19 november zijn zwemdiploma A gehaald!
Yourie Drost behaalde zijn
zwemdiploma B wat een super presentatie.
Namens
Doarpsnijs Gefeliciteerd!!
|
|
|
Peuterspeelzaal
t’ Peuterhonk” bestaat 25 jaar!!!
Op
28 november 2010 is het 25 jaar geleden dat peuterspeelzaal “t
Peuterhonk” is opgericht.
Dit
25 jarig jubileum willen wij niet ongemerkt aan u voorbij laten
gaan.
Wij
willen u daarom uitnodigen om dit samen met ons te vieren op
zaterdag 18 december 2010 van 10:00 uur tot ongeveer 12:00 in de
kaatskantine van Exmorra.
Indien
u van plan bent om een cadeau te geven dan zouden wij het leuk
vinden dat u i.p.v. een
cadeau een donatie doet aan KIKA kinderkankervrij. Tijdens deze
ochtend zal er een collectebus van “Kika” aanwezig zijn.
Hopelijk
tot dan,
Met
vriendelijke groet,
De
peuterleidsters en het bestuur van peuterspeelzaal “t
Peuterhonk” te Exmorra
|
|
UITJE
KINDEREN VAN DER WEYPÔLLE.
In
de herfstvakantie organiseerde de buurtvereniging "Van Der Weypôlle"
een uitje voor hun kinderen. De reis ging naar de
speelboerderij in Allingawier. Met 12 kinderen, een aantal moeders
en één vader meldden we ons bij de kassa van Aldfaers Erf. De hele
ochtend hielden we de buienradar in de gaten want de grijze lucht
met miezerregen zou spelbreker kunnen worden. Om twee uur zou het
droog moeten zijn..... De voorspelling kwam uit en met plezier
begonnen de jongsten aan het kabouterpad. Vanwege de kou (?) hadden
de kabouters zich goed verstopt. Eenmaal gevonden vroegen ze de
kinderen allerlei spelletjes te doen. Met de oudsten begonnen we met
het aantrekkelijkste speeltuig: de kabelbaan.
|
|
|
|
Voor
de langste kinderen een koud kunstje, maar voor de wat kleinere een
"hele hijs"! Als ze met een flinke duw in het midden
dreigden te stoppen, werden ze door anderen naar het eind getrokken.
Na nog een rondje slingeren begonnen we aan een speurtocht in het
"dorp". De kinderen kwamen zo allerlei zaken over vroeger
te weten. Ooit van een houten honingraadpers gehoord? De travalje
(hoefstal) viel beter te begrijpen én uit te leggen. De speurtocht
liep ook door de bakkerij. Het rook er lekker en de uitleg over de
drabbelkoeken was mooi aanschouwelijk, maar..... om nou van die
bruine wormpjes te proeven? Toen alle kinderen met hun speurwerk
klaar waren verzamelden we in de nieuwe schuur. Ze kregen limonade
en iets heel lekkers (!). Binnen viel nog genoeg te spelen om een
paar uren vol te maken. We namen een gelukkige groep kinderen mee
naar huis. Een geslaagd uitje op loopafstand!
Betty
Schellevis
(foto's Marie-Hella van Ooij)
|
|
|
KERSTCONCERT
ZANGGROEP “SAMAR”
Op zondag avond 19 december 2010 geeft zanggroep
samar in de doniakerk te makkum haar concert.
o.l.v.
Dirigent Luuk de Vries.
M.m.w.
van fluitiste Patricia Vellinga en pianiste Alie Geel.
Solistische
optredens van Aukje vd Meer en Reinder Jan Postma.
U
bent van Harte Welkom!!!
|
INTOCHT
SINTERKLAAS
Zaterdagmiddag
4 december a.s. komt Sint met zijn Pieten weer naar Exmorra.
Om
ongeveer 14.00 uur arriveert het gezelschap op de opslag vanuit de richting
Bolsward .
Hoe?
Dat is de vraag.
Na
een rondrit door Exmorra gaan de kinderen van 0 jaar t/m groep 4 van
de basisschool met Sinterklaas en Zwarte Pieten feestvieren in
dorpshuis ’t Honk.
|
HELDEN
VAN EXMORRA/ Allingawier…
Het einde van het
jaar is in zicht en de dorpsheld komt er aan. Wat
wij al weten is dat Pier Postma zijn
wisselbeker in moet leveren.
Wat wij nog niet weten is bij wie we de beker langs gaan brengen op
oudejaarsdag.
Gerrit
Ringnalda stond er lang bij,maar jammer je zakt op de lijst.
Ook Jan Steigenga
bedankt voor je inzet in het dorp,maar ook jij zakt op de lijst.
Wie er over blijft dat ligt aan u als dorpsgenoten.
De
stand op dit moment
1 Gerben
Brouwer
2
Harm en Foppie Kooistra (onderhouden
tuin bij Wietske Spijksma en maaien van het kerkhof)
3
Gemeente
Vul nog een keer het
strookje in en breng het naar de redactie,U begrijpt dat wij graag
naar de Fam Brouwer gaan maar dan
hebben we nog wel stemmen nodig!
De redactie van het Doarpsnijs.
Antwoordstrook
HELD van Exmorra/Allingawier:
Mijn
held 2010 is:
1………………………………………….
2………………………………………….
3………………………………………….
4………………………………………….
In
te leveren bij Boukje Brander of Petra Tolsma.
Een
kerstbomenactie voor World Servants
In
het vorige Doarpsnijs heeft u kunnen lezen dat ik in juli jl. met
ontwikkelingsorganisatie World Servants naar Ecuador ben geweest om
daar mee te helpen aan de bouw van een school, eetzaal en een
toiletgebouw. Dit jaar ga ik opnieuw mee en ga ik me 3 weken lang in
het Afrikaanse Malawi inzetten bij de bouw van woningen, klaslokalen
en latrines (openbare toiletten).
“De
lokale basisschool met 520 leerlingen heeft 2 degelijke lokalen.
De
overige vijf lokalen verkeren net als de latrines in slechte staat
en zijn gemaakt van modder en gras. De oudere meisjes moeten zich nu
hier verschonen als ze ongesteld zijn. Naast dat dit onhygiënisch
is, voelen
ze
zich onveilig en blijven ze vaker thuis. Een deel van de kinderen
krijgt buiten onder de boom les. Voor de vijf leerkrachten en twee
vrijwilligers
is
er slechts een woning beschikbaar. De meeste leerkrachten moeten
dagelijks 2,5 kilometer of meer lopen om op school te komen.
Kinderen
kunnen geen warme maaltijd krijgen tussen de middag”.
Bron:
www.worldservants.nl
World
Servants werkt tijdens dit project samen met een aantal
partnerorganisaties (waaronder Edukans), die zorgen er bijvoorbeeld
voor dat er ook naar de kennis en vaardigheden van leerkrachten en
naar de inhoud van de lesprogramma’s wordt gekeken.
Deze
moeten voldoende afgestemd worden op de behoeften van de leerlingen.
Door met diverse organisaties samen te werken kan er meer uit een
project gehaald worden en heeft dit vrijwilligerswerk dan ook een
veel groter effect.
Deelnemen
aan een World Servants project is een prachtige ervaring, maar kost
ook het nodige. Dit jaar moet ik €2470,- euro inzamelen om mee te
kunnen gaan. Dit geld wordt onder andere gebruikt voor de (bouw-)
materialen, plaatselijke werknemers, de reis en het verblijf in het
projectland. Hier komen er nog extra kosten bij voor oa.
vaccinaties, kinderwerkmaterialen en verplichte werkkleding.
Deze
extra kosten betaal ik zelf, evenals een startbijdrage van
€200,-Het resterende bedrag à €2270,-
hoop ik, evenals vorig jaar, op te halen door middel van acties.
In
samenwerking met Groencentrum
Witmarsum houd ik deze maand een kerstbomenactie. Ik kom tussen 6
en 17 december met een kar vol fijnsparren langs de deuren,
zodat u ter plekke een mooie boom kunt uitzoeken. De fijnsparren hebben allemaal een kluit, en zijn tussen de
1 en 2 meter hoog. De
prijzen van deze bomen variëren van 15
tot 25 euro. Bij aanschaf wordt de boom (indien gewenst) in uw
garage/schuur gezet. Dit zit natuurlijk bij de prijs inbegrepen!
Om
goed in te kunnen schatten hoeveel bomen ik moet reserveren, is het
handig om telefonisch of via email alvast een boom te bestellen.
Dit
is niet verplicht, maar maakt het voor mij wel iets makkelijker en
wordt dus zeer gewaardeerd! Eventuele
wensen kunnen hierbij ook doorgegeven worden. Bestellen mag
telefonisch via 0515
of via email;
Alvast
bedankt!
Jildau
van den Berg
|
Jo
sille it mar beleve!!
|
|
Briefkerij
tusken Eksmoarre en Boalsert
Bêste
Freerk,
Do
wolst it net witte, mar ik haw my fan ‘e wike frjemd fernuvere.
Ik wie -sa as altyd- presint by ús wyklikse biljertklubke, om
efkes as mannen ûnderelkoar ús krêften te mjitten op it griene
biljert. Alles like hiel normaal. Herman siet lykas altyd oan de
ferkearde kant fan de bar. Bûten ús wie der net in harsens yn it
Honk. En we koene elkoar hast net fersteanbar meitsje boppe it
geroggel fan Herman út. Krekt sa as ik sei, in jûn as altyd.
Ik
soe krekt de safolste karambole dellizze doe’t ús maat Eringa
binnenkaam mei bjusterbaarlik nijs. Neffens Sipke wiene Yme en
Henny Feenstra wer heit en mem wurden, want der hongen blauwe
ballonnen yn de flaggemêst. No, soks nijs kin je miskien op de
frouljusferieniging fertelle, (hja breidzje dan gewoan rêstich
troch..), mar soks kin net op de biljertferieniging fan ús
mannen. Dêr kinne we net mei omgean. We seagen Sipke allegear wat
ûnoannimlik oan, dat wie dochs net mooglik. Dy jongste fan Yme en
Henny wie dochs al sa ‘n tweintich jier ? Sipke refereerde oan
dy Italiaanske gynekolooch Severino Antinori, dy’t wrâldfaam
behelle mei syn IVF baby, berne út in 63-jierrige Italiaanske
frou. Fansels Freerk, wy witte allegear wol dat Sipke dat net fan
him sels hat, mar dat Lammy de google-freak is by harren thús.
Mar dêr giet it no net om....
Dy
karavan dy’t der al jierren op it hiem stie, soe dy elts jier
oant Italië ryde? Soe dan Henny…. En no kamen de feiten boppe
tafel. Ja, Henny seach er de lêste wiken al wat waarch út en ja,
se hie de leste wiken ek wol in lyts búkje hân. Ach Freerk, we
roppen ek mar wat, it woe der net yn dat ús dit oer it mat kamen
wie. En efkes troch beredenearjend, dat betsjutte dat Yme op syn
leaftyd.. No ja, it is net netsjes om dat yn dizze brief fuort te
skriuwen, mar Freerk, do wist dondersgoed wêr’t wy oan sieten
te tinken. Dat wie dochs in hiele prestaasje ! Ien foar ien
moasten wy skrutel ta jaan dat wy –mannen fan de wrâld it net sûnder
wat help –lês: Viagra- klear krije koene. Us respekt foar Yme
groeide mei de minút.
Mar
der barde noch wat, ien foar ien seagen we wer wat kansen foar de
takomst. De iene tocht hurdop oer ek in lytse neikommer en woe
betyd nei hûs om de frou op in natuerlike manier te ferrassen. De
oar siet noch in stapke dêrfoar en woe dochs nei 10 jier fakânsje
op Skylge ek mar ris mei de kamper nei Italië. Hoe hjitte dy
doktor ek al wer ? En nûmmer trije frege sich ôf as in IVF
behanneling ek yn it soarchpakket siet yn 2011. Mei oare wurden,
de biljertferieniging wie mei hiele oare ballen dwaande en we
wiene allegear de kluts kwyt. Wat betsjutten wy noch yn ús
doarpke as Yme en Henny dit prestearden…
Mar
lokkich, Freerk, kaam alles wer op syn poatsjes terjochte. Doe’t
wy mannen nei it biljerten efkes lâns it hûs fan Yme en Henny rûnen
om de lokkige húshâlding fanôf de dyk te sjen, kaam Yme ús op
de dyk te mjitte. Yme fertelde mei grutskens dat hy pake wurden
wie en dat ien fan syn dochters in soan krigen hie en dat dêrom
de blauwe ballonnen yn de flaggemêst hongen. It wie in prachtich
gesicht, 5 teloarstelde mannen rûnen mei de stut tusken de poaten
nei hûs, fuort dream, fuort fakânsje nei Italië, it wie net
mear nedich. We wiene al pake’s en dat moast mar sa bliuwe. ’s
Nachts wer mei flessen yn de baan like ús allegear ek net sa’n
goed idee ta. De hormonen en ús
testosteron –komt ek by Sipke wei- sakken wer nei in normaal
nivo. Wat in tastân..
Wat
yndie ek in tastân is, is it keatsfjild. De earste klachten oan
it adres fan de keatsferieniging binne al binnen. “We haw
betelle foar in keatsfjild en net foar in fiskfyver”. Neffens de
lêste berjochten binne der al wat goudfisken op it fjild
signalearre en bedije de iel ek perfekt op dit sportfjildwetter.
Miskien in goed idee foar foarsitter Jan Steigenga om de
keatsleden te hifkjen oar sportfiskerij. Ik soe sizze, trije
fisken is út. En de tillegraaf kin moai it tal fongen fisken byhâlde.
De fongen goudfisken binne de reade blokjes, de wite blokjes binne
de wytfiskjes. Dat is werris wat oars dan strjitkeatse op
keninginnedei. De keatslynen oer it wetter spanne om net yn
elkoars fiskwetter te sitten. De earste keats is de earste kear
byt en de twadde keats is dan fansels twa kear byt, mar dan wol
fan deselde fisk. Man, man, wat in spektakel !
Ik haw suver sin oan it keatsseizoen. Lit der noch mar in
pear bêste buien komme…
En
dat skilt ek in hoop sodemieter mei dy âld man. Kin Sinterklaas
einliks op in fatsoenlike manier Eksmoarre oandwaan. Net mei in
sportauto of op in âld hynder as op in heakarre, mar mei syn
eigen stoomboat fia de nijbou trochfarre nei it keatsfjild. Wat
sil dy man bliid wêze, dat der dit noch op syn leaftyd mei
meitsje mei. Eksmoarre as perfekt oankom-doarp op de kaart,
Freerk, dat is it idee !!
En
Boalsert, bin jim noch hieltyd drok dwaande mei in brêge oer de
iisbaan ? Moai mei trochgean, jonge ! Dyn tyd komt nog wolris !
Freerk, ik hâld der mei op. Ik moat fan Lieske trije doazen
Viagra-pillen wer werom stjoere. Se seit dat we de iene doase fan
foarich jier noch niet iens opmakke haw. Sa jammer, mar ja, myn
wiif is my noch hieltyd de baas.
Groetnis
oan Trees en oant skriuwens,
dyn
maat, Hindrik
|
Fan
alles wat
|
|
Gemeentenieuws
Verkiezingsuitslag
gemeenteraadsverkiezingen 24 november 2010, stembureau Exmorra:
Dorpshuis
It Honk
|
|
|
|
Verkiezing:
|
Verkiezing
Gemeenteraad 2010
|
|
|
|
Stembureau:
|
Dorpshuis
It Honk
|
|
|
|
|
Dorpsstraat
48
|
|
|
|
|
8759
LE
|
|
|
|
|
Exmorra
|
|
|
|
|
Lijst
|
Partij
|
Aantal
stemmen
|
Percentage
|
|
1
|
Partij
van de Arbeid (P.v.d.A.)
|
24
|
10,04
%
|
|
2
|
Christen
Democratisch Appèl (CDA)
|
124
|
51,88
%
|
|
3
|
VVD
|
19
|
7,95
%
|
|
4
|
FNP
|
41
|
17,15
%
|
|
5
|
GROENLINKS
|
8
|
3,35
%
|
|
6
|
ChristenUnie
|
14
|
5,86
%
|
|
7
|
Democraten
66 (D66)
|
4
|
1,67
%
|
|
8
|
TOTAAL
LOKAAL (T.T.L)
|
1
|
0,42
%
|
|
9
|
Verenigd
Links - Feriene Lofts (VL - FL)
|
4
|
1,67
%
|
|
10
|
Partij
voor de bijstand
|
|
0,00
%
|
|
11
|
GemeenteBelangen
Súdwest Fryslân (GB)
|
|
0,00
%
|
Opbrengst
collecte Fonds verstandelijk gehandicapten
Allingawier-Exmorra
Totaal
€ 353,08
Bedankt
namens de collectanten
Otto
en Marietje
Jannie
Anneke

Edukans
2010 (voorheen Uniecollecte)
De collecte heeft een bedrag van € 303,69,- opgeleverd. Voor
dit jaar is het project: Kleuteronderwijs op het platteland in
Ethiopië uitgezocht. Allemaal hartelijk bedankt voor uw bijdrage.
Schoolcommissie
en Medezeggenschapsraad CBS “De Oerdracht”
Hallo
dorpsgenoten!
Wie
o wie kan ons helpen aan een hele lange draad met stroom dat wij
rondom onze tuin kunnen zetten voor een paar weken zodat onze hond
weet waar de grens is? We hebben namelijk gehoord dat dit helpt om
hem op ons terrein te houden maar wij vinden de kosten te hoog om
het aan te schaffen gezien de korte tijd (een week of 2 tot 3?) dat
het nodig is.
Of
heeft iemand nog een ander/beter idee? We zouden het namelijk fijn
vinden als Flynn komend voorjaar gewoon in de tuin kan rondlopen!
Alvast
bedankt voor het meedenken of uitlenen/verhuren!
Familie
Van Ooij
Jelle
Huitemastrjitte 5
Hallo
dorpsgenoten,
Hier
nog een foto van het zaalkaatskampioenschap voor basisscholen
Wunserdiel te Makkum.
Er is al aandacht aan geschonken in het november doarpsnijs maar
hier dus nog een foto van de kaatsers.
Gr Sybren.
|
|
|
Wist
u dat er in januari 2011 weer schilderlessen voor beginners
starten?
Plaats: in het nieuwe atelier op de
boerderij aan de Oude Hichtumerdijk 2, Bolsward.
Wanneer: Op de dinsdagmorgen/middag.
Opgeven bij: Aukje Gietema
Tel: 0515-572741 of 06-21895664
E-mail: aukje_gietema@hotmail.com
Far
wol freon Wûnseradiel
|
|
|
|
De
Eerste CD"Farwol Wunseradiel" wordt hier door voorzitter
van dorpsbelang Allingawier Gerrit v.d.Steege uitgereikt aan Tjalke
Bergsma.
Dit jaar
heeft de diabetes collecte
in Exmorra en Allingawier rond de € 360,-
opgeleverd.
Met het geld werkt het Diabetes
Fonds hard aan oplossingen voor diabetes. Zo betaalt het Fonds
onderzoek naar manieren om diabetes beter te behandelen of te
voorkomen.
Er is al veel ontdekt waardoor
mensen met diabetes gezonder en langer kunnen leven.
Bedankt.
De
collectanten; Ria Poepjes, Mevr. Slump, Otty Steigenga, Ingrid
Jonkhout, Irma Feenstra en Fokeline Walburg
|
|
|
|
Hier
nog een mooie foto van schoolkinderen uit Exmorra en Allingawier
1925.
Met
ouders en 2 meesters en 1 juffrouw.
Ik,
Gerrit Ringnalda weet er maat enkele te noemen.
Misschien zijn er nog oud leerlingen van de school die
er wel meer van kunnen herinneren, ik ben er benieuwd naar wat de
reactie`s zullen zijn.
Gerrit
Ringalda
Oud
papier!
Zaterdag
18 december 2010
Bolswarderweg,
De Zyl, Meerweg: Simon Steigenga, Eelke Brunia
Alligawier: Jentje Wynalda en Klaasje Bijlsma
Exmorra:
Jelle Elgersma, Jetze/Martijn Ypma, Gerard Brunia, Bindert F.
Reserve: , Alwin
Overwater, Piet Heinsma, Yep de Witte, Harry Postma

25
november 2010
Nieuws
van het dorpsbelang.
Een
kribbe/kerststal in Exmorra met de kerstdagen ?
Helaas,
op onze oproep voor vrijwilligers om mee te helpen om een kerststal
te organiseren, is te weinig respons gekomen. Uiteraard komt de
jaarlijkse kerstboom wel weer in het dorp. En als compensatie, dit
keer extra feestelijk versiert.
A.E.D.
(Automatische Externe Defibrilator) in Exmorra ?
Wij
denken er aan om een A.E.D. aan te schaffen in Exmorra. De A.E.D.
wordt gebruikt bij hartfalen, en kan levens redden. Om echter in
aanmerking te komen voor een A.E.D.
moeten er minimaal 10 vrijwilligers zijn in het bezit zijn
van een AED-certificaat. (of de opleiding hiervoor willen volgen.)
Nu is het voor ons de vraag of er 10 vrijwilligers zijn te vinden.
Wij willen jullie vragen of eventuele vrijwilligers zich bij ons op
willen geven. (Johan Zijlstra, tel. 0515-57.73.94)
Zoutbak.
In
verband met de gladheidbestrijding heeft de gemeente een zoutbak
geplaatst bij het Honk. Het
zout uit deze bak is in eerste instantie bedoelt om de toegang naar
het Honk veilig te maken. Maar
ook is het toegestaan om het zout voor andere gevaarlijke openbare
situaties te gebruiken. Het staat u vrij om een emmertje op te
halen, en te strooien. De
zoutbak wordt regelmatig bijgevuld door de Gemeente. Houdt u er
a.u.b. wel rekening mee dat er voldoende over blijft voor het Honk.
|
|
|
Voorwoord
Mij
is deze zomer gevraagd of ik wellicht zin en tijd had om een
bijdrage aan het Doarpsnijs te leveren. En nee, deze vraag kwam niet
spontaan opborrelen in de kleine uurtjes na afloop van de jaarlijkse
barbecue in Allingawier of op een iets minder toerekeningsvatbaar
moment tijdens het dorpsfeest in Exmorra, zoals menigeen nu zal
concluderen. Het betrof een volkomen nuchter en weloverwogen verzoek
op klaarlichte dag. De dame in kwestie was er speciaal voor naar
onze boerderij komen fietsen.
“Eh…
ja, natuurlijk,” was mijn iets minder weloverwogen eerste reactie,
“je bedoelt een tekening of een kleurplaat of zo?” Nee, dat
bedoelde ze niet. Of nou ja, misschien ook, maar ’t ging eigenlijk
meer om iets structureels. Iets nieuws. Iets om aan het blad toe te
voegen, als het ware. En of ik dan in elk geval bereid was erover na
te denken. Dat wilde ik wel. Af en toe een beetje gericht over iets
nadenken kan sowieso geen kwaad, vind ik. En dus spraken we af dat
ik na de zomer wel wat van me zou laten horen.
“Het
lijkt me wel leuk om een soort column te schrijven,” hoorde ik
mezelf in september tegen diezelfde dame zeggen. “Over hoe een
stadse als ik kijkt tegen het leven op het platteland, en
Allingawier en Exmorra in het bijzonder.”
En
dat is dan ook precies wat ik de komende tijd ga proberen te doen,
hier in het Doarpsnijs, onder de noemer: stadsgezicht. Niet omdat ik
zo trots ben op mijn stadse achtergrond, die in feite helemaal niet
zo stads is als menigeen denkt. Nee, het is eigenlijk precies
andersom: ik ben er juist trots op om nu in Allingawier te wonen.
Trots ben ik op de schitterende dorpsgezichten van Allingawier en
Exmorra, op de monumentale boerderijen en de prachtige omgeving.
En trots om deel te mogen uitmaken van dit dorpsgenootschap
natuurlijk, allemaal mensen die op mij net zo open overkomen als het
weidse Friese land waarin zij wonen. Mijn grote liefde voor
Rotterdam zal nooit minder worden, en dat hoeft ook niet, want die
stad is er gewoon nog. Ik kan er heen wanneer ik maar wil. Maar
wonen doe ik nu hier in Friesland, met heel mijn hart en met alle
plezier.
Pauline
van Rijsoort
|
|
|
|
S
T A
D S
G E
Z I
C H
T
C o l u m n
v a n
P a u l i n e
Destijds
ben ik op televisie afgeschilderd als een volslagen
plattelandsvreemde stadse dame die in het gunstigste geval wel eens
een kinderboerderij had bezocht, maar nog nooit een varken van
dichtbij had gezien. Nou is dat laatste eerlijk gezegd wel waar,
maar dat ik mijn boerderijdierenkennis louter en alleen opgedaan zou
hebben bij “De Molenwei” van Rotterdam-Charlois is natuurlijk
klinkklare onzin.
Met het gezin waarin ik opgroeide, ben ik vaak verhuisd. En dan
bedoel ik niet dat we binnen of net buiten de gemeentelijke grenzen
wat met de meubels heen en weer geschoven hebben, nee, we verhuisden
met zekere regelmaat heel rigoureus van het noorden naar het zuiden
van Nederland en weer terug. In de tijd dat we in het Brabantse
Helmond woonden, fietste mijn moeder iedere vrijdag met mijn
broertje en mij naar een kippenboer in Bakel, waar we onze wekelijks
benodigde voorraad eieren kochten. Later, toen we naar het
Noord-Hollandse dorpje Oudkarspel waren verhuisd, haalden mijn
buurmeisje en ik voor onze moeders verse melk bij Piet de Boer. Piet
de Boer had een boerderij met zwartbonte koeien, die hij samen met
zijn knecht Johan molk. Uiteraard wil dat niet zeggen dat ik daarmee
gelijk al alles van kippen en koeien en de melkveehouderij in het
bijzonder wist. Maar toch, ik was niet volslagen onbenullig.
Hoewel…
ik herinner me een keer dat Piet de Boer me ooit, na lang aandringen
van mijn kant, eindelijk toezei dat ik ook wel een koe mocht melken.
Hij wees me een flink exemplaar in de hoek van de stal aan, en gaf
me een melkkrukje mee. “Ga er maar vast naast zitten,” zei hij.
Dat liet ik me geen twee keer zeggen. Dus daar zat ik, trots als een
pauw, klaar voor m’n eerste melkles. Johan stond achter me en
lachte zich suf. “Leg je vingers maar alvast om z’n uiers,”
hikte hij. Ik boog me onder de koe en zag… geen uiers?? “Je zit
bij de stier!!” hoorde ik Johan nog briesen, en als een
afgeschoten pijl vloog ik in één rechte lijn de stal uit, het dorp
in, naar huis, zó geschrokken want doodsbang voor stieren was ik.
Ik droeg in die tijd vaak een rood trainingspak met een dubbele
witte streep langs de mouwen en pijpen. Piet de Boer had mij al van
begin af aan wijsgemaakt dat stieren erg boos werden als ze iets
roods zagen. En dat zo’n stier mij elke keer als hij me in dat
trainingspak zag onmiddellijk aan zou vallen. Nou, ik droeg dat
trainingspak dus op die dag en ja, natuurlijk geloofde ik alles wat
Piet de Boer me zei. Ik voelde me alsof ik aan de dood ontsnapt was.
Enfin, ik wist tegen de tijd dat ik aan Boer Zoekt Vrouw mee ging
doen dus wel degelijk dat melk niet zomaar uit de supermarkt komt en
dat je voor de allerlekkerste eitjes toch echt bij een kippenboer
moet zijn. Maar dat een melkveehouder zijn koeien nooit ’s winters
buiten heeft staan en dat ze ’s zomers vanwege het gras regelmatig
van weiland moeten wisselen, is me domweg nooit opgevallen. Dat zijn
van die dingen die ik pas heb geleerd nadat ik Jan heb leren kennen.
Op
een mooie ochtend afgelopen zomer brachten we samen weer eens de
koeien naar het perceel dat grenst aan Allingawier. Dat betekent
niet alleen met de hele kudde een aardig stukje over de weg lopen,
het is ook altijd even goed opletten of alle andere hekken wel
gesloten zijn. Voor je ’t weet immers lopen de koeien het
verkeerde weiland in en zie ze dan maar weer eens te keren. We waren
nog maar net van het erf toen er vanuit het dorp een auto onze
richting op kwam rijden.
Zodra
de bestuurder ons zag, zette hij zijn auto in de berm om de weg voor
ons vrij te maken. “Daar heb je ’t gebliksem weer!” riep Jan
geïrriteerd, die vanachter de kudde natuurlijk niet onmiddellijk
ingrijpen kon. “Zet die onbenul z’n auto precies op de dam!”
Hoewel
zelfs ik van die afstand kon zien dat de auto in die positie
inderdaad waarschijnlijk de hele weidegang zou gaan belemmeren,
wilde ik toch eventjes voor ‘die onbenul’ in de bres springen.
“Niet zo boos worden lieverd, dat is gewoon een vreemde hier. Hoe
moet hij nou weten dat wij met onze koeien precies dáár heen
willen?” “Dat zie je toch?!” zei Jan, vol onbegrip. “Hij
ziet toch dat daar het hek open staat?!”
Deze
logica trof me ongeveer net zo hard als het onmiddellijke besef
daarna dat iemand die niet in zo’n omgeving als deze is opgegroeid
dat dus inderdaad niet ziet. Zo iemand heeft op dat moment
waarschijnlijk zelfs helemaal geen oog voor een hek of een weiland.
Die ziet alleen maar in de verte een kudde koeien met een paar
boeren op zich afkomen. En dan handelt hij naar wat hij gewend is.
Ofwel: komt er iets aan wat groter en sterker is dan jij en wat met
grote zekerheid schade aan je auto kan aanrichten, ga dan zo snel en
onopvallend mogelijk opzij. Rustig vanaf de zijlijn de hele boel
laten voorbijgaan. Zo pakken wij stedelingen dit soort risico’s
aan. Of er naast die zijlijn toevallig een al dan niet geopend hek
is, doet simpelweg niet ter zake.
“Daar
denk je gewoon niet aan als je daar geen besef van hebt,” zei ik
dus, blij dat ik zojuist in gedachten weer een cultuurverschil als
overwonnen had af kunnen vinken, “dat je moet kijken of er ergens
een hek open staat.” “Waarvoor zou ik hier anders met m’n
koeien lopen, als ik niet op weg was naar een open hek?” “Geen
idee, Jan. Ik zou ook domweg gedacht hebben dat je met je koeien aan
het wandelen was. Misschien wel van hier naar Bolsward. Over de weg.
Niets meer, niets minder.”
Ja, ik geef het toe, het klonk wel heel erg onwetend. Maar dat was
ik dan ook, tot voor kort. Kijken naar hekken is in elk geval niet
iets waar ik mee opgegroeid ben. En ik denk dat die automobilist van
die ochtend dat ook niet was. Sterker… misschien hadden we hem nog
wel kunnen wijsmaken dat zijn rode auto de stier agressief maakt, en
dat hij daarom maar beter een aantal meter achteruit kon gaan. Nu
hebben we ’t hem maar gewoon zonder verhaaltje gevraagd.
|
|
|
|
Beste
dorpsgenoten
Alweer
is er een jaar voorbij waarin het Doarpsnijs
12 keer
is
verschenen. Met veel plezier heeft de redactie haar best
gedaan
om elke maand een gevarieerd boekwerk te maken.
Daarbij
zijn we ook afhankelijk van uw inbreng in de vorm van
brieven,
e-mails of op welke manier u ons ook
kopij aanreikt.
We
hebben geprobeerd wat nieuws op te zetten zoals:
- de
held van Exmorra/Allingawier
- de
hoogste zonnebloem
-
vakantiefoto met Doarpsnijs
- dat verdient
een bloemetje
- te koop
Het
is fijn wanneer daar op gereageerd wordt en mocht u nieuwe ideeën
hebben, dan zijn die natuurlijk altijd van harte welkom!
Ook
was er een wisseling in de redactie. Mirjam van der Helm,
Anna-Wiets
Dijkstra en Sarie Lycklama à Nijeholt zijn
vertrokken. Nogmaals onze hartelijk dank voor jullie inzet in de
afgelopen jaren!
Klaske
Boersma, Petra Tolsma
en Mariska Spijksma
zijn erbij gekomen. Fijn dat er mensen zijn die dit leuke werk mee
op willen pakken.
We
wensen alle dorpsgenoten alvast een gezond
en gelukkig 2011 en hopen dat we volgend jaar weer veel
‘nijsgjirriche saken’ van jullie mogen ontvangen.
Groeten van
de
redactie:
Chris Petra
Mariska Klaske
Boukje
|
|
|
Sportnijs
|
|
KAATSNIEUWS
De
najaarsledenvergadering van de Kaatsvereniging op woensdag 17
november j.l. trok ondanks meerdere vergaderingen toch nog 16
aanwezige leden (incl. bestuur). Hot item was het omgeploegde
sportveld waar volgens de planning nu al gras op had moeten
groeien, maar het natte najaar gooide roet in het eten. Er zal
gezocht worden naar een alternatief om toch te kunnen kaatsen
zolang het sportveld komend seizoen niet beschikbaar is.
Belangrijk was natuurlijk ook dat Astrid van der Pol niet alleen
de kaatscompetitie bij de dames won maar ook als de nieuwe
secretaresse van de kaatsvereniging werd gekozen.
De
afsluiting van het kaatsseizoen voor de jeugd was zeer geslaagd
met 35 aanwezigen in de kaatskantine op zaterdag 20 november j.l..
De
“Anske Lootsma-wisselbeker” voor de succesvolste kaatser van
het jaar 2010 werd uitgereikt aan Dennis Strikwerda met 20 punten.
Op de tweede plaats kwam Albert Feenstra met 19 punten en derde
werd Jelmer Dijkstra met 15 punten.
De
playbackwedstrijd werd gewonnen door Rianna Twijnstra en Nynke
Zijlstra die een fantastische uitvoering gaven van Anna &
Senna met het nummer “My family”. Ze kregen van de drie
juryleden 77 punten. De 2e prijs was voor Trynke Feenstra die als
Eva L. met het liedje “Gevangen in je hart” 75 punten kreeg.
De 15 andere optredende artiesten kregen een 3e prijs.
De
“Oliebollenpartij” in de sporthal te Makkum wordt verkaatst op
dinsdag 28 december a.s. met als aanvang 19.30 uur. Opgave
voor deze partij is bij de nieuwe secretaresse Astrid van der Pol
(tel. 0515-8555854) vóór zaterdag 25 december a.s. 20.00 uur.
De
1e prijswinnaars Nienke Zijlstra en Rianna Twijnstra
|
|
|
|
van
links naar rechts Sigrid Strikwerda, Femke Kuiper en Lieke
Steigenga die van de 3e prijswinnaars de meeste punten ( 74,5 pt)
behaalden met het liedje ôHet is zomerö van Amika.
|
|
|
Een,
twee, drie raad maar van wie
|
|
|
|
|
Wie
herkent de middelste dame op foto? Zij komt van oorsprong niet van
Exmorra maar heeft hier wel jaren gewoond.
Wie
weet om wie het deze keer gaat? Een grote prijs wordt uitgeloofd
voor degene die de juiste naam weet te melden.
Gooi
uw oplossing in de bus bij Dorpsstraat 25 A of stuur het naar ons
e-mail adres doarpsnijs@yahoo.com
en maak kans op een leuke prijs! Het goede antwoord en de
winnaar/winnares worden bekend gemaakt in één van de volgende
nummers van DN.
|
|
|
In
het nummer van september stond een prachtige foto van een
Exmorster dame.
Maar pas na de tweede aanwijzing
werd het geraden.
Het ging om Anneke Tolsma -
Zeinstra.
Baukje van der Veen heeft
inmiddels de prijs ontvangen.
Gefeliciteerd!!
|
|
|
De
Allingawierster dame op de foto in het vorige DN werd door veel
mensen geraden.
Maar
er kan maar één de eerste zijn.
Fokeline
Walburg zag meteen dat het om Pauline van Rijsoort ging.
Inmiddels
heeft Fokeline de prijs ontvangen.
Gefeliciteerd!
|
|
|
Ut
it laadsje
|
|
December
1995
Sinterklaas
was in Exmorra op zaterdag 2 december. Hij kwam binnen in het
zijspan van motorrijder Jolle van der Wal uit It Heidenskip. Jolle
is een schoonzoon van Pier Postma van Fjouwerhûs. De zwarte pieten
waren op de fiets.
Koffiezetapparaat
in de keet! Tijdje geleden was er het bericht dat er in “de
keet”, het jeugdhonk achter bij Gerrit van der Valk op het erf een
koffiezetapparaat was aangeschaft. Lekkere hete koffie in de kou,
dat is een goede zaak.
Maandag
25 december zal het 100 jaar geleden zijn dat het orgel in de kerk
van Exmorra werd ingewijd. Op het nieuwe orgel werd een koperen
plaatje bevestigd met daarop de namen van de trotse kerkvoogden:
Johannes Baukes Postma, Djurre Piers de Jong en Yke Sieks Postma.
Het nieuwe orgel werd geschilderd in de kleuren bruin en goud door
de plaatselijke schilder Fetze Dijkstra.
Op
‘e krystmerk yn Allingawier: houtsnijwurk, keramiek, pergamano,
dieptekaarten, flochten strie-figuren, quilten, calligrafie,
beskildere kersen ensafuorthinne..... It is de muoite wurdich om yn
dizze Krysttiid yn Allingawier te wêzen en it kin fanôf Twadde
Krystdei 26 desimber oant en mei 29 desimber. Kryst- en hobby-merk:
yn de Izeren Ko, Skeppingsferhaal yn de Grutte Tsjerke en yn de
Meermin even sitte mei in slokje, bygelyks “glühwein”. Trije
plakken binne op dy dagen iepen en it is der waarm.
Oudejaarsavond
zat Allingawier ruim een uur zonder licht en de straatverlichting
was nog veel langer niet in werking. Oorzaak van de storing lag in
het gemaal Carl Fellinger onder Makkum.
|
Weerstation
Schettens
|
|
WEERSTATION
SCHETTENS OKTOBER 2010
2010 Normaal
Record
Temperatuur (°C):
(‘71-’00)
(sinds ’69)
Gemidd. maximum
13.9
13.3
Gemidd. etmaal
10.8
10.3
Gemidd.
minimum 7.9
7.3
Hoogste (+ datum) 21.8 (3)
23.0 (´85)
Laagste (+ datum)
1.6(17)
- 5.2 (1997)
Aantal vorstdagen
0
0.8
7
(2003)
Aantal warme dagen
2
0.5
3 (´90/’95)
Een warme dag is een dag met een hoogste temperatuur van 20 °C of
hoger;
een vorstdag is een etmaal met een laagste temperatuur onder het
vriespunt.
Neerslag (mm):
Totaal
66.3 76.9
171.0 (1998)
Hoogste etmaalsom 11.8 (16)
32.5 (2000)
Dagen hagel
1
1.7
7
(1974)
Dagen onweer
1
2.6
8 (1998)
Dankzij
een uitzonderlijk zachte eerste week eindigde oktober thermisch iets
boven normaal. Tegenover de warme 3e en 4e ontbraken
echt koude dagen. Wel kwam het in vier nachten tot vorst aan de
grond. Vorig jaar was oktober net iets kouder en de koudste
wijnmaand blijft die van 2003 met 7.1 °C. De warmste oktobermaand
werd gemeten in 2001 met gemiddeld 14.2 °C. Het was iets droger dan
normaal en dat was na de natte periode in aug/sept ook hard nodig.
Vorig jaar verliep de wijnmaand aanzienlijk droger (39 mm). De
droogste oktober van de laatste 40 jaar blijft 1978, toen er 27 mm
viel.
|
|
|
|
|
|